875 resultaten.
Dit was de werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 Wij doen aan zelfontplooiíng; dat is
sterven, om herboren te worden: aanwezigheid
vereist, wat een onverwachte wending geeft
aan het tot heden onbekende, daarvan zijn wij
ons heel goed bewust; zonder gerechtigheid geen
vrede aan gene zijde van het leven.…
Dat gij als Mengele zijt zot geworden!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
640 Zo had ge eerst voor vlerken, vlaai en kerk
Uw wonderdokters van het UWV
-Dit is geen grap, u bent geselecteerd
U kunt 3K voltijds weer aan het werk
Maar dat ge nu de Gristus uit u mest
Voor wild dat gene ene God behaagt
Nu asielanten terminaal verjaagd
Zo dik van dijken worden uitgezet
Awel, ik maak mij zorgen over morgen
Dat gij als Mengele…
Vriendschap
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
3.048 Vriendschap zegt men al gauw
Is net zo iets als eeuwige trouw
De echte welteverstaan
want vrienden komen en gaan
Iemand waar je je verhaal kan doen
die je troost met een simpele zoen
Die gene veroordeelt niet
raapt op waar jij 't liggen liet
Trekt je omhoog vanuit de goot
dan is de dankbaarheid groot
Iemand als jij, is wat ik mezelf…
ik ben op zoek naar jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.167 3-12-2012
Soms ben ik losbandig
Soms ben ik onhandig
Maar zo voel ik mij dan wel
Ik speel géén spel
Nu ben ik op zoek naar een vrouw
Misschien wel naar jou
Die mij wil laten voelen
Dat ze mijn liefde kan laten bloeien
En er zo iets tussen ons kan groeien
Ik wil je dit laten weten
Dat je het nooit meer zal vergeten
Mijn grote liefde hoop…
DE NACHT IS STILLE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
865 Gene starre door het duister schiet:
Ach, zijn ze ook gestorven?
Mijn hart verstijft, mijn geest wordt loom
Zou niets in mij meer blaken?...
Mij drukt als lood een kille schroom,
Ach, zou de dood genaken?...…
Sterrenstof
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
960 Eeuwige zwervers zijn onze genen.
Wij mensen zijn niets, alles en altijd.
Waarom dan zo angstig zijn mijn ego?
Waarom dan bang zijn voor jouw dood?
Sterrenstof zijn wij.…
Altijdbloeiend (Solmaz)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
263 Voortgebracht... zijn
door genen, hun verzameling
hun leven, hun kopieën... zijn
De buitenwereld, vuren
trommels, geuren, buren
en wie we zelf zijn... ervaren
Weelde in mijn haren
zaad in mijn hemelse bloem
genot en pijn... ontvangen
Het spel van gongen
in de wind, onze gedachten
wie we zijn willen... geven
En wanneer ik jarig ben…
On-te-gen-zeg-lijk
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.365 ('s Avonds)
Als ik loop
Zie ik sterren en
De mooiste die ben jij!
Onweerlegbaar…
Gekoesterd weten uit gene zijde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
600 De was vouwend
pyama, vijf en twintig jaar oud,
nog van zoon
Wollen sokken oprollend van vriend
Outdoor hemd van ander wetend in kast
Wollen lange mantel van moeder
Handgewoven Nepalese das van vriendin
Gestreept Karl Kani shirt die ik al vijf en twintig jaar graag draag
Al die dingen koesteren mij en ik hen…
Op SUZANNA VAN BAERLE, DE BRUID VAN GERARD BRANDT
poëzie
2.9 met 12 stemmen
4.211 Aº. 1652
In gene trouwring blonk ooit Indiaanse paarle
Zo zuiver, als Suzan in ’t huisgezin van Baerle.
Zij dooft met haar gezicht de klaarste diamant,
En stookt in ’t kilste hart een overkuise brand.
De Schoonheid, Jeugd, en Deugd verzamen hier te gader.
Maar ’t rijp verstand verbeeldt het oordeel van haar vader.…
Ellips van "zijn"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.671 kwetsbaar hun droom
doorprikt als vrucht
water gluiperig gen
toevallig verdwenen
tijdloos gevangen
liefde nu ver weg
noch fout noch goed
stop leven ga dood
prille prematuurtje
voorwaardelijk verstoten
of slechts cellenhoop
toekomstleeg gewist
wrange vervreemding
versteent zij die
nu in vragen verloren
ze straks ook doden…
"Briefje aan jou"
hartenkreet
3.8 met 38 stemmen
2.849 puur
vanuit mijn hart
Van alles komt
er in me op
maar niet echt duidelijk
nogal verward
Beelden spoken
door m'n hoofd
en verbuigen pijnlijk
al mijn zinnen
En dat maakt het
oh, zo moeilijk
om mijn verhaal
hier te beginnen
Een kort briefje
lijkt me voor nu
zonder twijfel
het allerbeste
Jij bent m'n maatje
wil daar in géén…
Zoals jij bent (foto).
