4375 resultaten.
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar de
zomer…
Dezelfde zon........
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
2.173 De allereerste zonnestralen
Strelen zachtjes mijn gezicht
Ik staar naar het mooie strand
Glinsterend in het ochtendlicht
Ik denk weer terug aan toen
Wij zaten samen op dit terras
Ik voelde me zo intens verliefd
Toch kende ik je nog maar pas
Jij gaf mijn toekomst kleur
Maakte me zo vrolijk en blij
Een jaar vol liefde en geluk
In een zomer…
Monoloog met J.
gedicht
2.5 met 45 stemmen
20.334 Langs de muren
druppelt J. naar binnen ook deze keer
zie ik ergens tegen op, tegen alles, tegen
deuren die maar langzaam dicht lijken te
willen slaan, tegen plafond dat stug blijft
hangen in de hitte, tegen stormachtig
zomers sentiment, maar vooral
tegen J. die erg naar jazz verlangen zal.
----------------------------------------
uit…
zag felle stralen in geluid verdwalen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 dreiging
die van onweer uit ging
in donkere wolken
donderde de bliksem, zag
felle stralen in geluid verdwalen
ze raakten niet, alleen
het licht sloeg door de buien
zon weerkaatste vals tegen de puien
brak met regenbogen
in een laatste pogen om
de dag nog kleur te geven
daarna kwam grijs en grauw
in de kou van hagelstenen
nam de zomer…
de stenen zou gaan tellen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 ik zag je
nog een keer
je hoofd omdraaien
wat in het tasje graaien
je wuifde met een doek
als laatste groet
ik wist dat je de stenen
zou gaan tellen
tot aan de hoek
ik sloot de deur
proefde nog de
oogst aan geur
die altijd bij je was
als ik je lente zag
de zomer liep
na jaren winteren
voor het eerst
weer in de pas
ik zie…
bevroren tranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
991 er zijn van die momenten
dan splijt een oud gevoel
zich van mijn nieuwe lente
als oude zuigende wortels
schraal, zo gevoelloos koel
een onbegrepen negatief
verbeeld in grijs en zwartwit
hoe de ziel werd verscheurd
nimmer zal die herinnering
alsnog in zorgende liefde
worden ontwikkeld
laat staan in een zomers
bouquet worden gekleurd…
koepel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 die ons bestaan bevestigt
is een snoer van wonderen
de blauwe hemelkoepel
jubelkleuren van de herfst
fonkelende sterren
in zwart winterfluweeel
met daaronder een verstilde
witbevroren wereld
dan de jonge lente
met ijlgroene bosranden
witgewolkte luchten
met de zon
die ons langzaam
levenswarmte teruggeeft
we kunnen dromen
van zomerse…
Verkleurd
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.009 Mijn gouden dagen
Zijn naar grauw verschoven
Grijze muizen knaagden
De kleuren van mijn roze bril
Waardoor ik
Altijd zomer zag
Oplichtend
Witte muren vol
Blauwe regen en
Schaterend geel de
Straten in zag stromen.
Toeters en bellen
Goudgerande hoeden en
Bontgekleurde slingers overal.…
Campusimpressie 21/5
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
858 In de zomer
is het uitzicht mooi.…
in het zingen van de wielen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.550 je klaproost in
het geel van korenvelden
je armen waren bloot
een zonnehoed
daaronder blonde haren
je kwam ons tegemoet
ik zag de bloemen in
je ogen, het veldboeket
kleurde de zomer in je hand
je was de zon
geen schaduwen te zien
het licht kwam zo van boven
je keek heel blij en
zwaaide lang naar mij
terwijl we langs je stoven…
DE BOUWMEESTER
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.782 Zomerse bloei van fier gekruind planten,
Zozeeer heb ik uw gratie liefgehad,
Dat ik met U, het aan uw vorm verwante,
De straat en 't plein versierd heb van mijn stad.…
M A A G D E N G R O E N
poëzie
3.8 met 20 stemmen
3.043 Doch neen: ‘t onedel stof,
hierboven onbekend,
geschonden hebben zal ‘t,
eer nog de zomer endt!…
Iets
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
3.209 Er is Iets in het leven
dat de regen zingen doet,
Iets dat de winter zomers maakt
en je tranen lachen laat.
Er is iets in het leven
dat zure wolken kleurt tot zoet,
Iets dat doorgaat tot je schatert
en niet maalt om al je flaters.
Er is iets in het leven
dat heel stil deelt in je verdriet,
zo stil dat je ‘t soms niet ziet.…
de wijn was zuurder dan
netgedicht
2.9 met 108 stemmen
20.681 de wijn was
zuurder dan de druiven
oogden in hun glans
de schrale grond
gaf hen geen kans
te zoeten in de zon
koude nachten zetten
zwaar bevochten sappen
niet in suikers om
groene bladeren tierden
weinig zomer, het scherpe
vocht ontwaakte zelfs de dromer
maar in de
nasmaak proefde je
de strijd der elementen
het donkerrood…
aan de andere
hartenkreet
2.2 met 19 stemmen
2.649 je bent gegaan
in een zomerse nacht
en je hebt een gat gedolven
daar ligt nu heel diep
in de donkere grond
onze prille liefde bedolven
je zegt nu ja
want die liefde is dood
je draait je om en gaat heen
maar ik begrijp niet
dat jij kunt vergeten
hoe eens ook voor ons
de zon scheen
je voelt je bevrijd
van de liefde en mij…
Is het einde zoek?
