106 resultaten.
RITME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Overmorgen is het zó.
De druk even weg,
een ritme beteugeld.
De geur van ontspanning
voltrekt zich in
getemd ademgeluid.
Louter weelde in
het ochtendblozen.
Intens geluk zorgt
voor een zichtbare
glans.…
Wintertijd
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
585 De klok moet overmorgen weer vooruit
Nee zegt mijn vrouw het is juist andersom
Ben ik nou slim of ben jij nou zo dom
In ´t najaar achteruit: vangaalt ze luid
Als jij het zo goed weet: antwoord ik vlug
Zet jij die nacht de klok dan maar terug…
Riviervogel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
696 Laat mij rusten
in het land naast de rivier
waar liefde leven schonk
niet ooit of overmorgen
nu lijkt me wel goed
hoe moe denk je
dat lamme vleugels
kunnen zijn
waar nog dalen als zelfs
de zon geen dag meer halen kan
enkel hier
strijk ik de veren
oeverloos
naast mijn rivier…
Gerontologie
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
706 de man is oud
zeker al overmorgen
zijn liefde is opgedroogd
telt niet
telt niet meer
hij telt niet meer mee
te oud, te lang gezoogd
aan een jonge veer
hij is niet meer gedwee
hij gaat zijn weg
rollatorbaan op
heen en weer en af
verleid door oma
in de rolstoel
ouderdom is straf
hij is nu al later
grijs van het verleden
toekomst…
Pronkgewaden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
536 ze voorbij
sterrenstelsels in schemervelden
ze vallen stralend uiteen
om opnieuw te verrijzen
in het universum van naderhand
Twinkelen past alleen in duisternis
en in witte pronkgewaden
door onzichtbare straalstromen
spatten ze als kiemen uiteen
Het afleggen van het oude leven
om te herrijzen in een jonge tint
verschuif ik naar overmorgen…
nergens spijt van
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.756 stil blikt hij terug
op zijn wilde jaren
vechten met de wereld
betogen tegen onrecht
weer een dode voor vrede
het wandelen in de bossen
met aan elke hand een lief
zorgeloos proevend van alles
morgen net zo min in zicht
als overmorgen al kon bestaan
de examens aan het meer
waar gulzig de zon werd genoten
het hoofd op een bed van boeken…
IKKE, DE HITTE DOCH NIET STIKKE!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Ik droomde van
koele beekjes
smeltende gletjers
ijskoud kletterende watervallen
een ijsbad
ijsklontjes
waterijsjes
kletsnat werd ik wakker
de hitte klotste tegen de plinten op
het was al warm vannacht en vandaag wordt het nog warmer
en morgen nog meer
en overmorgen nog erger
vandaar deze schrijverij:
ikke, de hitte doch niet stikke!!…
Bloemrijk
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.487 De eerste breuklijnen
worden zichtbaar
en – de waarheid biedt
niet altijd troost –
overmorgen is verpakt
in een vage belofte
het leven is schaken
in de schaduw waar
het strijkend restlicht
wordt geliefkoosd
in uren van glas
haastig afgestofte
herinneringen herleven
traag maar intens
vluchten kleuren
in warm zwart
het sterven naast…
Mijn laatste traan.
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
2.540 Ik ben er overmorgen
van bevrijd,
die dondervloedse woorden
als ontbijt
en zal ik zelfstandig
verder gaan.
Vanaf dan zoek ik mijn heil
in opgetogen eenzaamheid:
al raak ik mezelf misschien
wel kwijt
zie ik toch reikhalzend uit
naar nieuwe dagen.
Ik denk wel niet
dat ik het redden ga,
maar mij
zul je niet meer horen klagen.…
Koninginnedag en nacht
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
1.600 het is koniningenacht
slingers en pisbakken
in de stad, muziek die
door het volume je richtings-
gevoel verstoort,
lallende oranje mensen
die gekreukt plastic
achterlaten, en morgen
nog twee keer zo hard,
overmorgen hangt er
een rare stilte in deze stad,
en zullen bezemwagens
de orde herstellen, zullen
de duiven weer voorzichtig…
Zingen mogen wij nu allen....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Zingen mogen wij nu allen,
zingen op dit grote feest,
ook al zijn mensen gestorven
die hier ooit zijn thuis geweest.
