Alle inzendingen over spiritueel

De kleuren van de regenboog, de stilte en het binnenhof, beslotenheid en inkeer. maar ook het gaan en spetteren, het klinken en de lach, de dynamiek van alle woorden in openheid en transparantie... De vrede en de rust die nergens zijn te vinden, maar die we scheppend toch vermoeden in kleur en beeld en woord, in tederheid van mededogen…

Het is niemands intentie te schofferen wie dan ook, nee zelfs geen poète maudit noch diens dochter noch die armzalige deerne die madelief die desanderendaags alsmede toute la journée aujourd'hui tussen de gouden regen en duizendschoon in de middenberm ligt te creperen onttrokken aan 't zicht van geblindeerde razende quattro's zo snel als…

De klaproos Niet geboren in een keurige tuin Maar ontkiemd in omgewoelde aarde Ze groeit op de plek waar het leven werd opengebroken Haar blaadjes zijn kwetsbaar en indrukwekkend tegelijk De wind mag haar bewegen De regen mag haar raken Haar kracht ligt niet in sterk blijven, niet in weerstand Maar in haar worteling en haar…

Omarm de stille, zachte uren. Waarbij dromen je kunnen sturen. Naar een hemel waarin sterren stralen, En jouw gedachten zacht verdwalen.…

In het vroege licht voel ik hoe de wereld nog niet duwt, hoe elke beweging zacht is, alsof de lucht zelf luistert naar wat binnenin mij verschuift zonder naam, een trilling die alleen in stilte haar contouren vindt. Wanneer de dag zich opent, raak ik de randen van alles aan, de stemmen, de kleuren, de haast die door straten stroomt, en ik merk…

Ik ben een zwevend hoofd Onbewust van mijn lichaam. Lang geleden zijn wij gescheiden. Die trots die ik voel voor mijn hoofd, verbergt de schaamte voor mijn lichaam. Dit brengt mij soms in verwarring over waar ik ben, wie ik ben, waar ik ga. Hoe ik moet leven, wat ik liefde geef. Mijn hoofd maakt fouten die mijn hart voelt. Mijn hart…

God, de hele wereld staat weer eens in de fik Maar ik Ik ben weer op zoek naar Jou Ik wil weer beseffen dat ik niet alleen Afgescheiden van alles en iedereen Afgescheiden van Jou Ik ga weer zitten op de stoel En keer terug naar binnen En ineens daar ben Jij Niet als een Ander Maar als Mij Vreugde golft warm door mij heen En wil naar buiten…

Ieder mens komt op de wereld zonder enig bezit zo ga je uiteindelijk heen aan ’t einde van de rit zomaar zonder land zonder geld en zonder kleren gelukkig wel met talenten om heel veel te leren helaas zijn die talenten al is het ongewild voor de meesten slechts latent of vooral verspild we zijn om niet geboren en zullen om niet gaan dat…

= Vertaling van Tarantella = Geharnast in borstweringen zestien profane pionnen elk in zijn eigen gebied elkaar mijdend als contraspionnen geslepen in zwart ebbenhout tegenover ivoor in het vierkant van de arena is zuiver op de graad de vraag gerechtvaardigd of de gekroonde kruisspin hem in terugwaartse kreeftengang mag verblijden…

als het licht van de dag zich geleidelijk aan begint over te geven aan het donker van de nacht zet zij zich in haar stoel bij het grote raam om te kijken om zich over te geven om te ondergaan halverwege de schemering staat de gulden weegschaal de wrede hardheid van de dag en de wereld is nu volledig in evenwicht met de zoete…

Als wij opwaarts stromen, twintig vingers in één hand verschuiven kiezeldromen. Onder kruiend ijs liggen wij wang-aan-wang ontdekken het koren aan de bron. Waar goden samenscholen als oude wijzen zwijgen. Daar ligt de dam verzonken. Verdrinken mijn lippen in jouw haren, groeien wij dies natalis uit het riet omhoog.…

Geen alledaags maar een meerlaags suspense verhaal onder een verflaag was mij ontgaan in 't deinend voort schrijden van de tijd zonder dank en weerwoord zonder omzien en genade weerloos en zonder begrip voor haar wandaden naar de toedracht van de kille feiten achter tralies liet zij met stille trom mij raden naar de naakte…

MAART 2026 (1) De palmboom heeft zich aangepast Hij is gewend aan Simonshaven De kerkklok luidt, de berk, hij tast Naar groen, om zich alvast te laven Zon zegt nog even wachten tot Ik warmer ben en je kan helpen Ik haal je katjes heus van slot Dan is ook jouw bloei niet te stelpen Het is een voorjaarsparadijs Met bijen, vlinders en…

De rijzende zon giet kleurpracht over het zwarte van de nacht die dan afloopt een wekker rinkelt zij vangt aan met donkerblauw een enkele ster die nog twinkelt beëindigt ze soms met een grauw weer wordt op mij gewacht zo vaak verkleurt ze vervolgens van paars door rood naar roze om daarna te komen tot het helderste blauw een merel…

O rijkdom van het onvoltooide oscillerend diagram der atomair vibrerende interpolaire elementen van metallurg Mendelejev hij gaf de elektronen vleugels liet hen stijgen in de beugels en weer dalen in het zadel en zette tekens in het zand van boterzachte exfoliatie palladium en peroxyde elektronenconfiguratie quadripolaire inundatie…

