874 resultaten.
Glimlachglans
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 Opnieuw vederlicht,
in jouw gevleugeld gedicht
zie ik eindelijk, zonder schroom
jouw ware damesgezicht
blauwe ogen als de oceaanlucht
haar zo bruin als koffiebonen
lippen rijp als bloesempruimen
je bent veel mooier
dan de mooiste woorden
je bent het droombeeld
van een prachtige droom
een zachte perzikhuid
benen, stevig als de wind…
Het dak
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
730 Jij bewoog mij
daar het huis te bouwen
met een dagelijkse krant
en een dichteres op het dak
en ze sprak daar over het weer
over de oorlog en eindelijk vrede
tussen ooievaars en zomerregen
liefde ze de kinderen en mijn wiegend lied
nam ze op in haar vloeiend repertoire
vol speelse zomer woordenzinnen
zag ik het dak vaak als de hoogste…
De maan is mijn dode spiegel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
548 De maan is mijn dode spiegel
ik verlang zo naar een vrouw
in mijn beweging, hunker ik
weiger ik, steiger ik, tijger ik
hijg ik, slik ik
mijn dode spiegel is mijn vrouw
kom bij me, hou me vast
hunker samen, laten we naakt zijn
ik huiver, maar voortaan niet alleen
streel mijn ego, laat tranen varen
samen varen
mijn dode spiegel is mijn…
De eenzame zwerver
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
879 Je hoort de eenzaamheid
ook in zijn breekbare stem
na een zonovergoten dag
van moeizaan eenzaam zwerven
terug in zijn keuken
met het open raam
warmt hij de soep op
en belt met zijn geliefde
die overzee zwemt
in een rood badpak
achtervolgt door haaien
hij vraagt haar
naar haar liefde
maar zij antwoordt niet
zij blijft liever…
Onvergetelijke liefde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
995 Weet ik, het klinkt steeds
zo vertrouwd hoor ik het
luister naar het heengaan
van het treurlied onder regen
valt een leven te verlaten
het is nog niet te laat, toe droom
op een ander verlaten eiland
in een wildvreemde stad
waar treinen niet meer rijden
waar nergens een weg toe leidt
begint een betekenis te gloren
het is nog niet te vroeg…
Van ooit
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
536 Herinneringen over de liefde van ooit
en de vriendschap van toen
heimwee naar hoe het leven kon zijn
maar nooit is geworden, droom je
tussen de witte lakens van jouw droombed
terwijl ik fluister
is er werkelijk plaats
voor jouw hart, dit is de zielsbodem
van jouw levensvreugde
deze vriendschap is een droom.…
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
454 Ik weet dat ik niet goed genoeg
mijn best doe, om hier uit te geraken
ik staar mij blind op een grijze muur
de ankers van mijn ziel zinken niet
raken niet tot de bodem
zoeken altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen…
Annabel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
877 Het voelt soms best nog triest
dat ik een verhaal liet afbreken
toen het juist was
in zijn mooiste vorm
die trieste dag in de herfst
toen je terugkwam uit Spanje
waren we weer samen
in de klas voor een feestje
een terugkomst van klasgenoten
die ooit over duinen holden
voor het vieren van een feest
met bier en rollende stofnesten
nam…
Waangelaat
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
363 Soms wuiven bomen nog in lentelach
ziet zij dromen achter de horizon
maar denkt zij weer, hoe ooit de dag
en de ellende van een jeugd begon
met stille trom gaat zij nu terug
intens treurig is haar waangelaat
en draagt zij krenten op haar rug
waar tijd nog steeds met weemoed gaat
drinkt zij als een volwassen poes
kleine slokjes…
Dode ogen oorlog
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
651 Wanneer ogen vertellen
van hel hier op aarde
leven zonder waarde
ellende, armoe en dood
omdat ogen honger zien
en magen ogen vrezen
lijven vermagerd, vel over been
lijkkleren verzameld in stof
felle zon schijnt over armoede
kindje, dood geboren op straat
violist met trieste melodieën
zwarte vliegen op een rottend lijk
troebele blik…
