2002 resultaten.
Reisopdracht
gedicht
3.3 met 71 stemmen
33.777 en als je weggaat...
regen, er dreigt regen,
storm blaast zand weg
over de wegen,
men moet zijn ogen beschermen.
angstige vogels zwermen
boven het land.
de lucht is zwart.
... zeg langzaam:
Ik hou van regen.
Ik hou van storm.
Ik ben niet bang.
=======================================================
uit 'Verzamelde Gedichten' van…
Enkele reis naar oneindig ......
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
784 Verblind door dromen
gaat het échte leven
in sneltreinvaart voorbij
geen vertraging
tijdig, echter tijdloos
in gedachten spoort
geen wissel verkeerd
zelfs de klok tikt gelijk
geloof, hoop en liefde
wachten onvoorwaardelijk
op het perron
van de tijd
geen spoor wordt
gemist, ondanks
geloof en hoop
in oneindige liefde ....…
Wij zijn op weg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
548 Ben op weg
naar waar hemel
en aarde tezamen komen
naar die plek
waar enkel vrede heerst
waar geen mens dood zal vrezen
slechts rust bestaat
aan gouden stranden
in schaduw onder palmen
aan de blinkend glazen zee.
Daar komen wij dan samen
daar roept ons de toekomst heen
daar is geen haat of afgunst
daar bestaat slechts
vriendschap, liefde…
Wijnrood
gedicht
3.4 met 20 stemmen
12.478 Handlangertje van de dood, de tijd, haast
zich nooit, verlaat zich nooit, treft,
geluidloos en rattig in zijn tred. Spoorslags
ijlt vooruit al wat de wereld najaagt.
De rust tijdens de vlucht. Ik drink wijnrode
lippen van minnaressen met wangen hectisch
nog van de tocht door de stad; ik brand me
aan glazen warm al van blos en mondafdruk.…
Ontmoeting
gedicht
3.1 met 19 stemmen
16.304 Drie dagen lang loopt het spoor, doorgaan.
Laat handen van vermoeide reizigers even
wuiven naar vergeelde plaatjes, doorgaan.
Treinrails komen samen, glimmen fel oranje.
Slingeren, wenden, wisselen, geen terugkeren.
Passagiers groepen drommen, verspreken zich
in volle talen, lezen allen de krant van Babel.
Stations worden open monden van…
Vaarwel mijn liefste...
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.303 Grauw is het daglicht
Als je weggedragen wordt
In een stoet van dierbaren
Die jou zó lief hadden
Stilzwijgend tot het graf
Mogen we bij je zijn
Zacht verschijnt er een lichtstraal
Als je lichaam ter aarde gaat
Het zachte afscheidslicht
Laat ons beroeren
Tot tranen als je afdaalt
In je laatste rusthuis
De dood heeft je opgehaald
Je reis…
Verlossing
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.984 eindigt vandaag
Als vrienden nemen we afscheid
Leeggestreden lig je nu in afwachting
Van het moment van verlichting
Strijden heeft geen zin meer
Je leven is bijna gesmolten
Totdat de dood het overneemt
Langzaam versluieren je ogen
Je gaat naar de oevers van rust
Strijden hoeft niet meer
Je lichaam ligt nog bij ons
Echter je geest gaat op reis…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 Van alle reis terug nog voor de reis begonnen...
Wat, dat gij niet en wist, heeft de onrust u geleerd?
- Alle einders zijn ontgonnen
en elke tocht gemeerd.
Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen,
en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên?
- o Dorre brand der ogen
na nodeloos geween!...…
Sneeuw die tot juli blijft liggen [III]
gedicht
3.5 met 60 stemmen
13.599 Wij schreven motorblok, carburateur
en hoe haal je hem door de keuring heen,
gingen lassen, autogeen, electrisch,
vlamboog trekken. Wij verbogen geloof, hoop,
liefde in het Russisch - hoe onregelmatig is liefde -
bestudeerden Kants praktisch vernuft.
