332 resultaten.
Zonder bagage
gedicht
2.9 met 20 stemmen
17.242 Daar
zoek ik weleens tussen sleetse
koffers, reistassen en andere bagage
het schooltasje terug. De eerste
verte. Hoe ik dat doe?
Ik leg me op de grond en vouw me
op tot een pakketje. Verloren maar
vrij om te gaan als de maan
zich schurkt tegen de havenkade.
----------------------------------------
uit: 'Tussen hemel en aarde', 2002.…
Wiegelied
gedicht
2.6 met 22 stemmen
11.277 Wij blijven
als koffers achter, met de slangen
uit je neus die niet meer nodig zullen zijn.
------------------------------
uit: 'Tirade', jrg. 43, 1999.…
Letters
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
794 ik geen brievenmist
of wisseling van wacht in stappen
ik kan het uur bedanken, beminnen
in de vrouw achter de vrije hand
van letters
zij geeft mij flanerende kleuren
van vriendschap, van liefde
op zachte huiden
dat zich stil kan houden
doorheen de tijd
kent de grond der dingen
die gevleugelde woordjes beschermen
met een goed gevulde koffer…
Zaken...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.517 De koffers en bagage, een wederkerend ritueel
Verstrooid, strijk ik wat hemden, niet erg passioneel.
Sommige zaken wennen gewoon nooit, toch zijn ze wenselijk
Bevend bemerk ik enkele tranen op je strijk.
Afwezig roep ik je: liefje bijna alles klaar
De badkamer in, snel een borstel door mijn verwarde haar.…
is dat niet zonde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 ik weet natuurlijk
eens vindt iedereen
vrijheid in eeuwigheid
aan de overkant van de tijd
ik besef ook
om hem te ontlopen
kun je als hij komt
niet je koffers pakken
natuurlijk begrijp ik
dat waar uit vier streken
de laatste wind blaast
ook jouw steentje vallen kan
natuurlijk blijf ik
na vandaag luisteren
de shake rattle and roll…
Charlie Parker
gedicht
3.4 met 95 stemmen
27.829 Het koper terug
in de koffer ligt
als een duimzuigend
kind op groen fluweel
met kleine nageltjes.
Even later staat hij
dik en verleefd
aan de overkant van
de straat vol lustlicht
en negeert het klankoproer.
Wenkt een taxi.
De arm met opgerolde
mouw ligt als
een ontklede vrouw
te wachten op de leren
achterbank.…
Woningnood
gedicht
3.3 met 58 stemmen
33.390 In de gang heb ik, op alles voorbereid nog
steeds mijn oude koffer staan. Mij zien ze hier
niet meer, het is de hoogste tijd: linnen vliegt
naar buiten langs kapotte ruiten, een steen valt
suizend langs mijn kop. Adieu, ik stap maar weer
eens op. Ciao, au
revoir.…
Gedroomde dagen
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
895 Eiland van zon,zomerse bron,
koffers vol luidruchtig vertier
reizigers meren af en aan
in vrijheid...om weer weg te gaan
maar jij zei
de winter is hier
een oase van rust
en stilte....voor de storm
wanneer een boot soms niet uitvaart
of opdoemt uit een mist van verlangen
naar vrienden van vroeger
om samen te lachen, te praten
later…
Gezang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 'k Weet nochtans wel wat voor banden,
Dat aan mij de schoonheid geeft,
Gouden lokken, paarlen tanden,
Indien die een juffer heeft,
Met een koffer vol dukaten,
'k Zal die minnen en niet haten.…
de overstap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 voorbij de einder voert
naar eeuwig blijven
ons de vezels koesterend
als mooiste helft van geluk
huis jij als wie je bent
vanaf nu tot altijd
in de ziel van ons zijn
waar soms wolken ons treuren
zul jij daar ons spiegelen
dat mindere dagen er zijn
om met blozende zon
de betere mooier te maken
vanaf de overkant krui jij zo
met de koffers…
Ik brand een kaarsje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
421 negenentwintig lentes
fietst vanaf de RAI
dezelfde kant op
als de onbekende man
die haar niet veel later
van het leven zou beroven
in doodsangst appt Hajar:
‘Help me, Nu, hij vermoord mij’
de stad blijft stil
herfstbladeren rollen over straat
het stoplicht springt op groen
drie minuten later weer op rood
woorden werden niet gevonden
een koffer…
op zolder
gedicht
3.5 met 43 stemmen
11.601 schoenendozen vol herinneringen
lieve woorden in vergeeld karton
foto’s van jonge hartsvriendinnen
lachend in de Scheveningse zon
poëziealbums vol geplakte plaatjes
hanenpoten op gekleurd papier
namen van lang vergeten vriendjes
elke woensdagmiddag was plezier
schoolagenda’s vol met popidolen
dezelfde als op posters aan haar muur
koffers…
Het homohuwelijk
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
602 Als je als gay een kamer besteld voor twee
Neem dan maar twee koffers mee.
