1304 resultaten.
De weemoed hangt tussen de huizen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
736 De weemoed hangt tussen de huizen
zoals de nevel over 't veld;
hoe dikwijls hebben wij elkaar
wat vreugde of droefheid gemeld,
maar nu de dagen zo korten
en de bomen haast niet meer praten
valt er in de harten ook kilte
en komen er tranen,
onaangekondigd.…
een beetje zon al
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
773 een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
Een beetje zon al...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.028 Een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
het tuinhek
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.537 er zwaait een tuinhek open
door de wind
een vergeten grendeltje
voor een verdwenen
kind
dan mompelt een oudje
o lieve heer
en slaat weemoedig
haar ogen neer
er klinkt geen lach
geen schoentjes op het grint
het is slechts het tuinhek
dat zwaait door de
wind…
Dromen van toen, dromen van nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
654 Blote voeten in het zand
opgerolde broekspijpen
het koude zilte zeewater
veroorzaakt gilletjes
brrrr verfrissend
ogen vol van weemoed
dromen van toen
dromen van nu
met in de hand
wat opgeraapte schelpjes
haren in de wind
kind, vrouw, kind…
Antihelden
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
960 Ik lees het liefst
Een goed boek
En neem mijn fantasie
In de verhalen mee
Mijn helden
Zijn de antihelden
In verhalen over
Weemoed en verlies
Geen kampioen of zeerover
Maar een simpel persoon
Die ik verkies.…
Grijsgallig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Maar iets is in mijn hart gelegd,
waartegen ik weemoedig vecht.…
Zonder ommekeer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
575 een schelp ruist
vertelt verhalen
over een verlorenheid
aan liefde
op zee golven
vervlogen dromen
roerende verhalen
over onbeantwoord geluk
weemoedige tranen
stromen over het strand
van weleer
een misthoorn toetert
het schip verlaat de haven
zonder ommekeer…
La vie variée
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
1.162 Soms bij 'n herinnering wat weemoed.
En later de aanvaarding, bitterzoet:
Het is voorbij, voorgoed.…
wetend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 witte winterweelde wil
wel warmer wezen
waar we wollen wanten wensen
welzijn woordwijs woester weven
wonderlijk wellicht
wat warrig watervallen weten
wanneer weemoed
weerloos wrikt
wurgend
woest
wordt weggeslikt…
Kerstmis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
557 Kerstmis vieren
dicht bij elkaar
vreugde en weemoed
de troost het welbehagen
van trage gebeden en gebaren
oude liederen rustig gepraat
koffie brood taart
genoten bij het haardvuur
eenvoud die voor korte duur
de eenzaamheid verjaagt…
Toots
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
945 De sound van Toots weet mij nog steeds te raken:
ik voel daarbij dat weemoed blij kan maken –…
Don en Phil
snelsonnet
4.1 met 9 stemmen
579 Maar ook en speciaal ‘Let It Be Me’,
Ik zwelg in weemoed en in nostalgie.…
Symfonie
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
787 Al dan niet bewust
trilt de dag nog wat langer na
als een snaar op het gemoed
waar klanken in verder gaan
ik kijk met weemoed
naar de vergleden dagen
die eerder geen hele noot raakten
hoor nu anders dan voorheen
haar onvergetelijke melodieën
niet verloren gaan.…
Scherpenheuvel revisited
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
325 Weemoedige herinneringen
drijven boven.
Met moeder in de basiliek,
gezoem van weesgegroeten,
de mysterieuze put,
het snoepgoed en de molentjes.
Besef van verlies voorgoed.
Verdriet en toch troost
voor het beeld.…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Dit herfstgeel bekoort me als nooit tevoren:
het is licht en maakt blij maar roept ook weemoed wakker.
De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.…
Herfst
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
87 Dit herfstgeel bekoort me als nooit tevoren:
het is licht en maakt blij maar roept ook weemoed wakker.
