5374 resultaten.
Alleen
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
2.058 beste
Een glimlach voor mijn ziel
Mijn prins op het witte paard
Je bewegingen soepel en subtiel
Voor heel even was ik van jou
Plots was al jouw liefde voorbij
Geen vriendschap meer geen troost
Alleen nog maar leegte voor mij
Nu voel ik alleen het grote gemis
Een gat geslagen in mijn leven
Tranen die niet zijn te stoppen
Door jouw schaduw…
Mijn Wereld
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
1.614 Als jij me ooit zal gaan missen
Om wie ik ben en wat ik doe
Volg dan de pijlen van je hart
En kom in godsnaam naar me toe
Je zou me zo gelukkig maken
Al is het maar voor een dag
Iedere schaduw zou verdwijnen
Als ik jou weer eventjes zag…
Dromerig
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.040 Wie zal mijn streling aarzelend kleuren,
verder blazen dan de schaduw binnenin.…
Waar is ze, mijn ijskoningin?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
993 Haar stem is koud als
een scherpe wind van
winters wit
Mijn hart slaat over
bij 't zien van haar blik
Haar lippen zal ik voelen
als pegels die snijden
door m'n toch al
zo koude bloed
ze zal mij vinden
waar ik me ook verstop
De ijskoningin is overal
waar de schaduw kruipt
en de nacht vallen gaat
Zij is waar de stilte
ruzie veroorzaakt…
Hoopvol
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.719 Doelloos slenterend over het strand
terwijl mijn haar danst door de wind
ogen dicht…ik voel weer jouw hand
en mijn emoties zijn eensgezind
Urenlang verdwaalden we aan zee
eindeloze gesprekken over ons leven
waar je ook ging, ik ging met je mee
onze toekomst stond zelfs geschreven
Ik zie ook jouw schaduw in het zand
hoopvol kijk ik even…
Eigen zwaartekracht
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.934 Zij had haar liefde
keurig aangeharkt
hartstocht op de paden
onmin in de schaduw
jaloezie binnen de perken
Maar het miste perspectief
geen verdiepte dieptes
met verzwolgen gevolgen
De rozen bloeiden
zo vroeg dit jaar
zij keek met handen
maar een doorn drong
stekelig in haar vinger
witte rozen rood
Zij keek naar het pluisje
het…
Onder de gordel
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.860 Het spiegelmeer herschikt jouw lijn
Een vlak waarin de huid schubt
De heuvelrug glanst van zweet
In een koperen zon
Jouw roos van lippen
De gekartelde wonde, nog pril
Geurt naar een oeroude vijver
Grillige diepte
Groen gevlekt
Maar smetvrees en schaamrood vertragen de kus
Jouw oogwit vangt de schaduw van mijn hand
De avond dompelt in…
zomervrouwen in het bos
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.276 koele plek
in het zwoele bos
wat zij doen met
hun vrijelijk toebedeelde
rondingen gestifte lippen
lila nagels onbebrild niet
waarneembare strings
is een groot raadsel
voor d’argeloze dwaalgast
die zich haast-je-rep-je
uitkleedt al zijn organen
te water laat om zijn visioen
te bezweren zijn appetijt
onvervuld te parkeren
in de schaduw…
Alleen in de bus
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.332 In de bus is het leeg
de plek naast mij onbezet
Maar stiekem
verzin ik je hier
Ik moet lachen
om iets wat je zegt
En even heeft het allemaal nut
maar als ik weer naast me kijk
ben je er niet
Ik teken je gezicht
op het beslagen raam
En de schaduw van je lach is nog
op mijn wang
Jouw stoel nog warm
Als ik bij mijn halte
uitstap
zie…
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 Hij leeft vijandig tussen het ontluiken
Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw
Zich handhaaft in de schaduw van de struiken.
En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw.
Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten,
En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd.…
Zonnestralen van geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 ben ik van binnen
Zonnestralen van geluk
Het kwaad heeft niets meer om te innen
Belastingen zijn allang betaald
Verdriet en pijn, zoveel gegeven
De zonnestalen van geluk
Een nieuw mens kwam erdoor tot leven
Zie mij, praat niet met me, maar
bevestig mijn aanwezigheid
De zonnestralen van geluk
Schijnend tot in de eeuwigheid
Waar enkel schaduwen…
koude ogen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
993 Zijn ijskoude blik priemt
de minachting door mij heen
hoe kan ik zacht blijven
als hij mijn woorden stukslaat
met het scherp van die lach
-scherven eten immers vlees-
de schaduw plukt hij uit
het zonnigste van mijn zomer
en verstikt mijn brave neus
er tergend langzaam in
telkens lik ik wonden schoon
aan het licht in dit leven
en zweven…
in zwarte aarde voor citroenen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.890 ik heb je op de markt gekocht
je lag alleen, stilte om je heen
in de schaduw van het middagstof
ik voelde al meteen dat ik je mocht
we zijn naar huis gegaan
ezels grijsden in een rij
hitte en die stank voorbij
je oogstte mijn bestaan
ik kon het geel niet laten lijden
zou je nooit kunnen besnijden
of willen schillen als een vrucht
nu je…
Allerzieligst
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
3.672 (voor Hallo Wien)
hoe, hoe
hard roept de uil
deze nacht
hij klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn…
Silezië
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.282 Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan.
De grassen wuiven zacht en losgezongen van het water
stromen 's nachts de stemmen van een midzomerfeest voorbij.…
Afscheid van een boom
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.733 Al die jaren gaf je schaduw,
door ouderdom ben jij nu doodgegaan.
Je levenskringen in je stam,
ik heb ze niet geteld.
Je takken hebben ze je het eerst ontnomen,
je stam neergehaald met geweld.
Ik zal nog best vaak aan je denken,
hoe fier als jij daar stond.
Wij blijven verslagen achter,
en kijken naar die gapende wond.…
de laatste druppels aan het glas
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.480 dromen met muziek
kaarslicht deint en dooft
in traag verbranden, de klank
van een weerbarstig lied
handen zoeken naar elkaar
ogen laten blikken kruisen
zacht gebaar en tederheid
sluiten misverstanden buiten
vlammen spelen vuur
dansen vloeiend in de hitte
na het lichten van gezichten
valt hun schaduw op de muur
de laatste druppels…
Aan mijne vrienden
poëzie
3.0 met 30 stemmen
6.224 Als wij, op de weg des levens,
Aan de kant van 't stille water,
In een koele schaduw rusten;
Als de lieve zuidewindjes,
Dart'lend, door mijn lokken, spelen,
En der bloemen frisse geuren,
Door de zuiv're lucht verspreïen;
Dan gevoel ik al de wellust,
Die Natuur mij doet genieten;
Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk,
Wordt die wellust, lieve…
Remember September
hartenkreet
4.4 met 64 stemmen
1.867 Stalen rossen - kolossen beton
Prikken een gat in de zon
Kietelen haar blauwe gewaad
En werpen ruw - schaduw op straat
Stralen verdwijnen - schijnen onecht
Ontmoeten het slechtste van slecht
Zijn ineens niet meer zo sterk
Iedereen rondom - komt om in het werk
Verhalen verschijnen - pijn en verdriet
Roodzwarte pagina's vol bloedvergiet…
Terwijl mijn hart
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
2.631 Zo dierbaar maar ongrijpbaar
Ben jij mijn lieve schat
Een schaduw in mijn hart
Heb je zo lief gehad
Zoveel tederheid gevoeld
Ik kon alleen nog zweven
Nu diep gevallen gebroken
Treurnis siert mijn leven
Mijn vlinders zijn verdwaasd
Fladderen wezenloos in het rond
En herinneren me telkens weer
