8622 resultaten.
IJsblommen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.277 Het zegt niets
over de Noordpool of de Zuidpool
of waarom ijsberen geen pinguïns vreten
maar meer over mijn staat
van dronkenschap om te vergeten
hoe mooi je bent met het licht
van een laatste trein en sterrenschijn
Het zegt misschien iets
over de vriesnachten van de winter
de vetplant op een beschutte plek gezet
het kraken van de houten…
Zwanendans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
897 Mijn laatste hoop zal ik sterven
in vleugeltranen, een zwanendans;
de schoonheid moet ik derven,
mijn waarheid krijgt geen kans.
Ik ben een schaduw zonder licht,
de zon kan mij niet vinden.
Ik ben massa maar heb geen gewicht
en niets dat mij kan binden.
Als desolate wervel in de wind
draai ik mijn eigen tuimelkolken;
niets en niemand mij…
Mijn strijd tegen eenzaamheid
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.211 Ik zit gevangen in een web
Muren komen op me af
Veel mensen om me heen
Maar toch intens verdriet
Ik voel mij zo alleen
luisteren doen ze niet
Ieder gaat zijn eigen weg
maar ik draai in een cirkel
Kom ik hier nog ooit eens uit
was het dan fout mijn besluit
Ik vecht tegen eenzaamheid
al zeg ik het zelf, een hele strijd.…
Eigenheid
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
5.695 Soms dat alleen voelen
nu je weer ver weg bent
waar ik je niet kan raken
verscholen in de dingen
van de dag en de nacht
de mensen en de wezens
waarachter jij lenig
als een aap door de bomen
slingert in het zonlicht
maar ook bij nacht en ontij
Jij laat mij met de vragen
waarop jij antwoord weet
verwijst naar astrologie
en andere vage zaken…
Gehemelte
gedicht
3.4 met 56 stemmen
24.860 het gehemelte is ruw
in mijn tong zit een snee
van het lange zuigen
op de stilte
als zuur suikergoed
draai ik ermee rond
in het heelal van de holte
van mijn mond
ik wacht zo lang ik kan
en als ik ooit weer
een woord tussen
mijn lippen zal nemen,
zal het niets zijn
dan
zal het niets zijn
---------------------------------------
uit…
Alleen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.214 Kijk,
Luister,
Vraag niet.
Verlangens bedolven onder
De mateloze woede van hen,
De rusteloze zoekers.
Ontdekkers,
Beschermheren van
Onbezonnen geluk.
Waar dwaal je?
Dromend door het
Zwartglimmend stratenvocht?
Alleen
Gedachten denkend.
Je gelaat,
Een schim,
Oplichtend mooi gevangen,
Droef van weggedrongen smart,
Achter je sluier,…
Iedereen leeft maar door
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.082 Ik voel me alleen en verlaten
maar niemand heeft het in de gaten;
iedereen leeft maar door
Echt belangrijk ben ik dus niet
niemand hier die mij echt ziet;
iedereen leeft maar door
Als ik nu niet meer zou leven
niemand zou daar wat om geven;
iedereen leeft toch door
Ik voel me verlaten en alleen
ik weet echt niet meer waarheen,
want…
koud
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.643 het wordt al koud
ik moet hem zoeken
de zon is verdwenen
en ik zoek hem
ik roep maar hij antwoordt niet
nergens zie ik een lichtje
koude rillingen gaan door mijn lijf
wanneer komt hij weer?
schuld maakt zich van mij meester
waarom heb ik dat ook gezegd?
spijt komt vaak veel later
maar nu is hij weg
druppels vallen naar beneden
ik…
De taal van het manekind
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.143 Haar lange haren
liggen verweven
omstuimig met de golven
als één met de zee
onder de zachte stralen
van de maan
kijkt dit kindergezicht
mij aan
geen mond
zal spreken
haar taal
de taal van het manekind
gedachten reiken naar gevoel
beneveld in het zilte schuim
waar zij voortleeft
elke nacht, stralend zacht…
paar
gedicht
3.6 met 91 stemmen
18.956 ik wist het niet dat ik
iemand zo kon missen
een vis het water
een vogel de wijde lucht
adem happend naar jou
zwevend op de thermiek
die met jou en mij
opeens ontstond
jouw vingers verknoopt
met die van mij
wie van ons twee
hakt hen het eerste door
en valt als Icarus
in een van god en mens
verlaten zee als eerste
of zullen wij ook…
Weekend verslag
gedicht
2.5 met 41 stemmen
16.964 En lachend gezegd:
'We hebben de dagen gevuld
Met vrijheid en vreugde'.
