4766 resultaten.
versteend
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
644 het zuivere water
weerspiegelt niet
het tegenbeeld blijft
zichzelf, soms vertroebeld
bij het vreemde waaien
van een bekende wind
ik neem de kiezel
op in mezelf, ik word
gepolijst van binnen
en houd mijn adem in
geen zuchtje verstoort nog
het uitdeinen aan de rand
een meerwezen noch
minder noch meer
ik ben rust
een steen
met een…
Moeders handen
gedicht
3.1 met 199 stemmen
66.303 Je hebt het brood gesmeerd,
onze kleren gekeerd,
ons het pannetje toegeschoven
en de sokken gestopt
en ons ondergestopt...
allemaal met je handen.
Hebt de melk afgedekt
en ons toffees verstrekt
en kranten de wijk rondgedragen,
hebt geschild en versteld
en de hemden geteld...
allemaal met je handen.
Hebt ons menigmaal
ook het warme onthaal…
Scherpte
gedicht
2.8 met 62 stemmen
19.737 Scherpte
snijdt verbazing uit,
het oog kleurt open
wat het tegenlicht
verhult, de dingen
zijn zichzelf, ze
staan voor niets
dan taal, hun raadsel
is verheldering die zich
met dichtheid vult.
-------------------------------------
uit: 'Als het dichtklapt', 2005.…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 De slaapwagen was de einder. Een gunst van de nacht.
Tot en met de tekening in het fluweel
had Gropius bedacht. Leder, geslepen spiegels
en de luxe hierin een zinsnede te verbeelden.
Hij hoort zich nog zeggen: Daarna reizen wij af
naar Virginia of Californië. Tijd genoeg. Zolang straten
en pleinen de namen van schilders en schrijvers dragen.…
Onder de rook van Amsterdam
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.076 Zon roest achter horizon.
Vreemde vogels roepen,
zoeken in donker grasland.
Een zwaan glijdt
over het roetglas van water.
-----------------------
uit: Tirade, 1976.…
Ik zie ik zie wat jij niet ziet
gedicht
3.6 met 49 stemmen
25.116 Toen ik op een middag, in september 1975,
Na het laatste uur,
De boeken in mijn tas stopte,
Sloot Agnes S. de deur van het lokaal,
en kwam naar me toe.
De hele les, zei ze,
Had er een man voor het raam gestaan,
En naar mij gekeken.
Ik keek naar buiten maar zag niemand.
Alleen zij had hem gezien, verduidelijkte ze;
En nu was hij weer weg…
Welluidende gewaden
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
420 jij hebt stilte van
haar stof ontdaan
woorden laten
opstaan uit hun
welluidende gewaden
pas later kwamen
ook de kleurnuances
die stemming en
emoties bepaalden als
herboren naar boven
waar tijd ooit
sleetsheid van het
vroegere liet zien
geven nu rust en balans
herinneringen alle kans
behoedzaam gaan
je vingers langs
breuklijnen…
Werkelijkheid
gedicht
3.2 met 41 stemmen
17.351 Toen de lucht op was verdwenen de dingen.
De meubels stonden gedacht, louter schimmen
van ambacht en hout. Ik hield een pen in de hand,
maar kon mij het doel niet herinneren.
Er scheen licht, maar dat lag aan de lamp.
Of omgekeerd. Alle verklaring was opgebrand.
De boekenkast vol, maar zonder gewicht.
Zodra ik er mij op beriep, vielen de letters…
En dan stopt het
gedicht
2.8 met 45 stemmen
23.954 De afgelopen dagen denk ik meer en meer
aan het eiland van mijn moeder
en het huis van haar vader,
het had blauwe buitenmuren en geen deuren,
zoals de meeste huizen aan de baai.
De zee,
het blauwe huis op het strand,
de boom in de keuken die men uit bijgeloof
niet had willen omkappen, er was zelfs
een gat gemaakt in het dak -
alles komt…
Drie van Lesbos
gedicht
2.5 met 48 stemmen
16.430 De zee is Grieks en blauw, de passagiers
turen zwijgend in drie talen:
geen dolfijn te zien.
Hagedis, kleine sauriër,
met jou is het hollen of stilstaan
als een dode tak. Beweegt je oog?
Inslag! Daar spat de cipres omhoog.
De olijfboom schiet vol uitroeptekens.
Alles…
Tonnus Oosterhoff
gedicht
2.1 met 59 stemmen
16.862 'Je bent zo integer, zo bescheiden.'
'Voor mijn plezier!'
Het is een genoegen
Tonnus Oosterhoff te zijn.
'Ik zou het ook wel willen.'
Jawel, maar dat gaat niet!
Dat gaat niet.
----------------------------
uit: 'Hersenmutor', 2005.…
Wie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
610 Wassen beelden
dromen hun dromen
bouwen hun luchtkastelen
op het drijfzand
dat hun makers
in stand houden
met hun waanideen
en weerleggen
de feiten
met drogredenen
die achterblijven
als de vloed
verdwenen is.…
prozac
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.074 met zachte mist bedekt
de beelden in mijn hoofd
scherpe pijn vervangen
zo werd het me beloofd
weemoed kleurt geheugen
vergetelheid verzacht
slikt u maar, mevrouwtje
per dag een stuk of acht
het wandelen in nevelen
geprogrammeerd gevoel
wat kan ik nog geloven
zelfs ogen tranen koel…
Zondagmiddag
gedicht
2.5 met 58 stemmen
20.837 Zondagmiddag, de krekels naaien de stilte.
Ik volg de spoorbaan, de brandnetels bloeien,
de bramen smaken naar niets en naar bloed.
Het dorp ligt verscholen in dichte grijzen.
Ik herken het, dit lopen: zo kwam ik thuis.
