Alle inzendingen over de mens

29229 resultaten.

Sorteren op:

Weelderig wit

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Zwierezwaaien op een been nog één pijp wees me genadig zwaartekracht laat me maar klagen over steen en beenzaam ouder worden blaas de moedeloosheid uit je oren en lach de spiegel in scherven wordt de oude mens geboren wanneer het geheugen gaat zwerven stram van leden maar nog vol geest ik ben nog nooit zo jong geweest grijs haar…

studente

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
te rusten in het park op vers gestreken grasmat haar toekomst te ontdekken een onwaarschijnlijkheid die leidt tot haar gelijk de professor zonder snor maar montuurloos bebrild de katalysator tot morgen bij het schouwen van haar thesis met voeten die zij zal kussen enkel als hij wil het echt heeft verdiend want zij is studente een mens…

Allerzielen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Als leven wegglijdt uit een mens en aards-zijn stopt dan Geloof ik : dat is niet het einde maar een Nieuw Begin.…
J. Akaba24 oktober 2006Lees meer >

Eens is alles vergeten

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 986
In de grote wereld ben je klein nog kleiner dan de woorden die je kwetsen, kleiner dan de handen die je raken, de smaak van bloed op je lippen Elke nacht speur je de hemel af op zoek naar dat ene, dat ene die je kan bevrijden uit de handen van de grote mensenwereld Maar ook jij mijn kind zal alle pijn vergeten wanneer jij als grote mens…
elze5 november 2008Lees meer >

Vrij zijn

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 777
Een vogel slaat zijn vleugels uit Laat zich dragen op de handen van de wind Het enige van waarde is dat hij zijn vrijheid vindt De stilte kunnen horen Zacht dansen met het leven Heelt verdriet en pijn Laat vergeten en vergeven Niets meer willen Alleen maar zijn Zoals de vogel op de wind Waarom moet een mens vaak eerst hard vallen…
Silvana5 november 2008Lees meer >

Afschrift

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 698
leven blies de schrijver in een vergankelijk relaas met taal als goddelijk instrument beeldde uit in enkel woorden de werkelijke mens – al schrijvend ingekleurd en verkend met de sentimenten van die tijd kleine eigenaardigheden innerlijke en fysieke strijd typische geuren kleuren klanken miskenden uit een triest verleden danken…
Ludy Bührs12 november 2008Lees meer >

Gebed van Maria

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.365
Eens zal mijn zoon Uw rijk gaan bouwen Een baken zijn voor ieder mens Maar hem nu aan mijn hart te houden… Dat is, mijn Heer, mijn liefste wens.…

een 160

gedicht
2.3 met 76 stemmen aantal keer bekeken 21.142
Mens wordt niet mooier. Groeien: niet doen! Maar moet het, dan krom, richting aarde. ----------------------------------------- uit: 'NRC Handelsblad'20 december 2008.…

Job

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
Mooie vrienden heb ik nee ze bleven niet weg gingen zwijgend bij me zitten een veelzeggende stilte toen barstte ik los vervloekt de dag dat ik was geboren de stilte was verbroken de ideeën over God rolden over mij heen dat was verkeerd een goddeloze fout wie zijn jullie dan om met jullie denkbeelden God te verdedigen tegenover de mens…

De Waarheid

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.036
Houd je mond, want er bestond, er bestaat, een ander mens, waarvan ik wens dat ik weet, hoe jij deed, hoe jij denkt. Ik ben gekrenkt. Tot op het bot, tot in mijn ziel. De waarheid viel.…

Madeliefjesmade

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Madeliefjesmade Schoonheid verstopt onder misselijkmakend Zo ook ik, de mensenmade Diep gravend - rot, vies vlees tot in de kern Etend, vretend, honger Altijd meer en weer, etend dat zonder verweer Mens en madelief Begraven onder vies, verrot vlees Vlinder en vlieg Tandenjeugd, levende maag Ik ben de mensenmade, de madeliefjesmade Ook…

egoïsten als we zijn

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 785
de vergiftigde das ligt in het gras en denkt met heimwee aan hoe het vroeger was en dan wij de mens wij trekken geen grens wij denken niet aan die hulpeloze das die ligt in het gras en die met heimwee denkt aan hoe het vroeger was we zorgen ervoor dat wijzelf aan onze trekken komen maar denken niet aan die das die lag in het gras…

Meningloze woorden

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 837
woorden zijn als rozen als je niet uitkijkt zijn ze een messteek in je hart als je ook maar kijkt naar iemands lippen zonder de woorden te verstaan zie je wat ze echt bedoelen ze zeggen wat ze niet menen Een band vaak gesmeed van een glimlach, Van koud staal slechts een eerlijk woord smeedt een band stevig en onfeilbaar en slechts gesmeed…
Aline31 december 2009Lees meer >

De nevel voorbij

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Drenkelingen zijn we die wanhopig over schemergrenzen reiken naar het licht dat werd geroofd uit ogen van een mens wiens zien zo lief had tevergeefs de dood heeft elke sprank gedoofd en laat ons achter in een leven zonder tastend zoals de horizon die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
sacrajewa24 januari 2010Lees meer >

