5581 resultaten.
Wij stuifmailden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
852 zomerswarmte
de eerste vrucht gaat geven
je roept met kleuren
als ik fladder in de zon
verleidt me met je geuren tot
ik hunkerend in je kelkje kom
wij stuifmailden
in eindeloos ontmoeten
ook de stamper als portier kwam
ons uitbundig steeds begroeten
heb je bevrucht in volle liefde
samen nog de zomer door
om in de herfst van jouw
pluk ten…
Gesprek met een oude dichter
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
563 Een schrijver gaat ten val
In schaarste of in overvloed
Eer wie eer toekomen zal…
Avondland
netgedicht
4.6 met 24 stemmen
2.913 krijgt samenhang ten langen leste
in het zicht de overhand
als goudgerande cumuli
waar het late licht op brandt
wordt het oude zeer vergeten
van opgekropte vrijheidsdrift
waaruit bitse schichten schoten
toorn gericht gehoor bestookte
geselend met woedevlagen
plots gebraakte donderslagen
klarend is de wolkenlucht
vergeven van doorbroken…
Terug kan niet meer
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.110 Het plafond begon te scheuren
Bezig aan de ballen gehakt
zette Miep precies op tijd haar benen
stram voor veel spanning op de tenen.…
Kerst
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
4.012 Jezus de Verlosser is geboren
voor wie het wil horen:
níet voor de Christenen
níet voor de Moslims
níet voor de Joden
níet voor degenen die hun heil
zoeken in de vele andere goden
maar Jezus is geboren
gewoon voor de mens
zoals u, ik en al die anderen
want ten tijde van de schepping
is kennelijk onvoldoende voorzien
dat de mens zo zou…
Dek me toe
gedicht
4.0 met 48 stemmen
11.298 Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe
ben, geef niet toe aan verzet,
geef me een washand, de beer die ik ken,
wijs me mijn bed, dek me toe,
ruik naar zeep, vertel mij hoe
prinsessen slapen als bij wonder
en verdwijn maar, ga niet te
ver, stop mij onder, dek me toe,
laat mij alleen, strooi in mijn ogen
geen zand, breng geen lied ten…
De droom van het vuurvliegje
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.328 Altijd dromend van een soortgelijk bestaan
Oefende hij op Lutz en pirouette
En had zijn beste pootje voor gezet
Toch zou hij snel ten onder gaan
Volkomen in gedachten bij zijn sprong
Was hij zich niet van het web bewust
En de spin die hem wel lust
Helaas het vuurvliegje vroegtijdig naar een anticlimax dwong
Deze kür kwam zo abrupt tot zijn…
De droom van het vuurvliegje
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.341 Altijd dromend van een soortgelijk bestaan
Oefende hij op Lutz en pirouette
En had zijn beste pootje voor gezet
Toch zou hij snel ten onder gaan
Volkomen in gedachten bij zijn sprong
Was hij zich niet van het web bewust
En de spin die hem wel lust
Helaas het vuurvliegje tot een vroegtijdige anticlimax dwong
Deze kür kwam abrupt tot einde…
E.H.B.O.; Eerste Hulp Bij Onmacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.296 Een onbehaaglijk gevoel tot in je tenen.
Je maag voelt aan als met een nijptang omklemd…
Het gevoel kun je niet plaatsen.
Alleen weet je dat je ervan af wil raken
wát je er ook voor moet doen.
Je krijgt de bal terug als je hem gaat kaatsen.
Dat heeft met de natuurwetten te maken.…
En dat dit altijd zo zal zijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.275 En dat dit altijd zó zal zijn:
verrijzenis na nacht van dood,
het licht door duisternis omgeven,
en water borrelend ten leven
en bloed vergoten, rood.
En dat dit steeds weer zó zal zijn:
een witte weelde na de pijn
van winter met zijn zwart berusten,
je lippen die me schuchter kusten,
de zoetheid van de wijn.…
Zoonsopkomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
752 In het westen dooft het oude licht
kleurt de aarde met gouden gloed
als haar gebed in wees gegroet
dan doet zij traag haar ogen dicht
de stilte daalt in fluweel gekleed
met kalme weidse vleugelslagen
die de slapende ten ruste dragen
wiens adem in het duister gleed
met glanzende blik kijk ik geboeid
naar het mooie wonder der natuur
terwijl…
Normandie 44
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
1.371 Zat ik op het strand met ogen zien
Mensen, het bedekt en rood glimmen
Zag ik branding mensen tillen
boten vagelijk ver opdoemen
Zandig tussen tenen, haren vol
Knieën op een rustoord leunen
Het vergaan, de resten hoor ik
Het gebulder van lopen schroeien
Man bloeden zonnig rood
Grijzend wolken levend dood
Materie arterie aorta
van eens…
Bestemming
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.420 Zachter mijn toon, korter mijn tenen
gewoon zeggen ‘ik heb me vergist’
kost tijd, nu meteen de benen
genomen als jij vist in troebel water.