Bij de balie blijkt al snel
Twee aparte kamers voor het gay stel.
In woorden is iedereen tolerant
In de kennissen kring hebben zij ook zo’n iemand.
Zoveel mensen, zoveel vooroordelen
Gewoon het boek als studie opdracht aanbevelen.…
Parabel
gedicht
2.9 met 21 stemmen
10.355 Het wegdek had een zere plek -
daar lag mijn koffer op de grond.
Appels door de hele bus.
Ik raapte ze beschaamd weer op,
iemand lachte, iemand riep.
Ze rolden steeds bij mij vandaan
als ik mij bukte in een bocht
of snel en langzaam de chauffeur
mij heen en weer bewoog.…
Ome Toon
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.682 Ome Toon was - wat ze noemden
echt een wereldvreemde vogel
die zijn hele lange leven
steeds de wereld had gevreesd
tot hij zelf op een dag zag
dat hij verder wilde komen
dan de randen van zijn dorp
waar hij nooit was weggeweest
En zo zat hij even later
in het maatpak van zijn vader
op de vangrail van de snelweg
met een koffer op zijn schoot…
Treintaferelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
534 Wachtend op het bevrijdend gezucht van de deuren
Staat er een onstuimige kudde circusartiesten
De reis reeds afgelegd
Balancerend met een koffer, het nageslacht of een gekrompen fiets
Op het randje
Terwijl een andere meute al staat te briesen
Samengeperst in een zee van geduw.
Meegelopen met de stroom
Een muziekloze stoelendans.…
De trein naar nergens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
905 De nevel zal hier nooit meer optrekken,
dus wordt het tijd voor mij om te gaan,
om koffers te pakken en om te vertrekken.
Ik zie de trein naar nergens al klaar staan ...…
Kusadasi
hartenkreet
2.3 met 19 stemmen
2.394 Een terrasje met Hollandse koffie
En obers die teksten leren van Nederlandse zangers
“Heb je even voor mij, maak wat tijd voor me vrij”
Alles voor de vakantiegangers
Turkije, we zijn “om”
En komen heen graag weer terug
De koffers vol met souvenirs en herinneringen
En als het kan, heel vlug!…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Je koffer staat niet bij de deur.
Er is geen kaart, geen tijd van gaan.
Alleen het licht valt door de ramen
en raakt je bleke handen aan.
We praten over kleine dingen:
de regen, iemand die nog belt.
Ik luister langer dan ik vroeger deed
wanneer je iets van toen vertelt.
Ik wil je vragen niet te gaan,
maar zie hoe moe je bent vandaag.…
Feest.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Een kapster had haar haren 's ochtends nog gewassen,
ook haar koffers ingepakt, dat was wel gek.
Ach, ze wilden haar natuurlijk flink verrassen.
Ze kon haast niet wachten tot 't vertrek.
