9413 resultaten.
Weerloos hart
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.107 Laat me opgaan in muziek
of in de smaak van de koffie
die ik drink
en laat me luide stilte zijn
in alledaagse oren
Want ik wil verdrinken in de tijd
en verdampen met het water
in een naastgelegen meertje
En laat dan de aardschokken mij zijn
en de zomer mijn naam
zodat ik dit vuur
dat mijn hart bezit
laat gaan…
suites voor annemieke II
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 het rode truitje
het diepe zwarte water
de witte lotus
er is wat met haar
te praten of fluisteren ze
tegen de ruiten
op de rotonde
de dikste vrouw van de stad
voorrang op de fiets
iets in mijn ooghoek
de wind ratelt de ruiten
beweegt schaduwen
het haar van mijn lief
geelbruine treurwilgen
bijna tot de grond…
ZONDER VERGUNNING
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
825 't is hij die afwacht
Rimpeling in het water
opwaaiende veren?
"Tot as" zullen wij,
wezens, wederkeren
De vis liever eerder
dan ik..., visser.…
Voorjaarsblues
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.720 (voor Karin)
Het water blikkerde in lentelicht.
De grutto's schreeuwden weer luid.
De volle knoppen braken open. Duizenden
paardenbloemen en fluitenkruid.
Ik zag het weidse veld. En miste jouw
blote rug vol sproeten, waarop ik
nog lang niet was uitgeteld.…
Oogverblindend mooi.
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
949 groen kleuren de blaadjes
van bomen aan de kant van de sloot
die vol kikkers kwaakt
vol water stroomt
blauw glanst de lucht
en vogels snavelen hun taal
naar de mens
vol vreugde
de natuur is zo prachtig
zo oogverblindend
schitterend
mooi vandaag…
Bruin haar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.421 Overrompeld door liefde en kracht,
zittend aan het water,
kijkend heen
Daar zit jij,
voor mij uit,
turend over,
net langs mij heen
Ik steel je blik,
je laat mij toe,
ruimte tussen ons,
krimpt in een
De groene glans,
scherp en zacht,
gemengd van ver,
mag ik je nu…
ik kwam ik zag en ik verzon
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.470 beeldschoon haar naam Charlot
haar fruitige vormen verlinken
dat mijn tanden in water verdrinken
de spieren verstramd door genot
siddering door streling van haar
bleef bij haar komen
zij speelde het klaar
alles wat ik beleef in dromen
ach ware dit terrein ongewonnen
dan was die droom zeker niet verzonnen…
Het getij is dood
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
659 schilder weer
de luchten in
het avondrood
botters die
op water rusten
het getij is dood
slap hangen
zware zeilen
de lijnen zijn gezet
als straks de
vloed op komt vult
zich vanzelf het net
geen vis ontsnapt aan
het kielhalen mijn dagelijks
broodje kan ik zo betalen…
Anner Moeras
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
809 hollandse luchten spiegelen
in nat vervenend land
smalle paden, drijvend zand
water met pluis en gras
duale beelden, wandelaars talmen
bomenrijen als horizon
daar waar Drenthe ooit begon
het zompig land, een groen moeras…
Blauwe dromen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
975 Het water kantelde
en langs de randen van de tijd
klonk het geklapwiek van vleugelwoorden.
Een gedachtegaal floot zich een regenboog
in een ruimte van gespiegelde zonnen.
Ik trok het licht aan
en de maan
scheen door mijn dromen.…
Ik val
netgedicht
4.3 met 41 stemmen
1.682 Ik val in liefde
mijn lijf wordt warm
van boven tot onder
sta nu in vuur en vlam
meer onder dan van boven
en
sprinklers gaan nu sproeien
mijn vurig vlam doven
liters water komen er aan te pas
groeien uit tot grote waterplas
vuur en vlam zijn gedoofd
voornamelijk van boven.…
men zegt
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
589 men zegt dat poëzie
verblindend is
kristal van schoonheid
toegankelijk is
spiegelt in het water
vloeiend in woorden
over de ophaalbrug
van een gedicht
maar soms trekt het
als een labyrint
door het leven
vol vraagtekens
bouwt een doolhof
van mysteries in de taal
en legt een hypotheek
van onwetendheid op…
Sterke leefarmoe
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 Een mens is zwak,
maar doorgaans sterk genoeg om het hoofd
boven het water te houden.
En toch steken velen de kop in de strandzandkorreltjes,
zandkorreltjes,
zandkorrels,
zand.
Een mens is sterk,
maar zwak genoeg om zoiets
met de golvende mantel der zandkorrels te bedekken.
Luchtgebrek,
Leefarmoe.…
Over de wind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
764 Zij breekt het water
tot een woordeloze kring
gedachten vormt.
Zij ligt onder de maan
een bleke herinnering
in een laatste avondvlucht.
De nacht laat het
lege nest
los.…
Maneschijn
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
770 loop heen
en weer
kan het water
dan niets alleen?
dacht de man
die zijn jaren
bij de sluis
doorstond
door zijn eb en vloed
te tellen
alléén de maan
maakt mijn zure nachten zoet
wees vol
alsjeblieft
aan halve heb ik niets
anders loop ik
er nog liever
naar toe…
Ik hou zó van jou..
