6136 resultaten.
Notitie
gedicht
2.6 met 17 stemmen
9.352 Terwijl ik het zit op te schrijven,
geen andere vraag zie dan het kijken,
komt er traag beweging in het huis.
Nooit wil het bij kijken blijven.
-----------------------------
uit: 'Blauwziek', 2006.…
Zonder onderwerp
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.048 Ik woon
in speekselloze woorden,
in licht dat net niet uitdooft,
in een huis dat niet wil horen.
Ik loop wat zachtjes door
maar vind geen onderwerp
dat me zoekt,
geen enkele voetafdruk
op een zachtwollen doek.…
voor even
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.034 ik kan je moeilijk laten gaan
schat 't spijt me
maar ik moet je maar vrolijk uitzwaaien
naar huis gaan -
misschien maar eens 't gras maaien
en m'n zorgen laten staan
de knuffel en het vaarwel
je komt vast terug...…
Mantra van mijn ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.006 De stem van het mangrovebos
lispelt steeds haar oude lied
als een mantra door mijn ziel
in ‘n branding van verlangen
spoelt ze al m’n zorgen weg
als ik toegeef en moe zeg:
ik kom naar huis…
misschien al morgen
Want ik ben het moe
jouw lokroep aan te horen
elke dag….,elke nacht
och, ik weet dat jij niet stopt
met roepen dat je op me wacht…
ze is weg
hartenkreet
2.3 met 13 stemmen
2.612 ze is weg
weg uit je leven
je kon niet eens
doei zeggen
ze is weg
voor altijd
haar leven
is weg
voor altijd
leegte
overspoelt je
je vlot
is aan het zinken
je enige redding
is zij
en zij is weg
voor altijd
je huis is
groot
te groot
voor jou alleen
niemand om te
aanbidden
niemand om voor te
zorgen
jammer
erg jammer…
Een Melodie Van Bang Zijn
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.362 Mijn hart huilt een droevige melodie
een melodie van bang-zijn
Mijn opgekropte angsten
en allergrootste hartenpijn
Ik schreeuw het uit naar God almachtig
ik roep heel hard, mat luide stem,
want 'k ben nu alleen in huis,
en al mijn wanhoop stuur ik Hem
Oh, God, spaar toch mijn lieve moeder
ze ligt in't ziekenhuis
en heeft het zelf denk…
Moeder
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
5.209 Van alle vrouwen in mijn leven
Is er slechts één mij trouw gebleven
Zij droeg mij toen ik nog niet kon staan
En liet mij nimmer ten gronden gaan
De ware liefde heb ik van haar geleerd
Wat in haar ogen goed was en verkeerd
Bij zware tijden in mijn donker huis
Hielp zij mij bij het dragen van mijn kruis
Ofschoon er zovelen mijn hart…
Slechts Twee Dagen Tijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.584 Ze mocht een
weekendje naar huis,
maar wilde bij mij slapen...
Ze is bedroefd,
dat zie'k meteen,
ik moet haar tranen
op-gaan rapen.
Ze pakt mijn hand en
houdt mij vast
ze weent nu bitt're tranen
het gezwel, het zit er nog,
maar heeft niet aangetast
haar andere organen...…
Brasilia
gedicht
3.6 met 165 stemmen
40.745 woonwijken hangen in vleugels,
het parlement huist in de cockpit
ministeries zijn de ramen
winkels bevolken de romp
het gangpad is gigantisch
groen van gras en rood van aarde
we rollen in auto's van punt naar punt
van werk naar huis naar bed
overdag zitten we rechtop,
in de vleugels liggen we neer,
we hoeven niet te denken
het vliegtuig…
Zoontje
gedicht
2.6 met 51 stemmen
25.879 Slaap
bolt de rokken van het huis.
Het nest zwalkt als een schip.
Hij beeft, hij hangt aan aarde
die zijn handen, grijpmachientjes,
vogelklauwtjes, kneden
uit de takken van de lakens.
---------------------------------
uit: 'Hier is de tijd', 1998.…
Thuiswacht
hartenkreet
3.9 met 36 stemmen
3.308 Een geriefelijke stoel
straks misschien de bank
ogen dicht wachten op
de vertrouwde geluiden
een bekende die de trap af-
en opgaat, weer naar beneden komt
de post valt op de mat
de brievenbus sluit zich weer
de ramen staan open
op het fornuis stooft het eten zich klaar
verspreidt de geuren door het huis
ik wacht op het openen van de deur…
Mijn vagebonden.
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
3.632 Als ik eventjes ben weggeweest
en ik kom dan weer naar huis,
dan lijkt het wel een heel groot feest,
en denk ik: ik ben weer thuis!
Er wordt geknuffeld en gelikt,
de één geeft mij een poot,
de ander 'óf het mij nu schikt',
die kruipt op mijn schoot.
