Alle inzendingen

Natuurlijk Ben ik Een stukje Van het geheel Van de natuur Daar wil ik zijn Daar ben ik thuis

Booischot 1969. Zon hangt in de haag, zijn spuug druipt en glinstert. Wit linnen kraakt strak rond de moederdraad. Het maakt het. Vóór de mensen was er blauw. Daarna het rood van de tong en meikevers. Het solfert zonder lucifer, de stank wordt essence van lucht en Union Match. Keverpootje...

Ontrafelt het niet de draden van haar lust dan laat het haar in haar omwikkeld vrij van al het zware dat er in hem rust. Aurora’s luister die dan daagt erbij wordt straalgeruis, een suizen aan zijn zij: het spreekt haar uit met inkt van haar besluit en rondom ’t git een werveling breekt ui...

je smalle voeten veerden op het gras dat opkwam na het raken om zonder dauw jouw kunst in een lichtere variant groen na te laten jij schreef vrijheid in gebondenheid van het gazon wij lazen uit jouw prints hoe sierlijkheid zich met jouw motoriek op subtiele wijze verstond jij slo...

Na uren dagen maanden weer een jaar, met weinig vrede, weinig welbehagen. Door velen wordt een groot gemis gedragen. De tijd vloog dit maal niet en viel ons zwaar. Weet: als ik aanstonds weer met bubbels klink, ‘k ook op uw welzijn én gezondheid drink!

'What is if this is one of those ideal poems?' 'Every poem is an ideal poem.' Een griffioen in winterkleed, vliegende kameleons en vlinders die van kleur verschieten, elk gezicht een verre stem achter een waterval - ik schiet op eenhoorns in mijn slaap en bal mijn vuist naar het heelal...

Een kort woord, snel en fel gesproken, heeft meer kracht Dan een lang, zwaar bericht dat slaaprig uitgezeid wordt: Een kleine hamer, snel gedreven, heeft meer macht Dan een zwaar ijzer dat maar op de bout geleid wordt.

Eeuwige, Als een vreemdeling op zoek naar woning sta ik aan uw poorten. Ik fluister uw Naam. Waarom bons ik niet op de deur? Sla ik niet op de trom? Roep ik U niet met luidde stem? Waarom toch…, fluister ik? Ben ik bang beschaamd tegenover U te staan? U die geen naam vergeet, ...

Het meisje Vaak dwalen haar gedachten af naar hem Dan staat zij onder schaars lantarenlicht Deels vrouw al, deels nog een onnozel wicht Vadertje Tijd schrijft al een requiem Het is december, er heerst strenge vorst Zij staat wat eenzaam in een stille straat Hoort zij nu nog van schape...

Boeken sterven niet. Boeken verouderen. Meesterwerken nooit. Schrijvers vallen om, of sterven in bedden. Boeken blijven, dood, gewoon, in oude kasten staan.

Droombeeld Ik wil gelukkig en blij zijn in een schone groene wereld onbevangen kunnen lachen als een kind. Zonder zorgen en luchtig te mogen leven zoals paardenbloemenpluisjes zweven gedragen door de wind. Lopen over schone witte stranden de zee ingaan en de voeten zien gaan door het ...

Ik kan goed Alleen zijn Ben al Zo lang Single Maar nu Deze coronatijd Mis ik zo De aanraking Van een ander Alles In mij Schreeuwt Naar die arm Om me heen

“Zeg Kamerlid, waar heb je deze hele kerst gezeten?” Noch Kurt noch Cor had hem gezien. “Waar ben je toch geweest? We dachten even dat je door het virus was gebeten. Dan was je kerst-oud-nieuwgevoel niet echt bepaald een feest.” “O kamerlid,” zei Babcia toen, “mag ik je even spre...

zingende, spelende, engelen op hun lier kondigen de komst aan van een nieuwe tijd herders gaan zoeken de eniggeborene Zoon van God, Verlosser, voor de mensheid

caféterrassen- de stoelen zitten nog steeds schootje schootje

was een vernuft schooiersmentaliteit zie je in Vlaanderen nog zelden ik woon dan ook bij "Oude Belgen" en gratis geven blijkt hier wel rariteit in Stress Time van hollen en rennen waar spaarboekjes geen stuiver opbrengen

