De wereldorde is flink opgeschud,
Trump laat zijn oog op vreemde landen vallen,
Hij laat zijn stem op heel de aarde schallen,
En denkt alleen maar aan z’n eigen nut.…

De een bewaart in kasten zakelijkheid
terwijl de ander bij het openmaken
radeloos wordt
hij zoekt en kan niet vinden…

Dubbelglas ben ik: het gezicht van de stad,
waar het jaar hangt aan mijn versleten mouw;
de toekomst lees ik in een oud gebouw—
steeds denk ik aan de flat die mij eens betrad.…

Wanneer de dag zijn grenzen overschrijdt
en gulzig wordt van licht en lange uren,
neemt hij meer ruimte dan hem toebehoort
en schrijft zijn wet in schaduwloze muren.…

Gij hieldt mijn hoofd in uw handen
En kustet mij de mond.
Ik zag uw ogen branden,
En zwijgend vroeg ik u wat zwijgend gij verstond.…