593 resultaten.
zet het blauw
gedicht
3.2 met 44 stemmen
12.437 zet het blauw
van de zee
tegen het
blauw van de
hemel veeg
er het wit van een zeil
in en de
wind steekt op
----------------------------
uit: 'In druk', 1965.…
Oud weermiddel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
827 Oud weermiddel:
wat wrakhout en zeil dat bolt
in de bres
uit verre zalen de wind
die draden zingen laat…
altijd te laat
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
699 als iedereen slaapt
dan zindert het bij mij
google ik Fats Domino
onder zeil in de schemering
maar ik bereik daar
niemand mee
ik ben altijd te laat…
Zet het blauw
gedicht
2.4 met 28 stemmen
7.885 zet het blauw
van de zee
tegen het
blauw van de
hemel veeg
er het wit
van een zeil
in en de
wind steekt op
-----------------------
uit: 'In druk', 1965.…
Penelope
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.766 Weduwe twintig jaar wachtend
tussen de drom van de minnaars
weef en ontrafel ik mij:
wade of zeil van mijn man.…
Tijdloos Mykonos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 De Griekse zon klimt.
Stijgt hoger en hoger.
De wind is al gaan liggen.
Het is middag geworden.
Mykonos sluimert.
Mensen dagdromen.
Ons schip slaapt.
Veilig aan het anker.
Ruimte lijkt hier ruimer.
Tijd tijdlozer.…
VERLANGEN....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
730 zeilen
niet meer dan
rimpelend water
later, later, later
onbezonnen
onbezonnen
langszij.…
Doelloos
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.117 ZEIL op dat drijfhout...
Gebruik de wind
en steek de oceaan over.…
Zwarte zeilen, donderwolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Zwarte zeilen, donderwolken
overspoelen al de kusten
al de kusten van de liefde
..........Attica (Aigeus en Theseus)..........…
zonder titel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.089 hij zegt: kop op, jongen
sterk je spieren en
maak van je ziel een zeil…
in-het water-gevallen-reis?
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.632 voor een weekje luieren wil zij wel in zee
en dobberen in zonoverstroomde baaien
kliploos opvarend in de mediterranee
doch bruinbakkende beelden blijken té fraaie
ploffend, aan de wind, de ingewanden draaien
plat op ‘t achterdek gedwongen golft zij mee
in stilte bidt zij de Mistral naar de haaien
op: ”nog zo’n zeilreis?” replikeert zij jachtig…
Baren in stilte
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
4.077 De koele zwoele wind door de haren
Nooit eerder weer gevoeld sinds jaren
Machtig alles kunnen klaren
En toch weer woelig bedaren
Standvastig bij de fok
Fier en ferm, lijf rechtop
Jagen we het zeil in top
Starend naar de spits voorop
We hijsen alle zeilen
Wat mij betreft nog zeemijlen
Uren lekker maat-loos varen
Ik hoef mij niet te scharen…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 Zeg, vadertje van de wind
laat mij spelen met uw kind
nu het groen zo stilaan geelt
en uw telg de zomer steelt
Laat ons samen dwarrelen
met de briesjes scharrelen
met volle takken wiegen
en naar de winter vliegen
Laat ons blazen door het hout
langs de flanken van het woud
ook de vogels zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen…
regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 ruisend kletterend
kleurt vallend water
mijn bomen
kale takken naar omhoog
nauw zichtbaar hun knoppen
niet te geloven
eens zullen ze
als groene kronen
naar een blauwe lucht
met daarin zeilende
witte wolken reiken
een feest in het verschiet
het maakt me nu al blij…
Voor anker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
709 witborrelend zog
bruist weg in het ijle
verstervend in schuim
onder windstille zeilen
gekraak en geklots
een zeezilte streling
wiegende lichtjes
een meeuw op de reling
goudgeel gegangmaakt
door rimpelend klater
rijzen de sterren
uit ’t donkerend water…
'T SCHEEPJE
poëzie
3.7 met 15 stemmen
6.023 Er dreef een scheepje in de sloot,
Een scheepje zonder roer,
Dat heel allenig zeilen ging
En door de biezen voer.
Het was een klompje van een kind
Met touwtjes en een mast,
Het raakte in het groene kroos
En niemand hield het vast.
De Moeder had het zeil gemaakt
Met nog een vlag erbij.
De Vader had ‘t opgetuigd.…
Bijbelse geschiedenis
snelsonnet
3.9 met 23 stemmen
1.999 Ooit dreef er in de Nijl een biezen mandje.
Toen dacht de dochter van de farao:
Daar ligt een kindje in, dat hoort niet zo;
Ik help die arme vondeling een handje.
