5959 resultaten.
femme fatale
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.554 Lokt hem dan nader voor een snelle daad,
verzekerd van zijn dierlijke verlangen;
zo houdt ze hem en zijn begeerlijk zaad
in ‘t wijde web van erotiek gevangen.
Eet dan haar minnaar als een middagmaal:
de zwarte weduw' is een femme fataal.…
Mijn naam ...
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.140 geeft lucht
De zon lacht en schijnt
over mijn gezicht
zij straalt mijn naam
De letters bewegen
ritmisch en geven
mijn hart een lopende hand
De glans bereikt
heel langzaam mijn mond
en fluisterend zeg ik de woorden
“ik houd van mij”
Tranen retour afzender
met een glimlach verstuurd
kilte verdwijnt
waar rust verschijnt
Gevangen…
Blind date
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Zo ligt het tot haar komst te wachten
als een in zichzelve rijk
gevangen achter kloppend vel van muren
tot zijzelf de kringloop binnenkomt.
Dan legt hij de doek om zijn ogen;
het zijn alleen zijn handen
die haar vinden mogen.…
konijnememories
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.602 de warme aanraking van de zon
want het lab is de plaats waar ik geboren was
En wat ik eigenlijk helemaal niet missen kon
was dat ik toch eens lekker kon rennen,
Maar nooit was er enig roofdier moet ik bekennen
en terwijl ik lekker warm naast mijn moeder lag
zat er iets in the centrifuge op haar te wachten
(de wereld was een knus gevang…
Als het lichaam spreekt
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.931 Het lichaam luistert
naar de behoeften van de ziel
Wat het vlees verlangt
houdt het hart gevangen
Wat de geest zoekt
dat volgen de gedachten
Als het lichaam spreekt
kan al het andere wachten
Ik ben maar een engel
die blind door deze wereld rijdt
Ik ben maar een slaaf hier
die om een meisje strijdt
Ik verlang naar je tederheid
Ik verlang…
Liefje
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
2.530 Verder hoef ik niet te gaan
Ik heb mijn plek gevonden
Gevangen door jouw armen
Vervlochten diep verbonden
Verder hoef ik niet te gaan
Al dat moois is zo dichtbij
Jouw liefde zo heerlijk warm
Ik hou van jou….jij van mij
Verder hoef ik niet te gaan
Nu wij blijven vergroeien
Elke nieuwe dag in liefde hult
Harten elkaar blijven boeien…
en toen werd het stil
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
1.362 ik zie dagen, eenzaam
en graven
niets dan graven
een straat
die uit het grijze gat kruipt en wijst
naar een glazen brug
plastic water wuivend als zeewier
tot net achter de dode bocht
een stronk
die met haast rechte groeven
knielt tot elk geluid gevangen is
en ik zie vogels, niets dan vogels
vacuüm verpakt
onrustig dromend…
strak langs de vloer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 dans je mijn
scherven nog fijn
kristallen tonen
verwonden je voeten
pijn is een maat
vereist concentratie
losheid gevangen
in haar achterban
de dans is voor twee
strak langs de vloer
door ontmoeting onrustig
in het knarsen van zand
de strepen
het vuil kwamen later
ruimte voor twee
werd gevuld met obstakels
al dansend verworven…
waar woorden beten zonder tanden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 ramen dubbel glas
de wereld was er pas
toen jij haar binnen bracht
de lucht in scherven stak
wind in rinkelende stukken
de vloer zijn bodem gaf
het was de kooi
waar ogen zonder mededogen
je ontkleedden zonder handen
woorden beten zonder tanden
en de glimlach die nooit miste
bij het spuien van vergiften
gevangen in een lijf
je geeft…
Verstoord verlangen
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.622 hengel in hun hand
Ik hoorde vogels lustig fluiten
ieder op hun eigen manier
en ik bleef nog steeds verlangen
en had binnenpretjes en plezier
Maar opeens was daar dat vliegtuig
dat mijn heerlijk genieten verstoorde
en ik wist dat ook dit geluid
vandaag bij de stilte hoorde
Plotseling waren de vogels stil
werd er even geen vis meer gevangen…
Bokito
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.516 verstoten en door mensen grootgebracht
de stiefzoon van vreemdsoortige primaten
gevreesd, maar in hun wereld toegelaten
gevangen op een eiland, door een gracht
