Alle inzendingen over monde/

4571 resultaten.

Sorteren op:

De vogels fluiten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Laat mijn vinger één moment rusten op zijn gesloten mond. Tracht zijn eenzame handen te warmen met de mijne. De stilte vult zich met flarden verleden. Een vroege fietstocht over paarse hei, wij oogsten zwijgend uit zwarte grond, handen vol paarse bessen. Aanmoedigen langs de lijn, terwijl jij wist, inzicht wint van techniek.…

Grenzeloos

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 767
Liefde spreekt in ogen, in stilte, in monden. Ze raast door hart, door het lichaam, wentelt zich in de buik. Liefde is onbegrensd. Gaat over de grenzen heen: van landen, mensen, huizen. Ze is behuisd in de woningen der wereld. Er bestaan dan geen kruizen.…

Eeuwenoud?

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 638
Waaruit jij korrels vrolijkheid blaast uit de toekomst in beide monden, zoet en bitterheid, parels op de lippen die we luisterend vonden. Slaap maar door mijn gerijpte vrucht, droom je los uit de wortels van het mos, laat jouw kristallen zaad nippen aan het licht, kiemend in een eeuwenoud gedicht.…
Pama24 januari 2013Lees meer >

De Man

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 982
Het landschap luistert Hoort komen de wind Ziet vallen de vlokken Voelt zich ontsmet Vriendelijk is de sneeuw Geduldig blijft ze liggen Wachtend op het moment Van betreden, de ontluistering Daar komt de donkere man Met de lichte treden En de zware gedachten De mond strak gestreken Hij betast met voeten Het ongerepte landschap Een…

De tweede ronde

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 13.901
Want voor de tweede keer klinkt uit twee monden een liefdesliedje heel wat eerlijker. Je vindt het dan ook des te deerlijker dat liefde op de jeugd wordt afgezonden. De liefde is een stuk aangenamer de tweede keer. Een vriend, bij wie je belt, en je ontvangt in een vertrouwde kamer. Hoe hebben wij dit wonder toch gevonden?…
Jan Kal19 maart 2013Lees meer >

Ze bewoont de stilte

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
Geen geluid kwam over haar lippen en en uit haar gesloten mond, slechts verlichte woorden die ik verstond uit het spel van beide ogen en die ik begreep; “ Als ik in het licht van van de sterren woon is er geen schaduw en geluid meer nodig om de leegte te verwarmen, daar binnen heerst geen kilte, alleen een zon en maan in harmonie…
Pama25 april 2013Lees meer >

Bij zijn graf

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.107
En hijgend buigt ze en bevend kust haar mond De naam van hem, wien dood nam van haar af. Zij lijdt voor liefde als voor een zonde straf. Zij strooit haar bloemen op de zerk in 't rond.  …

Web

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Door mijn eigen gesponnen web zit ik gevangen in mijn trui van losse wollen draden waarvan ik niet meer weet wanneer de steken zijn gevallen Met verbeten mond lig ik onder mijn deken van vlinders hun vleugels wijzen mij het pad waar ik met mijn blote voeten de aarde weer kan voelen Door mijn eigen tralies om mij heen te solderen voel…

Dorstig ?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
Ik bezing de stemmen maar kan niet zingen, ik schrijf de oerschreeuw die mij de mond snoert, het bestijgt mijn keel,ik beadem de schorre teksten die van binnen weer naar buiten zijn gekeerd.…
Pama29 november 2013Lees meer >

SONNET ZEI DE HERTOG NOG: DAG ZUSTER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 720
waarom laat gij mij zoeken naar uw mond zijt gij niet rijp voor mijn smakkende kus men doet er graag een kille moord voor dus omhels mij in de vroege morgenstond vooraf van een uitgebreid ontbijtje laten wij hetgeen op bed serveren allicht kunnen wij het uitproberen onder kaas en zacht gebakken eitje weet wel als gij de smaak te pakken krijgt…

Even

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.292
Ik hoor het kind de trap op komen met een mond vol vragen. Buiten in de zomerdroogte zijn alle geluiden rond en verend. Aan lange draden van licht zweven de acrobatische vogels. Bomen staan in wonderen te geloven. En de wandelmensen maken hun oude benen wijs dat het groene leven nooit meer eindigt.…

Blond boven Bruin

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Voor harde verf of bruine kuif; De lof der bleke roos klinkt toch uit duizend monden, En zoet is 't blinkend sap der muskadellendruif; De zachte perzik is het sieraad van de hoven, Zij wint het van de kers in geur; De lommerrijke linde, in blonde tooi, praalt boven De hagedoren, bruin van kleur.…

Nickerie.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
de grijze lucht huilt boven de velden van Nickerie het wijdse polderlandschap dat zoveel monden voedt met je glimmende rijstplassen en je verraderlijke slangen de wind waait door mijn huis de vochtige warmte te verjagen de golfplaten klepperen als wilde castagnetten het geel aan de papajaboom is gerijpt in de vruchtbare zon…
J.J.v.Verre20 augustus 2014Lees meer >

De onbereikbaarheid.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
'Tederheid' dacht ik je te noemen, zoals je in de lichtheid van het moment schrijnend je mond drukte op mijn huid in stamelende onhoorbare zoenen... Maar je lijkt het meest op de lucht hierboven op het spel van buien licht en donkere wolken met tussen in weifelende schemering die ons van elkander scheidt.…
katty14 september 2014Lees meer >

De dood heeft het koud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.039
De dood heeft het koud onder je ruime huid hij slaat je vel begerig om zich heen verstijfd zie ik hoe ze jou weghalen Alleen je afdruk blijft achter in ons bed het kussen nog warm, de dekens lauw wacht ik wanhopig in je geur Op het nachtkastje je mok nog halfvol het washandje waarmee ik je mond voor het laatst voorzichtig afveegde Waarom…

