730 resultaten.
Eerbied voor de natuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 In water zag ik vissen
hun eigen koers beslissen.
Van al die mooie dingen
moest ik spontaan gaan zingen.
Dat deed een vogel besluiten
mijn liedje uit te fluiten.
Waar haalde ik het lef vandaan
om hier mijn eigen gang te gaan!…
Graat
gedicht
4.5 met 4 stemmen
26.844 de brug zien
en hem wegdenken
aan de overkant
een wuivende vriend
zonder telefoon
zonder adres
weg als je je omdraait
buigen het water
zien en weg denken
dan vissen nummeren
en opbergen
niet de vriend vergeten
maar meenemen
en begraven
diep in het zand
je door een ander laten dragen
nieuwe vriend kiezen…
Reflectie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 Als je ondersteboven
voor een spiegel
even in die wereld kijkt,
zie je bergen als diepe meren
en de zee is de lucht,
met vissen die vliegen.
Alles valt er omhoog
en onze leeftijd
gaat er naar beneden.
Staar echter niet te lang,
in deze andere realiteit,
is niets wat het lijkt.…
de dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 die geen sporen nalaat, de regels tussen het
wit niet met letters vult, het rangeerterrein
niet halogeen verlicht, geen richting aan chaos
toedicht, het ijzer niet laat glimmen, die taal
in brieven verstopt, treinen in hun spoorwegen,
reizigers in aankomst en water aan vissen voert,
die dag cijfert zich weg, zonder omhaal, wisselt
het heden…
Kindertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 Opeens is het kind er
Wij staan niet eens verbaasd
Het zindert in de rondrentuin
Het vliegt aan door een waterslang
Het danst in het eenzame bos
Wij zetten het op de kaart
Nestelen het in ons hart
Het zingt van de zee
Het slaapt met de wind
Merel van mos
Herinnering van wintersneeuw
Als de vissen onder de waterspiegel
Ze schieten weg…
golfbreker
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
591 op het strand
het dode strand
luister ik naar regen
naar beminnen
dat door stilte stuk slaat
op te broze schelpen
harde rotsen breken
mijn gedicht, ik kan de woorden
niet meer verdragen
omlaag, waar
vissen vallen in de nacht
en meedrijven met
de aarde
de schaduwen
druk ik aan mijn
borst, zilt
als steentjes
op het strand…
DE MEEUWEN
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
754 De meeuwen zijn nu eindelijk vrij
ze zweven in het rond
gevangen vissen vliegen van bek naar bek
het krijsen houdt niet op
wat eens een geestrijk ideaal weergaf
verging in scherven vensterglas
die in de zee verdwenen
maar door de blauwe golven heen
bleef schittering bestaan
de toverkracht van het zonnelicht
brengt iedere dag
een jubelend…
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…
vanaf hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 vlucht niet
mijn lieveling
telkens ik je loslaat
je stem hindert de stille vissen niet
of het bordje -hier begint de zee-
ik geef je het water, het onleesbare zilt
half in mij, half op weg te gaan
ga liggen in de duinen
mijn lieveling
laat schelpen rondom spelen
alsof ik er niet ben, op de spiegel
van de horizon
word ik regen in…
De hete zomer van 2018
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 Hartje zomer
elke dag slomer
de uren gaan trager
de postbode komt later
Binnen kookt het bloed
buiten golft de hitte
de vogels vliegen lager
de vissen komen boven water
De mussen vallen van het dak
de kippen gaan van stok
de bloemen hangen hun kop
ik ben de hete lucht piepzat.…
't zomert
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 je wou naakt in de weide lopen
van de geurige kruiden
en in de rivier duiken,
die met de zilveren vissen.…
Mijn vriend.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 Hij schrijnt mijn onbeholpenheid,
kent gij die man die vissen, runderen en hazen spaart
die werkzaam is en slordig is bebaard
ik ben hem rijk maar raak hem liever kwijt.
Hij roert niet in de suikerpot
drinkt geen wijn, erkent geen god.…
Harde taal
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.697 Zacht trekt ze de woorden uit me weg
die haar schoonheid volkomen missen
maar naar waardering blijft ze vissen
nadat ik mijn diepste heb gezegd
ze laat me draaien om mijn as
verliest belang in mijn aanwezen
zodat ik alweer begin te vrezen
ik ben de domste van haar klas
ze leert mij de fijne kneepjes
lest mijn dorst maar taalt zelf niet…
MIJN EIGEN DROOM
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
3.105 Ik droomde mij een droom
met bloeiende sterren
en stralende bloemen
het hemels groene gras
en vissen die zoemen.
Ik droomde mij een droom
met dagelijkse maneschijn
en nachtelijke zonnestralen
waar de bezige bijen
nectar uit de wolken halen.…
Nieuwbouw
gedicht
3.3 met 18 stemmen
8.446 Zwevend achter de ruit
zijn wij in onze slaapkamer
vissen in lamplichtwater,
kleden ons schichtig uit.
Betasten angstig het lichaam,
buiken, ruggen en benen:
nog niets gebeurd. Behoedzaam
durven wij ons weer te kleden.
