1560 resultaten.
Laatste loodjes
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
1.604 Als u het jaar met bubbels af gaat ronden
En heft daarbij een glas van Albert Heijn
Besef dan dat dit nepkristal kan zijn
Geen lood: gewogen en te licht bevonden
Zo wegen - aan het einde van het jaar -
De laatste loodjes ook voor Appie zwaar…
Water en Bloed
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 Als oude man besef ik pas waarom.…
Uit hopen puin en as
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
517 De feniks heeft zijn
Hoofd begraven in de as
Die hem aan alle kanten
Omgeeft, zijn lichaam voluit bedekt -
Over hem heen groeit
Het onkruid dat gretig
Omhoog schiet uit
Deze hopen puin en as
En met een schok besef ik
Dat hij zichzelf is geweest,
En dat ik die feniks was…
Methodische twijfel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Als de jaren verstrijken en
het besef gaat groeien
dat je vaak op valse meningen
had vertrouwd omdat het moest
zal je later tot je schrik bekennen
hoe twijfelachtig alles kan zijn
wat jij daarop hebt gebouwd
vertrouw dus niet alles
maar toets
In de geest van René Descartes…
*__*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Maar ik heb de strijd verloren,en mij met liefde bekoord
Want opeens had ik het besef dat jij daar natuurlijk hoort.…
Over leven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
991 IJzeren spijlen
voor ogen
blikken
kilte
Wimpers sluiten zon
licht buiten
tasten
stilte
Stijlloos ogen de
zinnen in
nemend
besef
Bevrijd van twijfel
geeft levens
lust weer
adem…
zwijgende klokken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 ik hoor sinds kort de klokken niet meer luiden
ze zijn voorgoed het zwijgen opgelegd
des zondags was ik zo eraan gehecht
nu hoor ik stilte stille tranen huilen
verward besef ik dat dit kerk'lijk kwijnen
ook veroorzaakt is door mij, de mijnen…
Aantrekkingskracht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
988 Bij het besef dat deze kracht
mijn wezen voedt
en alle angsten zal verdringen,
weet ik dat dit de reden is
waarom
de wolven voor je zingen.…
In mijn tijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
506 nog ben ik
in mijn tijd maar
voel al eeuwigheid
er is een stuk
ontbreken dat
ik niet kan vergeten
soms komen vaag
herinneringen terug uit
andere vormen van leven
nog zonder verband
en hoe ik daarin deelde
had ik niet in eigen hand
maar steeds dichterbij
komt het besef dat ook
deze puzzel wordt gelegd…
De laatste traan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.923 Terugkijkend op het leven
en de tranen die hij liet
in zijn zee van wanhoop
Zij vielen in het niet
Bij die ene traan
Die viel
Op het sterfbed
Van de dromer
Bespot en veracht
Eenzaam en verguisd
Een illusie armer
en dan... de dood
Een laatste traan
En het besef
Dat hij niet geleefd had
Maar gedroomd…
Maktub
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
514 De sterren laten mij
een weg volgen
in besef en angst
volgens het verhaal
van mijn eigen hart.
- en als de wind
mijn wang kust
weet ik het verhaal
van onze liefde -…
fantasie
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.173 In fantasie zijn er
alleen maar wensen
en geen grenzen
die je overschrijdt
beleefd in een wereld
waarin je voor even
wordt verlost van
de werkelijkheid
geen besef van tijd
en je te koesteren
in het paradijs van
je eigen fantasie
om in volledige overgave
de gelukzalige
gevoelens te ervaren
in grenzeloze euforie...…
het helaas
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
966 vluchtige momenten
van lang vervlogen kussen
met altijd onrust en haast
omdat ik met hoge snelheid
opweg was naar volwassenheid
nu het zoveel later is
de spijt ver voorbij
en allang niet meer zo gehaast
komt het besef dat ik destijds
meer tijd had moeten maken…
Laat me gaan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
803 Ik adem je
Ik voel, ik lijd je
Jouw pijn, jouw hart bèn ik
Mij rest stof
Ik mis je zo
Jij doet mij verweken
Om het besef dat ik ga missen
Neem mijn adem
Met jouw lippen
Opdat ik mag verstikken…
het nu
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
594 Een steeds weer
overrompelend besef
dat je slechts
in dit huidig,
vluchtig moment,
die ene ademzucht
voelt, doet, denkt -
je leven leeft.
Al het andere is
toekomst - nabij of ver,
en herkauwen op kort
of lang geheugen.
