45183 resultaten.
ALS IK IN MIJN HART ZIE
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
652 Soms moet ik in mijn hart kijken
om daar te zien wie ik in feite ben
En er wat plooien recht te strijken
zodat ik kan zien of ik mezelf ken
Soms moet ik het gordijn dichten
opdat niemand ziet wat ik dan zie
In ‘t totaal van levensoverzichten
van liefde en smart uit de historie
Soms moet ik heel even schreien
als ik mijzelf in indertijd…
Mijn vriend, de blonde dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Ik keek in de ogen van de dood,
en kende geen vrees,
witte, bekorste lippen,
een raam als een spiegel,
vervormt geen waarheid,
geeft geen kijk in de ziel,
slechts een blik op het sterven,
geen angst aan een eind,
in de vallei in mijn mond,
waar ik met een tandenborstel cafeïne weg boen,
resteert een slechte smaak,
opborrelende woorden kruipen…
Een gemene dief.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.427 Hij stal mijn leven,
mijn geluk...
hij maakte alles stuk.
Ik wist wel wie het had gedaan,
en sprak hem hierop aan:
"Zeg dood, moest dat nu zo?”
Vals lachend keek hij achterom,
zijn vinger dreigend.
Toen snelde hij weer weg,
hij had nog méér te doen.
Hij liep op kousenvoeten.…
HEMELS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
586 Geroerd door ‘t naïeve blaadje
wees ik op de mooie warme zon
Hij zei ik bungelde aan ‘t draadje
dat brak en het neerdalen begon
Zo gerimpeld zag ‘t dode blad
dat ik erbarmen voor hem voelde
Ik ervoer hem als grootste schat
toen ik erna het stof eraf spoelde
Toen opeens dit herfstblad ging
zag ik hoe kort we allen bestaan
Geef dus je leven…
Paaslente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 stromen,
drijft mijn lente onweerstaanbaar uit
om tot een rijke bloei te komen,
het kerkhof komt stilaan tot leven,
een paasgroet als een zichtbaar wonderteken,
leven, door Christus ons gegeven,
waar knoppen stralend openbreken.…
Het zoekend zonlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
498 het viel in reepjes
schuifelde van uur tot uur
stilletjes met de klok mee
bleef haken aan mijn tenen
bediende de klink van de deur
liet mijn gage voor de toekomst zien
in kunst alsook in onderwijzende woorden
nu nog zoekt de zon
me naarstig op warmt mijn
kruimels houdt de deur
nog op een kier
maar het licht aan
mijn voeten herken
ik…
Uitzicht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
591 De dood
huilt om je heen
bij dag en nacht,
het leven
lacht je toe
in het geschreven
Woord,
de Heer is opgestaan!…
Zo ik
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
548 Zo ik sta
Ben ik geboren
Ga ik dood
Ergens tussen in
Ben ik mij geweest
Heb ik geboet
Vlak na het begin
Was ik kind
Hulpeloos en zonder verlangen
Aan het eind
Ben ik oud
Hulpeloos en zonder verlangen
Kortom, laaft het leven zienderogen
Aan de leegte en ben ik niet
Beperkt tot deze vorm…
Wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 (Als het leven niet meer geneest)
Op het kronkelige pad van het gezond verstand
liggen segmenten gestrooid tussen doornen en netels
tussen het kiemende ontwaken met een open geest
en de lichtheid van het bestaan die in het hart zetelt
Met het innerlijk oog gericht op waakzaam dromen
over fragmenten vervaagd door wat niet geneest
in weerwil…
Vang me
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
522 hou me even
nog heel even
hou me nog heel even vast
laat me zweven
nog even zweven
laat me zweven op de tast
draag me lichter
nog even lichter
draag me lichter dan geen één
voel me dichter
nog even dichter
voel me dichter dan voorheen…
Achter de horizon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Achter de horizon slapen zwanen
en moeders in japonnen
kinderen onder luchtballonnen
bij het water dromen vaders
in tranen die rivieren maken
en oceanen zonder zon
staren naar bomen
die woestijnen benijden
mieren die olifanten berijden
in een land dat niet bestaat.…
Standvastig
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
444 overhellend op links
kust de weelderige
haardos bijna degene
die haar weerspiegelt
zij die haar voedt
nog net overeind houdt
daar ze haar hakken
in 't zand heeft gezet
speelt zonlicht
krijgertje met schaduw
kabbelt het leven
zachtjes voort…
Vriendschap
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.824 Soms is het leven zwaar en zie je het even niet meer zitten.
Het liefst ga je naar een plek waar je alles alleen kan bezitten.
Altijd is het weer 'het komt wel goed'
Noemen ze dat nou 'goede moed' ?
Toch is vriendschap onmisbaar,
vrienden zijn voor mij heel erg kostbaar.…
Wat de stilte geeft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 Glimlachend in een herinnering die niet verdwaalt zou ik je stem zoeken.
De stilte weg willen geven.
En je weer willen vragen wat je zocht
in jouw momenten van vervulde tevredenheid.
In jouw gedachten van geluk dat niets
kon dwingen wat niet bij je paste,
steeds als je het een kleur en betekenis gaf
die de stilte niet veranderde.