Gevaarlijke bekoring
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
403 Ik ben wie ik ben
dat wil ik nog zeggen
nu mijn vrienden zijn verdwenen
trek ik mij terug
in de gevaarlijke bekoring
van een emotieloze natuur
met een laatste peuk in mijn handen
toog ik mij naar de spiegel
om mijn ego te ontwaren
in diepere sobere kilte
ontvloeit mijn zaad
eenzaam uit mijn gedachten
in dit festijn van leegte
weet mijn…
Regenzon
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
403 Ik , de regenzon
weet nog goed
hoe het begon
te regenen
in mijn droomwereld
dat was het begin
van wat er later kwam
ik herhaal mezelf
zo nu en dan
komt er een dag
dat je mij ziet
zing dan voor mij
het mooiste lied
en denk aan een ieder
die dat niet kan.…
Ik was mezelf als eenzaam dier
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
472 Te intensief
dat hoorde je wel vaker
van die wolf, dat beest
en ook ik ben die
eenzame mens geweest
zo liep ik dagenlang
van geest naar beest
van feest naar geest
met zonderlinge gedachten
zo liep ik dagenlang
van angst naar lol
ging ik helemaal
uit mijn bol
totdat ik mijzelf vond
in mijn hol
zat er geen limiet
aan mijn plezier…
In verbeelding
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
480 Je vroeg mij of ik klaar was
met de Goden, lieve schat
waarom denk je
dat ik je woordloos bemin
en altijd zwijgend doorga
in zuiverheid der liefde
achter blauwe schemerlampen
hoor ik zachte droeve stemmen
van andere lijfzuchtige schimmen
die voelen waarom denken aan taal
taal schenken aan het denken is
en in verbeelding vertrouw ik…
Onwetend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
468 In onwetend tasten en handelen
trager nog dan immer voorheen
probeert hij wegen te bewandelen
en stoot zich aan dezelfde steen
alleen het spel der ingewanden
verteert het leven vol van pijn
heeft hij in zijn lege handen
een zoete drang tot zuinig zijn
éénmaal nakend door de nacht
eenzaam in zijn zaligheid
omdat er niemand op hem wacht…
Lentewortels
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
550 Flirten,
we zijn er te oud voor
te lang droog gestaan
maar,
de aarde is nog vers
dus kom bij me
mijn wortels zijn krachtig
hou me vast
laat me niet meer gaan
we zullen samen reizen
we verplaatsen de zon.…
Dag Tobias
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.204 Jouw droeve ogen
namen afscheid
van een knuffelleven
vol kattenavonturen
en mooie dierendromen
ik keek nog eenmaal
in jouw ogen
en huilde dikke tranen
vanuit mij innerlijk
ik kon je niet meer helpen
we konden je niet
meer laten lijden
en langzaam van
ellende dood laten gaan
we hebben je
laten inslapen
jouw lichaam was op
maar jouw…
Wat doe je met mijn essentie?
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
506 Laat je die links liggen
omdat rechts meer
voor de hand ligt
of kies je weer
Keizerlijke kleren
zo vaak afgewezen
omdat jij volwassen bent
in mijn hart een kind gebleven
aan de wereld vast in de natuur
een vriendschappelijk verschijnsel
dapper spelend met de wind
laat je vlinders vrij vergaderen
afspreken dat ik mijn gedrag verander…
De kluizenaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
686 De muren zijn nog steeds hetzelfde
alleen de kasten zijn verschoven
de tassen in de keuken staan gesloten
de flessen raken langzaam leeg
zijn geest is wel eens anders geweest
maar in zijn omhulsel blijft hij bij de les
en hij verschuift zijn schilderijen
hij schildert de kasten en de tassen
en hij hangt gordijnen voor de muren.…
Het palet van mijn dromen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Je zei dat ik groen was
maar ik voelde me zwart
op het palet van mijn dromen
waren kleuren slechts oorzaak
in het vervolg, de nachten blauw
maar dat was voor jou niet genoeg
alles was helder in duisternis gehuld
misschien kon ik maar beter zwijgen
en de bloemen voortaan buiten zetten.…
Schaduwrijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
395 Vol woord gekozen schoonheid