Aan de liefde die ons eens bond
Ik voel…
Wolkenwaas
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
1.759 Een wolkenwaas trekt voorbij
Gedachten vol met mist
Mijn hart gekwetst en eenzaam
Liefde zomaar weggegrist
Vertrouwen zachtjes verloren
Zo kwetsbaar als een kind
Dwalend in een doolhof
Waar ik jouw schaduw vind
De echo van het verleden
Verliest langzaam aan kracht
Dagen opgevuld met leegte
Niets wat het gemis verzacht
De wereld lijkt…
Donkere dagen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.406 waarom verdwaal ik deze dagen
in de duisternis voorafgaand aan
het feest van het licht de blijheid
is afstandelijker dan ooit vragen
tooien zich met scherpe mespunten
het gevoel komt uit de diepvriezer
laagste stand of werpt de dooi
zijn schaduw al zodanig vooruit
dat ik nu reeds natte voeten krijg
de tranen zich ras voorzien van
ongekende…
In parelmoers mirakel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
890 zag in het gras
een parel glinsteren
nog nat van vroege dauw
wachtend op meer zon
wist dat oprapen niet kon
zij schitterde
haar glans en licht gaf
haar de kans om zo te stralen
behoedzaam trachtte ik iets
van het groene weg te halen
het snoer bleek in
de schaduw opgeborgen
ik viste vond de anderen
op een rij en wist
het slot was…
mantelzwaar
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.371 ik leg mijn vleugels stil;
het praten, moe, verzwijgt
de lage vlucht
naar rouw
de appelboom, vol van schaduw,
schudt druppels
op de nacht
wanneer mijn huid,
nog wit omrand, bogen
vouwt omheen de tijd
ik zie jouw naam
in het gras geschreven
hoe bladeren vallen,
bruin en rood
mijn stem kent
slechts het schreeuwen,
zwart,…
Indian summer
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
933 Door terugtrekken van levens-sappen
binnen wintervast boombast verandert
bladgroen in gouden herfstkleuren
de natuur valt in winterslaap
Zonnegloren in aura der dageraad
meldt komst van de bron van 't zien
verjaagt angstdemomen die zwerven
in de schaduwen van de aarde
In 't Oosten verraadt 'n oranje wolk
komst van de zon als de grote bol…
Verwelkte roos
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.646 Ik loop in de leegte
Niets kruist mijn pad
Ik heb alles verloren
Wat ik eens bezat
Nu loop ik hier alleen
In diep gepeins verzonken
Ik denk nog wel eens terug
Aan de ogen die mij verdronken
Niets keert het tij
Een verwelkte roos zal nooit meer bloeien
Dat gebeurt bij mij
Nooit helen de wonden
Ik leef in de schaduw
Van wie ik ooit…
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 Het ruikt naar suikerspinnenbos
fluweelwolken schaduwen
over de gelokte haren van
de geknielde vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één…
wachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 wolken kwetterende spreeuwen
vervuld van felle onrust
zwermen in het late zonlicht
een vreemde kilte
ruist door de bomen
met lange schaduwen
herfststormen komen
razen en jagen
door dorre bladerkronen
luchten vol
woest weemoedige muziek
zoete geur van afbraak
op mistige ochtenden
ontwaakt de wereld traag
onder een deken van schimmig…
Gloria
poëzie
2.7 met 12 stemmen
2.607 Knapen plantten hun blanke tenten
In schaduw van het fors plantsoen.
Nu, na de lang genoten dag,
Liggen ze stil omhoog te staren,
En zien de sterren statig varen
En zijn vol goedheid en ontzag.
In deze wijde dadenloze
Dagen is niets door hen verkozen
Dan lach en milde heiligheid.…
nog zeul ik met de lijken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
889 weerlicht
schreeuwt gezichten
flikkert schaduw en
ontbloot een kille angst
duister rolt
zwartdonker tegen muren
echo's kraken
schurend door de nacht
schimmen schichten
uit de wereld van de geest
geluiden klinken harder
terug van weggeweest
maken barsten in gedachten
ideeën exploderen rond
chaos staat te wachten
woorden spugen…