8946 resultaten.
verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
401 waar zijn de dagen
dat ik als vrije vogel
op de rug van de wind
gedoopt in regen
sneeuw of zonnestralen
met de stroom mee
of soms er tegenin
overal vliegen kon
met vastgebonden voeten
de vleugels geknipt
achter tralies van glas
zing ik nu gekooid
het lied van verlangen
dat snel een einde komt
aan de horror van angst
die ons het leven…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 waar ik kijk naar de kisten
die veel te vaak en zo frequent
door steegjes en straten gaan
verduistert ons een grote wolk
alle dagen zoals de nachten zijn
die wij het liefst verjagen willen
met het zaad van vierend leven
waar de ruimte van de afstand
zich met zwarte sluiers behangt
voor processies van een afscheid
zouden wij liefst met…
fataal verborgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 onzichtbaar als een sluipschutter
worden de mensen benaderd
om dan aangeraakt te worden
gelijk kleintjes tikkertje spelen
met een onverhoedse handdruk
een zoen of een kus op de wang
als het niet met een niesbui is
de samenleving raakt ontredderd
door gezaaide verbijstering en angst
waar het monster niemand ontziend
onder de leden van…
afstand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 al belemmert ons de afstand
de ruimte die wij laten moeten
elkaar de wang of rug te strelen
ver weg houden wij elkaar dichtbij
omdat juist de afstand ons sterkt
voor de toekomst die komen gaat
nu klein voor ons de wereld wordt
bouwen wij een brug naar elkaar
met een boeket kleurrijk geurend
van samen gemaakte herinneringen
uit de tuin van…
het goede hamsteren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 woekerend zamelt het volk
heel gewone maar ook rare
dingen die wij gewoon nog
ons alle dagen kopen kunnen
onderwijl vechten medici
met alles wat zij hebben
voor gezondheid en leven
van mensen jong en oud
aangedaan door het virus
dat ons en onze economie
het gewone doen en laten
naast ook de adem neemt
niet aflatend is hun inzet
hoewel…
achter glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 voor het kamerraam gezeten
aanschouw ik het voorbijgaan
van de wereld om mij heen
die ik als een film op televisie
achter glas bekijken moet
als zij niet lopend onderweg zijn
wekken de mensen die passeren
in of op hun ijzeren karos gezeten
dat gewoon de wereld doordraait
alsof aan haar toch niets mankeert
mijn stemming en mijn gedachten…
Nippon USA v.v.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
464 - hedendaags klankdicht
voor immigranten
uit de Nieuwe Wereld
ter kennismaking
met de mysterieuze
keelklanken van Nippon -
Nippon Honshu Tokyo
Kyoto Yokohama
Hiroshima Nagasaki
Honda Fukuyama
Kawasaki Fukushima
Kobe Okinawa
Osaka Hokkaido
Sapporo Fuji Yama
- - - - - - - - - - - - - - - -
- hedendaags klankdicht…
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 op de weg door het leven
loopt de dood naast ons
als een vage omstander
in de schaduw van het licht
als het onwerkelijke einde
dat zo onontkoombaar is
zij beneemt ons de adem
waar het leven nog vol is
veel te vroeg en onverwacht
pardoes en bruusk tegelijk
bij een plotselinge struikeling
die wij niet aankomen zien
na ons oneindig lijkend…
de hoogte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
575 je nam me
met je mee
zonder angst
op de fiets
of anders
zo ineens
was ik daar
in de wei
lammetjes
heel veel lam
met geluid
zo héél groot
zo anders
in mijn boek
niet zo veel
en heel klein
èn heel stil
verbazing
de wereld
het grote
zo anders
dan ik dacht
je nam me
met je mee
op de fiets
of anders
beetje bang…
Terug naar school
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Morgen is het zover, de scholen gaan weer open,
de kleintjes met traantjes die in hun ogen lopen.
Ze klampen zich vast aan vaders been,
terwijl moeders geruststellend naast hen staan.
De ouders zwaaien, blij en vol vertrouwen,
ze genieten van de rust, zonder het lawaai van hun kroost.
Een zucht van verlichting, een kopje thee,
met de stilte…
Onder de veren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
931 - En zo scharrelde zij maar wat aan
met aan iedere zijde een haan,
terwijl ze steeds onder d'r veren
een scharrelei kon produceren.…
Van ver
gedicht
3.1 met 17 stemmen
13.218 van buiten komt het
en omvademt ons
zoals een ongeziene
hallucinogene mist die
ademtocht na ademtocht
zich afzet, condenseert
en druipsteen vormt
totdat een samenstel ontstaat
dat als vanzelf
de plaatsen kiest
waarheen gehoorzaam
onze allersnelste voeten gaan
tot ze ijkoud en dan
van marmer zijn.
