590 resultaten.
Moment suprême
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
717 Ik voel je hete adem op mijn lijf,
zo passievol en zo intens bevlogen
maar op ‘t moment suprême kijk ik stijf
van schrik in twee verbaasde koeienogen.…
Wie wat waar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Het verbaasde mij; zoveel stromingen in het geloof – tientallen. Mensen die allemaal menen het juist te zien. Dus heb ik mijn gevoel erover hierboven maar weergegeven en echt zo simpel is het gewoon.…
knusjes keuvelen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
495 knusjes keuvelen aan een houten tafel
over je passages op een ordinaire dag
je woorden vlot en met een glimlach
een sterke koffie met een warme wafel
spiegels reflecteren in de zon
je zonnebril met lichtbruin vensterglas
belichten fel mijn verbaasde grimas
op een terrasje waar het ooit allemaal begon
ik zag je mond zo elegant bewegen
je…
jouw rust ging wijsheid heten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.108 ik wilde je wat golven geven
pakte water uit de zee
alleen het schuim bleef over
handen deinden zachtjes mee
ik keek verbaasd
je lachte om mijn falen
koppig ging ik door om
toch die golven te gaan halen
je hebt me toen de wind geleerd
van stroming en getijden
ik dacht niet echt verkeerd
maar schoof de logica terzijde
we golfden samen…
bad hair day
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
454 vandaag was de dag
ik zou me enkel en alleen
in pure poëzie verdiepen
ongekende zin in
toen belde je me
out of the blue
een slagaderlijke bloeding
onthutsend gutsend bloed
handdoek op handdoek
jouw verbaasde mompelen
112 ambulance
niet jouw dag vandaag
wel onze dag
om elkaar onbeholpen
te helpen
een witte frèle vogel
beduusd verdwaald…
De vlinder en de rups
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.389 Een rupsje die zat op een blad,
en zei: "huur toch een zaaltje"
De vlinder keek verbaasd opzij,
en zag het rupsje zitten.
Mondje dicht en oogjes toe,
jij hoort allang te pitten.
Het rupsje had nog lang geen zin,
en zeurde om wat water.
De vlinder was geírriteerd,
en zei: "dat krijg je later".…
Zomer
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
734 Het is al weer bijna zomer
een bijtje vliegt verbaasd voorbij
Maar wat zou het bijtje wezen
is het een hijtje of een zij
Het is felgekleurd oranje
en dat is maar heel gewoon
Het is geneties zo gekleurd
en bovendien is het een kloon
Verder heeft het ook geen vleugels
maar een turbine op de rug
Daarmee raast het door de velden
naar Schin…
onverbrekelijk samen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
721 dat wist, misschien droomde
wie kan het zeggen, onwetend als toen
de tranen nog stammend uit de tijd
waarin eenzaamheid de regel scheen
de warmte nog verder weg dan eerst
och, en wist jij het toen al, mijn lief
dat wij twee voor altijd samen zouden,
voorbestemd in oude tijden en gesmeed
tot de band die tot in dit leven bestaat
het verbaasde…
Missen uit Roubaix
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.636 De hartverscheurende schoonheid
van de bloementuil
detoneert prachtig bij
de knokige koning van de weg
Zijn hoofddeksel steekt
als een mijnwerkershelm
boven zijn onherkenbaar gezicht
van waaruit twee verbaasde ogen
de zeldzaam grauwe wereld inblikken.…
Uit de veren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
815 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil tonen
de regen schud ik van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon
dat…
gisteren telt niet meer...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Vandaag verbaasd
in tijdloze zinnen,
is wat ik schrijf uit piëteit
hoe heb ik kunnen verzinnen
dat tijd gekluisterd
is alleen uit tijd, het
verleden gewraakt
wat ik vandaag
weer kan beminnen, het
heden goed beluisterd
wordt ik rijp gemaakt
voor morgen waar
ik weer opnieuw
kan beginnen.…
Carpe diem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
792 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil laten tonen
ik schud de regen van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon…
ze huilt
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
3.394 praten kan ze nog niet
een klank lijkt soms een woord
ze kijkt met grote verbaasde ogen
wat heeft haar rust dan verstoord
zoëven lachte ze, kirde ze
waar je geen genoeg van krijgt
nu huilt ze tranen met tuiten
een klank die alles overstijgt
ik troost haar, neem haar op
stil maar kind, wat is er dan
ze schudt na tegen mijn borst
ik krijg…
Afscheid
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
4.082 En met het sluiten van die kist
wordt ook jouw leven afgesloten,
een stukje tijd, een stukje tempo doeloe
sterft met je mee en ook
een stukje van mijzelf
verbaasd dat een hart écht breken kan,
lieve papa, jij was mijn beste vriend,
ik zal je vreselijk missen.…
Door andere ogen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.275 dat groen ziet van haar tiervermogen
papavers bloeien wild en vurig rood
twee kontjes hoog is het golvend gras
jij en ik vrijen de zevende hemel bloot
woorden ruisen ongehoord door het gewas
ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf
een zalige droom over mij heen gebogen
maar juist als ik je kussen wil kijk ik stijf
van schrik in twee verbaasde…
Ik heb geprobeerd een vlinder te aaien.
