703 resultaten.
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
3.2 met 17 stemmen
20.557 Nu we kozijnen zijn
in deze keuken, kijken
ze wel naar de leuke
overbuurvrouw op haar
balkon of een bescheiden
lijnvlucht die over komt,
maar niet naar ons,
die alles omlijsten.
En nu we planken zijn
in deze vloer, horen ze
ons voor geen meter,
terwijl we bij de minste
beroering vervaarlijk
kraken en zij tijdens
koken of woorden tal…
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.495 Nu we kozijnen zijn
in deze keuken, kijken
ze wel naar de leuke
overbuurvrouw op haar
balkon of een bescheiden
lijnvlucht die over komt,
maar niet naar ons,
die alles omlijsten.
En nu we planken zijn
in deze vloer, horen ze
ons voor geen meter,
terwijl we bij de minste
beroering vervaarlijk
kraken en zij tijdens
koken of woorden tal…
Verdacht
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
611 Baudet studeerde ooit in Amsterdam,
verdiende toen wat bij met vakken vullen.
Waar? Bij de Jumbo, moet ik hier onthullen,
waarvan de directeur in opspraak kwam:
gearresteerd, verleden week, voor fraude.
Geen wonder dat u nooit Thierry vertrouwde.…
M. the beat goes on
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.311 En nog even tot niet meer
want de nacht is geen omhulsel
het is de kennisgeving van eenzaamheid
en het vulsel dat wat toen was van nu scheidt
het zijn maar woorden
en de plek waar ons naar werd verbannen
viel nergens te bekennen
de ongeloof over hoe zoiets kan breken
is een verhaal
te lang voor leken
Het onbegrip, de vrijheid en de ironie…
De stem van 't kind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
757 hulpeloos en klein
kom je in de wereld
veilig in papa's handen
ontwikkel je je
groei je geleidelijk
groter
in de veiligheid
van het gezin
totdat
het zo kriebelt
dat vader zijn
vleugels
wil spreiden
het gevecht begint
alvorens zij
dit in woorden
kan gieten
is het gemis daar
onbegrip lijdt
tot verwijt
en dan dat gemis…
De kleine oorlog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Oorlog en vrede, liefde en
haat vervagen tussen slierten
van mist en nevel
een mens ervaart snel wrevel
wanneer liefde wordt
aangevallen en beschadigd
resten alleen nog enkel
onbegrip en pijn...
Het is zwaar en moeilijk
om oorlog om te zetten
in vergeven,
het is zwaar
om een middelpunt te zijn
van blijdschap leven.…
Met geen mogelijkheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
527 Voorbij onbegrip wil ik begrijpen.
Over onbegaanbare wegen wil ik gaan.
Dwars door onwetendheid wil ik kennen.
Waar diepte onpeilbaar is wil ik staan.
Met waarheden sta ik op gespannen voet.
Met zekerheden kan ik geen genoegen nemen.
In het geloof kan ik onmogelijk geloven.
