9592 resultaten.
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 zon schiet uit de hemel om in haar hals
zijn medicijn te likken. huid branden
wil hij niet, maar sloom, in een trage wals
herhalen hoe het gebrek aan handen
zijn stralen zo met verdriet ontmanden,
daar hij haar ziet maar niet strelen kan. man,
zon, ster, die ’t eigen licht wel wurgen kan,
omdat het haar gelaat voor hem ontbloot,
maar hij haar…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 het ziet haar lichaam zwemmen en in de
data wordt het lijf een school baleinen.
het maakt het bont, gemengd met hinde.
meewarig de zwijgende dolfijnen
gebaren: weinig vin en veel venijn. en
zout legt de zon van de zee op zijn huid,
en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid.…
Strohalmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Tot het diepste, tot ik hard
kan buigen, breken, zal
zoeken naar een teken
van mijn eindeloos verdriet
verdwaald in die grot
ren ik steeds vaker
steeds verder, niet
dat iemand me ziet
weerspiegeld in de beek
leek het toch alsof
getroost en geborgen
iemand naar me-
plots echo en galm je
strohalmen in het donker
in de droom van jou…
LAIS CCLXXXI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Het ziet zichzelf, herhaalt een oud gebaar.
De haard smeult nog, dat is maar beter zo:
je mag de hoop niet doven, hier of daar
kan het nog: dromen blijft een risico.…
LAIS CCLXXVII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 Het wil haar lezen en het ziet haar niets:
zwarte brij, zwaar, inkt op inkt op het land.…
LAIS CCLXII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Het wrede ik ontdeed zich van zichzelf
en werd onzijdig het, categorie,
decimaal bestaan, een tien zonder elf,
abstractie van de spiegel, weg van wie
het ziet, zag, gespiegelde reflectie,
beeld in een regel die elk beeld ontkent,
spectraal gezichtsbedrog, het zijn ontwend.…
Mijn vriend.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 Men ziet hem grijnzend schrijden door de gangen
zo zelfgenoegzaam superieur,
er komt een dag, dan zal ik hem in lussen vangen.
Ik drijf hem uit, verdrijf zijn tirannieke geur.…
Welkom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
578 Het begint met projecteren
je ziet in God
een nieuwe maagd
een vriend die
aan de ziel knaagt
een welkom aan de wereld.
Nu we vertrouwd zijn geworden
geloof je weer in aardse dingen
een non die een salade proeft
een welkom aan de heuvels.…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
675 zonder denken ziet mijn oog.
--------------------------…
Bullseye
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 als met een kroontjes pen
één keer geworpen en raak
hoe ze zich ook wendt of keert
erbij komen lukt niet
iedere ochtend bij het ontwaken
kijkt ze in de spiegel
ziet hoe opgedroogd verdriet
door haar nachtpon is opgenomen
kijkend door een zwarte voile
baant zij zich door de dag
haar glimlach hangt al even aan de waslijn
het regent iedere…
Vertraagde beelden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
224 Een staart van iets
dat hier zwom, het begin
van opwellend bloed
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
Strepen en iets dat leeft
Een haperende wereld
Of kijk ik te snel
voorbij, er overheen?
Kijk ik wel?…
Drinken doe ik van verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
399 verdriet
Om de pijn te vergeten
Het is niet goed ik weet het
Waarom ik het doe wie zal het weten
Maar ik ben er inmiddels aan gewend geraakt
Soms kan ik er niet meer tegen
Voor een ander is het vreemd
Maar het hoort op een of andere manier bij mijn leven
Drinken doe ik van verdriet
Dat van binnen zit
En dat je van de buitenkant niet ziet…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
319 zag, heeft
de geleidelijke overgang gemist
zoals gekken hun verleden vergeten
zijn en als een ander verder leven
Genoeg getuigen, allemaal
verschillende verklaringen
wie ik was, wat ik toen deed
en hoe dat mogelijk was
Wat vind je, heb ik nog de wangen
van een jonge god, en ben ik
ook de gezichten die ik trek
en de man die jij niet ziet…
Zwarte rozen in de lentezon
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.183 De dagen hangen aan een dunne draad
bijen zoemen in een honingraat
een kat droogt zijn vacht bij de haard
en het alfabet is van de kaart
De regen valt maar hindert mij niet
ik heb genoeg aan mijn verdriet
met al die nattigheid langs mijn wangen
is er niemand die mijn tranen ziet
De klok slaat als een hamer
in de tiktak hollende tijd
er…
waar vuur begint
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
256 het donker
niet groter dan een gedachte
maar ze ademt
ze zoekt
tussen hout en stilte
sluimert een belofte
een fluistering van hitte
die nog geen naam heeft
dan—
een scheur van licht
een likkende tong van vuur
die honger leert
het knettert
het grijpt
het groeit zonder te vragen
tot de nacht zelf begint te gloeien
en niemand ziet…
De Onzichtbare Tredmolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
123 Misschien is wie zijn keten ziet
al minder arm dan wie haar draagt.…
Kwelling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
158 Achter haar gesloten ogen
Ziet zij caleidoscopische herinneringen
Van wat zij was vergeten,
Nu aan de vergetelheid onttrokken.
