5861 resultaten.
In relativeren
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
495 het moet een vreemd
land zijn waar onze zon
zich iedere ochtend richt
naar haar eigen bron
ontluikt in rood
haar seizoenbaan trekt
met ons planetenstelsel
hijgend in de nek
wie weet is zij
de mooiste uit de
interstellaire bloemenwei
brekend in het zomerlicht
dat in eeuwigheidswaarde
zijn grootsheid heeft benoemd
in het voeren van…
Populistische eenvoud
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
454 ik voelde grond golven
wist hun agressie
kende vorm en kleur
rook nerveuze krachten
in onontkoombare hitte
tijdens de duur van het vuur
patronen schoten
uit een archaïsch verleden
om te innoveren in heden
herkenbaar in hun
beproefd strakke regie
van populistische eenvoud
de eenling verdween
in het schuim van de
immens rood ziedende…
Een andere partituur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 ik zag
geel dansen
uit de rode vlam
die van de zon af kwam
voelde warmte
in koesterend pulseren
van onzichtbare wolken
die huid masseerden
wist de stijgende
hype van een worden
met de eeuwige bron
ons leven en de zon
heb alles losgelaten
ben gegaan maar pas
in volledige overgave
besefte ik wie dit had gedaan
in alles wat…
Hallucinerend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 ik kende de afgrond
in afzet en wist het
langdurig zweven
zag het trillen en beven
van opwaartse druk langs
scherpe stukken rots
voelde het eerste
scheurend contact van
huid als het rode bloed spat
sneller werden rotaties
in het hallucinerend
eenparig versneld gaan
zwart overheerste
in afgesneden lucht op
mijn laatste fatale…
Bol gepramd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 rood bewoog
de spraakwaterval
van hoog naar beneden
nooit even stil en
tevreden over het
spraakmakend heden
hoog opgezeild
klapperden oren
steevast verleden tijd
strengden ogen
de te volgen route
zonder mededogen
het boegbeeld
sneed bol gepramd
regelmatig de zelfkant
pas toen ik
je kuste verstomde
jouw vocale energie
met…
Jouw tweede huid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ik voelde nog vaag
jouw tweede huid
in tedere omhelzing
zacht rode lippen
kusten ingetogen
schermend blauw
met het eindeloos
repeterende nabeeld
ik houd van jou
woordloos koos
verliefd het
manuele spreken
waarbij het scherm
voorkwam dat wij ons
al snel verveelden
zelfs in de meest
subtiele lichaamstaal
waren wij nooit klaar…
STEVE BIKO
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
460 je stierf door wrede rassenhaat
hun angst verwerd tot doden
biddend en wel tot Gode
bevreesd voor zwarten, roden
we weten toch hoe dat gaat
je stierf door wrede rassenhaat
apartheid vroeg om doden
geweld was in de mode
en wet in de apartheidsstaat
je stierf door wrede rassenhaat
vermenging was verboden
verzet de enig juiste daad
bevrijding…
Gods smidse
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 ik zag hoe
jij lachte
naar de laatste
vlammetjes in
het vuur jij kende
hun levensduur
jouw adem
blies nieuw leven
in de ziel van wat
smeulende resten
wakkerde geesten
aan om verder te gaan
zoals zij
vroeger loeiden
in rood en blauw
samen vloeiden
tot de immense
hitte van gods smidse
waar weerbarstig
ijzer gebogen werd…
Op de bres
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 de lucht is onbewolkt de rode zon maakt vrolijk; de sneeuwwitte tijd
door het zingen een wonder gebeurd
een meisje dat het getokkel op de harp heeft gehoord
de muziek in eenheid gekleurd; zachte adem zachte adem
liefde die in 't hart is gelegd
onstuimige paarden op de kruissprong van de wegen
amazone de zegen
in de tweesprong; het…
SCHEMER VERBINDT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Fonkelingen wijzen op
glazen, mooi rood van wijn.
Handen omvatten, slokken
worden speels genomen.
Monden proeven, vormen
woorden. Gelach klinkt op.
Wie is nu wie? Wie zegt wat?
