1212 resultaten.
Het gezicht overbelicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
471 hij was geen clown
want in zijn woorden
klonk het leven als muziek
met bloem en bolhoed
het gezicht overbelicht
zong hij zijn lied
de wereld donker in
décor de zaal met
sterren in de ogen
er bloeiden sprookjes
uit de handen van de man
die heden uit verleden nam
zijn mimiek is generatieloos
de woorden internationaal
mijn troubadour…
Merel
hartenkreet
4.2 met 44 stemmen
5.890 mijn mooie sprookjes prinses
miljoenen bloemen op je bordes
mijn diepe liefde drijft voort
mooie toversteen houdt woord.
1975.…
Dáár zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Dáár zijn
vanwaar ik ooit vertrok
in de tijd van langzaam ontluiken
in de tijd vóór 1+1
in de tijd waarin sprookjes geen sprookjes waren
in de tijd van moeders veilige armen
in de tijd van hop paardje hop op vaders knie
van lieve beesten
van enge mevrouwen
van boze meneren
van grote ontdekkingen:
de lucht is meestal blauw
en gras is meestal…
Robin Hood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.192 Als een sprookje tussen sprookjes
In het witste licht geboren
Val jij neer als dwarrelsneeuw
Als witte deken zonder sporen
Steel je mijn hart voor het jouwe
Als een echte Robin Hood
En geef je terug wat niet van mij was
Met een zoen in overvloed
Want zo ben jij, mijn duizenddromer
Jij bent liefde, jij bent goed
Jij…
Kraak maar raak!
snelsonnet
3.5 met 17 stemmen
1.304 Wie weldra nog een woning kraakt, krijgt straf
En moet vervolgens bijna drie jaar brommen,
Maar wat kan dat een kraker nou verdommen!
Zo’n dreiging schrikt hem absoluut niet af:
Het maakt niet uit, een kraakpand of de bak,
In elk geval is hij weer onderdak.…
Royaal?
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
695 Ook daar een roi nouveau, een nieuwe koning
De opvolger van Albert, ou Albert
Het koningschap moet minder duur, moins cher
Toch gunt men hem wel een paleis als woning
Al blijft hij een wat onbeholpen type
Er klonk hoera voor Filip et Philippe…
MELK EN HONING ZONDER WONING
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
795 Heb je een baan en een vriendin
Wil je op eigen benen staan
Ben jij die brave Jan Modaal
dan loop je tegen muren aan
Waren het je eigen muren
zo valt de schade mee
Maar eigen is niet te betalen
zelfs al werk je voor twee
Want in dit land van melk en honing
zoek je vergeefs naar een woning
Huren dan?…
luchtkastelen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.425 Laat mij geloven,
Dat sprookjes bestaan.
Vlieg met me mee over de wolken,
En leid me naar de zon.
Laat me nog èèn keer geloven,
Dat ons sprookje zo begon.
Leid me nog èèn keer de wereld rond,
En zet me dan met beide benen,
weer op de grond.…
Doornroosje
gedicht
2.2 met 138 stemmen
33.485 Rondom mij woekerden de
rozen toen hij kwam sloegen
ze als donkere sprookjes in
mijn gevouwen handen dicht
ik was gelukkig maar zonder
schaamte bracht hij het
lichaam waarin ik droomde
als een diefstal aan het licht
zijn schanddaad werd ontdekt
en hij moest vluchten:
buiten blafte een hond
ik deed of ik sliep nog
even streelden zijn…
De kleine wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 ik las
veel sprookjes
in je ogen
met handgebaar
en lach vertelde je
het warm beleven
de kleine wereld
die alleen
aan kinderen is gegeven
monsters die wij tegenkomen
in nachtmerries en dromen
horen daar niet bij
toch schemeren zij
in donkere randen
als mist in tranen vloeit
jij mijn schouder vindt
en ik het kind in je…
geliefd door jou
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
505 gaan
wil ik
de wereld rond
langs wegen waar
kirrende en kozende
bloeiende kroontjes
me geurige sprookjes
toefluisteren
waar passie troont
zoete liefde zich verwoordt
leven voluit beweegt
schoonheid gedijt
als gelukzalige volmaaktheid
in een steeds weer herbeleven
ongeremd
geliefd door jou…
Sprookjesboek......
