3050 resultaten.
GOUD KLEURT DE PADEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
860 Goudgele kleuren
waar je ook kijkt
sieren de straten,
bedekken de wijk
Goud kleurt de paden,
goud op het mos
De hersfst viert
nu hoogtij
als je kijkt in het bos…
Lichte nachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 zacht streelde
natuur de groene
uitlopers van aarde
jij kende het proces
als choreograaf in kleur
timede met zonnewarmte
het bloeien speelde met
wind het voordeligste
groeien in gesprek
met de nieuwe maan
juist in de
lichte nachten
draaiden wortels
en stam de hele fabriek
op het ultieme wachten
pas als jij lachte
vol liefde de…
God, hoe kan de mens toch boos zijn
poëzie
4.1 met 30 stemmen
4.471 God, hoe kan de mens toch boos zijn,
die maar U tot steun en heeft,
en in ander goed getroost zijn
als dat goed dat Gij hem geeft?
o 't Mysterie zonder weerga,
dat ik overal het goed,
in mijn eigen als ik neerga,
dat ik daar het kwaad ontmoet!
-----------------------------------------
uit: Kleengedichtjes (1860)…
Vallende wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 ze aaide
de bast die
groen zwart
afgaf aan
haar handen
geen vies gezicht
ze wist wat
er komen ging
in het eerste
contact na de storm
het was chaos
geweest toen
de aarde onder
de kracht van een
vallende wind spleet
naaldbomen
met een kort
dikke puntwortel
voor de kap in een rij
vielen in bosjes op de zij
een enkeling is…
Dilemma
poëzie
3.2 met 17 stemmen
3.188 Toen heeft dat volkje mij
Voor onverschillig uitgekreten;
’k Werd boos, dat spreekt! en nu – nu vragen ze, even vrij:
Of dat verdraagzaamheid moet heten?…
de grote winter pacificatie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.154 in het winterbos
het laatste pak bladeren
op elkaar geplakt…
Deze magie
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
511 spiegelend
danste zij op
maanverlicht
water dat
opkomend golfde
zonder rust
blad fluisterde
tussen de sterren
hun open gesprek
zonder twinkelende
starheid en aan
buren geen gebrek
in geel was de
puzzel nooit
te maken er
waren stukjes
die deze magie
niet smaakten…
DE KRIJGSGEVANGENEN
poëzie
3.8 met 21 stemmen
3.683 dit bos is niet te trouwen.'
''k Heb twee Gevangnen!' 'Breng ze mee.'
'Ik word door beide vastgehou'en,
En kan niet van de stee.'…
Gemeengoed
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
979 Oh wonderschoon woud,
begroet de ochtendstralen
hul jezelf in goud...…
Zinloos
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
968 Gevoelloos
dwaal ik door het donker
Probeer te vergeten
Wat ik gister nog voelde
Waardeloos
Het gevoel voor jou
nog steeds niet weg
Ik kan je nooit meer vergeten
Doelloos
Geen toekomst meer
Zo zonder jou, zo alleen
Kom ik er ooit nog overheen…
Het schilderij...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.055 Stil laat de aarde zich wakker kussen
Door het licht van de vroege morgen
Speels laat de wind zich ruisen
Door de bladeren van bomen
De vroege herfst regeert
En laat het bos uitkleden
In een gedaante verwisseling
Geeft de herfst zijn prachtige kleuren
Stil laat het bos zich kleden
In een mantel van kopergroen
De bladeren laten zich inkleuren…
Schemerbos
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.145 Er dwarrelen
verdorde dennennaalden op mijn kraag
terwijl op fluwelen voet een vroege vos
mijn pad kruist over de flanken van het bos
Mijn achtertuin leunt tegen dit woud
waarin de vrije loop van de seizoenen
voorziet in het natuurlijk onderhoud
met in de winter karige noodrantsoenen
en de zomer de overdaad verzwelgt
ook ieder mensenwerk…
EEN KRING OM DE MAAN
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.845 Een nevelring
een lichte kring
rondom de maan
Een fluistering
is rondgegaan
Wie nu in het bos gaat
hoort hoe de vos praat
Hij zal de taal
van de dieren verstaan
Onder de maankring
is alles verlaten
Diep in het woud
heerst een betovering
houden vergadering
wezens der nacht
Wandelaar
wacht
voor gij nabij treedt
want wie teveel…
voel de pijn
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.797 in elk licht verschijnt je lach
verscholen achter zo veel pijn
je hart gekraakt
nog meer dan dat je liefde kent
weggeëbt van al jouw bloed
waar tranen vloeien
pijn, pijn, wat een pijn
zie die kinderlach
gevuld met tranen
weg lach, zie de pijn
kun je nu nog lachen?…
Parel moerde
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
480 ze dauwde
iedere dag
haar huisje
met een lach
parel moerde
flitsend zonlicht
uit de morgenstond
zodra zij wakker was
gunde bestaan
de eigen stijl van
rustig ontwaken en
het leven smaken
een eerste buiten
werd ontvangen
door een vrolijk fluiten
van vogels als buur
het kleine concert
wekte het hert en
de grotere dieren op…
De olifant in het enge bos
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.543 Stap, stap, stap,
In het enge bos
loopt een grote olifant
en die is de klos.
In zijn rechterpootje
heeft hij een dikke splinter.
Hij draagt een geel majootje
Het is midden in de winter.
Stap stap stap
In het enge bos
loopt een grote olifant
en die is de klos.