Altijd als ik ga wandelen wordt mijn denken handelen tot ik na een tijd thuiskom ik loop mijn gedachte om ik ben vaak een echte held zo verkrijg ik heel veel geld ik klim berg en duik diep zee ooit vloog ik hoog met vogels mee naar de verste bestemmingen zonder grenzen of remmingen bereisde ik de wereld wegen niemand hield mij…

Van niks bewust “Ik heb er geen actieve herinnering aan.” Ik ben me van niks bewust! Echt, helemáál niks..! Weet je, We komen uit niks en we gaan naar niks. Ik is in N ik S Heel al Allah Heilig Niks Daar waar Niks is Is Alles Soms verlang ik zo naar niks! Naar Liefde met een grote L Naar daar waar Het licht het…

Waar het ik verzonk in kroosomrande spiegelgrond hervond het ongekende nog niet volgroeide kind zijn onbekende ouder ik in zijn geschriften terug nog niet verzonken tot op de bodem van wat nog niet gezien was nog niet aan de vlakte trad er was geen vonk voor nodig geen licht dat klaarder scheen dan anders, maar zijn eigen bron sprak…

Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid tezamen met de blauwe luchten; ineens het laten gaan van al te zeer om eigen zorg en moeite moeten zuchten; Ineens de glimlach zien van 't kind dat speelt en lacht en zonder vragen de dagen plukt zoals ze komen en niet te zwaar aan eigen last wil dragen. Ineens weer weten dat het leven mooi is al blijven…

De nachtwacht maakt haar opwachting in zilvergrijs voor hem die neigt tot opstaan in de oorlog met in loopgraven kanonnen de omloop van de dageraad aan gouden rand der dag gewonnen is halverwege door de tijd vermalen aan haar reis begonnen de zon als altijd zonder mededogen onbezonnen haar eeuwigdurend werk voor een…

Terwijl de zon in kinderogen om de aarde draait kijkt luna ons eenmaal per maand vol aan in het gezicht Terwijl de Moeder in haar goedertierenheid de dieren en de mensen baarde streden de goden met titanen In Gaia's grotten schuilen de geheimen der voorzienigheid als ware zij dea sive natura Doch geen Adam uit haar ingewand een…

Schemering sluit de dag af onder grijze wolken waar mensen, onbegrepen door domme tijdelijkheid dwaze schimmen van een stoute droom vertolken nuancering van gisteren vormt nieuw decor fraaie kleuren dansen op het innige refrein in schemerfantasieën willen ze teder lieven sierlijke vormen zorgen voor magische realiteit.…

Ik las ergens in een grijs verleden zo grijs als de zee in de maanloze nacht die alles wat waarde heeft weerloos verpacht aan donkere mantels en tulbandendragers bazaarbezoekers verboden geldzoekers overdag handel in loodgrijze pakken maar in de avond vermomd in verscholen gebogen moskeebezoek terug in de schoot van de eenzaamheid…

O als gij eens wist hoe de groten der aarde ieder voor zich begon als alchemist en in hun queeste trede voor trede ten hemel stegen doch aldoor dwalend in hoger sferen van hun grensloze wijsheid meenden de ring met de steen der wijzen te hebben gevonden, doch dat was slechts rosetta een raadselformule een ultiem enigma gestolde…

Cruciale kernen schermen zich af een trekt zich terug een andere wenkt ons een derde, verlost wil het liefste verdwijnen Maar wie goed kijkt ziet niets is minder waar dit alles is mana illusie en wanen Zij groeien verspreiden zich verheffen zich eerder boven de middelmaat willen geconserveerd blijven ademen opbloeien met de…

Reactie op 'de simpele cirkel van het eenvoudige leven' door Judith van Zoomeren * Maar wie zijn wij humanoid op de rok van 't zich almaar uitdijend heelal Mens is geen abstractum elk mens is uniek wat zou het saai zijn the girls all alike, like the boys from brazil Klonen en avatars zijn geen iconen life is for learning…

- nog nooit gehoorde woorden - Weerspiegelingen van toekomstig verleden glinsteren als dauw op de oude wereld Dichter; uit zijn verzen werd hoop geboren wever van woorden, nooit gezongen in koren Ontwaakt, met zijn blik op de wereld gericht getuigen zijn ogen van wat niemand ooit zag: verwarmd door stralen van een verre zon een…

een verre idylle slechts bereikbaar in de stilte die 's nachts oplicht het eiland een gedachte een nomade onder volle maan aan de rand een oud beseffen waar de kern in 't midden ligt de geur van zout eeuwenoud hout onbenoemd en uit het zicht…

Geprezen de landen die de zeeën kusten gelukkig de goden die de helden steunden onsterfelijk maakten als halfgodenmensen op schepen die hen naar 't Atlantisrijk voerden zonder kusten geen stranden zonder strand enkel branding waar goden hun woede op rotsen neerknalden in vlagen verbijsterd uiteen lieten spatten gelukkig de berglanden…

Ik voel de vleugels van vergetelheid mij omarmen, als een warme deken op een koude nacht. Gevoel vervliegt als rook naar verre kusten, waardoor dit moment ontdaan is van pijn en schuld— een perfecte samensmelting van harmonie en ontzag, eenzaam penetrerend, doch aangenaam bekend. Maar ik ontwaak, als uit een boze droom: naakt in mijn schande…