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 Dit was jij ten voeten uit,
vanuit gene zijde kijk je
mij aan, je lacht zoals bij
jou past, je lacht ons uit.-…
Verjaren ~ Voor Inez ~
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.314 als je haren
gaan verjaren
en de jaren
gaan ontwaren
wetend dat wijzen
gaan vergrijzen
en de leizen
gaan bewijzen
dat wanneer
dagen gaan verjaren
deze tweeling wijsheid
heeft weten vergaren
over deze
en aan gene zijde
vol reine liefde
omhelst zij beide
als je haren
gaan verjaren
weet je waarom ze 't mooist
voor het laatst…
geen titel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 de visser zit in zijn boot,
terwijl hij over water kan lopen
doet hij dat ditmaal niet
aan gene zijde gekomen
treedt hij over gegane paden
valt in herhalingen
doet geen pogingen mij op te vissen
terwijl ik mezelf
toch meermaals aangeboden heb
als aas
kom maar…
laat zien wat je kunt
als je durft…
tot op heden heeft hij mij
niet binnen gehaald…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Over een rat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Dan sprak de gokker: dat zit zo,
ik heb een zucht naar risico,
en dat zit, naar geleerden menen,
vermoedelijk wel in mijn genen,
want reeds vanaf mijn eerste uur
was ik een rat van avontuur.…
Lucht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 de stilte, naakt
de stilte laakt
het haakt
losgeslagen gedachten
zij lijken uitgebraakt
mijn oren zijn dichtgemaakt
de wereld
is toegedaan
de tong verzaakt
en likt een verre maan
de wonden
ongebonden
een zin,
reeds ongeschreven in lucht opgegaan
gaat hene
naar deze of gene
met gesloten monden
waar enkel lippen ronden
de stilte…
Suggestief massief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
472 verscherft
in het raken van de grond
je ziet in een flits
transparantheid verdwijnen
voelt meteen de pijnen
van het dramatisch gemis
het was kunst
in zijn fragielste vormen
suggestief massief vulde
de ruimte met bijna niets
ook de basis is gespleten
toch vormen zij een nieuw begin
van weer zelfstandig leven waarbij
helderheid al in de genen…
Ten geleide
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.717 die in weerwil van de tijd
het onverdraaglijkste verdroegen,
vanaf dat wij de weg insloegen
die naar voorbij de einder leidt,
beseffend dat wij, juist omdat
wij haakten naar het allerhoogste
wat is gezaaid niet zullen oogsten,
wij gaan het ongeweten pad
tot aan het ongeweten eind,
en vragen niet dan ten geleide
het licht dat soms van gene…
Jan en Stoffel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Wie heden ten dage géén sigaren roken,
zijn meestal depressief.
Sigaren moeten op recept verkrijgbaar zijn,
en door artsen worden voorgeschreven.
Jan en Stoffel waren pionier!
In de hemel rookt men geen sigaren,
daarom roken wij ze hier.…
Vriendin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Je levensvreugde nam de benen
Dit aan te zien doet ons verdriet
Je lijkt gehouwen uit graniet
En niemand kan je hulp verlenen
Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Het is alsof je niets meer ziet
Je had een schrijver in je genen
Van schrik begint nu ons…
Vliegen vonken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Als twee druppels vliegen vonken
's avonds nacht tegemoet
Vuurvliegjes lichten immer
altijd bij
Hoewel hun schaduw reeds de
dood vonden
verloor te allen tijden de nacht
Door subliem samenspel van krach-
ten
moet nu reeds worden ingebonden
door krokodillentranen te plen-
gen, nachten te verlengen
Hoewel inmiddels poes su-
blimeert…
de mens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
556 voeten, benen,
een gat te dik of wat te dun
een lijf vol genen
met een kloppend hart
elegante hals of een dikke nek
een hoofd met een gezicht
kronkelende hersenen
ogen die dwingen of stralen
het goede of het kwade
alles gezien in het ware licht
de mens leeft of tracht
te overleven in zijn kort bestaan
werkt het zo niet...…
Beelden
netgedicht
4.0 met 156 stemmen
470 zij voelde in
stenen haar
eigen genen uit
een eerder bestaan
zag landschappen
in het terloopse gaan
onder vluchten
vol kleurrijke luchten
in de warmte van
thuis was er het
ceremonieel groeten
in eindeloos ontmoeten
waarin samen
ervaren waarheen
de stroom van de tijd
ons toen heeft geleid
in tal van talen
verstond babel al
onze…
Wonderlijk nieuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 haar blik
was niet zacht
een eerst touche
op de tast
wel onderzoekend
ik werd uitgepakt
wat ik had is
afgepeld tot de
naakte conclusie
nee geen held
ze heeft me
ontkleed met
vaardige vingers
geen gescheur
en getrek maar
professioneel
zo zonder gene
mij voor het
vallend licht
lief beschermend
wonderlijk nieuw
hoe droom en
werkelijkheid…
Sleutel tot geluk
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
838 Die brute kracht die een lichaam naar
De aarde trekt
Deze kracht niet te bestrijden
In tegendeel, niet te benijden
De aantrekkingskracht van de aarde
Is echt enorm
Slimme breinen hebben ervoor
Gezorgd dat w'als mensheid kunnen vlie-
gen van het ene naar het andere
Continent, vele landen
Over oce-
anen.…
Afscheid van mijn werk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.478 Het is géén straf en géén beloning.
Het is het leven nu durven te vieren en te
glansen als een mooie glimlach.…
rood
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
660 Als daar geen rood in zit
heb ik altijd nog je lippen
waar géén regenboog aan kan tippen…
Een mega-geschenk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
709 Misverstand in
uitgangs-gedachte over
leven en dood;
elke dag een dag
dichter bij de dood is de
foute zienswijze
Kans op Uw genen
is kleiner dan hoofdprijs in
de staatsloterij;
Uw leven uniek
geschenk der natuur, U bent
hoofdprijs-winnaar
Het geschenk wordt
elke dag een dag groter
geen dag kleiner;
op leeftijd begrijpt
U dat, telt…