Wat een enorme pech,
want tjonge wat is het koud zeg!…
Het verdwenen pad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 zelden hoor
ik nog de
fluitende wind
vocalen ontbreken
als bladeren
zijn verdreven
dan gieren
hoge tonen langs
sprieterige takken
alsof het bos
zijn man zijn
heeft laten zakken
het donker
passionele is alweer
van even geleden
in zomerse
overvloed brachten
bladeren hun groet
nu schraalt schichtig
wat omzichtig door…
Afstand
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
3.980 kennelijk ben je er niet
hoe goed ik ook zoek
het lijkt verdomme wel
een heel slecht boek
je ontloopt mij
zorgt dat je er niet bent
en dat voor iemand
die mij zo goed kent
nee ik ben niet boos
ik ben heel kwaad
en zeg je gewoon
waar het op staat
soms denk ik wel eens
bekijk het maar
maar zelfs die gedachte
valt me nu te zwaar…
lul niet
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.493 stampvoetend draai ik weg
in je ooghoeken fluit ik scheel
haren trekken lukt niet op kaal
haat en nijd door cupido beschoten
wegen door water langs en op
deinen met de storm mee olé
vliegend met mijn bezemsteel
vlam ik op op wat komen zou
steenkolen vloeien opgebrand
daadwerkelijk maar ook waanzinnig
als water het ook niet blussen kan…
Veluwe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
941 Oud zijn er de golvende heidevelden
gekaderd in ontembaar kreupelhout
geen ridders meer, geen schurken, geen helden
boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd
waar de dennen en sparren zich mengen in het loof
geen kathedralen maar kerken met simpel geloof
De wegen waggelen de dorpspleinen over
en een melkbus markeert de rand van het pad…
liefde en een valse minaar
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
2.838 Hoe had ik het ooit kunnen geloven
met je: "Gelul ik wil je echt"
welke plaats in je rijtje had ik toen
vast niet alleen tegen mij gezegd
Ik ben niet veel liever dan dat ík denk
ik ben veel liever dan dat jíj denkt
iedereen kan jou nu wel wat aandoen
want je hebt mijn gevoelens gekrenkt
Maar ik heb en hou mijn zelfrespect
en houd je nieuwe…
Knoppen en koppen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
451 je lach ging
als een zucht
door het woud
van gedachten
lieflijk geneuzel
onder gepeuzel
aan de info
van alledag
zij openen
hun bladeren om
knoppen en koppen
te proportioneren
zij schudden
nog geen nieuws
uit bomen die in
het zomerse dromen
maar onder het
bladerdek driften
gekleurde sappen
hun al heerlijke oogst
waar…
Wij vergroenden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 wij vergroenden
stilletjes in
bomen raken
zelfs fluisteren
kleurde opzichtig
wat bast
het warme contact
was liefdevol
zacht op de tast
samen zijn
groeide in openen
voor elkaar
waar onze
woorden misten
leerden wij taal
op verkenning
van vaten van
wortels naar top
wij het mobiele
lopen en knielen
een doorbraak in bos…
Boze tranen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
946 Ik huil zoete, zure, bittere, bevroren tranen,
ben boos, woest, onmenselijk kwaad
en er is niemand die nog beweegt
en werkelijk weet waar het over gaat
Ik huil eenzaam verdriet, onmacht,
de vele onwerkelijke lach stralen,
ik huil ongesproken woorden
en de gruwelijkste verhalen
Ik huil de hemel uit de lucht, ik huil
de morgen dood, van…
RAZERNIJ
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.080 Hoe is het in godsnaam mogelijk
dat je me na al die jaren
toch weer zo boos kunt krijgen,
of heb ik het op zitten sparen?.....
Oude littekens gaan weer open
en irritaties komen weer terug.
Ik wil dat je uit mijn leven verdwijnt!
Misschien niet morgen maar wel heel vlug!
In gedachten scheld ik je verrot
en hem ook net zo goed.…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ik ken de
witte wieven en
het zachte gepruttel
van het gas uit
het zwarte moeras
de vage zuchten
van oude bomen
als de wind is
gaan liggen en takken
vrij kunnen dromen
toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met…
Dode dag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.018 Nu lijkt het woud een wording van metaal.
De bronzen bomen krommen, nors geschaard,
Hun donkre wortels diep in donkere aard,
En kronklen zwart hun takken, ijzer-kaal,
Langs loden hemel. Broos als brokklig staal
Slaan ze elkaar stuk, waar kil de wind er vaart.
Uit vijver, gepolijst, rood koper, staart
De bodem op, door rimpling zilver-vaal.…
l' Escapade
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
678 Nu ben ik het bos.
Mijn armen de beschutting.…
the sky
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 elke morgen wandelde
mijn vader met floris,
zijn jachhond naar
het witbos
vol zilverberken.
na elke tocht bracht
hij een paar vogelveren mee.
mijn moeder die kunstenaarsbloed
in haar aderen voelde
knutselde met haar pianovingers
daar twee grote engelenvleugels mee,
die ze lieten verbronzen.
boven de schouw hield dat kunstwerk
voor…
De verkiezingen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
993 achter de rug
de zak met beloften gaat overboord
we hebben gestemd, kunnen niet meer terug
de mooie praatjes worden stilaan gesmoord
de politici alias de Haagse artiesten
snelden zich als gekken door het land
waar ze de kroeg bezochten of samen fietsten
voor as-'t-ff-kan 'n foto in de krant
Donner begaf zich rappend in de muziek
en Bos…