8651 resultaten.
In het grijze ochtendlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 de nacht
was koud het graf
gesloten met een steen
nog waakten zij
de vrouwen uit
zijn groep discipelen
maar in het grijze
ochtendlicht ontwaarden
zij een lege tombe
witte waden
toonden vormen
van zijn gehavend lijf
maar hij was
opgestaan en
naar de mens gegaan
zijn boodschap
sprak in alle talen
bemin elkander in genade…
Lege Lange Weg Vol
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Ik reed die weg
Tientallen keren op weg
Nu leeg, kaal
Enkel een paar
rode klaprozen
witte kamille
geel koolzaad
Deze kende ik al van voor jou
Andere niet
die leerde je mij
Net als ik jou leerde kennen
En jij mij
Niet uit mijn hoofd
in mijn hart
Zelfs in tegenwind
een lange weg
vol…
Herfstval
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
611 Die morgen waaiden de bladeren
als vlinders, bevlekten de bodem
om de aarde te bedekken
paddenstoelen te beschutten
tegen de belofte van de kou
de winter uit het noorden
Kracht zuigt zich uit het blad
spaart zichzelf in het sap
Het stroomt langzaam op weg
verdikt zich in de wortels
herinnert zich het groen
het wit van sneeuw en ijs…
Een slakkenspoor
gedicht
2.2 met 39 stemmen
28.524 En toch: zo donker als het in mijn varens was,
zo wit als ik ooit de zee heb gezien,
zo laf als ik stierf en zo vaak
kan er niet een geweest zijn.
Zag je mij dan niet?
Wie hoest? Het is mijn keel, niets anders.…
Oranje Boven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
792 Wiens Neerlands bloed
gaat vandaag niet
sneller stromen
Van drupjes oorsprong
vluchtig stammend
uit oranje bomen
Een enkeling misschien
die in Cruijff den Coninck
van Hispaengien wil obediëren
Hossend in haar eentje
rooms rood krijt wit met Ajax-petje
op, zoek bij de Arena…
een handvol vleugels
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
922 als jij mij kust
worden dagdromen bevrijd
uit de nacht
dan volg ik
het witte meeuwenspoor
en trek de zee
naar me toe
wij zien de vogels
vorm krijgen
jij zegt zachtjes
ik vlieg
en terwijl het laken
blauw golft
likken wij het licht
uit verdwaalde druppels zout…
Op een valse lijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
479 ik nam
een stuk papier
en schreef mijn woorden
het wit
verstond ze niet
alsof zij daar niet hoorden
zij dansten
op een valse lijn
hun eigen melodie
maar die muziek
heb ik nooit zo geschreven
zij klinkt uit een ander leven
klanken vol herinnering
misschien openen zij de deuren
waardoor u ooit naar binnen ging…
Met vriezend licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zie de spiegel groeien
waar golfjes net nog
water bloeiden
verstillen zij tot ijs
ingelijst door
wit bevroren riet
met als decor de
dicht berijpte bomen
koning winter is gekomen
nog liggen meer en vaarten open
maar de nachtvorst streelt ze dicht
rimpelloos met vriezend licht…
Roze
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
545 Ik kleur jouw verlangen roze
de mijne laat ik wit
leunend binnen de lijntjes
kijkt er 'n vogel van buiten
naar binnen, z'n veren
net gekamd
open de deur met grote
zwaai en zie hoe jij
vlinders vangt
die even te voor
nog aan mij toebehoorden…
Onze handen samen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
810 In je klank en licht
te mogen verwijlen
is vreugde
De jaren samen
zijn bloemen geworden
in mijn gemoed
Onze handen samen
stil
in voelend verstaan
in de koude heldere winterdag
tussen de weilanden
en het krassen van de kraaien
Dat onze liefde
als een rivier zal blijven stromen
naar de witte zee…
jaar-ge-tij-den
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
677 de nevel in wit
bedekt het land in eenvoud
het is zo mooi stil
de winter trekt aan
sneeuwt een strakke trui van ijs
binnen is het warm.…
in stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
718 sneeuwvlokken
vallen onhoorbaar
uit de hemel
ze vormen
een maagdelijk wit
donsdeken
ze dempen
geluiden en gedachten,
en doen je
even vergeten
alles lijkt
even stil te staan
verstomd
door dit zicht,
door dit gevoel
het is koud
maar ik voel
warm vanbinnen
schoonheid
gevangen
in licht,
in stilte…
Schaduwgrote schoenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
641 De pet op, schuin
schaduwgrote schoenen
het kind lacht
publiek dat kijkt
Achter de ogen
wellen steeds opnieuw tranen op
In het wit, met neus rood
lacht hij zijn verdriet, met veel ande-
ren zeer graag
gedeeld
treurnis te snijden
zichtbaar de lach
onder door hem verhulde traan…
Zonsondergang doorstreept
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 In tranen om nieuwe chemtrails
schotse ruiten op hemelsblauw
namiddag kleurt wazig wit
zonsondergang doorstreept
geluidloze vliegtuigen
weven luchtig hun patroon
hertekenen het volmaakte
tot een schandelijk kladje,
gestoorde breinen willen
het klimaat onder de sloef,
aluminium en strontium
dringen in de kern…
plotseling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
595 Schaduw valt
op wit papier
gele klauwen
Krast, krabt en grist
bloed op verkreukeld gedicht
een leven gezwicht.
