182 resultaten.
Zwartgroene populier.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
780 Zwartgroene populier,
Die in de zonne klettert,
Wat wil dat wild getier
Daar uwe kruin van schettert?
Wat is er dan met haast
Zo dievelings vergaderd?
En rept en roert en raast
In 't ronkende gebladert?
Daar woelt en walewiept
Een wereld kleine gekjes;
En piepe-tjiepe-kriept
Met schrille snebberbekjes.…
Gevallen is de populier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
668 De westerstorm heeft hem terneergeslagen
en woest zijn wortels uit de grond gescheurd.
Terwijl een vogel vette wormen beurt
vervaagt geruis allengs tot zachtjes klagen.
Nu afgebroken takken oostwaarts jachten
het kleinste leven onder blaadjes kruipt
en hemelwater van de daken druipt
ligt hij nog op de bomendood te wachten.
Verlossing…
Koppeling
netgedicht
1.9 met 249 stemmen
60.804 De populieren pluizen en
hier in huis is het ook niet
terwijl mijn kinds-kind zich
naar het daglicht werkt,
het vruchtwater twee dagen eerder
naar de aarde deed vloeien
o goden, geen infectie, complicatie
als ik bidden mag, geloof en hoop
ik in mijn wetenschap over
mijn eigen zekerheden
vertrouwen heb ik in mijn kind,
mijn kleinkind kan…
dahlía's in donkerpaars
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
731 genoeg voor een kort gesprek
over de patatten en mijn moeder
haar zachte handen kliefden klei
nu zit ik hier en kijk naar vogels
wijds, zuiver klinkt een slag, die
strepen trekt in het strakke blauw
weet dat 't landschap haar graag zag
op mijn kniekes naast die blommen
uitzicht op d’n dijk, met veel geruis
zwaai ik naar de kalende populieren…
vox populi
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
578 de rij schrijdt
met de doodsklok in de rug
pratend naar het graf
vertrapt op het pad
één populierenkatje
bloedig als een worm…
Denk niet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.195 Denk niet dat ik er niet meer ben
als mijn as wordt uitgestrooid
en verwaait met de wind
dan zal ik ruisen, ruisen
in de hoge toppen van de populieren
word ik meegesleurd met
de zaden van bloemen en planten
zal ik rusten onder
het bladgoud van de herfst
tot ik verteerd in de winteraarde
zal ontkiemen in de lente
ik zal de witte lentekrokus…
Ik zag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
744 Ik zag een ekster
op een zondagochtend
halfweg maart
op zijn nest
van vorig jaar
hoog in een kale kruin
van een populier
wat dacht je wel
heus zwart en wit
het zou geen ekster zijn
was hij
op zijn nest niet fier…
de rivier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 alsof hij stilstond
lag de rivier daar
in de ochtend
ik loop erover
naar de overkant
dacht ik onomwonden
toen hoorde ik
een schreeuw
een ekster scheurde
in een hoge populier
het hemelsblauw
ik zag de maan
bijna doorzichtig…
Poldermodel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.030 De schapen
het blaten
de populieren
het ruisen
de sloten
het gras
de wind
het riet
de wolken
vervoeren
de dijken
bewaken
de dammen
dichten
de hekken
plaatsen
de polders
inrichten
het poldermodel van
ons maakbare nederland…
Blad
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
699 Ze doen het ieder jaar opnieuw die bomen
De eik,de berk,de populier,de es
Ze hebben het voorzien op de NS
Door blaadjes op de rails te laten komen,
En over alle sporen te verspreiden
Zo gaan ze ons weer in de wielen rijden.…
op een afstand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 zo lijkt de lucht een ademveld,
versteent het land tot
rots die in regen oplost
als een wijkagent in de verte
wacht,
met de sneeuw van populieren
waait het daglicht uiteen
dat leunt tegen de vallende
schemer, nergens verder…
in dit lome uur
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.115 de avond schuifelt
over de rivier
het brakke water
prevelt zijn brevier
populieren gooien
het licht aan flarden
wolken knielen
in dit lome uur
op de hoeve
drijven ruige boeren
argeloze koeien
in de schuur.…
rubidium
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
447 wat snijdt geen hout
maar is wel in steen gebeiteld
in beton gegoten
zilverwit, zachtmoedig
verwacht nog deze dag
het voelbare
tastbaar te maken
laat dit alles bezinken
tot elementaire aardkorst
waarneembaar in de geur
van ruisende populieren…
Een verre hond blaft
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Een verre hond blaft
gedweeë populieren
in de winterzon
lege nesten hoog
in het nobel gebinte
zwijgen lijk vermoord
een paard dat ik
aan de praat probeer te krijgen
snuift vervaarlijk luid
ik lach me dood…
Minder is meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Stoppels op het veld
kraaien zwart
van begeerte
meer staat op het spel
populieren werpen al
hun schaduw ver vooruit
al wat krijst of krast
doet het minder luid
tussen het rijshout
langs de sloot
ziften muggen
het avondgoud…
Voorbij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
567 Ik loop voor bij het korenveld
Met iedere stap doorbreek ik de stilte
In de schemering van een oneindig niemandsland
Heb ik je gebracht voor bij de laatste rij populieren
Ik loop aan mijn eigen schaduw vooruit
Terug naar de wereld
De bomen kijken mij na
Zoveel er hier verloren gaat…
Vincent
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.001 De jaren kunnen niet verhullen
dat onze oorsprong blijft bestaan,
populieren werpen hun schaduw
ver vooruit.. voorbij de kalverdijk
waar het uitzicht onbegrensd,
de paddock gevuld en de verrekijker
gelukkige jaren in beeld had
vergrootte een dijkvlucht
de afstand naar het begin,
het verschil zit 'm vooral in de jaren..…
bij het graf kavanagh
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
649 Denk ik aan jou dan lig je niet in de natte klei
Van een kerkhof in Monaghan; ik zie hoe jij
In een laan tussen de populieren loopt
Op weg naar het station, of blij
Naar de tweede mis op een zomerse zondag –
Je komt me tegen en je zegt:
‘Vergeet niet voor het vee te zorgen !!!…
moment opname
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
510 op kreupele takken
suist venijnige wind
over hoge populieren
terwijl het akkerland zucht
van zon en van droogte
want het water
blijft hangen
in een fel heldere lucht...
