Alle inzendingen over wieg, stilte

10326 resultaten.

Sorteren op:

Ja

gedicht
2.5 met 70 stemmen aantal keer bekeken 17.737
Niets te maken met wie ik tien jaar geleden was, ik heb me nu. 'Toen, toen', sinds die tijd ben ik mijzelf zoveel een ander dat ik misschien leef voor Judith. Ja. Een dichter die gekkenhuizen kent, de bajes, handboeien, isoleer; ik lijk wel een verdoemde dichter. Had een vak geleerd. 'Had, had', sinds die tijd is mijzelf zoveel een ander…

In de ochtend

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.986
Verwondering over de matte lichtval van deze ochtend, vol kersen en kleine regen. Aangekleed, gekamd, maar wat ik doen zal is mij nog niet gezegd. Dan zacht bewegen; muziek die neerdaalt uit een instrument waarop ik lang geleden heb gespeeld. De klank verstoort mijn evenwicht. Het is mij onbekend wat men hier speelt, de compositie lijkt verdeeld…
Rogi Wieg27 februari 2014Lees meer >

Poëzie

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.844
Nu is het dus dat ik niet meer weet hoe bang zijn was. Ik zal niet langer vijand zijn van zoveel vormen goedheid. Maar vergeet niet wat je was: ogen, haar, een hand om mee te schrijven. En wat moet ik zeggen, de stadsweg waarover je naar huis toe gaat, mijn huis zelfs is zo liefdevol voor mij. Verleggen van dit leven is gewichtig. dat…
Rogi Wieg31 januari 2015Lees meer >

Het rode leven regent

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 9.622
Aan de ene kant is er nog een kant. Aan de andere kant is er geen kant meer. Ik kan niet heen en weer, al zou tijd mij dat wel toestaan. De schepping wil het niet. De dood is de langste hoogte, voor- en zijkant van het hout. Driedimensionaal niets waarin ik liggen zal. Ik schrijf toch weer een vers over wat er komen gaat. Komt dit door het…
Rogi Wieg11 september 2015Lees meer >

Uitzicht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
Prille populieren omlijnen de wijde polder gelijkmatig gegroepeerd liggen oeroude boerderijen schilderachtig stil in het rustieke landschap Kale boomtoppen wiegen in de wilde westenwind zilvermeeuwen tegen een meervoudiggrijze wolkenlucht enkele eendenparen kiezen voor een vrije vlucht aandachtig geniet ik een stukje stilte…
Bij10 juli 2006Lees meer >

graag

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.086
laat ons iets drinken zei je ik zou zo graag ik zal je zacht ontvoeren zei ik wat wou je graag ik hoorde in je keel de koele afdronk teer ontvonken als een lach en op je ooglid viel een geur van roosmarijn ik word wat moe zei je ik zou zo graag ik zal je zacht ontvoeren zei ik ik wieg je graag…

Moeder bij der wiege.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
‘Ons zijvertrek is alree door de zonne verguld, Hier zijn we nog zacht in schemer en schaduw gehuld, Mijn zoontje rust in zijner wiege zo stil, Dat ik het lieveke liefst nog niet wekken wil. Vandaag is mijn dromerke jarig. Een keurig tooitje Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitje.…

BAUDET, WAT IS ER MISGEGAAN IN JE VROEGSTE JEUGD

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Baudet, Baudet, politicus reptiel ik zou je in m'n armen willen nemen en wiegen, wiegen, lang wiegen want wat is er misgegaan in je vroegste jeugd Baudetje, Baudetje, Lancelotje reptieletje zoon van vader Thierry en moeder Davide ook jij Lancelotje Baudetje Reptieletje wil ik wiegen maar eerst Papa, Papa Baudet Politicus Reptiel, eerst je…

vergankelijkheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 782
tussen wieg en graf spelen dromen in de golfslagen van dagen vandaag in de nacht heeft de hemel de aarde tot stilte gemaand de maankracht heeft haar gekust in de helderheid van haar ziel sterren braken los glanszacht in serene stilheid in de nerven van het nieuwe leven waarin het verlangen zich schetst uit de poriën van nieuwe fundamenten…
Klaes1 december 2011Lees meer >

Dit leven

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 693
Woorden dansen als vervreemde metaforen wiegen eenzaam stilte onder stadse avondregen ritme zoekend in waarde wegen beelden van verzonnen vakantie kraanvogels in het witte zand avondzon en blonde stranden misschien dat je terugkomt in ‘t nog niet geschreven boek maar vooralsnog ben je verder weg dan toen en alsmaar dieper in dit…
mobar11 juni 2010Lees meer >

Af en toe

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
beetje wegdromen zo af en toe aangenaam moe een eigen paradijsje licht, stilte, liefde begin van de dag bloemen wiegen een lach naar mijn hart beetje zweven mijmeren, vergeten niet alles willen weten wonden dichten - schrijven van woorden op duizend vellen omdat ik wil vertellen hoeveel ik om het leven geef!…

Wandelen in het donker

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
Schaduwen wiegen de stilte, alsof de tijd zelf slinkt. De maan streelt het pad met zilver, elk blad draagt een glinstering mee. Ik loop tussen werelden van stilte, waar dromen de richting wijzen. Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht, het bos houdt zijn adem vast.…

droomkasteeltjes

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.181
de avond tuimelt roze flamingos kleuren de lagune aan de hemel palmen wiegen op de wind blauw wordt groen groen stil zilvergrijs witte huisjes knielen deemoedig als devote nonnetjes op de bidbank van het strand stilte kruipt genadig tussen hopeloos gestrande schelpen de zee knabbelt aan de droomkasteeltjes van nat zand…
delius3 november 2006Lees meer >