‘n Hoge stem: waar is de wc?…
Zonder hoop is er geen leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Een lied wat zo opgewekt wordt gezongen
In de Nederlandse Geloofstempels
Nu met honderdduizenden bloeiende klaprozen
In zovele oer Nederlandse landschappen
Zie ik het wel voor me in die Negev-woestijn
Bloeiende rode rozen, honderdduizenden
Maar zo kwetsbaar als de klaproos is
Zo kwetsbaar zijn in Palestina, in Israel
hun woeste woestijn…
Onveranderlijk Woord
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 in ‘t ochtendlicht
in nieuwe vaten
dat hunner tongen
doen ontwaken
het schoonste lied
van hemelse tinctuur
rondom
het wilde
woud het dorre hout
de blijde klank van
de gitaren
o wonderschone
zilverblauwen snaren
wie kan uw klanken evenaren
mijn schoonste lief
roos van Sharon
hartendief
in de tuin
vol rode…
Een hert dwaalt door de mist.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 Nu de nevel is opgetrokken
en het licht op rood springt
zie ik haar voor me, een verschrikt hert
met grote lieve ogen.
Ik schakel naar tweede en prevel zacht;
wees niet bang voor warmte en poëzie.
Mijn schrander, lieflijk hert, voel je vrij
en kom je laven aan de bron.…
Zomeravond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
584 Zomeravond
Op het stoepje naast m’n voordeur
staat een bankje voor mij alleen
de zon schijnt haar zomeravondkleuren
in oranje –rood en geel
de lijster op haar nest doet haar best
fluitend mijn gedachten te begeleiden
waarmee ik dromend speel
de schaduw van de plataan is wat opzij gegaan
ze zet mij in het verstilde licht
Aronskelk vouwt…
Deze lentegift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 opgebruikt
door alleen al
de geur van
deze lentegift
nog zijn de
kraampjes dicht
maar het warm
aroma ontsnapt
tussen de zeilen
uit de vol voorjaar
opgetaste stalletjes
nog houdt een klein
probleem de
verkoop tegen
het is de
donker
dreigende
onweersbui
van boven
die de bellefleuren
nog even door
de regen het
extra diep donker
rood…
Tegenvleugs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
470 zo her en der
lijkt aarde
tegenvleugs
gestoffeerd
waar rotsen
nog eruptie-
warm zijn
verschroeit het
opkomend gewas
baant lava
zijn wegen alsof
de infrastructuur
er al eeuwen ligt
is land eonenlang
verzonken in de tijd
waar rood zand zijn
vele woestijnen weet
door oases benijd
de geosfeer
lijkt te spelen
met een overvloed…
Als het vuur gedoofd is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 opeens een vogel neer
Ik hoor gefladder, zie hem niet
Ik steek mijn linkerarm naar voren
Er wordt een requiem geboren
Hij vindt mijn vinger, zingt zijn lied
Een hersenschim met olielamp
Waardoor we worden meegenomen
Sommeert ons nu niet weg te dromen
We volgen hem en ik verkramp
Ik voel iets vloeien, het gaat stromen
Is rood…
L' origine du monde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
729 louter invitatie
het erotische werk
dat menig mannelijke
kijker in vervoering bracht
met rode oortjes
in het Museum d' Orsay
het levenswerk van
Gustave Gourbet betasten
met begerige ogen...…
De heks van Buchenwald
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Je hoorde hoe zij aan kwam lopen
Haar ene schoen was rood van kleur
De ander blauw, inferieur
Zij die zich niet wou laten dopen
Met aan haar schoenen rinkelbellen
-Als was ze eerder dier dan mens-
Voldeed zij braaf aan heersers wens
Zich als een Joodse op te stellen
Geschift, de dwazen die bedachten
Hoe een bevolkingsgroep te merken
Met…
Herdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de ondergaande zon
kleurt de hemel bloedrood
universele emoties
verspreiden zich over de velden
waar rode klaprozen bloeien
in de stilte staan rijen kruisen
de grond is doorweekt
van verloren tranen
verwoeste levens marcheren
als een bloedrode draad
door de wandelgangen
van de genadeloze hebzucht
een gedwongen afscheid
van…
Op strooptocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
362 ik heb ze
al zien vallen
de komende
zomer en
herfstkleuren
uit de krullen
van je haar in
fantasiemodel
speels opgelicht
door de lange
zomerzon die
haar oogst bij
tegenlicht zag
in de groot
ovale spiegel
van de kapper
het rood van
je lippen en
de warme
vriendelijkheid
van je lach
completeerde
het assortiment
maandenlang haar…
Kleurnegatief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Mijn oor is kleurpositief
de rode rand kookt
van jouw woorden, fel
licht spat uit de schelp
en hangt voor mijn mond
voor mijn ingehouden adem
mijn lippen nog niet open
mijn gedachten onuitgesproken
mijn blik kleurnegatief
met doorbloede hersenen
gekruiste armen, gloeiend
van argwaan en verzet
van willen aanvallen
Jij zult er niet…
LAIS CCLXXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Rood kleurt het haar wangen, zacht.