Want zij zijn nu aangekomen
na hun zorgen, na de pijn,
en zij zijn in God geborgen
waar voorgoed zij mogen zijn.
Nu, met alle heil’gen samen,
zingen zij een nieuw refrein
om God eindeloos te danken,
die daar leven, groot…
een mooi gebaar
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.573 vrolijk word ik van een meisje
dat zwaait naar ik zie niet wie
zwaaien zegt: dag, ik mag je
we scheiden nu, maar morgen
zien we elkaar weer
en anders overmorgen
een kind voor het raam
zegt mama of papa gedag
vanmiddag word je opgehaald
heel anders is een neus
tegen de ruit, een hand
die vraagt, kom je nog terug?…
overmorgen de vijfde mei
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
570 Woensdag vieren we de dag van de “vrijheid”
ik denk de allerbelangrijkste dag
van het jaar
veel mensen gaven er hun leven voor
zodat we vrij kunnen zijn
om te zeggen, te denken, te voelen
zonder te kwetsen
zonder pijn te doen
zodat we kunnen leven
zodat we kunnen zijn die wie zijn
samen en met elkaar
vrij van honger vrij van geest
vrij…
Geweld en kinderspel
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.286 geweld en pijn
schichtig kijkende kinderen
jong gewend aan angst en dood
weinig verwend met liefde en lach
proberen toch hun spel te spelen
Maar hoeveel geweld kunnen ze aan
voor het imiteren van volwassenen
het onschuldig kinderspel overheerst
voor jong gezien oud gedaan wordt
en de haat zich weer voortplant
in de volwassenen van overmorgen…
B-keuze leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
533 Soms maak ik
de balans op
van mijn geleefde leven
alsof het morgen, overmorgen
voorbij kan, mag, zal zijn
Dan moet ik concluderen
dat ik altijd B keus was
zowel in het gezin, het werk, als model,
de muziek, theater, politiek
en in de vele liefdes
Zelfs als gevraagde zaaddonor
niet de A maar de B-keuze
Maar ik troost mij
met de…
anders
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
4.634 vandaag
kan de wereld veranderen
het kan ook morgen zijn
misschien ook nog tien dagen
maar heel binnenkort zul je bij ons zijn
morgen
kan de wereld veranderen
als jij er tenminste zal zijn
we weten waar je bent
voorlopig zit je er nog fijn
overmorgen
zeggen we misschien
wat een schatje
we zullen zien
je laat de spanning stijgen…
Winterse Midzomernacht
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
998 Ik gooi al mijn twijfels in de wind
wanneer ik je overmorgen weer naast me vind
dan toon ik jou mijn allermooiste lach.…
Vriendschap in het leven......
hartenkreet
4.3 met 33 stemmen
6.270 Plannen voor overmorgen,
met mensen,
echte vrienden.......
Ik weet nu al wat ik morgen in de spiegel zie:
"Vriendschap in het leven
is meer dan een kostbaar goed.
