inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Nieuw leven

Haar droge hand
slap en ruw,
verrimpeld als het ribbelkarton
dat ik eens kreeg in een knutselpakket,
klemt zich vast aan de houten leuning langs de muur.

Haar kleine mond
week en uitgezakt,
lippen die ze vroeger stijf opeen perste
als ze het nergens mee eens was
hangen nu willoos geopend.

Haar dagen gevuld
met rondjes rijden,
door een gang die steeds langer lijkt
doolt ze rond in een wereld
die kleiner en kleiner en kleiner wordt.

Haar droge hand
stijf en koud
glijdt van de leuning
de laatste verbinding met de wereld verbroken
treedt ze binnen in de eeuwige heerlijkheid!

Schrijver: Rhodé, 27 mei. 2016


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 270

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Martien Montanus
Datum:
28 mei. 2016
De kracht tot leven verlaat langzaam het lichaam ....mooi neergezet Rhodé.
Naam:
Walter Tack
Datum:
27 mei. 2016
mooi verwoord: de gang steeds langer enz. Prachtig!
mail mislukt--

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)