120 resultaten.
wat rest van wat het was
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 het huis van zand
spoelde weg
toen handen met
gieters naderden
het schip bracht
zichzelf tot zinken
toen het voor even
de wind zag liggen
het schelpdier werd
een kraal verloren
verhaal toen zand
haar bedolven had
het vloeibaar goud
stolde kreeg de vorm
van een kroon de liefde
die een treurspel werd…
Familietaal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.045 Moeder rijgt kralen
aan eindeloze kettingen
naar haveloze broertjes
die geheel taalloos
in leegte zitten te klieren
zus laat een boertje
genieten van de zon
een schele suikerspin
verandert vader
in een brutale aap
zonder manieren
tandeloos
op het Amsterdamse balkon
is het gezin van de taal, thuis.…
Droomdicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
587 Ik droom dat ik dicht,
woorden tuimelen moeiteloos
over elkaar heen en smeden
schitterende zinnen, die op
hypnotiserend ritme zich als
kralen aaneenrijgen tot
diepgelaagde coupletten.
Nog één sluitende
slotzin voor het gedicht
der gedichten voorgoed
is vastgelegd.…
gedicht uit juni 1966
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
857 Ik ken een meisje lief
het is een kleine hartendief
met oogjes als kralen
en haar als gouden stralen
ook wangen als appeltjes zo rood
ze is niet klein en ook niet groot
het neusje is noch spits noch rond
en ze heeft een kersenmond
oortjes als schelpen uit de zee
haar handjes daar doet ze alles mee
dikwijls loopt ze aan mijn zij
ja, dat meisje…
kralenketting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 waar het hart vol van is
vindt de mond
soms geen woorden
ik worstel en schrijf boven
de weg in taal weet ik te vinden
het pad in het leven
is een ander verhaal
ik worstel en schrijf boven
mijn gedachten
in gedichten aan mekaar
met mijn pen rijg ik
de kralen van mijn leven
tot een ketting aan elkaar…
Langs het pad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 ik heb bloempjes
voor je gepakt zij bloeiden
gewoon langs het pad
de eerste stralen
zon heb ik geregen
tot rozerode kralen
uit het blauw
van de lucht streepte ik
wit kant van de wolken
heb alles verpakt
in het bies van de mand
die rondde onder mijn hand
zo groet ik jou op dit
vroege uur waar lente nog
schemert naar het zomervuur…
lege dagen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
607 als de kralen van een paternoster
glijden de dagen gestadig
door verveelde vingers
nu alle uren even lang duren
geen dwang bevatten
noch vlucht
nadert snel het geduchte moeras
waar de jaren wegzakken
in vergetelheid
graaien handen vertwijfeld naar houvast
maar verdwalen in het drijfzand
der herinnering…
Een onverwacht genoegen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 Ik heb je rode kraal gevonden
tussen het stof achter de kast
Je bent lang niet zo dichtbij gekomen
het is jaren terug dat ik hem zag
Ik heb hem even opgewreven
zag je reflectie in het glas
en bij het zorgvuldig opbergen
wierp ik hem terug over de kast
opdat over ongetelde jaren
ik hem plotseling weer vinden mag…
Beschrijvenloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
716 Zie de nacht stil in de keuken
rusten op stenen tegels in halve maan verlicht
die zijdeachtig glanzen
Een ketting breekt, glazen kralen vallen
Zie ze gaan, glijdend van het koord
raken ze de grond
en door de stilte gedragen klinkt hun helder lied
mooier dan een woord ooit klinken zal.…
Kralenzee
gedicht
3.0 met 61 stemmen
23.595 Ik heb een goed scheldwoord,
een kwalijke kraal op mijn tong.
Ik knip een gestreept hart van papier,
Durf ik niet dat ik je nodig heb?
De wereld is moe en op de blauwe lijnen
in een schrift is het koud.
Eerst sliep hier nog een man.
Nu staat het lichaam op.…
Partituur voor een partizane
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 jouw schaduw
laat ik
onaangeroerd
doch je warmte
schilder ik als een zomer
op mijn rusteloos behang
jouw blikken
bewaar ik
in de koelte van mijn ogen
en je vingers
strooi ik als toetsen
over een piano
je voeten
loop ik achterna
in verdwenen sporen
en je handen
draag ik als kralen
rondom mijn hals
maar je stem
leg ik…
Moeders rozenkrans
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
639 afnam
nam de vergetelheid toe
handen verkrampten
sindsdien hebben
snaren niet meer getokkeld
hij wuifde niet meer
naar de nieuwe morgen
zijn mond werd stil
het hoofd leeg en eenzaam
zag ogen niet meer stralen
de geest verstarde
totaal verstrooid en uit balans
vroeg hij haperend
om zijn moeders rozenkrans
en telde een voor een de kralen…
Une dame très chique
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
877 Alvorens ze aarzelend fluisterde “ja”
verschikte ze nog even iets aan haar decolleté
zodat, terwijl zij steunde op haar elleboog,
de vingers van haar slanke, fijne hand
langoureus-weemoedig
de kralen van haar halssnoer
nauwelijks raakten.…
gerechtigheid
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.087 Vol jarenlang verlangen
Laat zij haar vingers glijden
Langs de pijn geladen kralen,
Prevelt versleten woorden
Die voor hem een Hooglied weven.
Haar lippen sluiten zijn ogen
Kalm bij zoveel gerechtigheid.…
Ritme
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
579 De letters rijgen zich aaneen,
als kralen aan een ketting.
Ik meng dan klank en kleur,
verander steeds de setting.
Verwissel soms een zin,
maar hoor de dissonant.