De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.…
Haiku
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
984 Herinneringen -
Nooit alleen maar positief:
Minstens bitterzoet…
Voorzichtig woelt de advent
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.637 De kerstboom afgetakeld van de zijden rozen,
die we, lonkend naar de voorjaarsvelden,
weemoedig, nu al, opbergen in oude dozen
met de herinneringen die ons vergezelden.…
Altijd alles in beweging
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
821 Zoals de zee met haar eeuwige getijden
is altijd alles in beweging:
de liefde, de haat,
het begeren;
de stilte en de rust
ondanks alle schijn van het tegendeel.
Alles komt en gaat,
wordt geboren en sterft weer:
de glimlach en de grimassen,
de tederheid en het mededogen,
alles komt en gaat
en niets is hier bestendig.
Vervloeien van werelden…
Steeds meer moet losgelaten worden
netgedicht
3.3 met 28 stemmen
1.097 Ik kan niet zeggen dat allemaal zo'n pijn doet
maar er is weemoed, gezegende stilte
en veel dat nog geen woorden vindt,
geen slotakkoord, maar er is gaan en komen...
en onverwacht weer zien in dromen,
in de geur die ergens plots vandaan komt
en die alles weer doet herleven,
heel even.…
TUSSEN ZIJN KOELE LAKENS
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
852 Zij vlindert
meer
dan hij verwacht
Hij heeft haar
eerder
hoog geacht
Zij bleef
aldoor
dwalen,zoeken
Naar zoeter honing
zoals hij
in z'n eenvoud dacht
Blijkbaar onvindbaar
tussen
zijn koele lakens.…
Herfstig gevoel
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
974 Kijkend naar ganzen op de vlucht
in de verbleekte blauwe lucht
terwijl ze na enige tijd
verdwijnen in de eeuwigheid
Rimpels volgend in het water
steeds verder op zoek naar later
naar hun einde aan de horizon
of terug naar waar alles begon…
Herfsten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
645 Het begint al
te herfsten
De letter R
ten tweeden male in de maand
Wind-geen zucht-
zoekt zich een weg
Met plotse regen
als kompaan
Ik heb grote moeite
pal te staan
Als ik de huisdeur
achter me sluit
Het jaargetij zomer
blauw nog aan de lucht.…
herfstsonnet/sonate
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
781 er strijkt een stok over de snaren
de galm van herfst hangt in de lucht
iets dat je slechts kunt evenaren
wanneer je even heel diep zucht
er zit wat drama in mijn lijf
een vleugje weemoed van verlangen
waar ik mijn dromen aan durf hangen
er gaat een wijsje door mijn hoofd
met wat verdrietige akkoorden
die ik vandaag niet zal verwoorden.…
Gaan en blijven
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.029 De weemoed valt alweer te rapen
als noten onder najaarslucht.
Wie leeft wil plots alleen maar slapen,
wie zong verloor zijn lied en zucht.
De herder telt heel traag zijn schapen,
de zomer leverde zijn vrucht.
Adeleyd
Uit: Steeds weer exodus, p.41…
droom
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.978 ik droomde van mijn vader
hij zat te vissen op z'n vaste stek
de dood had hem jaren jonger gemaakt
en zoveel gelukkiger vooral...
verwonderd mij daar aan te treffen
bergt hij zijn hengel in het foedraal
en na een korte aarzeling:
"we moesten maar eens gaan jongen
je moeder heeft het eten klaar"…
toen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.160 voor mij was kerstfeest
een boom met echte kaarsjes
het sneeuwlandschap van vaders hand
uitgestald op het dressoir
en de warmte van met z'n allen
(en iets van soberheid)
aan een tafel van fragiel geluk
nu wij zoveel materiëler zijn
weet ik mij een illusie armer…
schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
862 grauwe avondlucht
zwanger van regen
donkere dennen
kraaien krassen
de dag nog tot weemoed
vlokken roet
die de grijze avond
proberen te rekken
met hun ontheemd geroep
enkele vinden een plek
de rest zal wel
blijven vliegen
in de zwarte nacht…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Altijd geweten dat je terug zou komen.
Een winter lang op je gewacht.
Soms wakker liggend in de nacht die
duistere geheimen wikkelde om bomen.
Altijd geweten dat je er nog was.
Bijna vergeten soms. Dan kon ik zingen
en lachen door de tijd. Hoe ongezien en
onvermijdelijk verborgen in de dag
bleek je aanwezig. En nu je er weer bent
begroet…