3975 resultaten.
voel mijn huid
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
896 voel mijn huid
nog zacht
al ben ik oud
gestreden tegen wind
en alles dat op
weerzin lijkt
voel mijn huid
nog steeds niet koud
altijd bemind
door het strelen verrijkt…
vleugels op huid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
617 het schuwe kind
dun, ook aan de binnenkant
breekt twijgjes tot
littekens
de stilte, al jaren ouder
stuurt levensloze dromen
onder houten huid
wanneer armen vol bomen
slechts willen wonen
in het zachte geritsel
van de wind
ze zit veraf van de zon
door de nacht
te staren
en ik wil haar geven
het ochtendgloren, in ogen
vol vlinders…
TRANSFORMATIE
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 vlak boven het geultje van haar stuit
waar de rivier ontspringt van haar twee benen
staat iets getekend op haar huid
gebeiteld als in marmeren stenen
het lijkt gegroeid van binnenuit
en biedt een uitzicht voor degenen
die haar als minnaar hebben buit-
gemaakt en balanceren met hun tenen
het prikkend ornament prijkt als een stempel
op haar…
tekens op mijn huid
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.080 ik droeg liefde en kind verder
verder dan het sterven en
de bomen in mijn bed
de rillingen aan het raam
gleden om flarden landschap
en altijd door de wind
ik herinner me mijn huid
witter met de deuren dicht
het licht was toen
en ik ben nu
de dood loopt om en om
* afbeelding : Art Dekat ©…
uit de huid geschreven
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
630 omdat het overleven
zich uitsluitend beperkt
tussen woorden
en het spreken mij
moedeloos maakt
zal ik weggaan en mijn brieven
nalaten aan vreemden
het waait wel gezichten, namen
van verraad die me achterlieten in allerlei
vormen
met de tong stijf en scheve
tanden
maar ik ben stervend genoeg
opdat ze me niet meer naderen…
Opgelucht
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
897 Er was weinig zinnigs tegen hem te zeggen
Dus mijn ongewilde stilte wraakte zich alom
Het verwurgde en was alles verstikkend
Hij borrelde met een strot vol verwensingen
Gevoelloos stripte hij zorgvuldig mijn huid
Doorbrak grof mijn broze defensie
Vernederd doch opgelucht stond ik buiten…
Natte **
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.544 ** van je **
origineel:
Ik lees je volle warme lippen
met het puntje van m’n tong
die priemend vol verlangen
klaar staat om te antwoorden
op de zwoele vragen die je stelt
Terwijl de gordijnen dicht blijven
zodat het nog lang nacht lijkt
vervul ik je lustvolle wensen:
mijn tong tekent natte hartjes
op het landschap van je huid…
Mijn tweede huid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.052 Elke ronding elke welving
elke plooiing elk haartje
al je bijzonderheden
voelen als mijn eigen huid
ik streel je landschap
kus je verborgen parel
mijn huid glijdt in de jouwe
tot één wellustig lichaam
op weg naar het genot…
huidhonger
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
519 strelen,
spelen
voor velen
die dit niet
delen
onbekende
taferelen
hongeren en
dorsten
naar huid en
handen
aanraken, betasten
strelen
delen
voor velen
helen…
Huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 dat wij als
reizigers die de glans van toeval
deed verbleken, oceaan van paarse
gloed die scheen, uit haar welgevallig
oog welt een traan in de
liefdevolle opwinding van
wederkerigheid, daar ligt de kiem
van intimiteit, een dialoog die wij
tot wils-gebied hebben verklaard
van alle materie ontdaan, toen
was er alleen de geurige huid…
Alleen jij speelt met mijn huid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
430 Alleen jij speelt met mijn huid,
wanneer wij intiem samen zijn.
Zachtjes streel jij oude wonden
en zalf jij met de zoetheid van
het gelukkig zijn.
Alleen als ik zin heb om te huilen
en de hele wereld mij te nauw omsluit,
breng jij barmhartigheid met jouw omarming
en haal jij mij de diepste uit.…
Klaaglied van agnes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 Geen dermatoloog kon wat vinden behalve
Dat ik me drie keren per dag moest gaan zalven
Ach laat ik maar stoppen om
niet door te draven
't Is dorst waar m'n huid zich
maar niet aan kan laven…
[ Wat als mijn woorden ]
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
506 Wat als mijn woorden
mijn huid zouden bedekken --
Kleed jij me dan uit?…
[ Als jij mij omhelst ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Als jij mij omhelst
kan ik niets anders meer doen –
dan jou omhelzen.…
[ Ik wil bij hem zijn ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Ik wil bij hem zijn,
hij is lief, maar hij aarzelt --
doet vlug de deur dicht.…
[ Ik durf nauwelijks ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 Ik durf nauwelijks
iets te doen, bang van mezelf --
de dupe te zijn.…
voorlopig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 een daad ligt verborgen in
het woord dat
uitlegt wat onbesproken blijft
een boom verbergt het bos
voor het oog dat verder zoeken staakt
een kamer breekt het huis door
stenen te delen
een zucht van verlichting
die schielings haar en huid raakt
een enkeling
als voorbeeld voor velen
lopend vervolgen
zolang het lichaam draagt…
Onder de huid van het zwerk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 Er is een siddering
voor het breekt —
een glans
alsof de hemel zelf
een wond voorbereidt.
