Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

In het grijze ochtendlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
de nacht was koud het graf gesloten met een steen nog waakten zij de vrouwen uit zijn groep discipelen maar in het grijze ochtendlicht ontwaarden zij een lege tombe witte waden toonden vormen van zijn gehavend lijf maar hij was opgestaan en naar de mens gegaan zijn boodschap sprak in alle talen bemin elkander in genade…

Lege Lange Weg Vol

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Ik reed die weg Tientallen keren op weg Nu leeg, kaal Enkel een paar rode klaprozen witte kamille geel koolzaad Deze kende ik al van voor jou Andere niet die leerde je mij Net als ik jou leerde kennen En jij mij Niet uit mijn hoofd in mijn hart Zelfs in tegenwind een lange weg vol…

Herfstval

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
Die morgen waaiden de bladeren als vlinders, bevlekten de bodem om de aarde te bedekken paddenstoelen te beschutten tegen de belofte van de kou de winter uit het noorden Kracht zuigt zich uit het blad spaart zichzelf in het sap Het stroomt langzaam op weg verdikt zich in de wortels herinnert zich het groen het wit van sneeuw en ijs…

Een slakkenspoor

gedicht
2.2 met 39 stemmen aantal keer bekeken 28.524
En toch: zo donker als het in mijn varens was, zo wit als ik ooit de zee heb gezien, zo laf als ik stierf en zo vaak kan er niet een geweest zijn. Zag je mij dan niet? Wie hoest? Het is mijn keel, niets anders.…
Hugo Claus28 december 2011Lees meer >

Oranje Boven

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 792
Wiens Neerlands bloed gaat vandaag niet sneller stromen Van drupjes oorsprong vluchtig stammend uit oranje bomen Een enkeling misschien die in Cruijff den Coninck van Hispaengien wil obediëren Hossend in haar eentje rooms rood krijt wit met Ajax-petje op, zoek bij de Arena…

een handvol vleugels

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 922
als jij mij kust worden dagdromen bevrijd uit de nacht dan volg ik het witte meeuwenspoor en trek de zee naar me toe wij zien de vogels vorm krijgen jij zegt zachtjes ik vlieg en terwijl het laken blauw golft likken wij het licht uit verdwaalde druppels zout…

Op een valse lijn

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
ik nam een stuk papier en schreef mijn woorden het wit verstond ze niet alsof zij daar niet hoorden zij dansten op een valse lijn hun eigen melodie maar die muziek heb ik nooit zo geschreven zij klinkt uit een ander leven klanken vol herinnering misschien openen zij de deuren waardoor u ooit naar binnen ging…
wil melker20 augustus 2012Lees meer >

Met vriezend licht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
zie de spiegel groeien waar golfjes net nog water bloeiden verstillen zij tot ijs ingelijst door wit bevroren riet met als decor de dicht berijpte bomen koning winter is gekomen nog liggen meer en vaarten open maar de nachtvorst streelt ze dicht rimpelloos met vriezend licht…
wil melker30 november 2012Lees meer >

Roze

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Ik kleur jouw verlangen roze de mijne laat ik wit leunend binnen de lijntjes kijkt er 'n vogel van buiten naar binnen, z'n veren net gekamd open de deur met grote zwaai en zie hoe jij vlinders vangt die even te voor nog aan mij toebehoorden…
LadyLove14 december 2012Lees meer >

Onze handen samen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 810
In je klank en licht te mogen verwijlen is vreugde De jaren samen zijn bloemen geworden in mijn gemoed Onze handen samen stil in voelend verstaan in de koude heldere winterdag tussen de weilanden en het krassen van de kraaien Dat onze liefde als een rivier zal blijven stromen naar de witte zee…

jaar-ge-tij-den

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
de nevel in wit bedekt het land in eenvoud het is zo mooi stil de winter trekt aan sneeuwt een strakke trui van ijs binnen is het warm.…

in stilte

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 718
sneeuwvlokken vallen onhoorbaar uit de hemel ze vormen een maagdelijk wit donsdeken ze dempen geluiden en gedachten, en doen je even vergeten alles lijkt even stil te staan verstomd door dit zicht, door dit gevoel het is koud maar ik voel warm vanbinnen schoonheid gevangen in licht, in stilte…
Ingrid15 januari 2013Lees meer >

Schaduwgrote schoenen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
De pet op, schuin schaduwgrote schoenen het kind lacht publiek dat kijkt Achter de ogen wellen steeds opnieuw tranen op In het wit, met neus rood lacht hij zijn verdriet, met veel ande- ren zeer graag gedeeld treurnis te snijden zichtbaar de lach onder door hem verhulde traan…

Zonsondergang doorstreept

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
In tranen om nieuwe chemtrails schotse ruiten op hemelsblauw namiddag kleurt wazig wit zonsondergang doorstreept geluidloze vliegtuigen weven luchtig hun patroon hertekenen het volmaakte tot een schandelijk kladje, gestoorde breinen willen het klimaat onder de sloef, aluminium en strontium dringen in de kern…

plotseling

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Schaduw valt op wit papier gele klauwen Krast, krabt en grist bloed op verkreukeld gedicht een leven gezwicht. woorden vliegen vederlicht Daar gaat zijn ziel propje met vleugels het cirkelt verdwijnt vervaagt tot een stipje……..…
Imiza26 april 2013Lees meer >

