316 resultaten.
Trieste kromme dingen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.478 ’t café zit, met een jong Klaartje
Enigszins opgewarmd iets rechter van lijf en leden, strompelt ie naar buiten, waar het heden:
Hem opwacht,
En alsof een toverstaf hem raakt, hij trekt krom zodra hij in het daglicht staat zijn schouders hangen weer naar beneden, zijn gezicht spreekt vele boekdelen, en elke letter is te lezen, in alle droefheid…
Treur niet langer om mijn dood
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.056 Treur niet langer om mijn dood
dan 't trage dreunen van de droeve klok
die tijding brengt aan deze lage wereld
dat ik gevlucht ben en bij wormen dwaal:
Neen, als jij deze regel leest, vergeet
de hand die het schreef; om liefdeswil:
Geen droefenis is mijn herinnering waard,
als aan mij denken jouw zoete hoofd ontrust.
O, als jij ooit een…
De Zeewind en de Landwind
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.912 't Is, of een ongekend verlangen
naar wijder stilten haar doortrekt,
of zij van weemoed werd bevangen,
een droefheid in haar werd gewekt, -
en stervensmoede, en als geruster
bij het aanvaarden van de nacht,
bezwijmt ze in de armen van haar zuster,
de zwartgelokte, die haar wacht
en met zich voert, de vlakten over,
het onbegrensde tegemoet…
De eenzame
poëzie
2.7 met 11 stemmen
2.944 . –
En bitter bergt hij in beschreide handen
De droefheid van zijn angstig aangezicht. –
En door de luiken lacht het morgenlicht
En schetst zijn schaduw op de witte wanden.
--------------------------------------------
maag - bloedverwant
gracelijk - bevallig, gracieus…
N E V E L D U I S T E R N I S
poëzie
2.5 met 16 stemmen
3.351 ‘t Is meer als leed genoeg,
en droefheid in mij, zonder
uw droef afwezig zijn,
o ‘t weergalooste wonder
van al dat wonder is
in ‘s werelds heerlijkheid!
o Zonne, en zij mij nooit
te lange uw licht ontzeid!…
Moeder dicht
gedicht
3.6 met 45 stemmen
49.601 'o grijze schim die daar zo heilloos zit
ik zie mijn grijze droefheid aan de kim'
Da's tweemaal grijs. Dat kan niet. 'naakte schim
aan wie ik zal mijn zachte treurnis zeg'
En nog een rol beschuit! O is ie weg?…
RUTH
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.416 Uw droefheid deelt zij en uw lot;
Zij zal u sterken met haar krachten;
Waar gij vernacht, zal zij vernachten;
Uw volk is ’t hare, uw God haar God
Zo iets, tenzij de dood, ons scheide,
Zo straffe mij die God en Heer!
Waar gij sterft legg’ men mij terneer”
— Dus sprak de lieve Ruth, en schreide.…
Het interesseert me niet..........
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.767 Ik wil weten of je kunt opstaan na de nacht van droefheid en wanhoop,
warrig en tot op het bot gekneusd,
en doet wat gedaan moet worden voor je kinderen.
Het interesseert me niet wie je bent,
en hoe je hier terecht kwam.
Ik wil weten of je met mij in het centrum van het vuur kan blijven staan
zonder terug te schrikken.…
Gij weent
poëzie
2.6 met 9 stemmen
5.327 Wat droefheid heerst op uw gemoed,
En rooft uw ziel haar kalm genoegen? -
O Gij, die beter waardig zijt,
Wat smart doet u de boezem zwoegen,
Wat doet u wenen? - God! - gij lijdt.
II.…
NAAR BUITEN.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.197 haar geboortezucht
Der ziel des mensen geeft, om minstens haar te dekken,
Zo ze al te zwak zijn voor de vlucht;
Ik zag 't Genie, gekranst, op 't hoog altaar gezeten,
Het gulden kalf van 't dansend volk,
Dat in het schepsel 't werk des Scheppers dorst vergeten,
Blind van zijn eigen wierookwolk;
'k Zag de Ontucht blosjens en de Droefheid…
Het Menselijk Leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.266 De droefheid is gelijk aan wrede dieren,
Verwoeder dan een leeuw, in netten stijf verward,
Doorknagende, als een worm, de nieren,
Verscheurende als een gier het hart.....…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 En eindelijk, op een winternacht,
Had ik mijn zware taak volbracht,
Toen heb ik weer aan haar gedacht
Met nameloos groot verlangen,
Een grote angst voor de eenzaamheid
En voor de langen, lege tijd
Heeft toen mijn hart bevangen,
En in mijn droefheid, bang en groot,
Riep ik tot haar, maar zij was dood!…
Bij het graf mijns vaders.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.099 Wat dan is er, dat mijn droefheid lenigt,
Zo mijn oog op uwe groeve staart?…
zaterdagavondnostalgie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
617 Als droefheid je schrijft
lees je haar niet
of wellicht met enig ongeduld:
dit is je wereld niet meer,
de wereld van een wereldvreemde
die niet wil begrijpen
dat hij voorbij is:
vergeten anekdote
in een dichtgerande schuif:
voltooid verleden tijd.…
Brief aan jou...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.755 Droefheid om verscheurd
vertrouwen in de man die voor je als vader was.
Zijn zachte handen hebben hard geslagen. Hebben je
gedragen naar het graf van jeugd, het einde van je liefde.
Morgen is nog schoon. Vandaag is al weer grauw van veel
te veel herinneringen. Weg ermee. Ik wil niet meer.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Zij voeld' het led zacht opzwellen en dee
De oogen dicht, dat het niet breken zou
Voor 't zonlicht als een bloemknop voor den dauw. --
Maar zooals kinren en ook menschen zijn
Hun droefheid is als 't kind dat moeder pijn
Doet als ze 't baart, en dat toch sterft -- zoo ook
Ebde haar leed weer heen.…