Welk lief woord menen we echt?

hartenkreet
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.498
precies welke weet ik niet of komen ze alleen maar voor in een film of in een lied Dat gevoel laat mij niet los en de tijd zit nauwelijks mee alleen als ik jou spreek vertelt mijn gevoel vast nee De woorden van de liefde worden steeds sneller vaak gezegd Wat zou je nog kunnen zeggen Welk lief woord menen we echt?…

Lichtjaren

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 613
Gedacht, verbeeld en helder raakt ons de nacht waar wij liggen tussen Draak en grote Stier, maan verlichte planeten, belichaming van verbeelding, wat een mens in sterren ziet, lichte schil uit het stof van alledag zal door tijd worden vergeten en anders niet, dromen naast onszelf,met elkaar door lichtjaren van schaduwen en vertier…
pama22 maart 2010Lees meer >

Op een weg tussen de weiden

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 10.299
Op een weg tussen de weiden - geen mens te zien, alleen wat eenden slapend weggedoken in het gras, en de lichten van verspreide boerderijen wedijverend met de avondster - raakt vrede mijn ogen aan.…

VRIJ VERSTAAN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
De sterke gelovigen van vierduizend jaren terug kenden geen geschriften der godgeleerdheid of vrome geschiedenis maar aanvaardden met ruime geest het bestaan van 't Opperwezen en Diens heerschappij aangezien zij zich niet de kern der Schepping voelden maar hun nietigheid als mens beseften een kleine vonk die vluchtig door het heelal zweeft…

Het licht van God

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 443
ik begreep je zinnen ook al ging ik niet naar binnen om naar de kleur van je ziel te kijken, en welk mens heeft dat recht?…

anker

hartenkreet
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 998
ik heb m`n vijanden lief vergeef hen zij zijn blind dragen het kind naar het kruis vergeef mij voor al mijn kwalen ik leef van mijn verhalen verhalen waarin ik leef ik leef mens! één wens de toekomst komt tot nu onder het stront m`n lief wablief? ook jouw vijand leer er is hoop…
lugh16 oktober 2010Lees meer >

Ze zeggen:

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
Ze zeggen: de recessie is op zijn retour Ze zeggen: de knip kan weer open Ze zeggen: alles komt weer goed Ze zeggen: we moeten bezuinigen Ze zeggen: de premies gaan omhoog Ze zeggen: we moeten de prijs betalen Ze zeggen: ze zeggen zoveel, dat ze niet meer weten wat Ze zeggen: en daarom snapt geen mens nog iets van wat ze zeggen…
An Terlouw20 oktober 2010Lees meer >

de herinnering blijft

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.164
In een groene oase door sereenheid en rust omgeven waar het zonlicht de graven kust besef je de eindigheid van het leven waar alleen het gezang van de vogels de stilte doorbreekt als het verdriet zacht tot ons spreekt dan voel je het gemis van een dierbaar mens die er niet meer is In deze stille oase ontstaat een moment van bezinning om…
ria5 mei 2011Lees meer >

Het broeit (OCCUPY)

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
glanzen weer mensen pikken het niet meer zij willen vogels horen fluiten zonder stress naar buiten het economisch groeien kan hen niet meer boeien geen jacht op geld en macht breken met afhankelijkheid van kapitaal en speculaties een eigen koers zonder hun malversaties de maatschappij zal in zijn voegen kraken want ooit gaat de mens…
wil melker15 oktober 2011Lees meer >

Mauro

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
Minister Gerd heeft nog eens goed gekeken Want Gerd als mens die zat er nogal mee Toen keek een andere Gerd weer naar de PVV En was de zaak voor Mauro snel bekeken Kan deze clown die voor tirannen zwicht Niet met de eerste trein mee naar Maastricht?…
trawant26 oktober 2011Lees meer >

het getal der woorden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
mystiek omringt woorden elke letter draagt bij tot het gewicht dat in de schaal gelegd wordt welk een massa kan een mens verdragen, wat verdampt als angels share?…
enrico19 januari 2012Lees meer >

Normaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Wat zegt een mens tegen zijn kompaan als die weer aan de kant mag blijven staan? Vloekt ie hem naar de hel en terug doet ie dat traag of juist heel vlug. Wat is normaal in deze tijd, ik raak warempel het besef van gewoon, een beetje kwijt. Maar dat is zo gek toch niet of wel?…

Spreek me niet... .

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 908
Spreek me aan..., praat tegen me, met mij, en niet achter mijn rug, over krachten en zwakheden..., Ík, mens, die al genoeg heeft geleden.…
Petra Hermans28 september 2012Lees meer >

Mijn gevecht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
mijn magie der geest, door menig mens bevreesd. Echter, alleen in heden haar innerlijke kracht loslaten, ten zeerste gevreesd...…

Hollandsche Schouwburg

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 760
Duizenden mensen lieten we vertrekken, duizenden keren een mens lieten we hier verrekken. Koffers zinloze bagage weg zonder woorden, de laatste illusies voor het zielloos vermoorden Wij wisten het wisten het uit ons brein, we wisten het niet waren onwetend van de pijn.…