Onmogelijkheden mogen waarheid claimen.…
Ik had je lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ik had je lief en je was verdwenen
geen afscheid, plots, niet meer samen
verstard onbegrip was verschenen
juist waar wij tezamen kwamen
in een tongzoen van puur geluk
eindigde met een enorme smak
verbrijzelde maakte alles stuk
met jou in het verwrongen wrak
help mij bij mijn terugkeer op aard
uit de wreed onzekere droefenis
ik stuurloos…
Druipsteen
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
974 doorstond zijn rots van weeromstuit
hagelstormen en orkanen
hij brak op ongehoord geluid
van ingehouden eigen tranen
verdroten droop zijn edelsteen
bergaf naar donkere oceanen
verschool zich daar in het gemeen
van angsten en gebonden wanen
soms schittert op het watervlak
een glimp van ongetemde kracht
ontkent een blauwe hemel strak…
vreselijk die knutten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.091 vrouwtjes ongehoord
zoals die prikken
nooit zoemen ze zwijgen
ontiegelijk gemeen
zoals dat geteisem boort
ze zijn zo duivels klein
dat ik uitvergroot
pas echt waarneem
hoe harig vol venijn
die monsters me bedreigen
waarachtig van kop
tot teen maar op één ding ingesteld
en dat is mijn bloed zuigen
niks natuur dat is geweld…
In alle stilte
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.134 Jij hebt met mij de dagen gedeeld
die zich aaneenregen tot een band
van uitgesproken momenten
jaar na jaar
het heden beweegt mee
met elke ademsteun
waartegen woorden leunen
houden van blijft ongezegd
maar in die basis wortelt toekomst
cliché’s worden vaker stilgezwegen
als zijnde bekend
noviteiten blijven ongehoord
die maken…
het verzenkind (III)
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
697 het is nog nacht onder het slot
van onaantastbaarheid
en het kind
ongehoord, nimmer gehoord
en uit het verleden
bidt
alsof aan het eind van dit gewankel
stilte wacht, sterren
als woonst voor de dood
waarin alles luistert, niets
luistert
de angst voor hem, de angst om haar
voor hem, om haar
om het kind
dat telkens weer…
Het onthouden
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.291 Het nestelt zich diep in je darmen
woekert daar onverminderd voort
de altijd aanwezige seksuele gevoelens
het extreem bizarre erotische verlangende
wordt schuw weggeborgen het is ongehoord
En pijnlijk zijn de gewraakte dromen
door de betutteling vervagend in tijd
het nooit beleven van die ene uitspatting
droevig gevoelloos ben je onthouden…
Nooit meer gebeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Geen idee nu
waarom, want er is
nog steeds honger
ziekte en de dood
Oorlog ongekend
Ongehoord de strijd
tussen goed en kwaad
Duivel die op de aarde
pist; hoewel hemelse
rust alle kwaad zijn
gang laat gaan, bloeien
bloemen boven wolken…
Verloren gedachte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.282 Slaap verwekt door zorgen,
Verziekt door een verlangen,
Liggend langs de waarheid,
Door onbegrip bevangen.
Geketend in een droom,
Gezegend met een gedachte,
Gevuld met zacht gefluister
Om de leugen te verzachten.
Het strelen van de wil,
Door ongeduld vergaan,
Het bevaren van je liefde
In een leeggelopen oceaan.…
Voor iedereen
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.847 Voor iedereen
en elk apart
bedankt dat je kwam of wegbleef
dat je praatte of zweeg
voor je begrip of onbegrip
voor wat je deed of liet.
Ik probeer niet achterom te kijken
ook niet vooruit
ik blijf ook niet staan
en ga niet verder
ik doe gewoon aan vandaag
en meestal misschien ook aan morgen.…
Leren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
646 De diepte verweet me
mijn onbegrip. Het geloof
dat zij het antwoord was
Verder! riep ze me toe.
kom verder!
En sleur je alles
met je mee
aan een zijden draad
Groene enkels
in de poel van kennis.
Koude massa.
Ik zal zwemmen kunnen
tot ik sterf en verder
Achter me het leven
Lust, strak gespannen.…
brandt ze in hun vuren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.371 ik zie zijn ogen gaan
ze schrapen dromen
van de muren
jagen de fantomen na
die spelen in de
hoofden van de buren
hij stookt hen op
brandt ze in hun vuren
en rookt ze langzaam uit
het zal niet lang meer duren
of angsten schreeuwen
weer hysterisch hun geluid
nu bonken hersens
tegen wanden onbegrip
de handen zijn gebonden
er zijn geen…
De meet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.291 Niets is zo complex
of het is terug te projecteren
tot een dimensieloos punt
de oorsprong van een volmaakt bestaan
‘ik’ als middelpunt van de cirkel
ik knoei wat met de straal
stel deze op één
en meander langs een sinusvormige lijn
door een kunde
die uiterst rechtlijnig raakt aan mijn ziel
sos-castoa overbrugt mijn onbegrip…
Eerlijke mensen, hoe gaan we er mee om?
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.070 Dan stuit je op onbegrip, dat doet pijn.
Gelukkig heeft het me sterk gemaakt.
Er is bijna niemand meer die me raakt.