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Wie
gelooft er niet
in sprookjes?…
Schreeuw de muziek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
795 het genie
is niet gek
bouwt kastelen
van stenen die
ooit zijn gelegd
gebakken van lucht
in de heersende wind
gedroogd in het sterven
van testamenten die
censuur nooit zijn ontvlucht
kom maar mijn deeltjes
zo breekbaar en fotogeniek
ik golf weer de pijn
schreeuw de muziek van nog
steeds niet begrepen te zijn…
Stilte krijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 de vleugels
van mijn kasteel
zijn lamgeslagen
torens trillen
dralen in
ten ondergaan
fundamenten breken
gewelven zien
voor het eerst de maan
stilte krijst uit
restanten leven dat
geketend aan de muren staat
de aarde barst
verzwelgt het spiegelbeeld
deze droom is nooit geheeld…
zwerveling van overzee
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
376 boven het wassende water
de voortvluchtige vogels
een verloren verlangen welt op
in zijn verweerde hart
de kruiende wolken
boven leigrijze golven
langs de vloedlijn stapt hij
over een verdronken kasteel
zijn kromme vingers volgen
het verzonken blauw
in de verweerde atlas van overzee…
VERGAAN _ BEWAARD
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
386 Arbeiders helpen de weidse kathedraal
op te bouwen. Wellicht hun leven lang
zwoegen ze met mateloze werkdrang,
versterken langzaam aan de stedenpraal.
De sjouwers geven het hart helemaal
aan edel werk, kennen niet het belang
van streven naar eigen eer of lofzang,
zorgen slechts voor gaven tot de Hemelzaal.
Vergeten zijn de talloze namen…
Fabelschubdier
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 ik ben
het fabelschubdier
in Wedde
op het kasteel hier
was ik de draak
had tot taak
in lengte van dagen
het wapenschild
van de familie Addinga
te dragen
hoofdelingen die solden
met de vrije boeren
van Westerwolde
als onderdrukkers
waren ze berucht
naar de slotkelder
ben ik gevlucht
voor hun orde en tucht
bang kwam ik
in hun onderaardse…
DE ZEGGINGSKRACHT VAN VERVAL
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
411 het nieuwbouwhuis modern en fijn
zal in de smaak vallen maar voorlopig
zullen haar jonge muren nog geen
verhalen uitstralen of vertellen
die eeuwenoude kasteelruïne
zal met haar restanten
in sprekende beeldtaal schillen
fantasie bij menigeen afpellen
bij het zien van dat iele boompje
met haar jonge twijgen zal je blik
vaak snel naar…
Echte Vriendschap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
792 met
overgave en je in elkaars
aanwezigheid kunnen begraven
natuurlijk het delen
van verdriet en pret
natuurlijk op elkaar
kunnen bouwen en je
diepste gevoelens toevertrouwen
wie is het die dat van
meerderen tegelijk nog draagt
zo’n vriendschap waarvan velen
zich wensten dat hij
zoiets waardevols te delen had
worden zulke kastelen…
De adel: niet altijd edelmoedig
snelsonnet
4.2 met 19 stemmen
812 ik droomde: Heer van Heerlijkheid ‘t Wouw
“laat iedereen nu vrij” liet ik bevelen
en alles met de boeren, poorters, delen
gelijkheid was het doel dat worden zou
ze haalden van mijn lichaam snel mijn kop
die plakte ik daarna gewoon weer op…
NACHTELIJK LICHT
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
454 De maan is helemaal vol
beeldhouwt met haar stralen
knoestige eikenbomen
tot spelers van een
geheimzinnig schimmenspel
schijnt boven Slot Bommelstein
maakt van zijn torens en muren
een verwazend kasteel
waarin Tom Poes en heer Bommel
vage denkbeelden bebroeden
voor spoedig ondernemen
ofwel
licht soezend genieten
van gerecht door…
LONDENS RAVEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