het beekje stond stil...en
gras werd er steeds dunner!…
Ode aan Holland
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
780 Rivieren die traag door mijn brede laagland gaan
Met rijen populieren aan de waterkant
En dorpen, torens, olmen in een groots verband
Die trots verzonken eenzaam aan de einder staan
Een man daar aan het roer bezingt mijn fiere rijk
En wat ik hoor is dat ik op een vaasje lijk…
Bomen over bomen.
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.429 De oude berk en haar makker, de populier -
Nu het nog kan breng ik aan hen een ode hier,
hopelijk lang voordat eens mijn as wordt verstrooid.…
In dozen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Ik heb met ingehouden adem
zitten wachten
en me afgevraagd of jij
de dozen die we samen ooit nog vulden,
mee zou nemen langs het pad van populieren.
Toen de kiezels daar
langs kiezels schraapten
en de bladeren van de boom
en de kalender vielen
was ik verdwaald met die gedachte.
Zie mij.…
Harde landing
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.852 Sluit ik ze een ogenblik
en doe ik ze daarna weer open,
zie ik knotwilgen en populieren
aan de einder verschijnen.
Harde landing op Schiphol,
met Marsman in mijn hoofd.…
Torenkraaien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
554 Onderlangs een rijformatie
Van ruizende populieren
Zwinden zachtjes de wateren
En als dollemannen tierelieren
Uitwaaierend over de vegetatie
Sabelzwarte luchtacrobaten
Er met vedergeboren vleugels
In een jakkerend stuntgewiel bovenuit
Onbeteugelde aubades serenadend
Op het salsabil van de wind
Waarvan wij abstruus
De afglans…
Schilderij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Witte vegen tegen een strakblauwe lucht
God schildert op deze zondagmiddag
een van zijn oude ontwerpen
steeds weer opnieuw
Een afgeleefde wuivende populier
danst gelijk een ijverige kwast tegen de hemelboog
Jonge eksters krassen van vreugde
Een levendiger schilderij zal er nimmer bestaan...…
Populierenbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 warrelend
waaien populieren
bladeren om mij heen
nat geel
met zwarte stippen
landen ze achteloos
in goten en op paden
wachtend op verrotting
niet meer
is het betoverende
bladgeruis
te horen
dat mijn geest
zo zalfde
een zomer lang
nu, met de kale
winterwind
om de oren
groeit mijn
innerlijke onrust
ben ik bang…
jong
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 ik zat aan het water
in het gras
de wereld lag open
aan mijn blote voeten
een schip voer voorbij
het kleine leven stroomde
met het water mee
ik zag de populieren
een poes miauwde
ik zong een lied
de wind streelde ons
en de zon was warm
ik las nog lang niet
tussen de regels door…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Het heelt
het spiegelbeeld
van bomen
populieren die
het Brabants landschap sieren
Nooit verveelt
de zoom van de stroom
oever en wal van rivieren
Ze doorsnijden
er Brabant
met 'z'n hebben en houwen':
de dijkjes en dijken
schutten en sluizen
ettelijke gemalen
vertellen de verhalen
van strijd en verweer
tegen te hoog water.…
Uitzicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
847 Prille populieren omlijnen de wijde polder
gelijkmatig gegroepeerd liggen oeroude boerderijen
schilderachtig stil in het rustieke landschap
Kale boomtoppen wiegen in de wilde westenwind
zilvermeeuwen tegen een meervoudiggrijze wolkenlucht
enkele eendenparen kiezen voor een vrije vlucht
aandachtig geniet ik een stukje stilte…
Dagdroom
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.017 ik sta op het balkon
met de wens een blad te zijn,
behorend tot de populieren,
zwierend in een wind van zon
sloom danst mijn schaduwvlek,
onder het gewicht van de hemel,
met de dofgroene spiegeling
van het vetglanzend bladerdek
door mijn fijn vertakte aderen
welt wit spuug van goden,
het chlorofyl voor de mensen
het bloed van de bladeren…