Terwijl het wachten wacht, draait de aarde in de aarde, schuift de hemel in de hemel, zien de sterren toch de waarde in van vachten in het zwart en in de nacht spreekt het haar toe met: “Jij, beminde, die de aarde tot haar kern herleiden kan, die jou en mij tot niets verleiden wil, wil dit ...

een vader en een zoon zittend aan de eettafel een dagelijks tafereel zo heel gewoon mochten ze iets te zeggen hebben dan praten ze langs elkaar heen maar zelfs dat gebeurt niet geen enkel woord van beiden zelfs geen een een vader en een zoon houden het verholen weten het ter...

Ik heb je gezocht in de supermarkt bij de bakker in de ruggen van mensen mijn roep tevergeefs nu in stilte gedompeld ronddolend in een verstard geraakt lijf in fluisteringen je naam gespeld alsmaar en alsmaar tot ketting geweven ik heb je gezocht in het parkje om de hoek bij de s...

Schone schijn Het is heerlijk om begeerlijk te zijn het is begeerlijk om heerlijk te zijn het is vooral eerlijk om eerlijk te zijn

De sterloze ster schijnt helder voor de volgers – van hun bijgeloof.

ik weet zeker papa dat je me horen kunt daar aan de overkant dagelijks via ons hart je weet dus lieve pa dat ik elke dag weer even bij je wezen moet zoals jij bij mij zijn wilt het maakt niet uit hoe oud ik ook word altijd zal ik jou horen zoals ook jij mij luistert in gedachten bi...

ik heb een nieuw fotoboek gepakt waarin ik jou op het gladde papier visualiseer in een paar spraakmakende scenes zoals de boom die jij vasthad aan de bast met die lange treurende takken en jij hoopvol kijkend naar het nest waar de kleinen wachtten het bankje dromend aan de vijver...

Eindeloos doolhof waarvan je wenst dat je nooit naar binnen vluchtte...

Gedichten schrijven wordt beroerd betaald. Toch wil ik mijn contract een jaar verlengen, opnieuw mijn blijde boodschap bij u brengen, dus aangebeld en euro’s opgehaald: ‘De beste wensen en veel lezerspret, van de bezorger van uw snelsonnet.’

Broers beschermen elkaar met messen en stenen. Ze zijn jong en groot, op zoek naar een vijand en vinden hem, dagen hem uit. Ze maken hun jongere broers vroeg wijs, met hun kleine gezichten waarop veel geschreven staat. Hun moeder heeft de mooiste stem van alle moeders. Op een bewolkte va...

Voorgeslacht Ruige borst en brede schouders, Leeuwenhart en aadlaars oog: Rijzig kroost van reuzenouders Vorstlijk zaad, in adel hoog: Onvergeetbaar voorgeslacht. Nageslacht Bleke kindren, kranke moeders, Neven met een breukband aan, Schele zusters, bochelbroeders, Vaders, d...

Zat van zelfbevrediging sluipen de loerende ogen als makke schapen langs elkaar. Inwendig kookt de paringsdrift en rukken zij het liefst de maskers van hun lijf om elkaar heftig op de mond te pakken.

0,01395402% van alle Nederlanders ligt met Covid 19 in het ziekenhuis. Het percentage dat op de IC ligt, telt dramatisch lager. Het percentage dat lijdt tot angst, ligt dramatisch hoger. Maken die getallen ons gelukkig? Of helemaal niet!? Hoe dan ook, vergeet niet te leven. Blijf verstandi...

In schaduwen op de muur herken ik vervlogen gezichten. Zij veranderen steeds, elke keer als ik mijn ogen wil oprichten. Hoe langer ik kijk, hoe meer zij lijken te bewegen. Levend geworden zijn zij, in een stuwende herinnering aaneengeregen. Muren en gordijnen draaien, niets blijft onbewoge...