Alle inzendingen over ver

8946 resultaten.

Sorteren op:

verlangen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
waar zijn de dagen dat ik als vrije vogel op de rug van de wind gedoopt in regen sneeuw of zonnestralen met de stroom mee of soms er tegenin overal vliegen kon met vastgebonden voeten de vleugels geknipt achter tralies van glas zing ik nu gekooid het lied van verlangen dat snel een einde komt aan de horror van angst die ons het leven…

bode van herstel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
waar ik kijk naar de kisten die veel te vaak en zo frequent door steegjes en straten gaan verduistert ons een grote wolk alle dagen zoals de nachten zijn die wij het liefst verjagen willen met het zaad van vierend leven waar de ruimte van de afstand zich met zwarte sluiers behangt voor processies van een afscheid zouden wij liefst met…

fataal verborgen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
onzichtbaar als een sluipschutter worden de mensen benaderd om dan aangeraakt te worden gelijk kleintjes tikkertje spelen met een onverhoedse handdruk een zoen of een kus op de wang als het niet met een niesbui is de samenleving raakt ontredderd door gezaaide verbijstering en angst waar het monster niemand ontziend onder de leden van…

afstand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
al belemmert ons de afstand de ruimte die wij laten moeten elkaar de wang of rug te strelen ver weg houden wij elkaar dichtbij omdat juist de afstand ons sterkt voor de toekomst die komen gaat nu klein voor ons de wereld wordt bouwen wij een brug naar elkaar met een boeket kleurrijk geurend van samen gemaakte herinneringen uit de tuin van…

het goede hamsteren

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
woekerend zamelt het volk heel gewone maar ook rare dingen die wij gewoon nog ons alle dagen kopen kunnen onderwijl vechten medici met alles wat zij hebben voor gezondheid en leven van mensen jong en oud aangedaan door het virus dat ons en onze economie het gewone doen en laten naast ook de adem neemt niet aflatend is hun inzet hoewel…

achter glas

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
voor het kamerraam gezeten aanschouw ik het voorbijgaan van de wereld om mij heen die ik als een film op televisie achter glas bekijken moet als zij niet lopend onderweg zijn wekken de mensen die passeren in of op hun ijzeren karos gezeten dat gewoon de wereld doordraait alsof aan haar toch niets mankeert mijn stemming en mijn gedachten…

Nippon USA v.v.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
- hedendaags klankdicht voor immigranten uit de Nieuwe Wereld ter kennismaking met de mysterieuze keelklanken van Nippon - Nippon Honshu Tokyo Kyoto Yokohama Hiroshima Nagasaki Honda Fukuyama Kawasaki Fukushima Kobe Okinawa Osaka Hokkaido Sapporo Fuji Yama - - - - - - - - - - - - - - - - - hedendaags klankdicht…
Olean11 juli 2019Lees meer >

levenslot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 593
op de weg door het leven loopt de dood naast ons als een vage omstander in de schaduw van het licht als het onwerkelijke einde dat zo onontkoombaar is zij beneemt ons de adem waar het leven nog vol is veel te vroeg en onverwacht pardoes en bruusk tegelijk bij een plotselinge struikeling die wij niet aankomen zien na ons oneindig lijkend…

de hoogte

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
je nam me met je mee zonder angst op de fiets of anders zo ineens was ik daar in de wei lammetjes heel veel lam met geluid zo héél groot zo anders in mijn boek niet zo veel en heel klein èn heel stil verbazing de wereld het grote zo anders dan ik dacht je nam me met je mee op de fiets of anders beetje bang…

Terug naar school

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 684
Morgen is het zover, de scholen gaan weer open, de kleintjes met traantjes die in hun ogen lopen. Ze klampen zich vast aan vaders been, terwijl moeders geruststellend naast hen staan. De ouders zwaaien, blij en vol vertrouwen, ze genieten van de rust, zonder het lawaai van hun kroost. Een zucht van verlichting, een kopje thee, met de stilte…

Onder de veren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 931
- En zo scharrelde zij maar wat aan met aan iedere zijde een haan, terwijl ze steeds onder d'r veren een scharrelei kon produceren.…
Aubrey18 januari 2003Lees meer >

Van ver

gedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 13.218
van buiten komt het en omvademt ons zoals een ongeziene hallucinogene mist die ademtocht na ademtocht zich afzet, condenseert en druipsteen vormt totdat een samenstel ontstaat dat als vanzelf de plaatsen kiest waarheen gehoorzaam onze allersnelste voeten gaan tot ze ijkoud en dan van marmer zijn. -------------------------------…

VERS

poëzie
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.316
Geluk is als water niet in je hand te nemen dat heel even zou lopen in die droge hand en ze maken tot een wonderfrisse kuil, en eveneens niet te vatten als de lippen van de vrouw die neerstrijken, veren van je-weet-niet-waar, op je oogleden, – als kind heb ik me vaak amechtig gelopen, om de veren in de lucht te sturen. – Het is nergens te…