Het licht is jurk, glijdende zijde daar
waar haar oker zich onthult: huid, gebaar
van haar, één glimp ervan geeft het bescheid.
Het laat zich door haar leden leiden, scheidt
hemel van aarde, water van hel, vuurt
de tongen aan van elk bestaan: waarheid,
kilte in klaarte, het spreekt tot het duurt.…
LAIS CCLX
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
562 Hoezeer het schrokken van uw haat u leidt,
dat u zich in uw gal verslikt en bol
uw rode hoofd laat draaien als een tol,
dat zweren van verwijt te barsten staan
in uw bevroren schoot, tekort gedaan
door het wier pen u nu ter dood benijdt,
omdat het u bij leven koud liet staan
en tot verrukking nu een ander leidt.…
Herstwandeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik verlang naar kussen,
onder een geheel van bomen met
rood, geel en bruin geworden bladeren,
onrustig wachtend op dartelende wind
om verlost vrij weg te mogen zweven
naar een reeds bezaaide ondergrond
voorzien van een mild verend mos,
te vochtig voor een liggend verblijf.…
Echt winters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
413 ik heb ze
weer gezien
de spaans
sprekende duiven
hun ruiven vol middagzon
in verlaten siësta tijd
een balkonnetje
op het zuiden en
het voorzichtig
luiden van de
klokjes in de
ijle morgenstond
waar landarbeiders
al uren bezig zijn
met de aardbeioogst
waarvan smaak en geur
het knapperig stokbrood
feestelijk rood kleurt
hier…
Doorgeefjas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
675 De symbiose tussen hema
en sas reparaz
is de taal die zij als eerste
teruggaf aan de oerhollandsche
eenheidsprijzenmaatschappij
nog immer in de hoofdstad zetelend is zij niet enkel meer
die rode in de winkelrij
van eigen bloed en bodem
rookworst en tompoucen vrij
zij propageert refurbished
maar geen kaasschaafmethodiek
met meegroeirompertjes…
Men zei.....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 Daarom zijn de straten rood.
Hier kraait een baby niet.
Onder ‘t puin kan ze niet.
Hier is er geen zon meer.
Maar een bom, keer op keer
Is er dan geen God, die dit ziet?
En helpt met dit leed en verdriet.
Of heet die God soms Allah hier?
Verlicht hij pijn op zijn manier?
Wie het dan ook moge zijn,
moge Hij verlichten, hun pijn.…
Stukjes lente
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 ik zag haar
dwalen met
een lach om
intakte zonnestralen
te rapen en
daarmee nu al
stukjes lente
te maken
voorzichtig
lopend om het
snelste voorjaar
niet kapot te
maken want
ieder jaar heeft
weer zijn eigen
kleurpalet en
diverse
snuisterijen
waar blauw wit
en geel vaak
overheersen
in het groen is
rood en paars veelal
in de…
De wereld daarbuiten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
909 In het blauwe licht
van dit atelier is het
een wachten van
een leger koppen
gekleid uit
rode grond
Met lege oogkassen
zonder weten
wachten op de zon die
hen drogen zal een
leger dat blindstaart door
het venster naar het licht
Poreuze koppen in klei
en atelier gevangen
strijdwagen paard
noch wapen zullen
keizers tombe
bewaken…