Verzwijgen
Dat ik alleen reed
Door het Brabantse land.
Naar wie, de weifeling,
Naar niemand.
Rijden.
Vond het landschap
Treuriger dan ooit
Veranderd.
------------------------------------------
Uit: Tirade nr 200, 1981.…
Overnachten
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
793 Ik deel nooit een nacht met mijn gedachten,
gescheiden door plaats en tijd. Voor altijd.
Want wat is geweest, zal elke nacht nog komen.
Verdoofd lig ik, genegeerd door het waarnemen,
mij thuis voelend in vergane momenten, beleef
ik voor de zoveelste keer een déja vu in bed.
Ik ben een eenheid, verenigd in twee delen,
zoals een droom en zijn…
Hard facts
gedicht
3.3 met 61 stemmen
21.334 't Gras is gemaaid, de bloemen staan op stelen,
de blaren hangen keurig aan de boom.
De een heeft een huisdier wat te bevelen,
iemand te strelen, iemand te slaan,
de ander zichzelf om mee om te gaan.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Een hond van Pavlov', 1969.…
Hou van mij
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.456 Ommuurd door een leegte
wakker worden zonder slapen
gedachten zonder tekst
een douche vol tranen,
zout zonder eten
enkel honger naar jou,
onverschillige dagen
ondergedompeld in een bad
verdriet met zelfbeklag,
Ik ben moe van je lief te hebben
jouw engel gebiedt me te herleven
in je vriendschap,
die als een zachte deken
mijn eenzame ik…
Sarah
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
3.015 Aftastend loopt ze door de nacht,
op zoek naar zoekende zielen,
die voor haar vallen als ze lacht,
zoals velen al voor haar vielen.
Een oude man op het trottoir,
zijn oude ogen, ze volgen haar.
Een jong hoertje in de stad,
dat nooit liefde heeft gehad.
Ze trekt de mannen naar zich toe,
iets anders deed ze niet in haar leven.
Maar haar…
Eenzaamheid2.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.028 Het eten staat op het fornuis
en buiten kreunen zacht de bomen
in de winden van oktober.
Hoe donker is het huis.
En dat ik heel alleen
alleen moet dragen,
wat reeds zolang geleden is.
Ik nooit voorkomen kon.
Daarstraks was er een teer gebaar,
heel even was ik weer
diep in de waan van een gedachte,
ver in de droom van gisteren.
Maar…
Onkruid
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.064 Omringd door planten
organismen zonder dimensie
meebuigend met de wind
vorm ik het onkruid
dat uitreikt naar de grenzen van onze tuin
zoekend naar vragen en antwoorden
en naar wie ik ben…
Jouw geheugen vergat mij
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.372 te bemachtigen
waarbij Samael spreekt dat de stank nog kwelt
omdat de neus voor jaren gesloten is geweest
want na al die jaren dat ik als roos mocht bloeien
heb jij nimmer als dar de heerlijke honing geproefd
die ons samen moest brengen in onze zoete dromen
maar die door geheugenverlies doch vergeten bleek
waardoor de koningin in haar eenzaamheid…
de geboorte van de eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
947 geboren uit het paradijs
van warmte en overvloed
teloorgang van de wezenlijke
verbondenheid
ben ik afhankelijk
geworden en gebakerd
mijn ziel is gescheiden,
de Heelheid kwijt
hier is mijn eenzaamheid
geschapen
de mens eigen
en zo fundamenteel
de onvermijdelijke
sterfelijke verlatenheid
ik zoek vaak
doch ben niet
altoos…
Gevonden
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.095 Een leeg woord
om in te blijven wonen
als een schelp
van een heremietkreeft
of kleiner nog
een koud bed waarin
het langzaam warmer wordt
gezellig haast
jij hebt je neergelegd
in je oor ruist de zee…
Allerzielen 2004
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.125 De grafsteen is gekuist
Magere Hein mag komen
zich verbazen over de geur
van wierook en gebeden
Zien hoe de plantjes op het graf
gesnoeid netheid uitstralen
Ja Pa, ons ras sterft uit
tot we weer samenkomen…
Alleen
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
1.528 Ik ben alleen
met mijn gedachten.