Maar uit de mand weerklonk een luid gekrijs:
“Laat mij met rust! Ik ben op wereldreis!”…
Ogen
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.693 Zijn oog glijdt aan het vreemde oog dat haar oog is
Zoals een zeil aan d'einder schuift
Daarvan gij denkt nu schuift het om de einder om
Maar lang zo glijdt het zijn glijden al maar door
Zodat het roerloos hangt aan d’einderkom
Of roerloos ligt in d’einderkuip…
Lauramoe
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
624 Ze mag van mij zo om de wereld zeilen
En overnachten op de oceaan
Ze mag van mij zelfs reizen naar de maan
En daar de diepte van een krater peilen.
Ik vind het best. Maar ik verklaar bij dezen:
Ik zal geen stuk meer over Laura lezen.…
Bootje varen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
709 Laura Dekker wil op zee gaan varen
Helemaal alleen de aarde rond
Je vraagt je af: is dat wel gezond
Voor een kind van veertien jaren?
Haar vader wil blijkbaar graag in de krant
Is die man wel goed bij zijn verstand?…
het noorden kwijt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
620 als je wilt, gaan we dan zeilen
naar een land heel ver van hier.
ik kan niet zeggen hoeveel mijlen
in een bootje van papier.…
Indringend licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
575 Het wringt zich tussen firmament
en het bonte van de vroege akkers
overdrijvende dreiging deert niet
Het water is hier nooit ver weg
het verleden sijpelt
over nooit bestane dijken
De wind wordt oud
weet geen richting meer te vinden
zwenkt tussen west en kracht acht
De zeilen zoeken waterwegen
laveren door winderige gewesten
van dwaallicht…
GROOTVADER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.156 Grootvaârs stem klinkt vreemd, en allen
Hielden 't oog op hem gericht
Maar zijn kijkers vielen dicht,
En zijn mond was ingevallen;
De oude is onder zeil geraakt,
Uit zijn slaapje nooit ontwaakt.…
Laura Dekker is er geraakt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
562 Laura bezeilde 's werelds getij
achttien maanden tussen loef en lij
maar vlucht naar een land
aan de and're kant
voor de Hollandse regelneverij.…
Dag mam
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
547 Ik zag je in het grote ledikant
Een teer schijnsel kroop voorzichtig binnen
Gezonden licht van hemels tinne
Halverwege de kamer gestrand
In de fronsen van het beddengoed
Zocht ik naarstig jouw gezicht
Je scheen zo bleek en ook zo licht
Doorschijnend haast, voorbij de gloed
Dan plotser nog, het dagen van de zon
Zeilen schaduwen door dromen…
Ik schipper maar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 roodkoper is de reling
gepoetst door hem en haar
ik schipper maar
kombuis in
warme knusheid die toch
met koude stilte strijdt
want ieder heeft
een eigen zeil gehesen
nog spinakel ik voorop
maar voel gedonder
bij het reven niemand
heeft meer iets te geven
heb ze afgemeerd aan
lager wal het geflikflooi
begon in het vooronder al…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
826 Zo glijden zij voor de avondlucht,
de hoge, slapende zeilen geheven.
Het lijkt een betoverde vogelvlucht,
in laatste, dromende wiekslag gebleven.
Dan komt een enkele windezucht.
De dode wimpels rimpelen even.…
's Levens reis.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.244 Met voor-de-wind en gunstig tij,
- Een wonder schoon begin -
Met volle zeilen streven wij
De wijde wereld in.
O! mocht op 's levens oceaan,
Zoo kalm als thans de waterbaan,
Van storm en strijd
En ramp bevrijd,
Ons scheepje voorwaarts gaan.…
op haar voorplecht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
792 tegen patrijsglas
kolkt woest water
we gingen overstag
zij met een
verbeten lach
ik stond niet
aan het roer
maar zekerde
de zeilen
en wachtte af
als altijd was
de wind aflandig
oploeven ging traag
we voeren weer
de koers opstandig
ankerden ook
buitengaats
er was voor ons
geen plaats te vinden
bij wisseltij en
dubieuze winden…
Ter lome zee met slappe zeilen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
864 Ter lome zee met slappe zeilen
onder eenzelfde lamme zon,
en steeds het onveranderd-ijle
aan elke nieuwe horizon;
aldóor de dagen áldoor varen
een onverschill'ge avond toe,
en eindeloos het loom verzwaren
der lamme leden, hooploos-moe;
en nimmer, nimmer slapen mogen,
maar steeds naar horizonnen spiên
met starre en pijnlijk-sperrende…