Alleen de vraag die haar kwelt,
Is of het herinneringen zijn,
Dan wel louter fantasieën,
Die bij haar willoos zijn gesteld.…
Ene millimeter lang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Leef in een tijd
Waarin alles super
Is, ook al is het
Nog zo gewoon -
Toch maakt het
Me wel eens bang:
Het verschil tussen
Super en bagger is
Tegenwoordig maar
Ene millimeter lang…
Impotent
snelsonnet
4.0 met 12 stemmen
1.153 Het medicijn dat men had voorgeschreven
Als middel tegen depressiviteit
Verloste hem van zijn neerslachtigheid,
Hij stapt weer blij en vrolijk door het leven.
Al voelt hij zich niet meer een echte vent,
De man is wél blijmoedig impotent.…
Geen man meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.390 Er was één man,
die alleen thuis zat, al jaren.
Hij keek, naar de vele anderen
die zó gelukkig waren...
en zei: "Ik heb het niet getroffen!"
Ik dacht, als jij
geen risico tot waarlijk leven
mét liefde aandurft...
ben jij geen man meer
maar één groot klaagzang!…
Ons Carillon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
482 Ons Carillon stalkt
mijn geheugen
door herkenning
en pingelt elk uur
zeurend door
mijn buurt.
Na een kwartier nog
dreunt het na:
herinneringen.
Verstoren
oscillatoren
mijn ritme;
mijn droom
van synthesizerpop
met Berlin.…
Iets te diep
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
589 diepzinnigheid
niet overziet
De diepte niet meer kunt peilen
en men vol bewondering
maar zegt
o wat is me dat toch diep
En men zwijgt en durft
niets te zeggen
want men wil niet de
onbegrijpende lijken
niet gaan uitleggen
dat de inhoud naar
grote onzin riekt
wees helder en klaar
duid dat waarvan je zelf
de bodembereikbaarheid ziet…
reflex
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
592 een druppel aan de dakgoot groeit nog verwachtingsvol
in de eerste paar seconden
met uiterste spanning op de uiterwaarden
en in de tegenspraak de tensie de enige reden van bestaan
op het randje van barsten
niet om zeggen ei zo na dood
de doem komt met het avondrood
in de hitte na de regenval
komt het afronden
het gewicht van water
al…
[ Mijn oude moeder ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Mijn oude moeder
schudt haar hoofd, zij denkt anders --
over mijn leven.…
Niets doen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
535 Ik ben
aan het
niets doen:
En doe
datgene
wat in het leven
van een mens
zo belangrijk is:
Luisteren
naar wat ik
van mezelf
Wil horen
Waar ik
behoefte
aan heb…
Heks I
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
669 Ik ben een vrouw,
ik ben krachtig;
Mijn magie is machtig:
ik klauw en ik miauw,
ik stoei spinnend met jou
en ben dan drachtig;
Ik ben een vrouw,
ik ben krachtig;
In mij groeit aandachtig
het leven dat ik brouw,
het is prachtig:
Ik ben een vrouw,
ik ben krachtig!…
Moederhanden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
483 Handen
De oceaan
Vol zelfopoffering
Nooit eindigend, ze geeft alleen
Liefde…
Wat is een mens nog waard?
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
502 We tellen met cijfers, met winst en verlies,
met grafieken, rapporten, een kille analyse.
We wegen de mens als een last of een kans,
maar vergeten de ziel, het licht en de dans.
Een leven, ooit heilig, nu soms een getal,
een naam op een lijst, een bericht, een geval.
We praten van nut, van groei en beleid,
maar waar is de warmte, de menselijkheid…
treurwilg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 je treurt zo lieflijk,
zo sierlijk, zo gracieus,
haast majestueus…
Dea sive natura
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
347 Terwijl de zon in kinderogen
om de aarde draait
kijkt luna ons eenmaal per maand vol aan in het gezicht
Terwijl de Moeder
in haar goedertierenheid
de dieren en de mensen baarde
streden de goden met titanen
In Gaia's grotten schuilen
de geheimen der voorzienigheid
als ware zij dea sive natura
Doch geen Adam uit haar ingewand
een…