-------------------------------…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 Geluk is als water niet in je hand te nemen
dat heel even zou lopen in die droge hand
en ze maken tot een wonderfrisse kuil,
en eveneens niet te vatten als de lippen van de vrouw
die neerstrijken, veren van je-weet-niet-waar, op je oogleden, –
als kind heb ik me vaak amechtig gelopen, om de veren in de lucht te sturen. –
Het is nergens te…
VERS
snelsonnet
3.5 met 24 stemmen
1.927 Géén vers nieuws, géén nieuw vers, het is vakantie,
vandaag, vergeef het mij, géén vers-garantie.…
Vers
gedicht
3.2 met 30 stemmen
8.678 Zodra een beeld een spiegel wordt,
sla toe vernietiging. Niets ter wereld
blijft zichzelf gelijk. In deze vrees
te leven geeft werklijkheid geen schijn
van overleving. Antarctica gesmolten!
Al de tranen bewaart hij in zijn fles.
-----------------------------------------
uit: 'Het doek van de dag', 1990.…
VERS
poëzie
3.5 met 17 stemmen
5.379 Ik heb in m'n hart 'n zonderlinge wezen
Dat een bizarre tango danst; herrezen,-
Ik weet niet hoe, zo vaag
is alles, - uit 'n aloude sarkofaag.
Terwijl het danst, hoor ik het zingen
Met bonte blijdschap over weemoedszwangre dingen.…
Zo ver
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
2.742 Het is, zover
ik, ontwaak
een droom
ik geloof
herinner, de ogen
het vuur, mededogen
de strijd, over leven
de macht, het vergeven
van zijn kracht, ontdaan
ik zie, oneindig
zo, dichtbij
kan ik niet, blijven
waar, ik ben
voorbij, gelegen
voor, het wezen
achter, zijn
waar, ik was
om, het even
bij te blijven
wat, te weten
wat, te zijn…
vers
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
882 “verse uilen!”…
Uit de veren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
815 om de bocht heen gluurt
ik oker met je mee naar ‘t donker
waar we onze veren plooien
verrassend licht en eigenzinnig
zal 'k zacht bij jou ontdooien…
vers
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.222 de dobbelstenen die op tafel liggen
ons spel was nog bij lange na niet uit
we braken af en gingen samen zitten
mijn vingertoppen streelden zacht je huid
de nacht was lang jouw lichaam dat me warmde
gerust als waren wij al lang getrouwd
de ochtend die ontwaakte en omarmde
ons slapend lichaam wezenlijk vertrouwd
we dronken jus en koffie met…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 Op een dag door de verrekijker gezien uit de serre van mijn tante:
de plotselinge nabijheid van een vrouwengezicht onder de rand van een
hoed, een hand op een blinkend fietsstuur. Een mand waar iets wits in
beweegt. Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte
Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting…
" VER "
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.218 VÉR
Realiseer ik me ... , nu ik dit schijf !…
zo ver
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.741 voor olivier
jij bent zo ver
ik zie je zo weinig
waar is de passie?
waar is het vuur?
bij ons...
als we elkaar eindelijk zien
dan spat de spanning ervan af
je zus ziet het zelfs
ik mis je...meer en meer
Xx..xenia…
vers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
834 het bevroren winterveld mijn thuis
als onbeschreven blad
zie de roerloze reiger
zoekt vergeefs zijn prooi
in dichtgeslibde vijvers
onmachtig met lamgeslagen vleugels
kijk ik verbaasd en leeg
naar de vlucht van de poëet
ongehinderd in het hoge blauw
spreid mijn armen hulpeloos
en zie hoe het ei zich opent
het baart een ongestreken vers…
Zo ver van hier
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.713 Jij kleine, lieve meid,
je bent zo ver van hier;
gegaan tot waar geen wegen zijn,
en enkel maar vermoeden.
Je draagt een leven met je mee,
een teer bemind-zijn
dat niet wijken wil.…
ver van mij
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
674 maar jij
kwam te dichtbij
en kraste
koude winterwoorden
op de ramen
van mijn ziel
ik dacht toen
dat die woorden
voor altijd
bij mij hoorden
en leefde lange tijd
in de echo
achter die leugen
als bevroren
maar niet alles
ging verloren
in die kilte
want nog steeds kan ik
de warmte van de zomer
horen zingen
in de stilte
nu nog ver…
het is zo ver
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
873 het is zo ver
na vijftig jaar zegt ze:
ik ken u niet…
Hoe ver is het nog?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
818 Reizend door uw Woord
waakzaam als de wijzen
volgen we uw Licht
dat elke nieuwe dag
opkomend uit het Oosten
uw Weg ons wil wijzen
met Goddelijke overwinningskracht.
Verheugd verwachten wij
de komst van ’t Koninkrijk
de dag waarop uw Licht
zal blijven stralen
als teken dat U ons
voor eeuwig hebt bevrijd.
Knielend voor uw Troon
het kostbaarste…
Ver
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
626 Hoewel we dicht
bij elkaar wonen
zelfs vaak onder één dak
ben jij toch dikwijls
zo ver bij mij vandaan.
Verder dan mensen
aan de andere kant
van de wereld
kom eens wat
dichterbij.…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het…