inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 2.405):

Ziekenhuistuin

Midzomer met zijn overdonderende volte
bladergevaarte van zo moet het zijn, dit
is de vorm die elk van ons vond dit is ons
diepste groen en groen ons wezen, tak aan zijn tak
de grond op de grond, stevig, voldragen,
nergens vermoeden van molm, geen huiver
van langzaam en knisperend stuiptrekkend
stervende wespen.
Alleen wie zelf sterft wordt expert, licht
dit graafrandige voldane op en helpt
zijn bezoeker een feit verder, maar niet ver.

-----------------------
uit: 'Botshol', 1980.

Schrijver: Judith Herzberg
Inzender: Jnb, 6 juni 2011


Geplaatst in de categorie: filosofie

3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 9.233

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)