10326 resultaten.
Ja
gedicht
2.5 met 70 stemmen
17.737 Niets te maken met wie ik tien jaar
geleden was, ik heb me nu. 'Toen, toen',
sinds die tijd ben ik mijzelf zoveel een ander
dat ik misschien leef voor Judith. Ja.
Een dichter die gekkenhuizen kent, de bajes,
handboeien, isoleer; ik lijk wel een verdoemde
dichter. Had een vak geleerd. 'Had, had',
sinds die tijd is mijzelf zoveel een ander…
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 Verwondering over de matte lichtval
van deze ochtend, vol kersen en kleine regen.
Aangekleed, gekamd, maar wat ik doen zal
is mij nog niet gezegd. Dan zacht bewegen;
muziek die neerdaalt uit een instrument
waarop ik lang geleden heb gespeeld.
De klank verstoort mijn evenwicht. Het is mij onbekend
wat men hier speelt, de compositie lijkt verdeeld…
Poëzie
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.844 Nu is het dus dat ik niet meer weet
hoe bang zijn was. Ik zal niet langer vijand
zijn van zoveel vormen goedheid. Maar vergeet
niet wat je was: ogen, haar, een hand
om mee te schrijven. En wat moet ik zeggen,
de stadsweg waarover je naar huis toe gaat,
mijn huis zelfs is zo liefdevol voor mij. Verleggen
van dit leven is gewichtig. dat…
Het rode leven regent
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.622 Aan de ene kant is er nog een kant.
Aan de andere kant is er geen kant meer.
Ik kan niet heen en weer, al zou tijd mij
dat wel toestaan. De schepping wil het niet.
De dood is de langste hoogte, voor- en zijkant
van het hout. Driedimensionaal niets waarin
ik liggen zal. Ik schrijf toch weer een vers over
wat er komen gaat. Komt dit door het…
Uitzicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
847 Prille populieren omlijnen de wijde polder
gelijkmatig gegroepeerd liggen oeroude boerderijen
schilderachtig stil in het rustieke landschap
Kale boomtoppen wiegen in de wilde westenwind
zilvermeeuwen tegen een meervoudiggrijze wolkenlucht
enkele eendenparen kiezen voor een vrije vlucht
aandachtig geniet ik een stukje stilte…
graag
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.086 laat ons iets drinken
zei je
ik zou zo graag
ik zal je zacht ontvoeren
zei ik
wat wou je graag
ik hoorde in je keel
de koele afdronk
teer ontvonken als een lach
en op je ooglid
viel een geur
van roosmarijn
ik word wat moe
zei je
ik zou zo graag
ik zal je zacht ontvoeren
zei ik
ik wieg je graag…
Moeder bij der wiege.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
985 ‘Ons zijvertrek is alree door de zonne verguld,
Hier zijn we nog zacht in schemer en schaduw gehuld,
Mijn zoontje rust in zijner wiege zo stil,
Dat ik het lieveke liefst nog niet wekken wil.
Vandaag is mijn dromerke jarig. Een keurig tooitje
Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitje.…
BAUDET, WAT IS ER MISGEGAAN IN JE VROEGSTE JEUGD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
569 Baudet, Baudet, politicus reptiel
ik zou je in m'n armen willen nemen
en wiegen, wiegen, lang wiegen
want wat is er misgegaan in je vroegste jeugd
Baudetje, Baudetje, Lancelotje reptieletje
zoon van vader Thierry en moeder Davide
ook jij Lancelotje Baudetje Reptieletje wil ik wiegen
maar eerst Papa, Papa Baudet Politicus Reptiel, eerst je…
vergankelijkheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 tussen wieg en graf
spelen dromen
in de golfslagen van dagen
vandaag in de nacht
heeft de hemel de aarde
tot stilte gemaand
de maankracht heeft haar gekust
in de helderheid van haar ziel
sterren braken los
glanszacht in serene stilheid
in de nerven van het nieuwe leven
waarin het verlangen zich schetst
uit de poriën van nieuwe fundamenten…
Dit leven
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
693 Woorden dansen
als vervreemde metaforen
wiegen eenzaam stilte
onder stadse avondregen
ritme zoekend
in waarde wegen
beelden van verzonnen vakantie
kraanvogels in het witte zand
avondzon en blonde stranden
misschien dat je terugkomt
in ‘t nog niet geschreven boek
maar vooralsnog
ben je verder weg dan toen
en alsmaar dieper in dit…
Af en toe
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 beetje wegdromen
zo af en toe
aangenaam moe
een eigen paradijsje
licht, stilte, liefde
begin van de dag
bloemen wiegen een lach
naar mijn hart
beetje zweven
mijmeren, vergeten
niet alles willen weten
wonden dichten
-
schrijven van woorden
op duizend vellen
omdat ik wil vertellen
hoeveel ik om het leven geef!…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 Schaduwen wiegen de stilte,
alsof de tijd zelf slinkt.
De maan streelt het pad met zilver,
elk blad draagt een glinstering mee.
Ik loop tussen werelden van stilte,
waar dromen de richting wijzen.
Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
Fladderen vlinders met lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 op roze muziek
wiegen ballonnen
fladderen vlinders met lief
wind waait verkoeling
langs gezichten die zwichten
voor lendenen vol lust
maar eenmaal buiten
in het staccato van stilte
is het gedaan met de rust
dreigende blikken
verstikken de liefde
die doodbloedt op straat
tussen stenen
groeien weer bloemen
die bloeien in haat…
Tussen wieg en graf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Maar tussen wieg en graf,
zullen we verdriet ervaren.
