3863 resultaten.
DE FRIESCHE POËET IV
poëzie
2.4 met 12 stemmen
2.441 IV
Hoelang de gezonken poëet wel
Bewustloos gelegen heeft,
Dat zou ik niet kunnen zeggen.
Genoeg, — de man herleeft.
Hij heft de gevoelvolle blikken,
Maar twijfelt schier aan hun trouw;
Vlak toch tegenover zich ziet hij
Een wonderschone vrouw.
Haar gitzwarte lokken golven
Langs een voorhoofd van elpenbeen
Over leliewitte schouders…
DE FRIESCHE POËET V
poëzie
2.8 met 20 stemmen
2.579 V
De dichter begrijpt er niets van;
Maar eindelijk waagt hij het toch
De vreemde schoone te vragen:
"Waar ben ik?" en "leef ik nog?"
En als kristal klinkt haar antwoord:
"Mijn lieve landgenoot,
Gij zit hier in Oud-Staavren,
En ge zijt volstrekt niet dood.…
eenzaam was de dichter
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.739 hij zocht naar woorden
en de zin van het bestaan
tussen de regels van zijn leven
tussen de vreugde en een traan
hij zocht naar boeken
en de man op wie hij leek
tussen de namen van zijn helden
tussen de dagen van de week
hij zocht naar waarheid
en de kern van zijn verdriet
tussen de harten van geliefden
tussen de leugens die men ziet…
JUBILEUM
snelsonnet
3.1 met 47 stemmen
11.139 Een somber lot zal dichters immer tergen
al houden zij de schijn op, en zich flink.
Soms gappen ze wat ginne, slaan wat kwink,
waarmee ze slechts hun peilloos leed verbergen.
Bedrukt zet ik een feestneus op, waarna
ik eenzaam mompel: “Vijftig, hiep, hoera...”…
Dichtersleed
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
921 Behalve als het niet lukken wil,
Dan slaakt de dichter soms een gil,
Waarom krijg ik het niet voor elkaar,
Twee zinnen te maken tot een paar.
Wanneer je even het verband niet ziet,
Helpt een woordenboek meestal niet,
Geen verband in zinnen die je wilt plakken,
Dat doet de moed soms aardig zakken.…
dichter met een dilemma
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
963 Ik weet niets
wat te vatten valt
in woorden. Vergeef me
dat ik desondanks steeds
voor het schrijven zwicht.
Ik geloof
dat niets te rijmen
is in zinnen. Het spijt me
dat ik dit alleen belijden
kan in een gedicht.…
De peinzende dichter
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.293 Zijn rug is krom gebogen
als hij aan zijn tafel zit.
Geschreven woorden, niet gelogen;
het blad voor hem was eens wit.
Zijn hand peinzend op zijn kin,
gedachten kronkelen in en uit.
Het dichten heeft voor hem weer zin,
sterke woorden zonder geluid.…
bedorven dichter
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.302 je angsten
verberg je
in woorden en zinnen
in strepen en kleuren
en tijdloos geluid
je zorgen
verlies je
in weerloos beminnen
in beelden en geuren
met muskus gekruid
je liefde
beleef je
in roerloos vertrouwen
op alle momenten
en iedere plek
je leven
beschrijf je
als kleurloos aanschouwen
van pap zonder krenten
met lekkere trek…
Black dog
gedicht
3.4 met 32 stemmen
10.255 Ik die geen leerlingen heb
en geen bediendes,
ik die mijn kaas alleen eet
en de verkeerde mensen
in de verkeerde steden zie
ik ruik bloemen op het ijs,
en zie de dood op een schommel.
Ik die ook wel weet
dat een woord maar een vertaling is,
een armzalige code
van iemand voor niemand,
ik die zelf woorden
gekocht en geerfd heb
uit het groot…
Limerick
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
929 Een dichter had géén inspiratie
en raakte al snel uit de gratie
hij hield zich wel groot
maar schaamde zich dood
’n ieder was bij zijn crematie…
Verlaine sterft
poëzie
3.3 met 50 stemmen
23.602 Een kamer, een tafel, een bed,
grillige bloemen van ijs
waaieren wit aan het raam -
de nacht staat over Parijs.