Op een avond, vroeger of later,
als we ons lichaam zien
is het zover: vinnen, water-
vingers.…
Perkpolder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
696 De meeuwen zijn als
laatste vertrokken
(Tragischerwijze het
vissen verleerd)
Hier stak men de handen
uit de mouwen,
hier zwaaiden vrouwen
een afscheid
dat pas veel later zou komen
en toch altijd te vroeg.
We hebben niet genoeg
gebeden, klonk het in de kroeg.…
stroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 de rust van ruisen,
van niets,
van bomen en bladeren
en wind,
van vogelgezang en vissen
die drijven in sloten,
kanalen
en zeeën van tijd.…
geen titel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 de visser zit in zijn boot,
terwijl hij over water kan lopen
doet hij dat ditmaal niet
aan gene zijde gekomen
treedt hij over gegane paden
valt in herhalingen
doet geen pogingen mij op te vissen
terwijl ik mezelf
toch meermaals aangeboden heb
als aas
kom maar…
laat zien wat je kunt
als je durft…
tot op heden heeft hij mij
niet binnen gehaald…
Snorkelen
gedicht
2.5 met 46 stemmen
11.652 Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benul van het immense droge.
-------------------------------
uit: 'Half in de zee', 2012.…
Snorkelen
gedicht
4.3 met 204 stemmen
13.038 Half in zee, half in de lucht, gedragen
een schoorsteen op en naar beneden kijken
vragende vingers van de waterplanten
Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er een te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benut van het immense…
Visvangst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 jij zoekt
nu de
rust natuur
klinkt toch
enigszins wat
zuur
je zit
op jouw
visstoel hengel
in hand
vlakbij de
waterkant
maar owee
wij dieren vrienden
leven met
deze ontspannend
zwemmende vissen
mee
prettig levend
in sloten
meren en
zee
veelal teruggeworpen
enorme stress
hengelaar bedenk
dit allemaal
het is
beslist…
Gemengd huwelijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.061 Het waterdier wil dit niet missen;
hoe krijgen vissen anders vissen?
Jongens maken met een meisje
gaarne op de Rijn een reisje.
Vele rederijen gunnen
hun cruise aan lui van beider kunne,
zowel aan tante als aan oom.
De Rijn is zo 'n toeristenstroom.…
what a wonderful world...
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 ik was een jaar of tien
zat vaak achter de flat te vissen
hoorde de buren weleens kissebissen
door hun openstaande balkondeuren kon ik ze soms ook zien
weer strak naar mijn dobbertje kijkend
kon ik ieder woord letterlijk opvangen
ik was nog jong en onbevangen
vaak was het ruzie om niets en ontoereikend
tot ik hoorde van the boxer…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Hier leven vissen, soms flitsend zilver,
dan weer als een donkere streep
boven helder zand, nauwelijks
bevatbaar voor het oog.
Zij weten niet van de schaduw
die de bomen langs het pad
beletterend werpen op het gras ?…
ogen blikken grote gevolgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.010 ik zag je laveren
tegen de wind
het kind in je
speelde met water
je ging overstag
het tuig draaide om
de boom
kwam pas later
de klap was
te hard en
maakte een eind
aan je dromen
het zeil is gereefd
de storm gaan liggen
je kind leeft zich uit
in het kijken naar vissen
lacht naar de zon
weerkaatst in de golven
draait zich uiteindelijk…
Roes
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
890 Ik roes van jou
zweef over paden
verdwaal in tuin
raas in overdaden
ik bloos van jou
schilder vissen rood
water warm paars
planten bont en blauw
ik kook van jou
snij pink in vuur
rook brood zwart
vergeet etensuur
wij zijn glas
mijn hobo hart
jouw serene snaar
kwetsbaar helder…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
de reiziger
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.235 de reiziger staat stil
hij overwelft de gehate vlakte
hij wikt de taal van zijn herinneringen
het lied des vaderlands
de reiziger leeft in gemeenschap
met uur, dag en tijd
hij groet de nederige passanten
en de bloemen aan het venster
loopt gezwind over het water
peilt de weemoed van de vissen
hij bezielt geen plan
stuurt geen kudden…
De pessimist
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
551 Waar zou ik henen varen
met mijne vissersboot,
waar olietankers waren
zijn nu de vissen dood.
Waar zou ik henen rijden
met mijne oude truck,
want net waar ik wil rijden
zijn alle wegen stuk.
Waar zou ik henen lopen
met mijne houten been,
zelfs over mollehopen
geraak ik nauwelijks heen.…
Oogjes toe en snavels dicht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
826 ja, lieve lezers
er is heel wat aan de hand
in ons vrije dichtersland
ik lees hier in de krant
dat u wordt gecontroleerd
en tegenspraak niet getolereerd
praat vooral niet over ‘t minne cijfer
u krijgt nul op het rekest
en wat dooie vissen voor de ijver
ja, beste lezers
uw monden worden stevig dichtgeplakt
en zelfs uw verzen afgepakt…