De cirkel

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 893
Het is je lach weer elke dag en ook de trekken om je mond. Maar ook de glinstering in je ogen die maakt de cirkel rond. Het is je liefdevolle karakter en ook de kleur op jouw gezicht. Maar vooral de liefde die je geeft geeft elke nacht nieuw licht. Het is waar eind een nieuwe start is en ook jij en ik weer zijn verweven.…
nita17 februari 2015Lees meer >

Van zoenen en zo

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
~Het was een tongzoen~ wist je te vertellen ~dat hoorde als je iemand aardig vond, dan ging je met je tong in elkaars mond en deed je ’t goed, dan voelde je libellen.~ Vandaag zag ik je weer en dacht aan toen: Zo’n zoen zou ik graag over willen doen.…

De zeiksnor

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
Zijn mond braakt niets dan eindeloos gezeur, bij voorkeur in de toonsoort fis-mineur. C-Groot zal nooit zijn strottenhoofd passeren. Zijn kop staat meest op zuur, vermengd met bitter en is niet echt tot glimlachen in staat, zijn oogopslag is vrij van elke schitter; hij heeft bepaald geen opgewekt gelaat.…

Een stap per voet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
Waar ik zwerf langs keien gelegen in afstand houdt mijn gestalte voorsprong op de duistere silhouet die telkens een ademzucht aan mijn hakken kleeft hij reikt zijn wonderen voor me uit, doch mijn ogen zijn winters en mijn slaap streelt de nacht Soms trekt mijn mond vreemde banen en een diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen ergens…
elze25 juli 2015Lees meer >

sinds

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 691
sinds ik jou ken valt de regen anders, klinken woorden liever te mooi om waar te zijn zoals je ogen, zoals je het zegt zoals alleen jouw mond en ik wacht dan met mijn handen, op je huid, op wat je doet het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm met nog een lichte verlegenheid wij die zo mooi elkaar wensen, armen en benen in lepeltjes…

Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.308
Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief, Voel, hoe mijn lippen verlangend branden… O, ik wil alles zijn u ten gerief… Ik wil uw levensbanen bloem-omranden… O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde, Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief..…

Borderline

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
denken ben ik wel goed genoeg soms in je armen kreeg ik het gevoel met vlagen dat ik jou vast moest houden en dragen wie was je werkelijk mam de vragen van nu zijn dezelfde als toen steeds was je iemand anders je kon er niets aan doen als je me kuste heel goed bedoeld bleef ik maar huilen omdat je niet keek of je mond…

Novembernachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
Vang ik druppels op met mijn mond. Verbonden met het water lijk ik te verdrinken met het land. Novembernachten in de regen. Zo donker heb ik slechts eenzaamheid aan de hand. Ik kan begrijpen, noch grijpen. Lijk te dolen in de nacht. Voor de morgen valt de regen. Glijden druppels roerloos zacht.…

En vannacht in de stenen stilte

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.435
Bishop, Pound en Cummings en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders, in mijn haren, tegen de ramen, dichters, gedichten, droombeeld, verhaal, getijden van toen, ooit, nu, naast me, achter me, op de maat van de mot tegen het licht, zinnen, ooit hardop gesproken in een andere ruimte, nu bij mij binnengelopen als de omarming van vrienden, de monden…

Droom je los

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
buigen sterren en de maan, naar dat kleine stukje grond om de schoonheid even aan te raken, het juiste woord te vinden in het malse gras waarop ik je vond, waaruit jij korrels vrolijkheid blaast in de toekomst van beide monden, het zoet van bitterheid, ongecultiveerde parels op de lippen die we fluisterend vonden slaap maar door…
Pama15 december 2015Lees meer >

Geboortebericht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 876
Mensen moesten wachten ‘t Paradijslicht was gedoofd ‘t heeft aan Adams geslachten Zijn eigen Zoon beloofd God is ons niet vergeten we waren haast verloren maar waar de dieren eten is Gods Zoon geboren ’t lag gewikkeld in doeken als mensje, heel gewoon je kon Hem zo bezoeken de kribbe was zijn troon Handjes tegen baby’s mond eens…
Robert Doek19 december 2015Lees meer >

Spiegelende lijnen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
Het is niet altijd het woordenspel van de mond, die dat uitspreekt waarin de waarheid naar voren komt. Toch in navolging op hetgeen ik kan zien, weet ik wie ikzelf ben bovendien. De onvolmaakte waarheid naar een subjectieve waarheid belicht; geeft hiervan een uiting in de vormen van mijn gezicht.…

Uit de doeken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
Ook al hangt zijn mond verbitterd terneer en springt er verdriet uit zijn vermoeide ogen, hij heeft eindelijk zijn restparadijs gevonden. Via zijn kunst heeft hij volop terug gebombardeerd en zijn artistieke werkdrift is niet geamputeerd, integendeel, zijn rolstoel beent de besten bij.…

Nieuw leven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 695
Haar kleine mond week en uitgezakt, lippen die ze vroeger stijf opeen perste als ze het nergens mee eens was hangen nu willoos geopend. Haar dagen gevuld met rondjes rijden, door een gang die steeds langer lijkt doolt ze rond in een wereld die kleiner en kleiner en kleiner wordt.…

In mijn hart

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Met jou in mijn hart Slenter ik langs de Rozengracht Door de wind mijn haar verward Elke minuut aan jou gedacht Met jou in mijn bloed Spel ik langzaam het Parool Steek een veer in mijn hoed Terwijl ik door het parkie dool Met jou aan mijn hand Sta ik op de pont Samen op ’t IJ geland Zoen ik je zachtjes op je mond Met jou op mijn schouder…