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 Aan elke zomer gaat een voorjaar voor.
Men kan erna een najaar niet vermijden.
Een winter volgt. Een ringlijn is het spoor
waarop seizoenen volgens schema rijden.
De punctualiteit kan mij verblijden,
wanneer ik weer de lenteklokjes hoor.
- Maar tot besluit beken ik: Ik ben boos.…
Door warmte bevangen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.704 ruitenwissers vegen de kletterende
regendruppels van de voorruit
Op gedreven wijze jaag ik door de nacht
over de snelweg naar mijn Lief
die thuis op me wacht
De brede rechte weg, anders altijd zo druk
is op dit tijdstip leeg en verlaten
het herfstweer in deze nacht één groot drama
De amper zichtbare omgeving vormt kale schimmen
In de zomer…
Goud
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
974 ik denk nog hoopvol dat het zomer is
maar spinnen weven al hun herfstgordijnen
ze wachten in de fraai gesponnen lijnen
Tot een insect zich dodelijk vergist
wanneer een najaarsstorm de kleuren wist
uit bladerkronen zal het bos verkwijnen
en telkens weer bevangt mij droefenis
om dit massale sterven zonder pijnen
ondanks de warme zon krijg…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 passchendaele
golvende korenvelden
doorvlekt met rode bloemen
vrede geurend over akkers
verten trillend in zomerse rust
eens was deze aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen…
Gisteren en vandaag
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.201 ik heb je gisteren in mijn droom terug gezien
maar jij bent voor mij niet meer als gisteren
ook deze kille novemberdag laat merken
dat de warmte van de zomer achter ons ligt
vandaag heb ik een nieuwe droom
ook al is ze niet zo gewoon
ze is zacht als jong lentegras
een nieuw vers vol ideaal
misschien denk je nu
dat je van dromen alleen niet…
Krullend haar
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.245 het zit echt vreselijk, ja ik voel me verloren
in de zomer is het drie keer zo groot
vette wortels en de puntjes zijn dood
ik bedacht een oplossing...daarbij hoorde een schaar
na een kwartier had ik kort haar
nog steeds was ik niet tevreden,
ik had al die tijd de waarheid vermeden
ik keek in de spiegel en zag de lelijke achtergrond,…
Jij watervalde speels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
777 waterlopen spraken
ik traag en diep
jij watervalde speels omdat
rotsen jou steeds raakten
we mengden donker licht
zag jouw gezicht ontwaken jij
wist mijn kou weer warm te maken
kuste bloemen
aan de borders was chaotisch
je vitaalde leven tot exotisch
spatte waar ik stroomde
ik heb je ogen lief jij bent
de lente van mijn laatste zomer…
Zonnebloemen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.407 We leven in de éne wereld
waar veel verdriet en onrecht zijn
maar ook de geuren van de zomer
en bloemen vol van zonneschijn;
de wereld van de zonnebloemen:
een hart van goud en geel van licht,
de bladeren vol groen verlangen,
de kroon vol fierheid opgericht
verlangend naar de mooie uren
naar zon en hoop en kinderlied,
maar ach, zovele…
overal gespikkeld wit
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.234 we hebben nu
ons eigen bos en
paddenstoelen samen
jij rood en overal
gespikkeld wit en ik
wat bruin met eekhoorngeel
we lenten ondergronds
zomeren in bovenkomen
herfsten vochtig onze dromen
we kleuren samen
jij de dame ik de heer
of andersom een enkele keer
dat heksen dansen in
een kring ze sluiten ons
met maanlicht…
Advent
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.471 zwartgesleepte sluier, soezende zomer
tuimelt lichtvoetig als een vilten stemvork
over ons glinsterdak, ondermaans bestaan
krioelt van noten, zingt van opschudding, klinkt
lentelijk, tot winterstof helderhoog zweeft,
licht wordt als groeiend gras haar bloemen
ten hemel richt alsof God spreekt, zij
vergeten dat bangtrillende kou
anders is dan…
Ik ben niet gevlucht om in dit land
gedicht
3.4 met 31 stemmen
10.544 .
-----------------------------------------------
uit: 'Gedichten voor de zomer', 2003.…
aan de bar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.003 Terwijl de bar mijn hoofd kuste
(niet zachtzinnig, heel gemeen)
en mijn lichaam op de grond viel
dacht ik alleen aan toen
aan die hele hete zomer
en die eindeloze zoen.
En ondanks het gelach
dat om mij heen verscheen
voelde ik mij plotseling
helemaal niet meer alleen.…
wind heeft je gestreeld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
677 waai maar weg
mijn bladeren
de witte zijden
kennen nog geen licht
gestreeld door zon
werd groen de kleur
je groeide lentegroot
tot de zomer naakte
alleen de onderkant
moest nog ontwaken
het verlegen draaien
zal volwassen maken
wind heeft je gestreeld
met je gespeeld
de wereld laten zien
in zijdelings passeren
de eerste zomerdag…
ook al wintert het kapot
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.037 ik kijk niet terug
maar blader door een herfst
die blad voor blad verrot
de smurrie wordt eens lente
ook al wintert het kapot
de dode boom die sprieterig
reikt naar dromen over zomer
was groen en ongerept , verloor
zijn strijd tegen het ouder worden
in een tijd die niet wordt terug gezet
de paden zijn nu afgedekt
mos heeft zich al afgezet…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 in een veld met woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand tot hand
we roken voorjaar in het heden
je wees de zomer…