Netgedichten over adel

Van alle kanten varen aan de wateren, de wrakken Ze azen, vallen op haar aan, doen haar een ogenblijk vergaan, verheffen zich tot een orkaan De waarheid zàl ten onder gaan Gedeukt, gehavend, aangetast, de kleur verbleekt, maar stevig vast Het baken kan zich laten gaan Wijsheid bepaalde haar bestaan, houdt haar daar waar het nodig…

Lekker gegeten? Voldoende gedronken? Bijzonder contact gehad? Jouw muziek speelde het klaar. De entourage was exact gekozen. De juiste bloemen stonden op tafel. De avond viel romantisch. Men had begrip voor elkaar: gedichten werden volkomen begrepen! Kunstzinnigheid schept voorwaarden. Daar was men het over eens. Betekenis geeft dan…

Die avond, die avond nog, en een roos die bleef liggen. Het riet zei iets, het riet zei het weer, zacht in het water, zacht en nog eens zacht. O water, krinkelend water, waar gaat gij, waar gaat gij heen. De roos bewoog niet, de avond ook niet, alleen het riet wist mijn naam. Ik bleef staan, ik bleef nog staan, bij het veld…

Zaadbelofte tussen mos, kleine, nieuwsgierige spriet, al een beetje een zoethoutje, zoek je naar een taxusgeur? Uit een puberend 'Why not?' klim je zigzaggend op tot kerel, breedgeschouderd, gotisch vertakt voor wie jou straks het hof maakt. Kijk nou: een mens beschadigt je aanzien: jou treft een akelige torrenplaag... Hevig strijden je…

De poort is een doorgang zonder deur een boog van haveloos pleisterwerk waarachter een immense leegte schuilt het ommuurde paleisterrein Koetshuizen, galerijen en een enkele toren relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer wel honderd rijtuigen die er paradeerden vertrekken verlaten, de ruiten gebarsten lange tafels waar Soekarno…

Zou dat wel waar wezen? Zelfs bij strenge ascese? In uitgesproken malheur? Men zoekt altijd naar welbevinden. Uw conditie acht u gezond: constant voelt u zich prettig. Alles functioneert zoals het hoort. Echt wat men noemt, een zegen. Pijn noch klachten vragen uw aandacht. Vrolijk stapt u de wereld rond. Zeg maar gerust een voorrecht.…

De opperhuid van moeder aarde ligt onontgonnen, puur natuur op maagdelijk terrein; zij houdt zich staande, braakliggend bedekt met een schaamlap voor wonden in ‘t besloten woud der verwachting. De nachtelijke zonden woekeren voort in tempeesten, de wildste beesten en de vogelen ‘des velds’, wier zang streelzacht fluwelige columna’…

'Vroeger verzamelde ik in de winter puntenslijpsel,' aldus mijn adellijke collega, de douairière Marie Joliette, barones van Heemstra tot Fledermausen 'en bij het naken der prille lente, tot diep in de indiaanse nazomer en het tere dwarrelende okergele loof der gouden herfst vergaarde ik paardenstickers, in de traditie der korenaars Doch…

De gens Van Zeiss van Bessen Coorenmael Sinds eeuwen aan fort Doorenweerd verbonden Hun oorsprong stammend van de IJsselmonden Verzwakte, zonder nakroost, per gemael Baron de Clyotard van Tetteroode Uit Kleine Schaers, het oude hoge huys Via endogamie met Brakell Buys Verwant aan 't oud geslacht van Clufftezoode Verdoemd als…

spartelt deze aarde om haar trage as, inhalig doch ook verschrompeld inhaleert ze de lucht die dik en stroperig haar luchtwegen sluit de mensch, van oorsprong zeer egoïstisch doch een terdege narcistische leer heeft dit primaat geëvolueerd tot wat het nu is machtig lustig inhalig onbetrouwbaar, tuig dat onbetuigd zich laat gelden…

Ziedende reflectie! Schijnwerperlicht ontbloot hun denken: de ene moet z'n kennis kwijt, de ander zoekt naar eenvoud. Hetgeen op voorhand niet rijmt. Beiden beginnen hevig te vitten... Blaségevoel, arrogantiekramp, zelfdunk als een speer - krijtwitte zwaveldamp kromt hun gezichten! Kunstzinnige profielen die vernielen en vernieuwen…

Op Terschelling, lang geleden in een grijs en ver verleden, leefde een eenzame jonkvrouw. In het zwart gekleed, in de rouw om haar familie, verdronken nadat hun schip was gezonken tijdens een storm op de Noordzee. Geen vloed bracht hun lichamen mee, zij kregen geen ander graf dan dat wat de diepte hen gaf. De jonkvrouwe op haar kasteel…

Acht pogingen om het woord prachtig te peilen: de wijze waarop de pauw zijn veren showt de Eiffeltoren priemt door het oog van een drone de bollenvelden met hun kleurpatronen de geboorte van een deerne of een zoon. Dat je bent teruggekomen om je ongelijk te bekennen. Hoe fonkelt het licht op de golven! Uitzonderlijke tulpen…

OPROEP ener livrei Een goedemorgen Majesteit! Uw hengst, onzedig Niet 'zin'ledig Staat voor u klaar In volle glorie Hij is ook jarig, Als Uw dienaar In koninklijke Waardigheid! Ik hoop dat onder- staande mare U niet onnodig Onrust baart Vertrouwen komt Te voet, en gaat Te paard, in ko- ninklijke vaart MARE Volgens…

Ik ben een Bard: ik prijs en eer, dicht, zing en smeer stroop en honing, maak hazenhart tot ridderspoor. Ik doe dat voor mijn beloning; want niemand tart, ongekastijd, de ijdelheid van zijn koning.…