Lees het eens hardop,
of bekijk het van een afstand.
Maar voel ik dan het ritme,
hoe gelukkig ik dan ben...…
Gedicht met grote woorden
gedicht
2.7 met 13 stemmen
10.425 Een hoogvlieger wordt neergehaald
binnen de kralen van het licht.
De herinnering is een holte
die woont in de holte
van mijn geheugen.
-------------------------------------------
Uit: 'De droom van een robot', 1976.…
- Oud zilver -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
614 Oud zilver, kralen parels,
overige kralen nooit gedragen
oud papiergeld niets meer waard.
Weg de grote oude zere bezem
opgeruimd staat de herinnering
inkoop antieke zilveren juwelen
wie doet het erfgoed weg dat ging?…
Komboloi
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
843 onder 't zongebleekte scherm
bij de vruchten van zijn teelt
ligt hij gapend in de berm
wachtend op zijn clienteel
vingerkotend wordt geteld
hoeveel schapen hij moet scheren
wijl de krekels in het veld
zonder zorgen concerteren
kralen schuiven af en aan
distelbossen moet hij maaien
langs de huisbaas moet hij gaan
en opnieuw het land inzaaien…
februari
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
749 verborgen onder
glinsterende kralen
aan natte takken
nog niet groen
zitten knoppen
verscholen
in een jasje
van lentegroen
na natte sneeuw
hagel hard
gure westenwind
en grauwe lucht
komt met stralen
licht en
warm de zon
een lentezucht
tinten teer
nog nooit gevangen
waaieren uit
brengen geur
alles komt
tot leven
een groot…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 onder de loep is het strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote…
Zie in mij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
749 Ze werken met goedkope kralen,
opzetstukken en halve garen.
Met gedeelde mantels en gestopte sokken,
allegaart men mijn kledij.
Ik probeer geen reactie te ontlokken,
maar waarom zie jij niet in mij?…
In sierlijke gebaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 ik wist
dat jij ze had
een schaal vol kralen
gebeurtenissen en
herinneringen uit een
leven vol van in de wereld zijn
liefde en pijn
markeerden de jaren
in hun vorm en kleur
belangrijke momenten
bepaalden de lengte
er was geen willekeur
jij reeg ze met
het sterkste garen
in sierlijke gebaren
iedere dag weer koos
jij een…
wat je ervan maakt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 je schildert je ziel
in as- en aardetinten
een donker palet
bestrijdt de leegte
de grauwe werkelijkheid
de grijze tonen
je verdedigt je
tegen molens en reuzen
te vuur en te zwaard
bezielt de stenen
zandkorrels en de bomen
steekt de vuren aan
je veegt geesten weg
rijgt de witte kralen aan
zingt een liefdeslied
schopt de tijd…
herschikking
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.079 groene kralen krioelen op mijn bord
kronkelen door de gaten van mijn ogen
in een even van onachtzaamheid
vervloeien ze tot soepig viscoos groen
wentelend en kerend in langgerekte wervels
wringt zich een bruisend kolken
binnen worden elementen weer atomen
gisten elektronen hun kansen schoon
onafgebroken trillend zoeken
naar nieuwe…
Zachte zijde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
631 mijn vingers
die in geuren wenken
strelen heur haren
aanvoelend als van zijde
haar borsten bewegen
in zacht zuchten
die meer dan schoonheid schenken
en niet in afstand vluchten
terwijl de huid als pril gras
schemert in een open weide
ogen als zwarte kralen
bespelen in andante
het ritme van het hart
verborgen achter voile
mij…
Doublé
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.099 Zo zit ze prevelend voorovergebogen
doublé druppels glinsteren door haar
wriemelende vingers zo onverstoord
onhoorbaar woord voor woord verwoord
zijn stem laat haar niet los en wat ze delen
draagt zij als geheim groter dan zij zijn
en nu heeft hij haar de keuze gegeven
terug te keren naar een ver geleden leven
en de kralen worden weer…
In the Ports of Antwerp
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.479 Geheel zonder zorgen
kijk ik uit kralen
met happen uit m'n haar
en een stuk in m'n kraag
Verdoofd en geborgen
proef ik van stalen
van onbegrensd geluk waar
genoeg verdrinkt in graag!
In de straten van morgen
schrijf je verhalen
die je 's nachts glashelder ziet, maar
's ochtends nog heel vaag…
onder de keukentafel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 ik bereid daar als enige chef
mijn lievelingsprakjes
van kralen en knopen
die niemand proeft of lust
er gebeuren wonderen daar
wanneer de dokter gaat
is er een maaltijd voorbij
ik word gezocht, altijd
gevonden ook
een lepel levertraan als vrijbrief
voor de reis naar potenland
hoesten kan tegen mijn pop
tot de volgende vieze slok…
Rouvoet en Wilders gaan voor landsbelang
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.146 zoals het er nu naar uitziet
redden CDA en VVD het niet
met maar één bijwagen
achter geheime Haagse telramen
worden rekenmeesters hoorndol
van het schuiven met de kralen
slotsom christendemocraten liberalen
gaan straks Wilders en Rouvoet samen
zoenen tot een unieke vaderlandsche rol
met kleine lettertjes is voor de koningin
al vast…
Kleuterkind.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 Ze draagt in haar hart
een lampion , met duizend
mooie kleuren
met kralen, geel en helder rood
versiert zij steeds haar dag
op blote voeten door het huis
en steeds een gulle lach
als ze in de knoppen knijpt
die uit de planten komen
verschijnen er onmiddellijk bloemen aan
en gaan er vlinders dromen
als ze koekjes eet verandert het huis
in…