Want de…
Gebruiksaanwijzing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
643 Ik ben mijn gebruiksaanwijzing kwijt
ik heb tevergeefs in alle lades gezocht
ik weet niet waartoe het leven nu leidt
alles waaraan ik was verknocht
kan ik nu niet meer vinden
het is een leven onder de blinden.…
Ziekenhuistuin
gedicht
3.6 met 9 stemmen
10.362 Midzomer met zijn overdonderende volte
bladergevaarte van zo moet het zijn, dit
is de vorm die elk van ons vond dit is ons
diepste groen en groen ons wezen, tak aan zijn tak
de grond op de grond, stevig, voldragen,
nergens vermoeden van molm, geen huiver
van langzaam en knisperend stuiptrekkend
stervende wespen.
Alleen wie zelf sterft wordt…
Lot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 wegen zoeken hun bestemming
slingerend door het landschap
ontspoorden zij even gelee
stuitend op een molshoop
die nooit te berde was gebracht
viel de gebaande weg
uiteen in ontelbare puzzelstukjes
de maan fronst en verdwijnt
schijnheilig achter de wolken…
Kalme vrede
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 tassen vol verdriet
worden naar binnen gedragen
doch heerst er hier een
kalme vrede, serene rust
waar slechts nog
overblijfselen rusten
blijkt de troost groot
gezien de verse bloemen…
Waarom?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
776 Je moet verder en terug kijken heeft geen zin
Want iedereen om je heen weet het beter en gaat er tegen in…
Dus vragen hoeft niet meer
We gaan ervoor anders doe je jezelf alleen maar zeer…
Leer van de lessen in je leven..
Dan pas kan je verder en alles wat je in hebt
aan een nieuw leven doorgeven……
Hoe?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
462 Dieren, planten, bomen
bloemen in hun schoonheid
’t kleinste mos
de grootste bomen
een mug, een klein insect
de grootste olifanten
gras en struiken,
ze leven.
Hoe?
De tijden wisselen
de natuur past aan
de mens loopt rond
en produceert wat vervuilt
maar begrijpt geen oorsprong
van leven.
Is dit dan alles
alleen toeval?
Hoe?…
Mijn hart vraagt...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
867 Jouw leven was er één van werken,
dat heel vroeg begon.
Je zei dan: "Kindje, ik kan niet altijd bij je blijven."
Je werkte toch voor mij.
Je had gelijk, ik wist het wel.
Zo ging ons hele leven met werk voorbij.
Ik heb alleen je foto nog,
ik kijk er daaglijks naar.
Vijftig jaar waren we samen,
hoeveel tijd was er voor mij?…
ZIJ (SHE)
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
716 van het verleden,
dat wil ik mij herinneren tot de dag dat ik sterf
Zij
is de reden dat ik overleef
het waarom en waarvoor ik altijd maar doorga
voor haar wil ik zorgen
in moeilijke en regenachtige jaren
ik aanvaard al haar lachen en haar tranen
en maak er fijne herinneringen van
want waar zij gaat daar wil ik zijn
de betekenis van mijn leven…
Er ligt een neger op de straat.
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
539 Er ligt een neger op de straat
ik kan niks doen
hij ligt hier dood te bloeden
Ik kan niks doen met mijn EHBO
-stabiele zijligging en zo-
er ligt een neger op de straat
Daar komt de politiemotor aan
ik kan hem slechts de plek aanwijzen waar,
-kijk hier agent! het slachtoffer ligt daar!-
het is echt waar
er ligt een neger op de straat…
Ons bestaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Een zin wordt zinnig en reizen niet minder opdat wij leven of bestaan.…
Zo kon het zijn
gedicht
2.7 met 6 stemmen
8.761 Daarin bestaan te hebben
met de tijd als haardos,
als god van een kortstondig heelal,
dat, lieve vriend, is het leven.
En het was wat het is.
--------------------------------
uit: 'Zo kon het zijn', 1998.…
Nachtlied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
550 hemeltergend zijn de angsten
die uw God mij heeft gegeven
duister wurmt zich door de nacht
een woord raakt blind, door mij geschreven
ik poog en tracht, probeer steeds weer
woede en angst, ze doen mij beven
O nachtlied van de treurigheid
ik beschrijf, vertaal, mijn ongerief
en zend de maan een wilde brief
maar kom niet verder, in dit leven…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Liefste, vergeef me de dagen
welke ik stenigde
mijn stem met de scherpte van stilte
tot zwijgen sloeg
op dit kruispunt
ik beaam ik verloor mijn V vlucht
in de sloot
het ging niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het…
Welgevallen beloftes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 ik schrijf van leven
tot aan de ondergaande zon
draag de dood tot aan mijn kraag
het kleedt warm en is barmhartig
het eind smaakt naar doffe gebeden
en bidt zich door het sluitwerk
van opgedrongen vaardigheden
die roerloos blijven staren
het monotone, het lied zonder verhaal
dat toonloos de tijd laat passeren
met schreden die al dolend…
Mijn Lindeboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 groen als de
nieuwe lenteblaadjes van mijn linde
die nieuwsgierig lonkten naar de zomer
hij wist al mijn diepgewortelde geheimen
dagelijks aan hem toevertrouwd
ook toen ik daar vastgebonden en alleen
het vuur mij hoog aan de schenen stond
en het geruis der bomen
mijn geschreeuw machteloos verstilde
hoe mij de glinstering van het leven…
Planeet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
622 Ruimtetelescoop Kepler heeft op een afstand van 600 lichtjaar een planeet ontdekt waarop leven mogelijk is.…