En iedereen
die mijn zo ziet
hoeft van mij
niets te verwachten.
Ik ben alleen
met mijn gedachten.
Zonder geluid
in mijzelf gekeerd,
zodat geen enkel mens
mij weer bezeert.…
Ik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.299 ik heb mezelf
in morgenstond en bij nacht
zomaar in een ander leven gebracht
daar lig ik koud in een ander bed
en hoop vurig dat ik het red
want
mijn aarde is nog ongewarmd
en toch voel ik mij omarmd
door een kracht die in mij is
dat
ondanks dat ik alles mis
met de koele aarde onder mij
die me wakker houdt
ik vrij
en eenzaam waak en zucht…
wegloopster
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.207 zachte stem trekt nog meer
katten onder auto´s vandaan
de stem met wie ze spreekt
klinkt warm terwijl haar hand
van kou zijn greep verliest
het is tijd om terug te gaan
zich af te vragen of dit alles is
vliegt zij nog eens naar warme
landen en komt zij nooit meer terug
binnen in het huis brandt licht
ogen kijken ogen aan, er schuilt
eenzaamheid…
door nacht en dauw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
911 wat schuin
een oud omhulsel roerloos leeg en bruin
op deze nog te vroege voorjaarsmorgen
een zwart satijnen schoonheid raakt mij aan
en streelt mij wimperzacht over de wangen
ik huil verdriet geluidloos drupt een traan
zij lest de dorst wat zeer doet van verlangen
haar lippen zuigen langs een spoor van pijn
de zoete nectar van mijn eenzaam…
nachtmerrie
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.248 ademhaling staakt
bewegen onmogelijk
stem volledig weggeraakt
op je lijf een voelbare druk
teruggeslingerd in de tijd
van pijn en verdriet
van schuldgevoel en spijt
en hij, hij spaarde je niet
de angst zó intens
beleving pijnlijk en echt
'n volwassen mens
nog steeds
met 't verleden in gevecht…
Spoorloos
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
909 Ze liep vaak door het bos
Door dorre lanen
Met triestheid in haar ziel
Waar ook haar hartstocht sliep
Geen ruimte was voor tranen
En dacht aan eigen leven
Waarin geen vogel voor haar zong
Die zij kon horen
geen warmte haar omringde
of om haar werd gegeven
en zij ook niemand kon bekoren
Tot op een dag een kar zijn sporen trok
Met…
Kopje onder
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
963 Vechtend tegen alles
schop ik tegen dat
Wat me zo verdriet
ach ik weet het niet
Iedereen lijkt slimmer
en mooier bovendien
ik voel me even niets
en wil ook niks meer zien
Laat me toch gewoon
en vooral met rust
wat ik helemaal niet wil
is dat iemand me nu kust
Mijn kop nu in het zand
in het donker en alleen
ik geef me niet gewonnen…
Stroom der vergetelheid
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.114 Ze legt haar ontplooide stem
voor haar voeten, breekt de spiegel
in het hart en zwijgt.
Golven wuiven ijskoud diepte
onder het gladde oppervlak
waar stilte vergetelheid verdrinkt.
Zo gaat ze mee
in een eindeloze beweging
over en weer
naar een vage einder
en terug.…
maandagmorgen in Scheveningen
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.033 op maandagmorgen haast ik mij
door kille koude straten
een verdwaalde meeuw scheert laag voorbij
duikt op een plastic bakje friet
met een hoofd als een vergiet
en mijn hart vol gaten
loop ik door en door en door
die kille koude straten…