Van het nog warme huis staan de ramen wijd open.
Het bijna doorzichtige hoofd in de kamer
is van mijn vader, hij kijkt niet…
Image
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
685 Ik heb geen foto van je gemaakt
jouw beeld staat in mijn ziel gegrift
ontstaan in eenvoud en soberheid
ben ik in verlegenheid geraakt.
Je knielde en telde de lidtekens
van een lang verleden,je vertelde
over zandkorrels in het zand
ze gleden als herinneringen door
de dunne vingers van je hand.…
Orvieto
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.009 Een slingerende weg en haarspeldscherpe
lussen tillen langs brokkelige, overgroeide weringen
het tufstenen plateau hoger en hoger, tot voor de poorten
van een later in de middag weer ontwaakte stad
voor de kathedraal sluit je vol ongeloof
je ogen even en over je oogleden strijkt zijn schittering
het goud van een heel verleden uit
getemperd…
Wat is dichten?
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
664 Dichter is ... wie beelden baart.…
Moeder
gedicht
2.7 met 132 stemmen
49.254 Zijzelf was als de zee, maar zonder stormen.
Even blootshoofds en met een brede voet.
Rijzend en dalend op haar vloed,
als kleine vogels op haar schoot gezeten,
konden wij lange tijd haarzelf vergeten,
rustend en rondziend en behoed.
Haar stem was donker en wat hees
als schoven schelpjes langs elkander,
haar hand was warm en stroef als zand.…
het mos
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
685 hechten aan het beton
en de ijzeren omhelzing
van het spoor bijster
tussen de klinkerkeien
aan de medeklinkers grond
verdichtend het houten ijveren
en een tuinbeeld
verkleed
-ik wou dat ik het in mij had-
die eeuwigdurende
groene
koppigheid…
Zonnen en bloemetjes!
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.295 Prikkelende geur
pas gescherpt kleurenpotlood
kleu(te)rtijd in beeld...…
De stilte van mijn thuis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 in ieder woord
spoort mijn trein
naar verre oorden
ongehinderd door
station en rails reizen
geest en associaties mee
passeer steden en culturen
zigzag landen en verpoos
op tal van mooie stranden
voel de mantra’s van op weg
waarbij tijd gebeden zegt
die tussen bielzen zijn gelegd
pas als de woordenvloed
is opgedroogd rangeer ik…
De vlinder op haar lijf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 Haar ogen gluren nu naar buiten
om de kleur in beelden terug te zien
zij zocht haar gedachten in het doek
om de vlinder vrijheid te kunnen geven.…
Vrouw
gedicht
3.0 met 37 stemmen
14.668 Ik zie haar nog zitten: een simpele bank
met een simpele vrouw met twee simpele handen
omhoog naar de lucht, voor het rood van de
tuin in de zon, als een meisje zo rank,
als een kind zo verwachtingsvol, ondanks haar jaren.
Ze neuriede zacht en ze lachte daarbij
in geboeide vervoering. Ze keek niet naar mij,
ze keek naar haar handen. Die maakten…
In de zon
gedicht
3.2 met 40 stemmen
9.030 In een vorig leven
zat ik als ik even tijd had
op de drempel in de zon.
Af en toe waaide een wolkje stof
op van de weg.
En als Rachels raam openstond
kon je haar horen piano spelen.
Op een dag werden wij allemaal vermoord.
We hebben toen verschrikkelijk geleden.
Weet wel, je dood vergeet je niet gemakkelijk.
--------------------------…
Scotch
gedicht
2.5 met 12 stemmen
9.516 auto's schuiven over het viaduct,
koopwaren over een lopende band
zoals bij Alice wordt klein groot
en groter klein,
in fel zonlicht schitteren
contouren van het wonderland
en als ik mij niet vergis
is het de oorzaak die gevolg is,
is het de supermarkt die dicteert
dat ieder beeld een kopie is
van een kopie en omgekeerd
je kunt je gevoel…
Morgenrood - tanka
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
614 toen de avondzon
jouw beeld verschroeide, dacht ik
nog aan morgenrood
nu jij niet weerkeert, laat ik
dagen keren zonder kleur…
Service compris
gedicht
2.9 met 18 stemmen
7.754 Weer liep een stoet van lijken
door de nacht, wereldwijd uitgezonden
en herhaald en herhaald en
herhaald, waarna een man in schone
kleren wat hij dacht.
We hielden onze hoofden
achterover. Het toestel hing
te hoog. Wit licht weerkaatste
in de glazen op de toog, waarachter
zwarte obers lachten: laatste ronde
maar bleven schenken, onbetaald…
Het willen van dood
gedicht
3.0 met 21 stemmen
5.903 Het willen van dood
de dood zo groot
treedt binnen
laat zich zien
van alle kanten
showt een dikke kont
en spierballen,
een hoog, hoog voorhoofd
------------------------------------
uit: 'Men zegt liefde', 2003.…
Zoals een vrouw
gedicht
2.0 met 236 stemmen
53.827 Zoals een vrouw, die overloopt van melk en liefde,
haar linkerhand naar een kussen brengt,
in die gedachte wil ik afscheid nemen.
overschouwend, nog één enkele keer, uitsluitend
zachte gewassen.
niet het lichaam, de asse.
----------------------------
uit: 'Tirade', 419, 2007.…
Zij haalt haar lapjes uit de kast
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.003 Zij haalt haar lapjes uit de kast, schudt die open, tilt ze tot tegen haar kin.
Het hoofd erboven als een goochelbal, rolt naar links, naar rechts.
Ze ontwaakt
als een kaal blad, lege mal, paspop,
hangt kleren rond haar schouders, begint te leven.
Of zijn het de kleren die gaan ademen? Buiten haar om,
buiten het ijle diep vanbinnen zijn zij…