4571 resultaten.
De vogels fluiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.393 Laat mijn vinger één moment
rusten op zijn gesloten mond.
Tracht zijn eenzame handen
te warmen met de mijne.
De stilte vult zich met flarden verleden.
Een vroege fietstocht over paarse hei, wij
oogsten zwijgend uit zwarte grond,
handen vol paarse bessen.
Aanmoedigen langs de lijn, terwijl jij
wist, inzicht wint van techniek.…
Grenzeloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
767 Liefde spreekt in ogen, in stilte, in monden.
Ze raast door hart, door het lichaam,
wentelt zich in de buik.
Liefde is onbegrensd.
Gaat over de grenzen heen: van landen, mensen, huizen.
Ze is behuisd in de woningen der wereld.
Er bestaan dan geen kruizen.…
Eeuwenoud?
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 Waaruit jij korrels vrolijkheid
blaast uit de toekomst in beide
monden, zoet en bitterheid, parels
op de lippen die we luisterend vonden.
Slaap maar door mijn gerijpte vrucht,
droom je los uit de wortels van het mos,
laat jouw kristallen zaad nippen aan het licht,
kiemend in een eeuwenoud gedicht.…
De Man
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
982 Het landschap luistert
Hoort komen de wind
Ziet vallen de vlokken
Voelt zich ontsmet
Vriendelijk is de sneeuw
Geduldig blijft ze liggen
Wachtend op het moment
Van betreden, de ontluistering
Daar komt de donkere man
Met de lichte treden
En de zware gedachten
De mond strak gestreken
Hij betast met voeten
Het ongerepte landschap
Een…
De tweede ronde
gedicht
4.0 met 3 stemmen
13.901 Want voor de tweede keer klinkt uit twee monden
een liefdesliedje heel wat eerlijker.
Je vindt het dan ook des te deerlijker
dat liefde op de jeugd wordt afgezonden.
De liefde is een stuk aangenamer
de tweede keer. Een vriend, bij wie je belt,
en je ontvangt in een vertrouwde kamer.
Hoe hebben wij dit wonder toch gevonden?…
Ze bewoont de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 Geen geluid kwam
over haar lippen en
en uit haar gesloten
mond, slechts verlichte
woorden die ik verstond
uit het spel van beide
ogen en die ik begreep;
“ Als ik in het licht van
van de sterren woon
is er geen schaduw en
geluid meer nodig om de
leegte te verwarmen,
daar binnen heerst
geen kilte, alleen een
zon en maan in harmonie…
Bij zijn graf
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.107 En hijgend buigt ze en bevend kust haar mond
De naam van hem, wien dood nam van haar af.
Zij lijdt voor liefde als voor een zonde straf.
Zij strooit haar bloemen op de zerk in 't rond.
…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Door mijn eigen gesponnen web
zit ik gevangen
in mijn trui van losse wollen draden
waarvan ik niet meer weet
wanneer de steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen, ik
schrijf de oerschreeuw
die mij de mond snoert,
het bestijgt mijn keel,ik
beadem de schorre teksten
die van binnen weer naar
buiten zijn gekeerd.…
SONNET ZEI DE HERTOG NOG: DAG ZUSTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 waarom laat gij mij zoeken naar uw mond
zijt gij niet rijp voor mijn smakkende kus
men doet er graag een kille moord voor dus
omhels mij in de vroege morgenstond
vooraf van een uitgebreid ontbijtje
laten wij hetgeen op bed serveren
allicht kunnen wij het uitproberen
onder kaas en zacht gebakken eitje
weet wel als gij de smaak te pakken krijgt…
Even
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.292 Ik hoor
het kind de trap op komen
met een mond vol vragen. Buiten
in de zomerdroogte zijn alle
geluiden rond en verend.
Aan lange draden van licht
zweven de acrobatische
vogels. Bomen staan in
wonderen te geloven.
En de wandelmensen maken
hun oude benen wijs
dat het groene leven nooit
meer eindigt.…
Blond boven Bruin
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.127 Voor harde verf of bruine kuif;
De lof der bleke roos klinkt toch uit duizend monden,
En zoet is 't blinkend sap der muskadellendruif;
De zachte perzik is het sieraad van de hoven,
Zij wint het van de kers in geur;
De lommerrijke linde, in blonde tooi, praalt boven
De hagedoren, bruin van kleur.…
Nickerie.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 de grijze lucht huilt boven
de velden van Nickerie
het wijdse polderlandschap
dat zoveel monden voedt
met je glimmende rijstplassen
en je verraderlijke slangen
de wind waait door mijn huis
de vochtige warmte te verjagen
de golfplaten klepperen
als wilde castagnetten
het geel aan de papajaboom
is gerijpt in de vruchtbare zon…
De onbereikbaarheid.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 'Tederheid' dacht ik je te noemen,
zoals je in de lichtheid van het moment
schrijnend je mond drukte op mijn huid
in stamelende onhoorbare zoenen...
Maar je lijkt het meest op de lucht hierboven
op het spel van buien licht en donkere wolken
met tussen in weifelende schemering
die ons van elkander scheidt.…
De dood heeft het koud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.039 De dood heeft het koud onder je ruime huid
hij slaat je vel begerig om zich heen
verstijfd zie ik hoe ze jou weghalen
Alleen je afdruk blijft achter in ons bed
het kussen nog warm, de dekens lauw
wacht ik wanhopig in je geur
Op het nachtkastje je mok nog halfvol
het washandje waarmee ik je mond
voor het laatst voorzichtig afveegde
Waarom…
De cirkel
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
893 Het is je lach weer elke dag
en ook de trekken om je mond.