Wij vonden houtkachels, open vuren en daken
met gaten van sterrennacht, in onze onbetreden…
ballade voor een dagvlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
460 gaan
te beseffen uit vrije wil
terwijl we boven water staan
je klinkt zo vrolijk en blij
ooit had je veel te verstouwen
en was je zoveel banger
nu leef je in blind vertrouwen
je dacht nog
er is een lange weg te gaan
maar sta er niet bij stil
om als enige na te bestaan
want wie is werkelijk vrij
zo kort als vlinderuren
op een verre reis…
Ik vlucht en ik pen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.937 Zo zien mijn arendsogen
alles in vogelvlucht
en dwaal ik door een tunnel
van dramagolven zwevend
over het berglandschap
van dit nog onvoltooide perkament.
Zo beklim ik de horizon
en duik in een hemelstorm,
spiralend beschrijf ik
een ervaringsboog tot
waar ik eindig
en weer begin…
Niets
gedicht
3.3 met 75 stemmen
51.974 Het leven
je zou het je moeten kunnen
herinneren
als een buitenlandse reis
en er met vrienden of vriendinnen
over na moeten praten
en zeggen
Het was toch wel aardig,
het leven,
en flarden zien van vrouwen, geheimen
en landschappen
en dan tevreden achteroverleunen
maar doden kunnen niet achteroverleunen.…
Vogeltrek
gedicht
4.1 met 242 stemmen
25.152 De V van vogels in de lucht
gingen op wintervleugels heen
komen met zomervleugels terug
klapwieken zich zo een brug
tussen seizoenen.
De V van vogels in de lucht
met enkel één ding in hun kop
willen wel heen, maar niet meer terug
en in hun lijf de harteklop
van nieuwe nesten.
Een V van vogels in de lucht
waaiert vermoeid en afgemat,…
In het midden
gedicht
3.4 met 46 stemmen
30.120 'In het midden van mijn leven,'
zei de koning,
'ga ik te paard naar de hel.'
Sire, mij is dit niet gegeven.
Ik hoor ze allang, die nachtelijke bel,
ik proefde vele soorten honing,
ik heb te snel in teveel vel gebeten
en onderweg ben ik de hel vergeten.
----------------------------------
uit : 'Ik schrijf je neer', 2002.…
Joerten op de Mongoolse steppe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
629 Soms ligt mijn hart
gesterkt, maar verward
achter de einder
Echt heel ver voorbij
over de grenzen
de horizon gepasseerd
het leven soms hard
Gehard door het
leven. Niet gesard
naar de mooiste stroom
Een zeer lange weg
van zeven stromen
elkaar geheel negérend
dus totaal verward
Paarden sieren
een mooi landschap van
heuvels en rotsen…
Tocht
gedicht
2.9 met 9 stemmen
13.340 Langs de Visspaanstraat
loopt ze verloren
met reismand en poes.
Langs heiligenprenten
de rozenkransen
de tuinkabouters
de waterpomp.
Langs de vuilniszakken
de waterplassen
het vermoeden van ratten.
De paadjes zijn effen
het hekken knarst niet
de gewassen zijn jong.
Hier kleven geen bladeren
aan de stoep
geen salpeter in oude kelderkasten…
Ik sta op en ga naar het vliegveld
gedicht
3.6 met 47 stemmen
17.809 Ik sta op en ga naar het vliegveld,
verlies mezelf in een massa bij Aankomst.
Seattle: 9:30, Hanoi: 9:20. Ik kies.
En praat met een arrivé. Over het noodweer
boven zee, de uiteindelijk voorspoedige
vlucht.
Ik ben vrolijk als het moet, klaag
desgewenst mee.
Na een half uur ga ik terug en sta
op tijd aan het bed.
Waar kom je vandaan?
Ik heb…
Bestemming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.133 Mijn wielen verslinden het asfalt bij iedere trap
Ik voel de wind spelen met mijn haren en zet me schrap
Een oneindig lang geel lint kronkelt door de groene vlakken versierd met vee
Het brengt mensen naar allerlei bestemmingen, maar ik reis niet mee
Ik reis mijn eigen droom achterna en deze bestemming is in mijn hart gesloten
Mijn ogen dwalen…
De verleiding
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.933 Reis verder!!