Een oud man weet zich alleen,
geen hand die de zijne vindt;
zelfs niet eens de goede troost
van een enkel glas absinth.
De muren zijn verveloos
in het armzalige vertrek,
waar ik, denkt Paul Verlaine,
alleen, als een hond verrek…
zwanenzang
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
771 zwanenzang
mijn pen stokt vandaag
als ik een onbeschreven
blad tracht te ontmaagden
ik worstel met
een vervlogen drang
ben thans aangeland
in het gevreesde bordeel
van verlopen dichters
allen bloot geëtaleerd
op oud rose behang
alwaar woorden
zijn verworden
tot zuchten
en inkt is verdroogd
tot nutteloos zaad
ik hoor…
Gerrit Komrij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.029 Spelend met de klei van onze taal
viel me op dat je de naam ‘Komrij’
met een simpele maar slimme omhaal
kunt kneden tot het woord ‘Korijm’
En als ik dan wat verder tover
- met zijn Hollandse voornaam erbij -
hou ik enerzijds ‘Geri’ over
maar heb ik anderzijds wel ‘Kortrijm’
Na wat gepuzzel en wat gemijmer
leent deze veelzeggende naam zich…
Ik droom je dichter
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.254 die éne intense klik
ik voel kleine zonnestralen
licht en warm, soms heel dichtbij
roep heel zacht, kom mij nu halen
ik heb je lief schat, vrij met mij
ik weet, gevangen in jouw armen
dat dagen eindeloos zullen zijn
nachten zullen ons omarmen
woordloos doet dan nooit meer pijn
ik droom jou zo maar dichterbij
een heel klein beetje dichter…
zelfportret
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.246 blauw schetst hij zichzelf neer
zoals hij dat al tal van jaren doet
het bevrijdt hem van zijn hartzeer
en het geeft hem weer even moed
met zijn hoofd enigszins opgeblazen
geeft hij het werk zijn laatste hand
kijkt in het rond naar de lege glazen
twijfelt voor even aan zijn verstand
maar al menig mens heeft hem geprezen
als beeldend dichter…
De Taalsmid
gedicht
3.6 met 28 stemmen
16.084 De klinker en de medeklinker zijn
De weke onderbuik en het korset
Dichter is hij die, schijnbaar zonder pijn,
Het vormeloze in de steigers zet.
Zijn woorden, corpulent of slank van lijn,
Verenigen zich vloeiend tot couplet.
De moeiteloosheid, niet het rookgordijn,
Is zijn geheim. Met taal gaat hij naar bed.…
Onrust
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.003 Dichter die uw laatste vragen
Stellen zult wanneer gij sterft,
Antwoord zonder zelfbehagen
Welk een leed uw geest doorkerft
Dat gij nooit tevree kunt zwijgen -
Of ge uit iedre schemering
Bleke maan van angst ziet stijgen
Die uw mond tot klachten dwing'.…
Komrijbewijs
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.376 Vaak zijn het zelf gemankeerde dichters,
wier I.Q. gelijk aan dat van een debiel is
en wier kennis van zaken zowat nihil is.
Val niet in de handen van ongeletterde bruten,
doch wendt u tot erkende Komrij-instituten.
Zij wijden u in in de wereld van het Komrij-wezen.
Hun instructeurs leren u Het Werk wel lezen.…
...verder ben ik dichter
hartenkreet
3.3 met 36 stemmen
6.894 Ik ben niet echt veel dichter
eerder nog veraf,
Ik tast in 't duister, soms in't lichter.
Och hing mijn hoofd maar even hoog
als dat van een giraf...
of weet je, eerst dit kortbetoog:
Wat is een metrum, ritme waard
als de ziel ervoor moet zwichten?…
In Memoriam
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
2.607 Hij wist de waarheid uit; de onrust
die zijn geweten drukt
hij, de verlater van zijn geest
terwijl de zoveelste metafoor
z’n bloed laat kolken
traant de schrijver in het vuur
van zijn onbegrepen verlangen.
