313 resultaten.
Bestemming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.133 Mijn wielen verslinden het asfalt bij iedere trap
Ik voel de wind spelen met mijn haren en zet me schrap
Een oneindig lang geel lint kronkelt door de groene vlakken versierd met vee
Het brengt mensen naar allerlei bestemmingen, maar ik reis niet mee
Ik reis mijn eigen droom achterna en deze bestemming is in mijn hart gesloten
Mijn ogen dwalen…
De snelheid van de tijd
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.233 Een wals wentelt traag over de platheid van het asfalt.
Rijen blinkend blik markeren de druk van de tijd.
Blikken van oneindigheid aarden in de overlast,
onwetend of de snelheid de tijd wel volgen kan.
Is dat dan de strijd, de strijd van deze tijd?
In het trage spoor domineren blikvangers als koningen.…
Wormen 3
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Zo hadden beiden
wel wat te vermijden
de worm het koude asfalt
en de wieler de zucht en vlucht
van vliegensvlug en dan weer terug.…
De verliezers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.051 Na vele jaren te hebben gestreden
voor ons recht om altijd bang te zijn voor ontslag
ons recht op een sterk vervuilde leefomgeving
voor het recht op stijgende energieprijzen, minder diersoorten
ontbossing, duurder wordende gezondheidszorg
voor het recht op langere files, meer asfalt
stijgende huizenprijzen, vreemdelingenhaat
ons recht op angst…
Wie goed doet van alles ontmoet
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.224 s’Heeren wegen stevig vormgegeven
jarenlang de mist met rook bestookt
smog met huid en haar verweven
remmend rubber asfalt zwart berookt
piepende remmen piepende longgeluiden
die zeer ongetwijfeld krachtig duiden
op ongeplande traag lopende massamoord
een tragisch ongewild drama ongehoord
de trein is het ultieme rustbeleven
geen gedoe met…
interpretatie van het uitzicht
gedicht
3.3 met 30 stemmen
8.609 Het is te hopen dat de mooie rode autobus
die alle oude mensen later af komt halen, hem nu spoedig
over rijdt naar ongenadiger terreinen, naar jachtvelden van
eeuwig asfalt, waarin overal verchroomde bakken voor zijn
rochels en de uitgekauwde stompen van zijn stinkende sigaren.…
Ademende stad
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.579 Langs het weidse plaveisel denkt hij:
Ik laat mij drijven
door verscholen veren en raderwerk,
een kluwen waar het brein te klein voor is,
terwijl de vragen mij voortstuwen.”
2
Het asfalt zweet door verhitte piloten
die het rubber slijten en hels bewegen.…
Jubeltenen
hartenkreet
4.3 met 35 stemmen
1.892 "
Met grof geweld werd ik de bibliotheek uitgesmeten
En toen ik even later versuft op het asfalt gezeten
De blauwe plekken op mijn bovenarm bestudeerde
En de scheur in mijn gloednieuwe jas inspecteerde
Besloot ik dáár voorlopig maar geen boeken te lenen
Tenminste,.. niet zolang ik last heb van jubeltenen…
vierdaagse
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 mannen
van pubergroen tot vijftig tinten grijs
waar wandelend hun voeten spreken
schijnt de zon of brandt zij zengend
daar waait briest of stormt een wind
giet het met bakken uit de hemel
als niet miezerend druppelt de regen
waar de benen kort of lang hen brengen
zijn de paden droog, stoffig of hard
treffen zij van struikelbeton tot asfalt…
HOE ANDERS IS HET INDISCH LICHT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.503 welkom in het zuiden
heet, en recht in je gezicht
zegt: je staat nu in de tropen
en in het helder Indisch licht
geen zomeravondluchten
de nachten vielen gauw
ik verfriste me met lauw
water, tjitjaks vluchtten,
verdwenen als een schicht
op Java in het duister
hoe anders is het Indisch licht
niet meer dan obstakels
die men op het asfalt…
Soerabaja
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.265 Moeitevol trappelen schonkige paarden
over het asfalt. Een zwoelzoete geur
hangt om de koelte der pakhuisgebouwen.
Onder de hevige zon schijnt de kleur
in iets vaalwittig verblindends geweken.
Hoog over huizen en hoven gesticht,
koepelt de middag. - Op daken, op straten
regent en regent en regent het licht.…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Wind klinkt als een kletsende mep,
kolkend uiten scherende vervlochten wolken
en zelfs achter omheiningen van prikkeldraad
buitelen takken over ‘t asfalt van menige straat.
De wind rukt krachtig kanend als razend oog
hier buigt ’t getij bomen nederig tijdelijk tot boog.…
Paddendrama
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
597 Daar lig je dan, totaal kapot gereden
Je ingewanden rood en rauw ernaast
Door dikke rubberbanden niet vermeden
Het grote motormonster had weer haast
Vaak heeft hij vier maar soms ook maar twee wielen
Met weinig oog voor een klein dier als jij
Geen stopborden voor lieve paddenzielen
Geen zebrapad voor padden wild en vrij
Jij zat daar…