woorden vliegen vederlicht
Daar gaat zijn ziel
propje
met vleugels
het cirkelt
verdwijnt
vervaagt
tot een stipje……..…
Sinterklaas
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.232 Ik lees het net in de krant
Wat is er toch aan de hand
Sinterklaas is een kindervriend
Deze ophef heeft hij niet verdiend
Ben je wit zwart geel of pimpelpaars
Iedereen krijgt wat in zijn schoen of laars
Het is al eeuwen een traditie
Zullen wij gaan voor een petitie
Blijf met je handen af van onze Sint
Het is een feest voor ieder kind.…
Kind van de zon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
534 je bloeide als sneeuw
dauwde lentetranen
weerkaatste de hemel
met een spiegelend hart
zomerde lieflijk
in waterkristallen
verdampte met wind
als kind van de zon
oogstte de kleuren
van het volrijpe
herfstgebeuren
bundelde alles in wit
de winter getekend
die met dons van de deken
aarde bedekt met het
ongerept licht van de schepping…
met kerst gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
2.043 hoe wit moet het zijn
om ons te behagen
en hoe warm de stal
waar men onderdak biedt?
in glans van het kaarslicht
de kunst van verdragen
krijgt tijd van geluk
nog twee dagen krediet...…
Kunst raden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
596 RADEN MAAR
een werkeloze kunstenaar
staarde zich blind op het witte doek
alles was al geschilderd
en de musea waren vol
hij schilderde het doek oranje
en vond opnieuw het wiel uit
en zei wie raadt wat het is mag het
voor een ton hebben
toen kwam er een hooggeleerde Tibetaan
die zei het is een stukje zonneschijn
van mijn kleding
en beroofde…
Racisme
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
993 Wee hem, die mij van racisme verdenkt,
zó zwart laat ik mij niet maken,
Maar ik was wel enigszins gekrenkt,
nu jij met hem deelt, het witte laken.
Met recht, mag ik best even vitten,
dat jij met een neger ligt te pitten,
en ik, sinds jij hem neukt,
op zwart zaad ben komen zitten……
Kerstboodschappen
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
1.102 De wijn: twee wit, twee rood en één rosé,
En doe nog maar een flesje Grand Marnier.…
Boekenkast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 Met ezelsoren en potlood gemaltraiteerd tot
singulier maagdelijk witte pagina's
Met het laatste
restje plakband
trots gerestaureerde omslag
tot de met plastic omwonden en
korting-sticker prijkende omslag
De geur van oude inkt en
lagen stof tot de gekunstelde geur
van een met lijm
doordrenkt cellofaantje…
een kind van de maan
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
701 zolang als ik mij kan herinneren
voel ik me verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn…
Oog
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.095 Zwart van drift
Gebrand op het mijne
Rondom helder wit
Voor altijd het zijne
Op hem gevallen
In vorm van het kleine
Stille wateren diep
Met zichzelf in het reine
Open vol licht
Heldere zichtbare lijnen
Eerlijk en recht
Het sporadisch vileine
De toekomst gezien
Overwegend het fijne…
Wintermorgen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.063 Week op het wit van het wazige land,
Week door het grijs van de wolken daarachter,
schemert de schijn van de zon, die met zachte
goudglans de zomen omrandt.
Blank als de glans op het wazig verschiet,
week als de schemer van de zon door het grijze,
weifelt het licht door mijn stille gepeinzen,
schemert de vreugde door mijn lied.…
Voorjaar.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.095 Mijn hof ontwaakt, wordt groen, wordt wit
Van bloesems aan de twijgen:
Reeds zo veel malen zag ik dit,
Maar kon er nooit bij zwijgen.
Het blijft een wonder in mijn oog,
Zo wonderschoon te aanschouwen,
Dat krachtig opwijst naar omhoog,
En aanspoort tot vertrouwen.…
verwant
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
541 en de zee
zij zeilde voort
toen in mijn arm gelegen
een droom werd vermoord
nu ligt langs mij het zand
in dichte, witte vlokken
't treurt om eb en vloed
de dagen zo verwant
in mij loopt nu verloren
het kind dat speelt met meeuwen
waar kan zij dan nog tekenen
't hart met zilverzachte rand…
Zij brak schoonheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ik vond haar op strand
ontgroeid aan het zand
en zout van de zee
rankte in onstuimig
vallende golven
met wit bloeiend schuim
ik nam haar mee
maar zij brak schoonheid
in vertakte broosheid
stalde haar uit
op de scheidingsmuur
tussen duin en tuin
maar zij verdween
slechts een spoortje zand
dwarrelde nog op de rand…
Glinsterende ogen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 woorden vliegen door de lucht
als vlinders met één vleugel
zielenleed is duidelijk zichtbaar
in glinsterende ogen
na het vallen is het opstaan
even ongemakkelijk
als de weg die voor hen ligt
onontgonnen en maagdelijk wit
blijven antwoorden
vooralsnog uit
daar wordt driftig naar gepuzzeld
al is dat boek wel verdomd dik…
Ninsee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Vanuit mijn knieën
scheur ik open
wat is weggeplakt
ik tors jouw
zwarte handen
in mijn vuile witte
op ons stuk grond
smeek ik u
ontvang mijn spijt
hef mij op
vanuit de erfzonde
naar uw vergevende ziel
waaruit hoe klein
hoe groot
niets valt herstellen
dan alleen maar
verdienende
rust
pardonneer mij!…