Ik die vlucht uit de voorspelbaarheid weet
het gif van de verleiding dringt binnen
steeds verder kronkelend als de rivier
in mijn aderen, effectief en onverwachts
Het breekt abrupt
verkeerde richting vandaag
lang nog staar ik mij na.…
Wat later blijkt
gedicht
2.9 met 15 stemmen
13.768 Onthouden we dus van deze dag
een breekbaar soort verloop
Een maatpak en een zijden das
een kamerjas, een strak verband
een ingeblazen hoop
een blok dat weegt op jou
Hier nemen we nu de ruime baan
de weg die leidt naar een nieuw oord
Vernemen we dan uit goede bron
een verstrakking van de graat
Een geruite rok, een zwarte speld
een doorkijkwaas…
De Laatste Reis (Afscheid van een Reiziger)
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
3.024 Hier sta ik dan wachtend op m'n laatste reis,
niet wetend wat er komen zal.
Ooh edele zeeën,
door schone rivieren gevoed
Ooh waarde aarde,
toon mij uw gemoed.
Mijn leven geleefd,
mijn paden bewandeld.…
Treinreis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.379 De trein van mijn herinneringen
stopt niet meer bij ieder station.
Het leidt tot ontregelingen:
koffers blijven op het perron.
Waarom de dienstregeling stokt
is bij de leiding wel bekend,
zo reageerde men geschokt
toen men het patroon had herkend.
Men zag al eerder zo’n defect;
de dienst heeft zich toen niet hersteld.
In het lange-termijn-effect…
Gezelligheid rijdt nooit op tijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
761 Ik sta bij het station
Kleumend op het perron
Denkend aan gezelligheid
Waar een treinreis mee begon
Kijk, daar zit ik!
Zie je dat ik lach?
In de warme restauratie
Op een koude najaarsdag.…
Reisgedicht
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
3.110 Er was eens een reis
Opwelling van gevoel
Zolang verdrukt geweest
Even een sprank van hoop
Een beving van contact
Mijn eerste haar was grijs
Gesprek zonder doel
Boeide het meest
Mijn zuivere ik
Gaf even vrij van zorg
Los van daags geworg
Emotie ten doop
De contactsinus heeft zijn top
Gaat licht dalen
Mijn eigen wijs
Zegt mij…
Open raam...
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.062 Door het open raam
vangen je ogen de blauwe lucht
Nog even genieten
voor je allerlaatste zucht…
Vogels laten zich meedeinen
op de zachte adem van de wind
Je ogen stralen in het schemerlicht
Even voel je jezelf het kleine kind
De angst voor je laatste reis is weg
Genietend neem je afscheid van de natuur
Nog één keer glijden je ogen de hemel…
Kafka goes (on holiday)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 De stoep stokt, botte salvo’s
ratelen als houten wielen zonder spaken.
Als antwoord bleef de deur gesloten, onverbiddelijker
dan vroeger vaders nee.
Wilde beesten luisteren in bladerdaken
hun toegeknepen burgerwachters zien meer
en weer valt geen komeet op dit huis neer.
Gekraak aan het einde van deze lichte last.
Welke gesmoorde trilling…
Oever
gedicht
2.9 met 32 stemmen
34.375 De aanzet tot het niet-zijn. Straks
geen kleren meer als men meereist
met de sterren boven het ijs de over-
zijde tegemoet, de allerverste winter in
waarin men aanlegt naast een veld
van sneeuw. Het helder wordend
licht dat invliegt, dat men spelt,
onafgebroken lezend in de palm
van zijn hand. Men verstaat wat wij
wilden toen nog geen ruis…
Eeuwige Zomer
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.114 wateroppervlak
Weerkaatst het felle licht
Ik zal voor altijd
Op reis willen zijn
Zelfs op de dag dat de zomer verdwijnt
Zal dat geluk eeuwig van mij zijn…
Tempus fugit
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
840 Niets is zo kwetsbaar als het leven,
Niets treuriger dan wat voorbij is.
Stram struikelend over
een vervlogen jeugd.
Stappen kraaienpoten fronsend
over grijze rimpels heen.
Vervallen grieft schoonheid
over wat tijd heeft aangericht.
Ik ben de verdwaalde reiziger
op mijn aangezicht.…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 De slaapwagen was de einder. Een gunst van de nacht.
Tot en met de tekening in het fluweel
had Gropius bedacht. Leder, geslepen spiegels
en de luxe hierin een zinsnede te verbeelden.
Hij hoort zich nog zeggen: Daarna reizen wij af
naar Virginia of Californië. Tijd genoeg. Zolang straten
en pleinen de namen van schilders en schrijvers dragen.…