gescheiden van de bruid die naar je lacht
die elke dag als mens met jou wil praten
je wilt haar en je raakt in alle staten
ontsnappen zal je, nu, je moet op jacht
je toont een veel…
Addicted
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.341 van onzekerheid
Wou ik telkens naar je toe
In tijden van neerslachtigheid
Wou ik dat je me kwam halen
Bij ziekte, angst en stil verdriet
Kon jij de pijn bepalen
Bij leegte, kou en eenzaamheid
Wou ik dat je bij me was
Als een pleister op de wonde
Jouw kracht die mij genas
Als baken in de storm
Om nooit meer te verdwalen
De borg voor het gevang…
Patroon
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.502 Haar stoel staat nog bij het raam
twee handen op een verschoten leuning
plukken nog steeds in het niets
het tapijt waar voeten rust vonden
is versleten, verbleekt en wel kleurrijker
dan het laatste mooie boeket rozen
haar schaterlach en ondeugende ogen
worden gevangen bij het sluiten van
de lange velours overgordijnen
die de grond net niet…
Fictie?
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
570 In onafhankelijkheid
gebet en gewend
aan ruimtelijke vrede,
verlaat ik op de dixie
van eigen rede
en wordt jouw
beoogde vrijheid
een relatief begrip
één door angst
gevangen fixie
ver van het doel van
zelfvertrouwen, geeft
een misplaatst gevoel
van duurzame zekerheid…
voelde hoe jij binnen kwam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
894 mijn liefde glijdt als
water door je handen
de lading van je huid
sluit het intieme raken uit
ik lees gevoelens in
je ogen, maar kan mijn
eigen woorden slechts geloven
omdat ik terugkaats in je geest
ben ik gevangen
in persoonlijke beelden
bemin en streel ik jou alleen
maar met mijn eigen lust
ik heb je vaak gekust
voelde hoe…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof
Binnenrand verbindt zij met de buitenkant
van een reis naar het onbegrepen zijn
trekt de grenzen van gevoel en verstand
Zij toont in een doos van hermetisch wit
haar twijfels, geluk en scheppingspijn
laat zien hoe lang zij al gevangen…
ik streel de striemen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.780 ik streel de striemen
die ik maak
trek toch de banden
harder aan
om pijn te kleuren
gebonden aan
verdwenen jeugd
het ranke lijf dat boeide
gloeide van besef
van wat verboden was
borsten die nooit
iemand zag omdat
ze in je eigen ogen
niet hebben gemogen
onraakbaar ingepakt
ik streel ze
tegen wil en dank
met tederheid gevangen…
duik mijn slotgracht in
netgedicht
3.3 met 54 stemmen
44.733 mijn kasteel is gevallen
de slotgracht heeft gefaald
bandieten zijn weer binnen
hebben koppen van de romp gehaald
ik sprong, mijn schaduw heeft
me opgelapt toch word ik
weer gehangen in de grijns van
hen die mij hebben gevangen
de torenkamer was te groot
in uitzicht over leven en de dood
toch ga ik hen ontsnappen door met
een andere…
de man in het zwart
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
872 hij is lang van stuk
deze man
voortstappend in een
doortastende pas
gedragen door
zijn zwarte jas
waaronder, onzichtbaar,
zijn schraal postuur;
een lopend skelet alras
zijn bleek gelaat
met ingevallen wangen
en uitstekende botten
lijken de ogen achter
tralies te hebben gevangen
en de geest te verrotten
zijn vilten hoed
ruim…
Terugblik
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.299 gebonden gedichten geschreven
gevonden gezichten gegeven
gedeelde getoonde gevaren
gespeelde gekloonde gebaren
bedachte bedoeling bedreven
betrachte bevoeling beleven
bedrogen bebaarden bedwongen
bevlogen bejaarden bezongen
versleten gewrichten beschreven
verweten gewichten begeven
verkoren gezangen belerend
verloren gevangen…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een steen - jij had verdicht
langzaam brak hij - als de nacht
die door de zon werd opgezogen
in twee stukken - als een wonder
dat jij voor mij had verricht
En ik lachte
want je gaf me
druppels wit gevangen…
Advocaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
771 Slagroomspraakt de kindermoorden
Kakelt: Gevang in? Nee, nóg mooier
Roert en klopt zijn woorden
De dood overtreffend is toch de dooier?
