6607 resultaten.
ik zwijg
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.249 ik zwijg
dat is mijn part
slik slechts even
als jouw ogen schouwen
en je lijf schokt
in een bevende smart
al heb ik weet
van diepe dode grachten
en luchten
zo zwart als roet
mijn ziel kent nimmer
het verstild smachten
dat jou
vereenzamen doet
maar ik zie ook
jong lente groen
in alles ontstaan
als een aardse zoen
die jou uiteindelijk…
ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.249 Kijk ik in haar groene ogen
omringd door bloemenpracht
dan kan ik slechts gaan dromen
van dingen die ik nooit te nimmer had verwacht
Van wilde hartstocht
en van tederheid
van peilloos diepe dalen
waarin ik word bevrijd
Van slanke witte vormen
van inhalen van al zo
lang vervlogen tijd
Haar glimlach is verscholen
Zie ik in het gezicht…
vrij me met liefde
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
863 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
met liefde troost me vandaag
in het blauw van de…
schilderij in vele teinten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
961 gloeiend hete zon
op gekrijte kassen
diefjes af te rukken
tomaten hangend
in gekleurde trossen
aan ijzerdraden
met touwtjes
opgebonden planten
langs de paden
nu vader nog
met vele jaren
in vaal groen
uitgeslagen alpino
op het hoofd
die kwam de tuin
niet meer uit
flessen thee
aan touwtjes
in de koele sloot
schilderijen
in vele…
van gevoel ontheemd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
809 indien ik mij slechts ken
als schaduw van de dood
geen weet heb
van een levend ven
of gedesemd brood
en mijn armen
niet kunnen reiken
naar de hoop
van een nabije oase
dan zwem ik
in troebel water
of vecht mij uit
een zuigend moeras
er is dan geen later
of nieuw groen gras
de ander is mij vreemd
met telkens weer
die angstige…
Een steek van jaloezie
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
974 momenten
boordevol geluk
de lucht
en bomen
zon en wolken
niets kan stuk
laat gras
en groen
maar bij mij
komen
een steek
van jaloezie
de blik
van schrik
het zaaien
van de twijfel
de onlust
in de lucht
het is de rust
die vlucht
stemmingsval
is groot
de oorzaak
wel te duiden
het zijn gewoon
hormonenbuien
waar liefde ademt…
Carpe diem
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.806 bevangen met het oog
en de soepelheid van kleuren zien
schoonheid proeven de mens ontroeren
lijnen volgen in ontdekkingsreis en er is
nog zoveel meer nog zoveel meer te doen
mijn leunstoel kraakt jasmijn neemt jaren
terug wat een hart tentoon spreidde
de dag licht in elke voelspriet lippen bevoelen
kreukels in de zomer is geborgenheid van groen…
Zondagnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.023 Een nachtegaal zingt
groen minnend dansend,
wolken duisteren maan dromend
de weg terug zonder aarzeling
begonnen,
stille sterren
en alle daargelaten zaken van het hart
voel ik zo langzaam, vallen in de nacht,
van wuivende gebaren, en jij daar in de verte
weet van mijn dromen,
buigt in stilte naar het zand
dat wij ooit, zeldzaam, in…
Haar Ogen
hartenkreet
2.5 met 41 stemmen
1.937 sinaasappelgaard
gloeiend in het oranje eerbetoon
overgebracht door de wolken
boven een veel te hoge horizon
Ergens daarachter een dansende Medusa
Vurige slangen, wijds uitgewaaierd,
hun veelstemmig gebed diep galmend
hun honger verzadigd of vergeten
Het blinkend schild blijft achter
op weg naar haar beeldentuin
ondanks de belofte
van vochtig groen…
Als ik de lucht zou zijn..