Eens, lang, lang, heel lang geleden, in een grijs en ver verleden, stierf Diederik, de graaf van Kleef. De dochter die toen achterbleef, Beatrix, de nieuwe gravin, is van dit verhaal de heldin. Ze regeerde het Kleverland met een zachte en gouden hand waar Kleef wel bij voer, rijk van werd. Maar ook haar buurman, heel alert, zag de Kleefse…

Bij het krieken van de eerste zonnestralen rees Agathe, oudste telg van adellijken bloede De warmte van het laken waaierde en nam zij mee in nachtjapon van crème en capuchon van caramel Waarin haar schouderlange haren in mahoniehouten tint bijeengebonden waren met een koningsblauw dun lint Vandaag, dacht zij, is 't Open dag…

Waar eens overvloed trappen klom Zich etste in glas-in-lood panelen Waar haute cuisine door kelen zwom Men lucht verbouwde tot kastelen Werd schoonheid in Renoir gekocht En pleister in bombastisch barok Met prieel en vroomheid werd gepocht En schulden rezen tot de nok Die huisden zijn door de tijd genomen Met ziel in zalig armoe vergaan…

de hoofdelingen Addinga hadden hun land hun steenhuis in Oosterrreide de Dollard kwam tussenbeide die zich steeds meer uitbreidde overstroomde hun land toen de golven tegen het steenhuis rolden zochten ze het hogerop in Westerwolde in Wedde kwamen ze het steenhuis binnen druk doende om daar terug te winnen wat ze in Reiderland kwijt waren…

Tidde Wyneda de dwarse hoofdeling weigerde te dijken waarna al zijn land ten onder ging bij Jansum 1413 braken de dijken hij moest wijken. Het dorp Jansum tussen Oosterreide en Wilgum verdween in het wijde en diepe Jansumer gatt opmerkelijk dat naast die geul op een kweldereiland nog ruim een eeuw vee bleef grazen. De Dollard vrat…

Sweet lovely Lady Jane: jij huwde Henry 8. Het bracht je veel geween: hij had je in zijn macht. Zijn Queens had hij onthoofd met vorstelijk gemak. Dat werd ook jou beloofd door die royale zak. Zijn plannetje bedierf, daar er een zoon verscheen. Twaalf dagen later stierf jij in het kraambed, Jane…

De afvoerputjes brullen. Ik juich: de vaat is weer voorbij. Het tafelzilver schittert me tegen. Alleen de vloer gromt verongelijkt. Er waren wat woorden tijdens de Maaltijd. Een opkomend stormpje. Het dreef naar mijn domein. De Gastheer sprak: 'Later vieren wij dit zaliger!' Boven mijn borden begon het te regenen. Daar stond ik: venijnig-luidruchtig…

slachtoffers zijn zij die niet worden gehoord slachtoffers zijn zij wiens jeugd de grond in werd geboord slachtoffers zijn zij die hun verhaal nergens kwijt kunnen en die we hun waarheid soms niet gunnen slachtoffers zij zijn de vader en moeder zij waren immers hun kind tot hoeder slachtoffers zijn zij die niet worden geloofd slachtoffers…

Als een vrolijke versvoet ontlok je een saltato, ontbloot je de jonge jaren van de maestro. Dartelen ben je verleerd. Des te meer ontwikkel je een wonderlijk spiccato. Doorgaans valt een viola niet op. Blazers weten van zich af te bijten. Jij beroemt je op Klee: die kwam met kleuren die blazers vertederen! Lege cadenzen vul jij met warmte…

Een volle bak violen op een zonbeschenen plek. Zij strijken om uw oor te strelen, tonen waar u echt van opkijkt. Dissonanten? Nou nee. Consonanten heten ze. Ja, zij weten van wanten als de strijkstok werkt... Zonlicht strooit met prisma's. Zij kiezen juist de kleuren. Wensen Horen & Zien een wals? Voilá: zij laten het gebeuren! Zeker…

Cultuurerfgoed der lage landen: geen imitatie lustwarande in 't Gooi, aan Vecht of Heuvelrug, maar een kasteel met ophaalbrug, manege en een volière 'n hortus en een orangère, een authentieke bibliotheek, daar waar men 't liefst in stilte leest en koopman-dominee ontweek: cultuur als adel van de geest.…

Noem mij een tintelende maand en je neemt 'april' op de lippen, wanneer de bomen barsten van belofte, men weer kwiek wordt door gekwinkeleer. Bekijk de prunus: zoiets teers ontgaat de meeste mobilisten. Je kunt al zonder jasje buiten lopen. Myriaden zaadcellen aan het gisten, ontvouwen geleidelijk hun eigenschappen: Pasen gepatenteerd.…

in de lentetuinen dienstmeisjes zonder broekje - l'histoire d'o ergens in die tuin sluimert achter het lusthof de achttiende eeuw het kinderwetje en heel het verzuilde land viert vijftien jaar vier zuilen ondersteunen het dak een stoa met shoah evenredig vertegenwoordigd - arbeid en adel…

Heden, 1984 jaar geleden, is de dood onttroond. Ja, neem het Halleluja maar weer in de mond! Wij baren witte ogenblikken: Schoon te kunnen beginnen waar je hopeloos was ontspoord. Royaal te kunnen vergeven wat men al jaren dwarszit. Vul je zorgen maar omgekeerd in... Heden verbleekt het noodlot, het pijnlijk-nabije einde. Mensen…

Tot ons is gekomen méér dan lentelicht een menselijke engel ons te verschonen van alle nonsens die wij hebben opgebouwd want hij blijft kind van een Voorbeeldvader dat wij verruild hebben voor iets dat nooit genoegen geeft: een ijdel kader. Geef maar toe dat de welvaart niet alleen op onze kennis dobbert geef toe dat in onze woestijn…