Maar ik win deze strijd
al wordt het later dan ik me ooit
had voorgenomen.…
Moeder
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
5.209 Van alle vrouwen in mijn leven
Is er slechts één mij trouw gebleven
Zij droeg mij toen ik nog niet kon staan
En liet mij nimmer ten gronden gaan
De ware liefde heb ik van haar geleerd
Wat in haar ogen goed was en verkeerd
Bij zware tijden in mijn donker huis
Hielp zij mij bij het dragen van mijn kruis
Ofschoon er zovelen mijn hart…
De Derde Man
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
668 Wanneer zij, gebroken door de vragen,
Ten einde raad, de derde man de hare noemt
Begint haar te dagen, dat er dingen zijn die ze niet weet.…
Melodie
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.212 Zand sijpelt tussen tenen
stenen worstelen doorheen klank
rijke woorden omhelzen de kunst
om tarwe met aren toe te dekken.
Omhelzing tussen verlegen vijver
bewoners spitsen hun sprieten
genieten van het lenteatoom
anemoon van toon en tekens.…
HET EINDJE TOUW
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.188 De vlieger stijgt ten hemel,
Gedragen door de wind;
Hij fladdert aan het touwtje,
In ’t handje van een kind.
Hij wou wel hoog en hoger,
In ’t eindloos ruim der lucht,
Het draadje houdt hem tegen,
En stuit zijn vrije vlucht.
Aldus heeft de gedachte
Steeds maar omhoog gestreefd,
De geest zoekt ander voedsel
Dan wat de wereld geeft.…
Ik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Maar ik sta nog stevig op 1 teen
en vertroef liever meer dan
6 miljard kaarten
dan de ene aas die me nog steeds
in krappe gedachtes laat kruipen.
Degene met perfectie als huid,
mijn inverse schaduw in
oogverblindend felle dagen.…
verroest
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.022 lichaam
verrekte uit elkaar
de benen
draaiden nog wel rond
op de pedalen
los van de rest
mijn gedachten
moesten er bij gesleept
om te verklaren
aannemelijk was
ze waren losgehoest
ze moeten erg woest
geweest zijn
om aan te horen
zo kwam mijn hoofd
toch indirect
nog bij mijn voeten
er kwam kramp
in het scharnier
bij mijn tenen…
Wee mijn gebeente
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.000 de kilte van de straat
ijzelt in mijn botten
gaat met steken door mijn lijf
en op mijn brillenglazen
beslaat het warme vocht
waarin ontsteltenis een uitweg zocht
de kou in een bekende stem
ontneemt mij de balans
en ik verschans mij ijlings in het thuis
van een weldadige herinnering
aan warme woorden van begrip die mij
tot in de tenen…
Wedertoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
729 waarmee jij de nacht zou inluiden
met een mandoline, nam ik afscheid
van mijn ledig hart, zo jij vertrouwde
droeg je mijn bloedsporen, meelevend
naar maagdelijk witte sneeuw, besproeid
beleefde jij, die helletocht, gevaarlijk
nam jij ook afscheid, doch wederkerig
sliepen wij afstand terug in duisternis
voelde ik de faalangst tussen tenen…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor ons kinderen
boffen
met terugwerkende kracht
ze lacht
Ziet de tenen…
Bloot in hooggehakt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
753 ze spiegelde profiel
in de grote winkelruit
een charmant verschijnen en
met kokette stap verdwijnen
ik draaide keek
en liep haar achterna
de wind droeg modisch
haar jas in lichtjes vlagen
een korte rok en
vleugjes lange benen
de tenen rood gelakt
bloot in hooggehakt
het haar speels
opgebonden in het
heersend blond een
zachte…
Vier foto's.
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
708 Bij vier foto's blijft het niet
vele zullen er nog volgen,
ten bewijze van, en als herinnering
aan hun nieuwe later.…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan 'r dunne draad
Door eerst vorst
en schrale wind
ten…
Liefde.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.019 Elk mens bloeit daar van op,
een lekker gevoel, van je tenen tot je kop!
De liefde maakt je sterk, maar ook zacht,
te weten dat er iemand op je wacht.
Die hetzelfde voelt als jij,
samen sterk, zij aan zij!
Het is een fijn gevoel als de liefde je raakt,
wees gelukkig als je het mee maakt.…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 er is hier en er is nu
maar ik vraag me af hoe ik later
de stilte kan herinneren
zou ze spoorloos
verdwijnen
of zou er plaats zijn
om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt…
Hoe, Wie, Waarom der schepping
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
801 waarom der schepping
alles wat er is, ligt aan de streng
die heden verbindt met de oerknal
de oeroude navel der schepping
waar de onderzoekers in afdalen
zolang niet alle vragen beantwoord
is er ruimte voor dogmatisch geloof
voor het paranormale en wonderen
en voor de oerangsten in de nacht
nog steeds verrijkt onze elite zich
ten…
GEVECHT VAN EEN ARTIEST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Alleen laat ik tranen met tui-
ten, omdat niemand me wil le-
zen. Ze zeggen allemaal: 'we
fucking hate it'. Dat is niet erg,
dat is goed voor de moraal, zo-
lang ik maar kan duiken en hoog
kan opspuwen het mooiste koraal!…
Zonder titel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
665 de handpalm draagt de kin
terwijl ik zit op oud terracotta
alhoewel de zon mij beschijnt
denk ik ver vooruit in het niets
deze zwaarte heden ten dage
houdt mij als het ware klein
het drukt de last van innerlijke lagen
voorkomt het peinzen in rechte lijn
het is dromen in luchtballonnen
die vertellen dat je bent, voelt
maar hoeveel grauwe…