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.027 Als ik de lucht zou zijn,
Dan zou de dood mij als vijand zien,
Zou ik de wereld goed bekijken,
Alle zeeën, alle rijken…
Als ik de lucht zou zijn,
Dan zou ik kaarsen stiekem uitblazen,
Over de groene velden razen,
En het steeds maar overdoen…
Muisdagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
637 gezeten op zijn geliefde muurtje
schudt hij de muisdagen van zich af
zoals een hond de neten
wolken verjaagt hij spelenderwijs
ademt klanken langs zijn lippen
daagt het leven voor zich uit
tieren zal hij, zoals groene mossen
zich niet voegen naar de stenen
maar groeien in wildverband
hij stopt zijn wereld in de binnenzak
stroopt de mouwen…
De kerstboom van jaar nul
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.656 wij hebben
hem gevonden
de kerstboom
van jaar nul
naar hedendaagse
maatstaven met
slingers en wat ballen
een onverkoopbaar prul
een kant door
de stal gekaald
de koude winter had
pril groen vervaald
hij heeft de ezel
en de os zien staan
de kribbe en het wonder
van geboorte langs zien gaan
is uitgegroeid tot
het symbool van kerst…
De herfst bedekt hun kale lijven
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De ramen spatten eenzaamheid
spiegelen de dood als vanzelfsprekend
en zaaien vergif over het ongewenste groen
zodat het leven de kans krijgt
om weer als maagd
te worden herkend
maar niet wanneer kleuters
hun verleden boetseren
in een ongewenste infrastructuur
zodat hun jonge leven te vroeg
zal worden gerijpt
tot het moment dat de herfst…
Huisje nummer zeven
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
689 de geur van vers gemaaid gras
verbloemd het dorre leven
in dit hof, dat nimmer groen was
zoek ik huisje nummer zeven
een bord geeft wat weg is aan
Lindeplein slechts een gegeven
ik zie geen linde staan
maar wel huisje nummer zeven
daar versteend meneer van Lem
hij was wat achter gebleven
de gemeente metselde hem
in huisje nummer zeven…
geluk zo dichtbij
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 voordat ik ontzield
me achter wit en blauw
schijnvleugelig beweeg
wees ik graag
vandaag en morgen
in mijn immer groene streek
met zicht op wei
restheuvels eroderend vrij
veldbloemen langs holle wegen
glinsterend blauwgroene beken
in ’t bos kabouter spelend
en zelfs ben ik
de speeltijd voorbij
er is altijd geluk zo dichtbij
je…
Worldisme
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
990 Glob' is van ons allemaal
Bedenk dit nou toch eens een keer
Gun elkaar
Licht en gun elkaar
Ruimte met heel veel groen
't Is mog'lijk
't Moet kunnen…
februari
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
749 verborgen onder
glinsterende kralen
aan natte takken
nog niet groen
zitten knoppen
verscholen
in een jasje
van lentegroen
na natte sneeuw
hagel hard
gure westenwind
en grauwe lucht
komt met stralen
licht en
warm de zon
een lentezucht
tinten teer
nog nooit gevangen
waaieren uit
brengen geur
alles komt
tot leven
een groot…
Ingesloten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
647 trekt de muts nog meer
over zijn bevroren oren
er hangt 'n ijspegel aan zijn neus
zo koud was het nog nooit te voren
baant hij zich 'n weg
door het vergeten oude bos
waar niets meer groeien kan
op het bevroren groene mos
vervreemd van donkere bomen
koud de rilling over z'n rug
uren lopend in foute cirkels
vergeten hoe de weg terug…
Zij, die Lente heet
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
869 nu winter de laatste niesbui heeft
z'n mantel uitgeveegd
zit lente op zijn schouders
jong en fris en groen
speelt zij met wilde haren
spint een draad van oude dagen
om te glijden naar benee
haar zoete adem zo licht en teer
bemind door vroege vogels
strijkt ontluikend neer
vooruitgesneld door faam
proeft en voelt
een ieder haar naam…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
Poëzie als prooi
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 ganzenveer
het dubbelloopse jachtgeweer
ogen waakzaam wachtend
op poëzie als prooi verschijnend
door schrijvers van divers allooi
hij schiet en raakt
de minsten uit de rij
vleugellam of dood ze zijn erbij
geen hond die apporteert
wel ratten gieren en hyena’s
zij ruimen zijn arena’s
struinen verder op het net
naar weerloos en nog groen…
Uitwissen uit mijn geheugen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.181 Ik kijk naar het water en het vermengt zich met de wateren en verdwijnt in de groene diepte.