Ik sta
in het midden van niets
terwijl kleuren kermen
langs de randen van mijn gezicht.
Wat binnen was
wil naar buiten,
wat naamloos bleef
begint te schreeuwen.
Er krult iets op
in de lucht,
een dreiging,
een symfonie van splinters
die zich…
Ze lag daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Ze lag daar in haar huid,
De zon gaf haar een gouden glans
Van koesterende zonnestralen,
Briesje koelde zonder geluid.
Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.…
De pyjama
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
526 Wie is er niet wild
van de nonchalante pyjama’s in zijde.
De monochrome exemplaren
In rijke kleuren,
als diepblauw of smaragdgroen.
Ideaal voor een zondagse brunch.
De bloemenprints vind ik
onweerstaanbaar.
Draag ze casual met instappers
of een flink paar hakken.
Een oversized zonnebril op je neus
voor dat kleine beetje Beyonce gevoel…
[ Kom je, met jouw Huid ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 Kom je, met jouw Huid
naar mijn Lichaam, de Tempel --
van het aanraken?…
Liefdesinstrument
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
175 Liefde gaat door de huid,
Huid op huid, strelende handen,
Proevende tongen, huid op huid,
Egoïstische verlangens,
Altruïstische kusjes, streeltjes,
Genotbrengend, genotontvangend,
Huid op huid overgebracht.
Liefde gaat door huid,
Huidhonger, huidliefde, huisgenot,
De huid, ’t liefdesinstrument.…
Tijd
gedicht
3.5 met 2 stemmen
438 Dramatis personae
1. Een zwerm spreeuwen, zoals een grote keel
kan drinken: afwisselend zwellend en slinkend,
zich verdichtend en uitspreidend.
2. Kerkuil:donzen doodseskader, geruisloze drone.
3. Hij hield een vlam in zijn hand en de dieren
kwamen nader en legden zich neer, vrienden van het vuur.
4. Het vuur.
5. We hielden elkaar nacht…
OP DE JEUGD
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
682 ja, dans maar door
door de straten naar het vuurwerk
op eeltloze voetjes van roze hoop
je appt, dus je leeft
je accu is nog boordevol
geef een - Like - aan het leven,
voordat je het niet meer terug
kan vinden
je hebt zoveel tijd
te verspillen aan lange omwegen,
en er is geen haast bij
en dan gaan we alles anders doen
als het op jou…
In de nacht
gedicht
3.3 met 25 stemmen
17.448 Zonder mij zonder mij uit
zonder mij uit tot huid
zonder u uit tot huid
zonder mij zonder mij uit.…
Binnenste buiten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
492 ik streelde
over je strakke
huid besefte
dat buiten ook
gewoon doorloopt
naar binnen als
hechte verdediging
het is fijn
te weten dat
binnenste buiten
ook in ons lichaam
zich als contact
manifesteert en zo
ook vreemden weert
toch is er meer
als wij van alles
het buitenste
naar binnen keren
het fysieke leeft
ook in de metafysische…
De ontlading
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 maar op jouw huid
schreef ik mijn
liefde voluit in het
grensgebied tussen
licht en schaduw
de ontspanning kwam
van diep binnenuit…
Regen op je huid
netgedicht
3.3 met 66 stemmen
15.309 De felle zon
brandt diepe rimpels
vervaagt jouw zoete blik
getergd en somber
een uitgedroogde bron
verdampt in laatste snik
Al zienderogen
doof je uit
jouw laatste hoop
vervlogen
mijn tranen stromen
met je mee
ik wens je
regen op je huid…
Automatische piloot
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 ik zie je stralen
bij de gedachte
een frisse neus
te gaan halen
daar buiten waar
warm en kou
zijn eigen kleur
kiest die samen
de schoonheid van
het moment bepalen
de basis een huid
die verschillend
kan reageren op
de weerssferen
en toch in staat is
een behaaglijk
gevoel te genereren
of aan de bibber
gaan om warmte
te laten ontstaan…
Bronstig
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.294 Oppervlakkig koud
een op een voetstuk geplaatst brons
straalt bij voortduring warmte uit
de liefde van een hand
wil graag de ziel bewegen
die met de tijd in ‘t brons bevroor
als een verbeelding van het eeuwige leven
wee de streling langs de huid
je zult je vingers branden…