doch met hart en ziel in diepe pijn
begraaft zij het dagboek "zomerstilte"
achter een laatste dunne bomenrij
het treuren van kale wilgen
nabij boerderijen in winterstilte
leggen trage lange schaduwen
zich neer over grauwe weilanden
in schaduwrijk van het witte land
denkt zij huiverend terug aan toen
zij daar…
Nieuwe bewijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
740 Jouw liefde verder weg dan ooit
mijn tranen vragen diepe stilte
dit hart is van een ziel beroofd
en ademt enkel eenzaam kilte
ik las jouw brief met veel verdriet
geen hoop was er nog te lezen
terug naar jouw leven schrijven
doe ik eigenlijk liever niet
steeds meer ben ik gaan vrezen
dat onze liefde reeds gestorven is
tussen tranen onder…
Teder gewend
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
414 Nu jij niet meer bij mij bent
wacht de nacht met vreemde stilte
ik was jouw stem zo teder gewend
omring het duister nu met kilte
ben ik alleen, o nacht zo lang
hoor ik slechts in tranenzang
hoe dwaas ochtend zal aanbreken
zonder jou in mijn vizier
eenzaam is het wachten hier
dat mijn hart niet meer zal hopen.…
Landschapspark
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
594 Wat vroeger onze wildernis was
de ruigte rond het rondje
een oude kasseien weg
met breed brakende bermen
en aangrenzend moeras
is nu een keurig landschapspark
met grazende Hooglanders
en wildroosters
over gecultiveerde fietspaden
door de onzinnige ruigte
naar het zigeunerland
van ademzucht
tussen heksen en dwergen
speelt de muziek
van…
Karakter
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.594 Op de vraag of ik genoeg
van mijn vader hield
om hem voorgoed te vergeven
het liefst vergeten
kan ik niet ontkennend antwoorden
hij timmerde zijn hart
uit de ingewanden van een boot
liep langs de oevers
van een onbewogen kust
bouwde vogelpaleizen
langs de zijkant van het huis
was nooit ergens anders te bekennen
dan onder mijn moeders…
Klanken uit het kelderfust
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
1.228 Een simpele wending van het lot
als we de avond drinken
met sinaasappellikeur
en vers geperst sap
rond rode heuvels
langs haar blauwe jurk
klinkt pianomuziek, kunnen we
een duistere nacht bedenken
onbeholpen aandacht schenken
aan groene velden hartbekoring
platonisch en helder uitblinken
om het dromen zinken in nood
en noodzakelijke…
Puur van toen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
568 Het gevoel van toen
is nooit meer teruggekomen
er kwam bewustzijn
etaleren van gevoelens
een kunstenaar
ging door een woelige storm
en vond in rust de luwte
en er stierf een ik in jou
op een najaarsdag
je werd weer terug geworpen
in verdriet zonder dat iemand
je ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm
van…
Trompettert blauwe vleugels
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
963 Zie jij die mooie duif
daar tussen twijfelende inkt
in die abstractie
van een glas whisky
zonder muren
trompettert
Miles Davis
onzichtbare kleuren
op blauwe vleugels
als door de late middag
traag de rode zon zakt
in rokerige woonkamers
waar het binnenste hart
van de oude vrijersstad
naar echte vrijheid zoekt
veel verder dan toen
en…
Loos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
544 Je bent er altijd als ik wegdroom
vanochtend verzon je een nacht
achter het silhouet van een dode boom
schreef je gedichten over de oorlog,
met doden en gewonden
repte jij jouw woorden,
die bijna zinloos
onzichtbaar bij me bleven
als ware ik zelf die persoon
die de laatste zucht uitblies,
om die nacht maar niet te dromen…
Laatste reis
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
610 De trein vertrekt
spoedig naar het einde
de mensen zijn
al half dood in kleden gezakt
honger heeft de meesten
al ernstig verzwakt
de wielen dreunen langzaam
de laatste reis begint
een vrouw beklemmend eenzaam
geeft wat warmte aan een kind
de ogen staren leegte
het leven ooit geleefd
is nu oneindig lijden
de vijand onbeleefd
de trein…