Ik richt mijn aandacht op de vogelzang en alles wat je gezegd hebt wordt vergeten.
Je keert terug naar de oblivion.…
EX-LIEFDE
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
1.393 Het marmer is groen uitgeslagen
aangetast door jaren
gebrek aan onderhoud
je liet je gevoelens los
verzonk in zelfmedelijden
kwam in een neergaande spiraal,
die je rechtstreeks bracht
daar waar geen toekomst is
toch hield je van me
ik weet het maar al te goed,
waarom keerde het leven zich tegen je,
terwijl mijn helpende hand er was…
bemoediging
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
765 wat me al dagen belaagde leek opeens
vervlogen toen ik zo licht als een veer
door het warmend geel van volgroeide
zonnebloemen werd opgenomen bijna
dronken in het groen van parelend gras
boven water kwam
en wat me bedrukte plots verdwenen was
terwijl ik naar ‘t weidse van helderblauwe
luchten staarde er 'n vleugje vertrouwen…
Een koude witte kerst
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.058 zacht zingt
het jingle bells
door dennengeur uit
stenen met een ecokeur
de natuur
is niet belazerd
de kluit krijgt
regelmatig water
geen kaarsen
in de boom maar
licht gesluierd
met groene stroom
een stal
met dubbel glas
spuitbussneeuw
zonder gevaarlijk gas
een koude witte kerst
die ons nog lang zal heugen
alleen de co2 uitstoot…
In haar laatste kwartier
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
526 ik schijn maan
op je goudblonde haar
zij is in haar laatste kwartier
pluk stralende sterren
en twinkel het licht
in je groen blauwe ogen
jij ademt bloemen
wijst mij hun kleuren
in bedwelmende geuren
in het kwijnend licht
van de dalende zon kus ik
teder je bloedrode mond
jij bent mijn hemel
en ik jouw heelal
onze liefde gedijt…
Je bloesemde fel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 je ademde
warm en zacht
ik ging mee in je kracht
ontdooide de grond
waar ik in lente
het prille groen vond
je bloesemde fel
bloeide je bloemen
veelkleurig en snel
we zomerden samen
oneindige dagen wisten ons
nachts met koelte te laven
oogsten in roze de vrucht
die enkel de herfst kon geven
het eerste liefdeskind van ons leven…
Witte Ziel
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
701 De bloem die me gaf
pootte in mijn tuin
op jouw manier
zo stevig en krachtig
kijkt naar mij zo lief
zo zachtig
teer diep helder wit
groen haar hart als het jouwe
geel ingebed in het mijne
Bloeit temidden van zaaddozen
Deze winter zullen zij gerijpt
mijn tuin bevruchten
Zo hier dat wel
Zo daar wij niet
Zo lang mijn tranen
mijn me kunnen…
nachtvorst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
541 nu kou de adem nam van zachte bloesems
twijfelt leven of ze verder kan, de
kille dood neemt kleur uit welig groen
de lente wacht
alsof ze stilletjes vertellen wil dat
uit één nacht
geen gram valt te behalen
over zeven weken bloeit april in witte jacobsladders
tree voor tree beklimt mijn spijt
langs bloemen die er niet toe doen…
Lichtmuziek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
719 Het is mooi dat helmgras op de duinen
als het door de dag heen
verkleurt van groen naar blauw
om kwart voor zeven begint de vloed al te bedaren
de dageraad te dagen, alsook de dauw
en lijkt ook de samenspraak
van scholeksters over de zandbanken
het meest op Mozart, in zijn vroege jaren.…