Nu leef ik mijn leven met de mensen
Die niet alleen maar een gelukkig persoon wensen…
tweedelige antwoorden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
573 ik lente de dood in de herfst
van het schaduwwezen, geen
buizenstelsels langs anale wegen, slechts
onbegrip is het fornuis waar de rapen
gaar worden weggezet
er sijpelt angst, ergens waar het niet
had moeten zijn wellicht zijn de woorden
onbemind, maar het geschrevene stapelt
zich met recht tot de driekleur in enkelvoud
evenwicht…
ongewenst
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
3.149 ruwe handen vegen
over glad vergeten eelt
in steeds
overdreven
krampachtige bewegingen
hij en zij zwegen
omdat elk woord verveelt
dat d’reeds
uitgeschreven
dichter wil bedwingen
ongehoorde zuchten
schuren over zachte huid
daar waar
ongewenste lust
zich openbaarde
ongeboren vruchten
geven nochtans geen geluid
als haar
hartstocht…
Het zachte hijgen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
856 heb de treden gezien
de voetstappen uit
het verleden weer geteld
het bonken en humeurig
naar beneden klossen
maar ook het stille sluipen
als de uren korter
bleken en het buiten
ongehoord gezellig was
het zachte hijgen
in de trap bestijgen
nacht verschralend in de mond
het drama van ontwaken
als je geest nog lag te slapen
en jij…
De dichter
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.146 tegen zijn gevoelens in
Nee, het is mooi geweest
het heeft toch geen zin
Maar rust kende die dichter niet
er lag nog zoveel in het verschiet
Neurotisch ontgrendelde hij hem
zijn weifelend aangetrokken rem
Dus trok hij weer schrijvende ten strijde
tegen onrecht en vervalsing van blijde tijden
Vestigde de aandacht op hongersnood ongehoord…
loomheid laat de klokken slaan
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
537 vliegen spelen ongestoord
landen en bewegen
warmte is ongehoord
geel vraagt snel om regen
het rechtgekante polderland
de zomer trillend in de verte
loomheid laat de klokken slaan
het zware werken is gedaan
ik koester zachte schemer
als stilte in mijn hand
een vogel kaatst een zonnestraal
terwijl het donker langzaam valt…
koud water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 de wind komt van zee
brengt druppels mee, vermengd met zilt
gewild en ongehoord versmolten
met het duren van vandaag
er schuilt belofte in, een groet
een lichte glans voor mijn gemoed
een ongestelde vraag
vol weerloos beter weten
nooit ben ik vergeten hoe het bloedt
als elke dichtgesmeten deur zijn
uitspraak doet
en oordeel
zich…
DE STRAAT OP, IK GA DE STRAAT OP 13.00 uur MORGEN 24 MEI, DAM, AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
434 Ik ga de straat op
Ik loop mee
vooral vanwege
de brutaliteit
dat ze zich bemoeien
met de seksualiteit
van een ander
dat zou verboden moet worden
dat verbod zou verankerd in de Grondwet moeten komen
want ieder mens is anders
want iedereen is uniek
daarom loop ik mee
en voor de rest van ongehoord Nederland
waarvoor ook het Staatshoofd zich…
voorrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
105 en we noemen haar maan
-nieuwe maan
ter onderscheid
van de oude maan
om verwarring te voorkomen
in een voorburgerlijke tijd
moet alles nog blijken
is niemand doof
of in de wind geslagen
toch blijven onze
roepnamen ongehoord
de vlucht naar ‘t heden
slaat een bres
waar precies
waarschuwen we voor
een dode maan in
ongelezen nawoord…
vluchteling
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.588 zou ze het geweten hebben, maria
wat haar kind te wachten stond
dat hij geboren werd om te lijden
overal haat en onbegrip vond
zou ze hem even teder hebben bemind
gevoed , gekoesterd en beschut
had ze beseft welk kruis dit kind
nog dragen moest doorheen zijn leven
of was ze liever weggegaan
naar verre onbekende landen
waar niemand wist…
Mysterieus leeft poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Temidden van pijn en onbegrip,
blijven zoeken naar gedichten.
Mysterieus leeft poëzie.
Gevoelig.…