Angst en pijn zal een deel,
van onze blijdschap zijn.
Tussen wieg en graf,
moeten we leren leven.
Tussen wieg en graf,
moeten we leren geven.
Tussen wieg en graf,
en zullen velen vragen,
waarom ze hebben gehaat,
en wie hen liefde gaf.…
wat als
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 de aangeslagen snaren
verdwijnen in de stilte
het ingesneeuwde leven
onvindbaar blijft
de voorjaarswind het
prille niet wiegen kan
de camera de dief is
die de zielen steelt
het vloeibare voorgoed
overgaat in het vaststaande
de ondoorzichtige vensters
niet open gaan
het huis geen pad heeft
om naar toe te lopen
de tak afbreekt…
Existentieel samen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
560 ik zag je
met een lach
naar de
bloemen kijken
in het hoge gras
vingers streelden
de tere kleuren alsof
je de aarde ontmoette
in haar dagelijks
draaiende beweging
ik smolt om
bij je te zijn in
dat intiem samen
onder zomerluchten
zonder namen
in die stilte
van het leven
schoonheid te
horen in het lieflijk
kleuren wiegen…
herkenning
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.016 als mijn hoofd
de wereld
niet meer kent
mijn geest
een ander
universum verkent
neem mij dan
in je armen
en wieg mij
wieg mij
heen en weer
en op een keer
welt uit het diepst
van mijn wezen
jouw naam…
Vonkten naar explosief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
932 ik hoorde je woorden
maar zag bloemen wiegen
in zon en de zomerse wind
jij liet in de lyriek
van je voordracht
alle beelden weer leven
expressief door
blik en gebaar in
een warm omgeven
indringend koos jij
voor stilte in scenes
vol emotionele momenten
ik raakte je onverwacht aan
wij vonkten naar explosief
zonder woorden zijn wij…
Weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
684 Waar stilte zich nestelt tussen
de bomen in late zonnestralen
die zachtjes wiegen op de wind.
Strelen mijn ogen weemoedig
de laatste kleurrijke herfstdagen
tot de vergrijzing zal gaan winnen.…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Stilte zit naast me.
Zwaar niet, maar ze leunt.
Ik probeer haar niet te vullen,
ik leen haar mijn adem.
Soms rust ze gewoon.
Soms wijst ze maar ze spreekt niet in woorden.
Ik leer te blijven zitten naast haar.
En soms weet ik niet
of ik naast haar zit,
of dat zij naast mij zit.
Misschien maakt dat ook niet uit.…
Stilte, tijdens de storm
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.036 Het was oorverdovend stil
tijdens de storm, geen beweging
werd waargenomen, geen
geluid eveneens.
Het was oorverdovend stil
tijdens je heengaan, niets
bewoog nog, niemand sprak
het was oorverdovend stil.…
stil
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
680 zoveel stilte om
van te houden
als je vleugels
krijgt je gehoord
aangeraakt voelt
zoveel stilte om
te doorbreken
als de bedreiging
binnenin aanzwelt
monddood maakt
zoveel stilte om
te aanvaarden
als er niets is
om mee te denken
om van te houden…
fluister de morgen
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.410 lente
waait stilte alsof er
geen dagen meer
komen
vertel me over liefde
voor je weggaat
of voor vogels bewegen
in het gebladerte van
de nacht
vertel me over duinen
en open huizen
zweefmolens
die rond de klok draaien
en bogen borduren op blauwe vlinders
vertel me over dromen
die gedichten naar
zee wiegen
alsof het zwijgen…
Slaapt, slaapt, kindje slaapt
poëzie
3.3 met 6 stemmen
3.103 Slaapt, slaapt, kindje slaapt,
en doet uwe oogskes toe,
die pinkelende winkelende oogskes daar,
‘k ben ’t wiegen al zo moe:
‘k en kan u niet meer wiegen,
‘k en ga u niet meer wiegen,
slaapt, slaapt, toe!…
Zwervend liaison
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
992 Gloeiend koper verhit het land
dat gewillig kleurt onder
de hoogste zon
De roep van de natuur
wordt gehoord door hen
die de stilte niet vergeten
en luisteren hoe
akkoorden gedempt sluieren
aan het suizen van een bries
die wapperend strijkt
in ‘t getij van halmenharen
welke ritmisch ruisen wiegen
tot fluistersymfonie
dat…
Wiegelied
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.205 ik zal je wiegen
tot de slaap mag komen
er zachtjes zingen
over de vogels
en de lindebomen
aan ‘t kleine raam
met jouw naam erboven
dat ik voorzichtig
heb opengeschoven
om je te wiegen
in het nad’rend licht
dat straks zal schijnen
op je slapend gezicht…
Geborgen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
653 laat me je omarmen
omarmen met al ik ben
en je wiegen heel lang wiegen
tot 't kind ( in jou )
zich weer veilig waant
geborgen weet
tranen worden gekust
droge wangen
verlichten jouw hart
tot aan de volgende
regenbui…
Ik zou Wilders willen wiegen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
329 Ik zou hem willen wiegen?
Wie?
Wilders!
Ik zou Wilders willen wiegen!…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 nu wild en
kleuren onze momenten
wiegen elkaar zonder enig bedenken…