Maar ook de glinstering in je ogen
die maakt de cirkel rond.
Het is je liefdevolle karakter
en ook de kleur op jouw gezicht.
Maar vooral de liefde die je geeft
geeft elke nacht nieuw licht.
Het is waar eind een nieuwe start is
en ook jij en ik weer zijn verweven.…
Van zoenen en zo
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
536 ~Het was een tongzoen~ wist je te vertellen
~dat hoorde als je iemand aardig vond,
dan ging je met je tong in elkaars mond
en deed je ’t goed, dan voelde je libellen.~
Vandaag zag ik je weer en dacht aan toen:
Zo’n zoen zou ik graag over willen doen.…
De zeiksnor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 Zijn mond braakt niets dan eindeloos gezeur,
bij voorkeur in de toonsoort fis-mineur.
C-Groot zal nooit zijn strottenhoofd passeren.
Zijn kop staat meest op zuur, vermengd met bitter
en is niet echt tot glimlachen in staat,
zijn oogopslag is vrij van elke schitter;
hij heeft bepaald geen opgewekt gelaat.…
Een stap per voet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Waar ik zwerf langs keien gelegen in afstand
houdt mijn gestalte voorsprong op de duistere silhouet
die telkens een ademzucht aan mijn hakken kleeft
hij reikt zijn wonderen voor me uit, doch mijn ogen
zijn winters en mijn slaap streelt de nacht
Soms trekt mijn mond vreemde banen en een
diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen
ergens…
sinds
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
691 sinds ik jou ken
valt de regen anders, klinken woorden liever
te mooi om waar te zijn
zoals je ogen, zoals je het zegt
zoals alleen jouw mond
en ik wacht dan
met mijn handen, op je huid, op wat je doet
het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes…
Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.308 Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief,
Voel, hoe mijn lippen verlangend branden…
O, ik wil alles zijn u ten gerief…
Ik wil uw levensbanen bloem-omranden…
O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde,
Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief..…
Borderline
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 denken
ben ik wel goed genoeg
soms in je armen
kreeg ik het gevoel
met vlagen
dat ik jou vast moest houden
en dragen
wie was je werkelijk mam
de vragen van nu
zijn dezelfde als toen
steeds was je iemand anders
je kon er niets aan doen
als je me kuste
heel goed bedoeld
bleef ik maar huilen
omdat je niet keek
of je mond…
Novembernachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Vang ik druppels op met mijn
mond.
Verbonden met het water
lijk ik te verdrinken met
het land. Novembernachten
in de regen. Zo donker heb
ik slechts eenzaamheid aan
de hand.
Ik kan begrijpen, noch
grijpen. Lijk te dolen in
de nacht. Voor de morgen
valt de regen. Glijden
druppels roerloos zacht.…
En vannacht in de stenen stilte
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.435 Bishop, Pound en Cummings
en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders,
in mijn haren, tegen de ramen,
dichters, gedichten,
droombeeld, verhaal, getijden
van toen, ooit, nu,
naast me, achter me, op de maat
van de mot tegen het licht, zinnen,
ooit hardop gesproken in een andere ruimte,
nu bij mij binnengelopen
als de omarming van vrienden, de monden…
Droom je los
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
486 buigen sterren en de maan,
naar dat kleine stukje grond
om de schoonheid even aan te raken,
het juiste woord te vinden in het
malse gras waarop ik je vond,
waaruit jij korrels vrolijkheid
blaast in de toekomst van beide
monden, het zoet van bitterheid,
ongecultiveerde parels op de
lippen die we fluisterend vonden
slaap maar door…
Geboortebericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Mensen moesten wachten
‘t Paradijslicht was gedoofd
‘t heeft aan Adams geslachten
Zijn eigen Zoon beloofd
God is ons niet vergeten
we waren haast verloren
maar waar de dieren eten
is Gods Zoon geboren
’t lag gewikkeld in doeken
als mensje, heel gewoon
je kon Hem zo bezoeken
de kribbe was zijn troon
Handjes tegen baby’s mond
eens…
Spiegelende lijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Het is niet
altijd het woordenspel van de mond,
die dat uitspreekt waarin de waarheid
naar voren komt.
Toch in navolging op hetgeen ik kan zien,
weet ik wie ikzelf ben bovendien.
De onvolmaakte waarheid naar een subjectieve
waarheid belicht; geeft hiervan een uiting
in de vormen van mijn gezicht.…
Uit de doeken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
732 Ook al hangt zijn mond verbitterd terneer en
springt er verdriet uit zijn vermoeide ogen,
hij heeft eindelijk zijn restparadijs gevonden.
Via zijn kunst heeft hij volop terug gebombardeerd
en zijn artistieke werkdrift is niet geamputeerd,
integendeel, zijn rolstoel beent de besten bij.…
Nieuw leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 Haar kleine mond
week en uitgezakt,
lippen die ze vroeger stijf opeen perste
als ze het nergens mee eens was
hangen nu willoos geopend.
Haar dagen gevuld
met rondjes rijden,
door een gang die steeds langer lijkt
doolt ze rond in een wereld
die kleiner en kleiner en kleiner wordt.…
In mijn hart
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.018 Met jou in mijn hart
Slenter ik langs de Rozengracht
Door de wind mijn haar verward
Elke minuut aan jou gedacht
Met jou in mijn bloed
Spel ik langzaam het Parool
Steek een veer in mijn hoed
Terwijl ik door het parkie dool
Met jou aan mijn hand
Sta ik op de pont
Samen op ’t IJ geland
Zoen ik je zachtjes op je mond
Met jou op mijn schouder…