Fladderen vlinders met lief

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
op roze muziek wiegen ballonnen fladderen vlinders met lief wind waait verkoeling langs gezichten die zwichten voor lendenen vol lust maar eenmaal buiten in het staccato van stilte is het gedaan met de rust dreigende blikken verstikken de liefde die doodbloedt op straat tussen stenen groeien weer bloemen die bloeien in haat…

Tussen wieg en graf

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Maar tussen wieg en graf, zullen we verdriet ervaren. Angst en pijn zal een deel, van onze blijdschap zijn. Tussen wieg en graf, moeten we leren leven. Tussen wieg en graf, moeten we leren geven. Tussen wieg en graf, en zullen velen vragen, waarom ze hebben gehaat, en wie hen liefde gaf.…

wat als

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
de aangeslagen snaren verdwijnen in de stilte het ingesneeuwde leven onvindbaar blijft de voorjaarswind het prille niet wiegen kan de camera de dief is die de zielen steelt het vloeibare voorgoed overgaat in het vaststaande de ondoorzichtige vensters niet open gaan het huis geen pad heeft om naar toe te lopen de tak afbreekt…
J.Bakx16 juni 2016Lees meer >

Existentieel samen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 560
ik zag je met een lach naar de bloemen kijken in het hoge gras vingers streelden de tere kleuren alsof je de aarde ontmoette in haar dagelijks draaiende beweging ik smolt om bij je te zijn in dat intiem samen onder zomerluchten zonder namen in die stilte van het leven schoonheid te horen in het lieflijk kleuren wiegen…
wil melker3 november 2023Lees meer >

herkenning

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.016
als mijn hoofd de wereld niet meer kent mijn geest een ander universum verkent neem mij dan in je armen en wieg mij wieg mij heen en weer en op een keer welt uit het diepst van mijn wezen jouw naam…
lijda7 september 2011Lees meer >

Vonkten naar explosief

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 932
ik hoorde je woorden maar zag bloemen wiegen in zon en de zomerse wind jij liet in de lyriek van je voordracht alle beelden weer leven expressief door blik en gebaar in een warm omgeven indringend koos jij voor stilte in scenes vol emotionele momenten ik raakte je onverwacht aan wij vonkten naar explosief zonder woorden zijn wij…

Weemoed

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 684
Waar stilte zich nestelt tussen de bomen in late zonnestralen die zachtjes wiegen op de wind. Strelen mijn ogen weemoedig de laatste kleurrijke herfstdagen tot de vergrijzing zal gaan winnen.…

Stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 47
Stilte zit naast me. Zwaar niet, maar ze leunt. Ik probeer haar niet te vullen, ik leen haar mijn adem. Soms rust ze gewoon. Soms wijst ze maar ze spreekt niet in woorden. Ik leer te blijven zitten naast haar. En soms weet ik niet of ik naast haar zit, of dat zij naast mij zit. Misschien maakt dat ook niet uit.…

Stilte, tijdens de storm

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Het was oorverdovend stil tijdens de storm, geen beweging werd waargenomen, geen geluid eveneens. Het was oorverdovend stil tijdens je heengaan, niets bewoog nog, niemand sprak het was oorverdovend stil.…
An Terlouw23 november 2016Lees meer >

stil

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
zoveel stilte om van te houden als je vleugels krijgt je gehoord aangeraakt voelt zoveel stilte om te doorbreken als de bedreiging binnenin aanzwelt monddood maakt zoveel stilte om te aanvaarden als er niets is om mee te denken om van te houden…
J.Bakx8 maart 2020Lees meer >

fluister de morgen

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.410
lente waait stilte alsof er geen dagen meer komen vertel me over liefde voor je weggaat of voor vogels bewegen in het gebladerte van de nacht vertel me over duinen en open huizen zweefmolens die rond de klok draaien en bogen borduren op blauwe vlinders vertel me over dromen die gedichten naar zee wiegen alsof het zwijgen…

Slaapt, slaapt, kindje slaapt

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.103
Slaapt, slaapt, kindje slaapt, en doet uwe oogskes toe, die pinkelende winkelende oogskes daar, ‘k ben ’t wiegen al zo moe: ‘k en kan u niet meer wiegen, ‘k en ga u niet meer wiegen, slaapt, slaapt, toe!…

Zwervend liaison

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 992
Gloeiend koper verhit het land dat gewillig kleurt onder de hoogste zon De roep van de natuur wordt gehoord door hen die de stilte niet vergeten en luisteren hoe akkoorden gedempt sluieren aan het suizen van een bries die wapperend strijkt in ‘t getij van halmenharen welke ritmisch ruisen wiegen tot fluistersymfonie dat…

Wiegelied

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.205
ik zal je wiegen tot de slaap mag komen er zachtjes zingen over de vogels en de lindebomen aan ‘t kleine raam met jouw naam erboven dat ik voorzichtig heb opengeschoven om je te wiegen in het nad’rend licht dat straks zal schijnen op je slapend gezicht…

Geborgen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 653
laat me je omarmen omarmen met al ik ben en je wiegen heel lang wiegen tot 't kind ( in jou ) zich weer veilig waant geborgen weet tranen worden gekust droge wangen verlichten jouw hart tot aan de volgende regenbui…
LadyLove17 november 2012Lees meer >

we bloeien nu wild

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 824
nu wild en kleuren onze momenten wiegen elkaar zonder enig bedenken…