Sinterklaas

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.232
Ik lees het net in de krant Wat is er toch aan de hand Sinterklaas is een kindervriend Deze ophef heeft hij niet verdiend Ben je wit zwart geel of pimpelpaars Iedereen krijgt wat in zijn schoen of laars Het is al eeuwen een traditie Zullen wij gaan voor een petitie Blijf met je handen af van onze Sint Het is een feest voor ieder kind.…

Kind van de zon

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
je bloeide als sneeuw dauwde lentetranen weerkaatste de hemel met een spiegelend hart zomerde lieflijk in waterkristallen verdampte met wind als kind van de zon oogstte de kleuren van het volrijpe herfstgebeuren bundelde alles in wit de winter getekend die met dons van de deken aarde bedekt met het ongerept licht van de schepping…
wil melker26 november 2013Lees meer >

met kerst gedicht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.043
hoe wit moet het zijn om ons te behagen en hoe warm de stal waar men onderdak biedt? in glans van het kaarslicht de kunst van verdragen krijgt tijd van geluk nog twee dagen krediet...…

Kunst raden

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
RADEN MAAR een werkeloze kunstenaar staarde zich blind op het witte doek alles was al geschilderd en de musea waren vol hij schilderde het doek oranje en vond opnieuw het wiel uit en zei wie raadt wat het is mag het voor een ton hebben toen kwam er een hooggeleerde Tibetaan die zei het is een stukje zonneschijn van mijn kleding en beroofde…

Racisme

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 993
Wee hem, die mij van racisme verdenkt, zó zwart laat ik mij niet maken, Maar ik was wel enigszins gekrenkt, nu jij met hem deelt, het witte laken. Met recht, mag ik best even vitten, dat jij met een neger ligt te pitten, en ik, sinds jij hem neukt, op zwart zaad ben komen zitten……

Boekenkast

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
Met ezelsoren en potlood gemaltraiteerd tot singulier maagdelijk witte pagina's Met het laatste restje plakband trots gerestaureerde omslag tot de met plastic omwonden en korting-sticker prijkende omslag De geur van oude inkt en lagen stof tot de gekunstelde geur van een met lijm doordrenkt cellofaantje…

een kind van de maan

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 701
zolang als ik mij kan herinneren voel ik me verwant met de maan ik ben haar nacht in het zwart-witte weefsel wanneer eerste wolken over daken lopen dan denk ik aan een wiegelied zing stil over alles wat ik wil teruggeven aan de wind aan de bladeren aan de jonge vogel die overvliegt hij weet niet hoe bijzonder zijn vleugels zijn…

Oog

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Zwart van drift Gebrand op het mijne Rondom helder wit Voor altijd het zijne Op hem gevallen In vorm van het kleine Stille wateren diep Met zichzelf in het reine Open vol licht Heldere zichtbare lijnen Eerlijk en recht Het sporadisch vileine De toekomst gezien Overwegend het fijne…

Wintermorgen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.063
Week op het wit van het wazige land, Week door het grijs van de wolken daarachter, schemert de schijn van de zon, die met zachte goudglans de zomen omrandt. Blank als de glans op het wazig verschiet, week als de schemer van de zon door het grijze, weifelt het licht door mijn stille gepeinzen, schemert de vreugde door mijn lied.…

Voorjaar.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.095
Mijn hof ontwaakt, wordt groen, wordt wit Van bloesems aan de twijgen: Reeds zo veel malen zag ik dit, Maar kon er nooit bij zwijgen. Het blijft een wonder in mijn oog, Zo wonderschoon te aanschouwen, Dat krachtig opwijst naar omhoog, En aanspoort tot vertrouwen.…

verwant

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 541
en de zee zij zeilde voort toen in mijn arm gelegen een droom werd vermoord nu ligt langs mij het zand in dichte, witte vlokken 't treurt om eb en vloed de dagen zo verwant in mij loopt nu verloren het kind dat speelt met meeuwen waar kan zij dan nog tekenen 't hart met zilverzachte rand…

Zij brak schoonheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
ik vond haar op strand ontgroeid aan het zand en zout van de zee rankte in onstuimig vallende golven met wit bloeiend schuim ik nam haar mee maar zij brak schoonheid in vertakte broosheid stalde haar uit op de scheidingsmuur tussen duin en tuin maar zij verdween slechts een spoortje zand dwarrelde nog op de rand…
wil melker10 november 2015Lees meer >

Glinsterende ogen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
woorden vliegen door de lucht als vlinders met één vleugel zielenleed is duidelijk zichtbaar in glinsterende ogen na het vallen is het opstaan even ongemakkelijk als de weg die voor hen ligt onontgonnen en maagdelijk wit blijven antwoorden vooralsnog uit daar wordt driftig naar gepuzzeld al is dat boek wel verdomd dik…
LadyLove21 januari 2016Lees meer >

Ninsee

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Vanuit mijn knieën scheur ik open wat is weggeplakt ik tors jouw zwarte handen in mijn vuile witte op ons stuk grond smeek ik u ontvang mijn spijt hef mij op vanuit de erfzonde naar uw vergevende ziel waaruit hoe klein hoe groot niets valt herstellen dan alleen maar verdienende rust pardonneer mij!…