468 In Engelands hoofdstad
huizen om de oude Tower
grote waardige vogels
van de rouwstemming
binnen de strenge ommuring
pikken de zwarte reuzen
der zangvogels
neergestrooid voedsel
of zelf gezochte buit op
ze houden speurtochten
door straten langs de Theems
keren steeds terug
naar hun woonkasteel
gevederde muzikanten
van uitvaartklanken…
Dromen is zo gewoon
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
2.220 zonder haast zie ik je gaan
je jasje open in de wind
je gaat op je tenen staan
omdat je boven dromen vindt
die dromen zie ik in je ogen
zo helder blauw net als de lucht
hoe vaak heb ik daarin gelogen
om te behoeden voor de vlucht
als dan de wind is weggewaaid
hoor ik plotseling zijn stem,
ik heb de wolkjes uitgezwaaid
zeg ik hoe trots…
ik speel met vlaagjes wind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
931 ik speel met
vlaagjes wind
en draai in lucht
mijn hoosspiralen
met warme
lucht schrijf ik
in zand mijn kleine
droomverhalen
het overzicht
vlecht ik van
schaduw en het
licht van zonnestralen
ik vlij de sprookjes
op de laatste zuchten
voor de wind gaat rusten
en de avond ze komt halen
lees ze als je kunt
in het nazomerschemeren…
Siberisch koud bevonden
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
686 welkom in Siberië waar
de plicht verplicht bestaat
bij eindeloos sneeuwgetij
het water warm te schenken
aan wie daar gewoon om vragen zou
dit land bestaat erin
rijk te zijn in alles
waarvoor het gekend
zomaar uit te delen
in de vorm die helpt
al heerst er soms wat droogte
ieder hoogseizoen zijn mind're kant
dan komt dat ander bod
wat…
Ik teugel niet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
792 mag ik
je sprookjesprins
voor even zijn
je bestijgen
en met mijn sporen
zachte voren rijten
in je warme vlees
nee ik ben geen beest
maar jij galopt geweldig
als ik in je flanken
aangeef dat de wegen klaar
zijn voor ons samen leven
ik teugel niet
je mond is vrij de andere
dressuur komt niet van mij…
Haar wolken schort
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
885 mag ik je
weer raken
weten en toch intiem
het ongenaakbaar
plaatsen in de mooie
parelwitte lach van jou
ja ineens
zo onverwacht
kom jij zo bij me binnen
ik kabouterde maar
wil mijn fee intens beminnen
kom de nachten zijn te kort
daar waar volle maan
haar wolken schort
geeft onweer nu de donder aan
mag ik je even raken
een…
MORGENDAUW
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.452 Over de stenen van de bergbeek
loopt Hiawatha met Morgendauw
Ze passen op niet uit te glijden
In hun blote voeten bijt de kou
Hiawatha heeft twee staarten
en een rechte veer
Hij is parmantig en veel slimmer
dan de sterke beer
Morgendauw
haar ogen als amandelen
glanzen donker en groot
Haar gladde haar
gaaf als een hazelnoot
beweegt niet…
EEN KRING OM DE MAAN
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.845 Een nevelring
een lichte kring
rondom de maan
Een fluistering
is rondgegaan
Wie nu in het bos gaat
hoort hoe de vos praat
Hij zal de taal
van de dieren verstaan
Onder de maankring
is alles verlaten
Diep in het woud
heerst een betovering
houden vergadering
wezens der nacht
Wandelaar
wacht
voor gij nabij treedt
want wie teveel…
Midzomernacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.034 glinsterende dauwdruppels
als edelstenen door
het weefsel van de nacht
de maan werpt zilverstrepen
op een zwevende spinragdraad
verstrekkende spiralen
glanzen zijdezacht
een lichtstraal raakt de nevellinten
tekent dansende kleuren
beschijnt zijn zwart gelaat
woorden in eeuwigheid
van stil herinneren
hij kan in gedachten
de wereldtop…