VERS

snelsonnet
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.927
Géén vers nieuws, géén nieuw vers, het is vakantie, vandaag, vergeef het mij, géén vers-garantie.…

Vers

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.678
Zodra een beeld een spiegel wordt, sla toe vernietiging. Niets ter wereld blijft zichzelf gelijk. In deze vrees te leven geeft werklijkheid geen schijn van overleving. Antarctica gesmolten! Al de tranen bewaart hij in zijn fles. ----------------------------------------- uit: 'Het doek van de dag', 1990.…

VERS

poëzie
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.379
Ik heb in m'n hart 'n zonderlinge wezen Dat een bizarre tango danst; herrezen,- Ik weet niet hoe, zo vaag is alles, - uit 'n aloude sarkofaag. Terwijl het danst, hoor ik het zingen Met bonte blijdschap over weemoedszwangre dingen.…

Zo ver

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.742
Het is, zover ik, ontwaak een droom ik geloof herinner, de ogen het vuur, mededogen de strijd, over leven de macht, het vergeven van zijn kracht, ontdaan ik zie, oneindig zo, dichtbij kan ik niet, blijven waar, ik ben voorbij, gelegen voor, het wezen achter, zijn waar, ik was om, het even bij te blijven wat, te weten wat, te zijn…
The Powerpoet26 februari 2006Lees meer >

Uit de veren

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 815
om de bocht heen gluurt ik oker met je mee naar ‘t donker waar we onze veren plooien verrassend licht en eigenzinnig zal 'k zacht bij jou ontdooien…
Nina Laverona11 augustus 2006Lees meer >

vers

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.222
de dobbelstenen die op tafel liggen ons spel was nog bij lange na niet uit we braken af en gingen samen zitten mijn vingertoppen streelden zacht je huid de nacht was lang jouw lichaam dat me warmde gerust als waren wij al lang getrouwd de ochtend die ontwaakte en omarmde ons slapend lichaam wezenlijk vertrouwd we dronken jus en koffie met…
klaasje9 december 2006Lees meer >

Het veer

gedicht
3.1 met 108 stemmen aantal keer bekeken 24.460
Op een dag door de verrekijker gezien uit de serre van mijn tante: de plotselinge nabijheid van een vrouwengezicht onder de rand van een hoed, een hand op een blinkend fietsstuur. Een mand waar iets wits in beweegt. Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting…

" VER "

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.218
VÉR Realiseer ik me ... , nu ik dit schijf !…
2gether7 oktober 2007Lees meer >

zo ver

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.741
voor olivier jij bent zo ver ik zie je zo weinig waar is de passie? waar is het vuur? bij ons... als we elkaar eindelijk zien dan spat de spanning ervan af je zus ziet het zelfs ik mis je...meer en meer Xx..xenia…
xenia17 december 2007Lees meer >

vers

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 834
het bevroren winterveld mijn thuis als onbeschreven blad zie de roerloze reiger zoekt vergeefs zijn prooi in dichtgeslibde vijvers onmachtig met lamgeslagen vleugels kijk ik verbaasd en leeg naar de vlucht van de poëet ongehinderd in het hoge blauw spreid mijn armen hulpeloos en zie hoe het ei zich opent het baart een ongestreken vers…
rietvr24 maart 2008Lees meer >

Zo ver van hier

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Jij kleine, lieve meid, je bent zo ver van hier; gegaan tot waar geen wegen zijn, en enkel maar vermoeden. Je draagt een leven met je mee, een teer bemind-zijn dat niet wijken wil.…

ver van mij

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 674
maar jij kwam te dichtbij en kraste koude winterwoorden op de ramen van mijn ziel ik dacht toen dat die woorden voor altijd bij mij hoorden en leefde lange tijd in de echo achter die leugen als bevroren maar niet alles ging verloren in die kilte want nog steeds kan ik de warmte van de zomer horen zingen in de stilte nu nog ver…

het is zo ver

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 873
het is zo ver na vijftig jaar zegt ze: ik ken u niet…

Hoe ver is het nog?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 818
Reizend door uw Woord waakzaam als de wijzen volgen we uw Licht dat elke nieuwe dag opkomend uit het Oosten uw Weg ons wil wijzen met Goddelijke overwinningskracht. Verheugd verwachten wij de komst van ’t Koninkrijk de dag waarop uw Licht zal blijven stralen als teken dat U ons voor eeuwig hebt bevrijd. Knielend voor uw Troon het kostbaarste…

Ver

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
Hoewel we dicht bij elkaar wonen zelfs vaak onder één dak ben jij toch dikwijls zo ver bij mij vandaan. Verder dan mensen aan de andere kant van de wereld kom eens wat dichterbij.…

Vers

gedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.342
Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan 'k Kan bladeren in een boek met platen of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden Of met de trein naar Zandvoort naar het…