Ook was er 's ochtends een meneer gekomen,
dokter of zoiets, een vreemde naam.…
Slapen, beter (in)slapen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
779 Ik had de slaap niet gevat, wel vroeg naar bed
om midden in de nacht op te staan
om naar mijn geliefde Spanje te gaan
koffer te pakken, bus te pakken, vliegtuig te pakken
op Schiphol koffie te pakken
kijkende in het luxe cadeau-magazine
het nieuwste van het nieuwste viel me op en met een geeuw
van onvoldoende slaap las ik "Tiny earbuds for…
ER STAAT NOG NET GEEN PAARD IN DE GANG!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
279 paard werkt
galoppeert in de binnenvertrekken
van mijn, ons kleine appartement in de Jordaan
het springt over dozen, kratten, zakken
stapels van dit, dat, wat niet al: boeken, tijdschriften, kranten
maar vooral veel van mijn verleden anno 1952 tot in de 19e eeuw
't paard springt ook over stapels kleding, beddengoed,
tassen, jassen, koffers…
Mijn tweede leven
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
730 Ik had geen toekomst meer,
tot ik werd weggenomen
en in een koffer van een auto gestopt.
Gelukkig waren mijn vrienden bij mij.
Zo kon ik mij nog vermannen tegenover hen.
De weg was hobbelig en het deed pijn.
Ik wist niet wat mij te wachten stond.
Wij werden uitgeladen in een garage.
Een lieve mevrouw zei: ”dat heb ik nodig”.…
wat greet tot anna kroont
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 ontmoette
droomde jij al
van elisabeth te zijn
om vandaag dan
twintig kalenders later
op weg naar debora
in de spiegel van het leven
anna te begroeten
waar zeventig nu
jou het leven kroont
tot grande dame
wil jij steeds nog niet
dromen en weten
van welverdiende rust
pak jij de jordaanse wortels
om de plaat te poetsen
graag nog in koffer…
Oneindige Horizon
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.500 Een kaarsrechte weg
Richting een stralende horizon
Samen vertrokken zonder notie
Geen bagage, slechts een koffer vol verlangens
Zwervend zweven
Zwevend zwerven
Niet omkijkend naar de toekomst
Niet vooruitkijkend naar het verleden
Een fractie oogcontact
Liet zonder woorden deze reis beginnen
Die begint zonder begin en eindigt zonder einde…
hoe een vader zich gedraagt op de trouwdag van zijn dochter
gedicht
2.3 met 122 stemmen
29.654 ze vroeg wakker
- je hoort de wc
je hoort hoe ze zachtjes praat
tegen de kat
van haar jeugd -
sta dan op
zet koffie
pers sinaasappels voor haar uit
vergeef haar haar vroege sigaret
Zorg voor een spiegel in de keuken
Zie haar nog 1 keer in bad
Was haar rug
als ze daarom vraagt
Open de deur voor de kapster
Schrik niet van haar koffer…
Vakantie
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.509 Eenmaal op de plaats van bestemming
koffers leeg en opgeruimd
doe je verder helemaal niets
want eerst moet de moeheid
je lijf uit acclimatiseren
heet zoiets.…
Samen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Alles was geregeld,
ik ging met twee koffers
terug naar
Nederland.
Na zes dagen kwam
mijn vrouw terug
en werden we herenigd,
het viel me zwaar heel zwaar.
Op 12 juli werd mijn
lieve vrouw
gecremeerd in het bijzijn
van weisse Rossen uit
Athene.
Troost heb ik nodig,
iedere dag weer.
Zonder haar is het zo moeilijk.…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De Stilte Na Jullie 3
De koffers zijn licht,
ik neem alleen wat ik nog dragen kan:
een naam, een geur,
de afdruk van een hand op mijn hart.
De muren ademen nog even
jullie adem na,
maar ik voel het:
zelfs stilte wil nu verder.
Ik draai de sleutel langzaam om,
zonder haast, zonder spijt.…
Memoires 1 tot en met 10
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 de tafel tussen ons in
haar hart was zacht
zeker niet te min
ze gaf in stilte
alles wat zij bracht
doorheen het tikken van de klok
keek ik naar buiten
ik was het niet zelf die sprak
maar zat wel achter bejaarde ruiten
4)
in steen
ben ik nooit geaard
was al vroeg onderweg
telkens elders gebaard
ben altijd op reis gebleven
de koffer…