En welke naam zou u willen geven
Aan ‘t borrelen op een bejaardenfeest?
Hoort en ziet u dáár dan in geen leven?
Wee de Zwartkiptrage geest!
Zwijg!…
Violatie
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.733 Klein meisje, onbevangen
Zo puur en zo sereen
Een traan voor wat verdween
In andermans verlangen
Haar kinderlijke pracht
Genomen door de wind
Geen vrouw maar ook geen kind
Gevangen in de nacht
En 's avonds huilt ze zacht
Tot haar dromen haar bevrijden
Uit haar wanhoop en haar lijden
En laten zweven in de pracht
Ze wil alleen maar schrijven…
In een afscheidsgroet
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
751 van niet meer weten
je blik verwees mij naar de verte
lichaam in een afscheidsgroet
je gezicht verzachtte in zijn trekken
je mompelde het gaat je goed
ik bouw een wereld met mijn eigen wegen
slecht horizonnen stuk voor stuk
ik zal bekrompen beelden wreken
arrogantie en verwaandheid gaan voor schut
aarde zal mijn grootheid vrezen
gevangen…
Fictief?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
538 Onafhankelijkheid
ingebed en gewend
aan ruimtelijke
vrede, verlaat me
op de dictie van
de rede,wordt een
beoogde zekerheid
een louter relatief
begrip, één door angst
gevangen fictie,ver
van het beoogde doel
van zelfvertrouwen,geeft
een misplaatst gevoel
van verworvenheid in een
begrensde duurzaamheid.…
Vanuit nergens, met liefde
netgedicht
4.8 met 39 stemmen
1.312 naar een lichtheid
van dagen die wij
niet kennen
in het hier en nu
van later
moet je toch bekennen
dat ook daar
het licht vervaagd
wandelend door tuinen,
dor en verlaten
vallen er gaten
in een zwervend bestaan
vanuit nergens, schrijf jij
met liefde...naar huis
uit grenzeloos verlangen
in vrijheid gevangen
aan die overkant van…
onderweg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
480 zon, de snavels leken scherper
nu ze zacht met bomen spraken
het voorjaar had veel kou begraven, maar
op de grond viel nog een grauwe waas en
waar de autoweg voorbij kwam riepen raven
dat vandaag al over was
we reden sneller, toen een stormkraai
wind verwachtte
thuis
in de zachte overgang naar warmer licht
hielden we ons kind gevangen…
Onvatbaar hoog
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
644 er is een weg
die geen ander kan horen, een weg
in het laatste licht van hun sterflijkheid
het houdt mij
in mijn stilte gevangen; duister, de gele vlek,
het gloeiend ijzer van de dood
buiten rouwt het wit
terwijl de dag huilt om de zware boodschap
van de boom
die mij in zijn treurlied omhoog werpt
naar de silhouetten van de wolken…
In eerste instantie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Zolang als nu of nooit duren,
ergens tussen hemel en aarde,
gevangen tussen klamme muren
bewaart u strijdbaar al van waarde.
Het is voor woorden ook te gek,
een broeiend wenselijk verlangen,
doch waarneembaar in kort bestek
als wat uw ogen en oren vangen.
Gedreven door een waterval
van nevelende zinnenkracht.…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Innerlijk nabij in vrije vlucht,
zonder vaste grond of horizon in zicht,
in het strakgespannen lichaam gevangen
en tegen klankbare muren in weergalm
het verzoekende hart gelucht.
Het pad is bezaaid met loze gaten
als hindernis van denkbeeldige leegte.…