Ze voelen altijd met mij mee,
in vreugde en verdriet.…
een kale bomenlaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
654 wie speelt nog tikkertje
of diefje met verlos
alleen in kinderspel gevangen
zijn wij volwassenen de klos
de knikkers tellen echt
er is geen spel meer
in het ellebooggevecht
de verliezer moet betalen
kan niets meer
uit het potje halen
want het is geen samenfeest
die kameraadschap is geweest
het huis de auto telt
het burenoordeel…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
huiselijk lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 de bakstenen vorm doet denken
aan het huis dat ooit bestond
en het door haar deur verstond
mensen warm te laten passeren
voor wat gezelligheid binnenin
de gebakken gaten vandaag
ontkennen het verleden, toen
de ramen nog juist konden passen
ook al stonden ze wagenwijd open
zo ver als haar scharnieren plooiden
er is ook geen brievenbus meer…
bevroren maanlicht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
646 achter het vroeg gesloten raam
bedrijf ik onverschillig de liefde
met roestbruine windvlagen
die dode vogels laten vallen
tussen bewust verzwegen verzen
het huis kreunt niet langer meer
om de lege kamer, waar doden
’s avonds wederkeren om
slapeloze nachten te vergezellen
naar een koud beslagen vlakte
de verte duizelt op mijn huid
en ik…
leven in de brouwerij
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.188 automaat
ooit stonden er nog hengelaars
die visten uit de hand
koel en bedreven
naar kapotte ongedopte flessen
aan de lopende band
ik heb het zelf gedaan
nachten lang gestaan
getverderrie wat een teringherrie
Freddy zorgde voor een natje
iedere nacht een eigen kratje
was royaal tegen de dorst
zes heinekens om zelf te zuipen
zodat je naar huis…
Rood en geel dooreen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
687 ik zie
de bladeren vallen
rood en geel dooreen
stam en takken
blijven over als
geraamte van het
zomers huis voorheen
daar woonde zon
in zinderende luchten
floten vogels lieve lust
koelde schaduw gras
voor hen die aan de wortels
rusten om de wereld in hun
dromen even te ontvluchten
in rood en geel
heeft herfst afgesloten
wat…
de gepeste pester
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.235 daar staat hij
hij maakt niemand blij
kijk hem
kijk haar
kijk z'n tanden
kijk z'n handen
en die neus
wat een reus
tring de bel gaat
naar huis!!
hij staat op
thuis staan z'n zusjes te wachten
ze zeggen kijk z'n oren
wat een wonder dat hij daarmee kan horen
en z'n neus dan
wat vind je daar van
zucht...…
donkere dagen voor kerst
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
2.471 donkere dagen
nu de dagen
amper licht door laten
de boom haar sap
in de binnenkring roept
en wij kleumerig
op zoek naar warmte
onderdak vinden
in huis en herberg
thuis mogen komen
bij ons zelf
verwachten wij U
in
het uitbrekende ochtendlicht
waarlangs onze hoop
in diepte verscholen
oplicht
en onze levensstroom
opnieuw…
"er bestaat geen medicijn
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.034 "er bestaat geen medicijn
tegen oud en eenzaam zijn"( H v Veen)
ze zaten daar getweeën
zo langzaamaan
een beetje dood te gaan
in het stille huis
als't goed ging
hand in hand
als 't slecht ging
achter de krant
samen haast
twee eeuwen oud
geërgerd om het falen
van hun geest en organen
wijl in het hoofd
herinneringen malen
houden…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Schoon
was ze
schoon op zichzelf
op haar vijf kinderen,haar huis
Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor…
Straks
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
972 Straks als de wind slaapt
golven rusteloos zwijgen
gesluierde mistvlagen
zweven over de zee
kun je ze horen praten
meestal over vroeger
toen ze nog liepen
op het droge zand
in plaats van over water
als je samen verder loopt
ben je plots weer thuis
als kind in je ouderlijk huis
waar alles door elkaar gebeurt
uit heden en verleden…
De gebeurtenis mens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
658 sporen die ik achter laat
doorheen heel ‘t verleden
het fotoalbum toont de
tijdspoor van m’n lichaam
oude agenda’s verslaan
de historie van m’n geest
gaandeweg de tijd stroomt
de kennis binnen die m’n
oude vragen beantwoordt
als de geest groeit naar
grote hoogte slijt m'n lijf
tot ‘n onbewoonbaar huis
onbegaanbare denkpaden…
ik zou je willen houden
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
849 nu ik het dromen heb opgegeven
lijkt de wereld
eens zo luid
ik trek me terug
schik het huis naar het noorden
genoeg tot alles
en tot waanzin naast geraamtes;
het lege staren, de weg terug
het verwensen van herkenning
en de diepte binnenin
mensenvreemd
en daarna verdwenen
draag ik het gevloek op heupen
of waarin ik ga geloven…
Aan het eind de nieten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
606 de liefde gaat teloor
in dit vergeten huis
duikt weg, verschuilt zich
achter dichtgevallen deuren
want niemand waagt zich langs
de stille wachter bij de poort
zelfs niet meer in mijn tuin
tussen de rijkbloeiende rozen
waar avondkoelte lokt
met wijn, muziek
reikhalzend als een goede vriend
met weinig woorden
hoe zal ik dan nog kunnen…
Crisis
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
747 Je huis kan je niet verkopen!
Je verwacht een beer na iedere bocht,
elke dag op betere tijden hopen.
De tv lijkt wel een fontein
van slechte berichten.
Soms denk ik, ze vinden het fijn,
ik zie het aan hun gezichten.
Crisis in de polder.
Calvijn zijn boze droom.…
rare gebeurtenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 De volgende dag was ik een wrak
en liep ik tegen huis en auto op,
maar op 't werk ging 't wel.
tijdens de pauze liep ik naar de
kerk, schreeuwde er tegen aan.
ik voelde niks dan opluchting.-…
de doofheid van de leugen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.213 geef me
geen dagen van gebeden
wanneer ik mijn waarheid op de brandstapel werp
maar geef me een lichaam
waarin ik kan wonen
ongewijzigd gillen
tegen de schrijvers
en de makers van een dichtgemetselde
eeuwigheid
waar ik kan rouwen om de leugen
steen per steen
geworpen in woorden van het lot
bewaak mijn huis
en het eenzame…
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 van een vrouw, de draken
daar zijn sober en zoals het lijkt
voor eeuwig ontrouw
even dacht ik nog dat er hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen ververst
in mijn te vroeg gestorven huis…