Niet meer, de woorden
die bij elke zucht een grijze haar
of andermaal een slapeloze nacht
en de rots in zijn keel
neemt ademoverhand…
BEKENTENIS
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.362 Zo denkt de vogel die de dichter is
en zich op zíjn beurt warmt aan dat gemis.
Waaruit hij weeral een nieuw lied kan slepen:
onkansen worden lieflijk aangegrepen.…
sterven bij leven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.677 als een dichter sterft bij leven
heeft de ebbe zich te vroeg doorgezet
en verschraalt het kunstig zinnenweven
tot knopen van een versleten letternet
hij teert slechts op zijn scheppend verleden
dat stilaan zo zijn glans verliest
een poëet dient tot de dood zijn rijmen te smeden:
een onvoltooid vers is waar hij voor kiest…
De lichte dichter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 hij schrijft betekenis met
onbestaande woorden,
schildert uitzicht door het venster en
het sleutelgat
opent deuren zonder klinken,
leest van letters tegelijk en
zint op schoonheid
vangt haar zingend vanbinnen
met schrapende geluiden, in de nacht
is hij een mysticus
die dagelijks zwijgen moet
te lezen is hij niet…
Mannen-eer
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.162 Ach lieve heren, welk belang
heeft toch die eer voor even,
Je bent toch wie je bent, dus durf te leven
en laat de andere dichters punten geven,
al slaat het soms echt nergens op...
je krijgt toch niet de strop!…
een dichter in de herfst
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
664 ik sprak mijzelf toe
een innerlijk gefluister
mijn woorden werden al gevoeld
eer zij werden gesproken
zij bleven in het duister
mijn woorden waren nog niet koud
of ze waren reeds gestorven
in ontluisterende schoonheid
vliedend naar het engelenwoud
woorden, woorden
het scheppend sterven
kruipend over de regenboog
na mij door anderen…
Bewonderen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.721 zoals ik hier lig
op mijn rug
naar boven kijkend
kaatst hun licht terug
zoveel sterren
die weer stralen
je steeds afvragend
waar blijven ze het halen
iedere dag
aan ons firmament
schitteringen
vreemd maar ook bekend
vele levens lang
mogen ze blijven
zo kan ieder mens
ze lezen en beschrijven…
muzeminnerij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 de woorden galmen in het rond
verzamelen zich tot akkoorden
tot verstand, tot houding
verstandhouding eindstation
van een trein vol mensen
die zich dichter weten
bij het leven en de dood
die daarbij hoort, lacht
om de onwetendheid van zovelen
die geeneens de letter volgen
van hun eigen geloof
te klein om stuk te slaan
vliegen op een…
Onder vrienden en lotgenoten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
935 Staat van ontvluchting
gezamelijk broederlijk
zie hier de drie musketiers
Liefdevol vertrouwend
kwaliteits staal bestrijdt
geschreven oppervlakkigheid
Ogen doorgronden ziel, pijn
vlamt op naast een poel
van ongebluste lust en
bitterheid
Blijf nog even en
streel mijn ego nu eens
met zaal leegte en
pseudo intellectuele
persoonlijkheids…
de dichter van binnen
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
3.439 in zijn moedertaal
schrijft hij alles neer
elke waarneming
gedachten en fragmenten
die zijn geest bevolken
hij is een chronisch lijder
leider van alle letteren
die hem ter beschikking staan
ook al werd alles reeds gezegd
geschreven en soms verzwegen
wil hij nieuwe woorden geven
aan wie niet kan kijken
in zijn overgelopen hoofd
terwijl…
Een grote dichter word ik nimmer
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.287 Een grote dichter word ik nimmer,
‘k Gevoele dit maar al te wel;
Want zing ik, ‘t geldt mijn dorpje immer
En ‘t een of ander beuzelspel.
Ginds zie ik gras en biezen groenen
Langs ‘t vlietje slechts in ‘t dorp gekend,
Daar loop ik in mijn kinderschoenen,
En ‘t dorpje schijnt me zonder end.…