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.054 reddeloos verloren lag
Ik heb geprobeerd een vogel te vangen
geen nuttelozer daad dan dat,
ik besefte het pas toen ze wegkwijnend
ineen zat, zielig en terminaal
Ik heb geprobeerd mijn hart te vermoorden
het was me bijna gelukt
ik zag een verbitterd man in de spiegel
met een blik koud als ijs
Ik heb geprobeerd de liefde te vangen
het verbaasde…
tijdsgeest
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
701 Op het asfalt
Naar het werk
Aan het werk
Tussen CO2 en stress
Nòg een afspraak
Meer verdienen
Nooit eens denken
"More is less"
Thuis gekomen
Aan het eten
Onderworpen
Aan de haast
Gerijpt met giffen
In plaats van seizoenen
En over ziektes
Zijn we verbaasd
Dan ontspannen
Achter een beeldscherm
Onze hersens
Langzaam dood
Lijken…
ja mam...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 ja weet je mam
ik dacht, ik vertel het later wel
ik had ook wat haast
en ik had geen zin
in al jouw vragen
kijk nou niet verbaasd
ach lieverd dat begrijp ik best
niet dat ik je niet vertrouw of zo
jij staat op eigen benen
en dat doe je goed
ik kan je zo wel loslaten
ik ben het aan het trainen
een moeder moet ook in stapjes
leren…
Pirouette
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
782 Ineens was daar dat allochtone meisje, die
pal voor mijn neus uitermate sierlijk een
pirouette liet zien, waar ik achteraf gezien
hard voor had moeten applaudisseren, maar ik
was zo verbaasd door de plotselinge schoonheid
en de artistieke gift van dat oerlieve meisje,
dat ik nu pas de impact besef.…
Bewaking
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
520 Ik verbaasde me om dit wrange tafereel
en ik snelde snel verder naar de andere,
beroemde graven. Bij het imposante graf
van Oscar Wilde was ik lang alleen, wat
mij ontzettend veel deugd deed, terwijl
ik bij de uitgang van deze begraafplaats
enkel dacht aan Jim in zijn badkuip,
waar hij door een overdosis harddrugs
in overleed.…
Hondenopvang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
950 merkt ze op zichtbaar gevleid
Helaas dan durf ik het
met hem niet aan te gaan
Onbegrepen en verbaasd
verlaat ze het pand
Merkwaardig toch
ze heeft haar mobiel nu opeens
wel uit gedaan
Hondenopvang luistert nauw…
Mijn eigen mythe?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Decennia lang las ik
mijn verwondering,
in jouw spiegelschrift,
onomwonden, gestreeld
door onvolkomenheid,
verbaasd over zoveel
wederkerigheid, gegrift
in het schijnsel van het
schoonste uur dat met de
liefdesmantel is gedeeld.…
Eigen Mythe?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 Decennia lang las ik
mijn verwondering,
in jouw spiegelschrift,
onomwonden, gestreeld
door onvolkomenheid,
verbaasd over zoveel
wederkerigheid, gegrift
in het schijnsel van het
schoonste uur dat met de
liefdesmantel is gedeeld.…
Levensgenieter
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
5.014 die kon je helemaal verstellen
en hij wist altijd te vertellen
dat hij hem niet echt nodig had
Mijn opa had in zijn levensjas
de kreukels van vergane jaren
maar zei zelf in verwonderd staren
dat de buur bejaard geworden was
Mijn opa leefde en genoot
tot hij drieëntachtig jaren telde
en toen op ‘t eind de zeis hem velde
zei hij verbaasd…
Drie in de pan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
911 Meesjes
Voor Elise Maas
De koolmees zag een pimpel hippen
en keek verbaasd en vrolijk toe.
De pimpel werd een beetje moe
en muilde meesje bij dat wippen.…
ogen fel blikkend
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
729 in grauwe gezichten
zie ik lente oplichten
ze lopen minder gebogen
hun houding is lichtelijk verbaasd
minder gehaast
de hakken zacht tikkend
ogen fel blikkend en in de lucht
een onbestendig gebrom
de eerste insecten
op het groen en de honing
de bekroning van bloemen
door het nijvere zoemen
alle ramen gaan open
mussen benutten…
het klapraam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.282 klapraam zat te hoog
in ieder geval moest er een krukje komen
dat echter wegschoof zodra ik erop
ging staan waardoor mijn lichaam tegen
de glazen pui viel dat door
de zwakke sponningslatten mee gaf
en samen met mij dertien hoog
naar beneden kwam
dit moet stoppen
ik ben superman niet, bedenk ik mij
tien hoog in het blikveld
van de verbaasde…
De geur van hel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
499 ik speelde met schaduw
om de zon te ontlopen
het rechtstreeks contact
was mij voor even verboden
zag licht in vele
stralen traag neerdalen
in het schimmig koel bos
ik zocht het donkere op
verbaasd over de vele
verschillen in flora en fauna
waande ik mij al gauw
in een totaal andere wereld
waar duister zonlicht
als standaard verving…
verzwegen collocatie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 zich een slaaf als de hare
zijn wezen veroordeeld tot collocatie
verbijt hij machteloos verkrampte agitatie
doof voor de rondgang van een groeiende mare
zoekt hij niet het lichte maar liever nog het zware
en vindt slechts in zichzelf de ultieme confrontatie
wanneer 's avonds de stilte weerklinkt
verzinkt hij onverstoord in zwijgen
diep verbaasd…
Dierenlogica
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
838 De mus en de pimpelmees
Verwoeden hun gesprek
De mees een beetje hees
Aan luizen geen gebrek
De mus een zadeneter
Zeker van huis uit
Wijkt voor geen meter
De luis is voor de kleine spruit
De vliegende rechter
Zegt verbaasd echter
Die pruimenboom is groot
En is blij met hun dood
Van luis en worm
In elke vorm
Dus vogels verdeel
En…