Is het nu een
grote leugen?…
Drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Besef zinkt in
dat armslagen van mij
niets veranderen
aan het kalme getij.…
bij de eik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
582 door bloemkool
ben ik niet langer boeddhist
besef ik in de klauwen van de nacht
onder een boom met ambitie
sprokkel ik eikelhoedjes
één per française
leg ik je hemel bloot en fluister
brokstukken door de dampkring
de nacht likt sleets zijn koele staart…
Ik ben niks meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
999 Ik heb niks meer
En ik ben niks meer
Fluister ik naar
De gedaante die
Zich zwijgzaam
Naast mij voortbeweegt
In een moment dat
Nu maar ook evengoed
Toen kan zijn -
Alle besef van
Wat ooit tijd -
Of ikzelf - was
Opgelost in een
Levende nevel
Die totale leegte toedekt
In vriendschap opgedragen aan Manon Munsterman…
De wereld blijft
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
664 deze dag verscholen tussen de kaften
van de morgen en de nacht
bedwelmd door de kogels van de dood
zonder besef beweerd in
snedige opmerkingen van vergaan
u merkt het al intriges van onze wereld
maar met mijn koffie sputter ik tegen
morgen is er weer een nieuwe dag…
hemostase
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 toen de woorden
prematuur onvoltooid
ontsloten noch beschreven
alleen maar bedachtzaam
en vloeibaar waren
liep ik vast
tussen twijfel en
zekerheid toen ze
geschreven stonden
een beklemmend besef
van de messcherpe
markering van bewogenheid
naar de onontkoombare
stolling in tijd…
Maxi Maal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Sierlijk liep zij te paraderen
Zonder enig geschied besef
Tot heel Duitsland met "sehr viel" ophef
Schande sprak over Maxima's kleren
Zo zie je maar zelfs ons koningshuisje
Draagt net als ieder zijn eigen kruisje…
VERLANGEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
424 HEIMWEE
eindelijk weer thuis
dan besef je heimwee is
een kleine leugen
VERLANGEN
als het verlangen
is bevredigd dan mis je
het meest verlangen
HET WOUD
weer in de Wouden
waar mijn hart heen wou mis ik
het missen van woud…
transformatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
682 je verliest het
besef van de
aarde als je in
de wolken bent
daar waar je
zonder instrumenten
navigeert
bang voor het verlies
voor de ontankering
en toch vliegen
vliegen boven
het wolkendek
angst transformeert
in een onuitsprekelijke
schoonheid als
je uit
het leven
vliegt
je gaat niet
dood
je vliegt…
Dichtblij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Voel intens
beleef en leef
waai de wind
en golf de zee
Pluk de dag
droom in kleur
geloof de hoop
en zoet de geur
Glim de lach
lief de aarde
warm de zon
besef de waarde…
register
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
441 op een dag die ontspringt
in voortijdig vergeten
meldt mijn deelgenoot het nalaten
van een voornemen
‘of we dit alsnog schriftelijk
kunnen afhandelen’
voor het besef van ogenblikken
is een klok te gehaast
en voor mondeling akkoord
is een kroniek te chronologisch
rest stilzwijgende verlenging
van inschrijving…
Jij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 Ik leg de toppen van mijn vingers
langzaam
in de palm van mijn andere hand
Ik raak me aan
Ik voel me
Een stille bevestiging
van mijn bestaan
Ik heb je lief
besef ik nu
zoals je bent
De manier waarop jij altijd neuriet
is de manier
waarop jij de wereld kent.…
Chinezen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
483 chinezen maakten
tot voor kort alles na
nu houden ze zich ook
al bezig met het
rotzooien in het DNA
zelfs bij een ongeboren kind
en wat je er ook van vindt
het hek is van de dam
er opent zich nu een wereld
van wat zou kunnen en van wat
er binnen de kortste keren kan
ach die chinezen die
zo bedeesd en bescheiden
in hun restaurantjes hun…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.183 Vroeger stond geschreven in de sterren
wat er van me komen zou
onrealistische dromen van status en succes
lachten me zelfverzekerd toe
Zwevend op de komende glorie
me van geen kwaad bewust
dat ontij zou kunnen komen
waar voorspoed was beslist
De klap was enorm en plots
besef van dwaze utopie
vernedering en ontgoocheling
in een leven zonder…
Die angstige " rest" tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.010 Wanneer je laatste dagen op aarde
aangebroken zijn,
besef je weinig meer,
te kort zal het altijd zijn.…
Voorbijgaande tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Voorbij ons besef van tijd,
worden momenten tijdloos.
Voorbij ons besef van ruimte,
verandert elke zandkorrel,
in een nabije ster.
Voorbij tegengestelde politiek,
komen vijanden vredig samen.
Zie, de dagen worden langer.
De lente is alweer in aantocht.
Voorbij de dagen van ons leven.
Alle dagen voor onze geboorte.…