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.552 Ik hou van je
Mijn liefdesnectar
Zoet als honing
Ik hou van je
Mijn liefdesbloem
Geurend als parfum
Ik hou van je
Mijn liefdesnestje
Kleurend als witgoud
Ik hou van je
Mijn liefdesfontein
Kabbelend als water
Ik hou van je
Mijn liefdesgeschenk
Zacht als dons
Ik hou van je
Mijn liefdesschat
Zoet als honing...…
Zee der lusten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.226 Ik luister naar de golven
terwijl wolken uitrusten
mijn zorgen zijn bedolven
in deze zee der lusten
Ik voel de koele wind
ze verfrist mijn ziel
de zon die verblindt
een ster die nooit viel
Ik aanschouw het ritueel
van water en macht
het is bijna spiritueel
en de zee...die lacht…
Wijsheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.150 Stroomt snel als water,
rivieren van gedachten
terug naar de zee..
Damp slaat op en neer
de gletsjers van gevoelens
in eigen wijsheid..
Boven is onder
de cirkel warm gesloten
wijsheid zit in ijs..…
Lachrimpels
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
832 Wij waren aan het meer van dromen
in de schaduw van de treurwilg, vissend
naar gedichten, grappen en verhalen
wij waren soms heel stil en keken
hoe de eenden cirkels op het water dansten
in onze kamer
dat een universum op zichzelf was
geluk als origami hart
varend op je lachrimpels, wij waren...…
Roerloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
804 verstrengeld in scharlakenrood
betreedt ze huiverend
de hof van jouw geschreeuw
geen woorden meer
om weg te kijken
stil steeds herinnering
smeulende ogen zien
in bevroren nachten
alleen het levensteken
van de nauwe wintergeest
drijvend op het doodse water
verlieten dromen haar…
Vloeibaar goud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.172 Er staat een goudhaag
in gestolen licht te mijmeren
puur water deed hem
opzien uit zijn winterslaap.
De liguster heeft zijn mantel
aangetrokken, ik heb hem stiekem
geholpen want de dagen waren mij
veel te bloot.
Ik heb vandaag een lichtje ontstoken
het werkt op ons gemoed;
als je goed kijkt dansen de bloemen
in hun perkjes.…
Weg-G-ed-REVEn
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
570 ik zag je kop
die verlandschappelijkt
inzichtelijk je hele leven
in water vloeit
je blik, uiteindelijk
heb je om hem gegeven
herken markant je stem
in dubbelfocus ik de andere
man die maagd Maria speelde
jij bond zo het verleden
dat toekomst nooit meer kon
je Worsteling is nu weer heden…
ik niet
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.166 hij is niet groot en eerder vierkant soms
als het niet zo rollen wil als een knikker
terwijl hij rond en blauw hoort
te zijn of groen - daar zijn de meningen
verdeeld over want je hebt water-
en groenliefhebbers-
maar de mijne heeft niets van dat alles
hij is gewoon onbeschreven wit
best een aardig tussenstation
en ik noem het de wereld…
Zomerse douche
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.213 Schaduwen van de wolken heersen
Bladeren fluisteren donkergroen
De wind stuurt water van de hemel
Langs en in bomen, over steen
Het vuil vervalt bij deze schone dag
Van blijdschap dansen takken
De droge dorst verlaat vragend wat is
Het gras wacht op de bakken…
Meister Eckhardt
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.246 Eigenlijk kan je niet zoeken
want je leeft, bestaat in Hem
zoals de vis is in het water,
zoals de roos haar geur verspreidt
en het niet kan laten;
Al je beelden vallen stuk
en je vindt slechts leegte,
maar juist daar is Hij.
Hij is in het niets, in het Zijn,
in de stilte van de afwezigheid.
Zo is het goed.…
Deur open
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 flarden muziek op
de geuren van bloemen
dansende golven, zij
dragen geluid
'soul' zingt 't
vanuit het blauwe
gebied tussen hemel,
water en straten, tot
verder dan hier
als een kleine boot
meert het af aan
mijn oren die gespitst
zijn op een herkenning
van verleden…
Andere tijden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
854 Je kunt niet beter weten;
-het water is reeds gestegen-
blank staan op je bank,
terwijl rood de horizon kleurt.
Parels zijn duister en gevaarlijk
ik zie er niets in
diamanten tekenen rijkdom
-maar wat moet je met stukjes glas?-
Het zijn andere tijden
-nu is het 2006-
nooit meer het zondagspak
over een jaar of tien.…
MEDICUS
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.996 Gelukkig dreef de liefde
’t water uit hun longen.
Hun mond vol zand,
liggend op het strand,
Bleven ze gelukkig in leven
om verder hun hartstochten te beleven.…
Onvermoeibaar
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.184 De zon staat hoog
een vlakte strekt zich uit
in kilometers niets
pijnlijke voeten
stappen dapper vooruit
in hun zoektocht naar water
dieren mekkeren
hun monotome geluid
en grote bellen rinkelen
een kommetje melk
haar enige maaltijd die dag
toch verschijnt een lach…
Voorbestemd?
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
783 Bouwden ons kaartenhuis
met voorbestemde liefdeshanden
blikken, liefdevol,
alles omvattend,
begrijpend
en voor elkaar bedoeld
zachte strelingen
maakten plaats voor koude tocht
Zag ons bouwwerk neerstorten
door mijn tranen heen
zag ik in je ogen water branden
Mijn God,
wie zal mij geloven?…