Het is de bron van alle leven,
het is de zuurstof in ons bloed."…
tot aan de horizon
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
1.598 misschien
zal ik morgen sterven
of overmorgen
jouw zucht
jouw zucht alleen
zal mijn gedachten omsluiten
als een zorgeloos gebed
wanneer
vogels uit mijn ogen
zullen voorbijtrekken naar het water
uit de zee
de zee die steeds kleiner wordt
om mijn handen te
wiegen
zal zacht
in een ademtocht
langs mijn borsten glijden
en…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.469 ik vul dag en nacht
met dromen
misschien wel
tot overmorgen laat
maar dan kan ik
niet meer komen
spoedig zal de eeuwige
niet meer schromen
je hart telt weldra
de laatste maat
je wist wat ik ging zeggen
“ ik weet wat je bedoelt ”,
zei jij
de stilte nam het over
je was doodmoe
al haast weg bij mij
nog even…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Want een boom weet niet hoe laat het is
Tijdloos waaien de takken in de wind
Aan de stoeprand is het zaterdag
Maandag begint bij de voordeur
Aan het eind van de straat is het al overmorgen
Achter de horizon is het kwart over drie
Achter het ochtendlicht begint de schemering
Alleen als wij ontwaken
vroeg in de morgen
krijgen de…
EVEN ZIJN IN HET ZIJN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
759 Even zijn in het zijn
liever niet even
maar even langer
geen gisteren
geen morgen
laat staan overmorgen
zelfs geen vandaag
gewoon zijn in het zijn
als een vanzelfsprekendheid
zonder te spreken, te praten
laat staan peinzen, piekeren, puzzelen
gewoon zijn in het zijn:
"to be or not to be"
natuurlijk zo vanzelfsprekend
"to be into…
De dood van de verte ( 2 )
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.014 alhoewel mijn lijf de verte draagt
en ik het komende in lengte van dagen ontzie
is het dus niet overmorgen die verder vraagt
om het even wat ik er nu zelf mee bedoel
daar zelfs wat was, schijnbaar niet opdaagt
vandaag ervaar ik, dat wat is geweest
als jaren verzameld lijkt in slechts een beeld
waarin begrip enkel ledigheid leest
ik ben…
Betraande verwijdering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
669 Als door een glinsterend vlies
bekijken ze wazig de wereld
noodlot was weer opgedoken
ongenood, onwelkom als immer
slaat het zwarte gaten in het licht
leven in het nu klinkt volmondig
als er sprake is van wat geluk
desnoods evenwicht of harmonie
vol eenzame heimwee verlangen
naar gisteren of overmorgen
bijna overal willen ze wel zijn…
Lente van toen
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
853 kleur nog steeds een sprookje was
geel en blauw bestond al wel
op het gezicht van bloedend rood
hartverscheurend op de bolleneters
om te willen overleven
hij vertelt het als een paasgedicht
tussendoor de matzon en de kou
en wijsneusgroene puntjes gras
want lente hielden ze niet tegen
even horen wij het nog van hem
maar morgen, overmorgen…
Kerstboodschappen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
719 Alleen de laatste kiezels
dansen bogen in het ogenwater van overmorgen.
(c) pietersz van calumburgh…
witte wolken
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
797 Vandaag zweven ze weer de lucht in
Heerlijke mooie ronde witte dekens
Die mij doen denken aan schapen
Met hun zachte dons vacht
Morgen hoop ik ze weer te zien
Niet alleen te tellen als ik slaap
Maar ook buiten zien zweven
Als ik zachtjes verlangend kijkt,
Maar helaas zijn ze overmorgen weg
Door een harde regenbui
Die de schaapswolken verdreef…
Jij en ik.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
644 Wij, jij en ik, onze tienertijd,
praten over overmorgen
op een oud verweerd bankje.
Vandaag, een vale afdruk
van een vergeelde horizon,
met ik, nu in mijn eentje.…
Onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Overmorgen kan worden gerouwd
over al die gebeurtenissen die
na de vreugde niet meer zullen
leven.
Morgen leeft vaak met dag en
wat volgt gaat dikwijls over
het graf van de onzekerheden;
die de koers bepaalden van
een geleefd verleden.…
Adieu XXIV
poëzie
4.0 met 2 stemmen
4.271 Vandaag ben ik nog krekel,
doch morgen ben ik mier,
die overmorgen al zijn hekel
– uit zijn reserves in de pekel –
aan apropos, atoom en spirocheten
postuum zal zetten op papier.
Adieu! Wie weet of ik niet zal beklijven
door ’t schrijven van een later lied,
of ik het schrijven zal of niet.
Zinloos of niet.…