10945 resultaten.
Zijn winters kleedje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
593 een koude wind
streek langs mijn hand
maar ik voelde jou ontluiken
in het zachte bed
van zwarte aarde zag ik
het kleine blad ontspruiten
verscholen tussen mos
dat nog zijn winters kleedje had
ontkiemt al lente in het bos
ook in het fluiten
van de vogels zijn
de speelse rollers niet te stuiten…
ik hoor het graven van de winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
543 in gemeten passen
ligt het geluid van het verleden
ik leg ze tussen jou en mij, ’t gehuil
bleef in de afstand bewaard
en nu ik te oud
voor toekomst word
duidelijk en doodstil
vraag je
of ik mezelf wil verlaten;
de duur onuitgeschreven
maar wil je mij dan vasthouden
nog voor de winter verminkt
het leven of dat wat als zodanig klinkt…
bloei
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
668 snerpende snaren vol blaren
uithoeken in de wereld
wij moeten maar jagen
geen wereld nog ingebeeld
lucht heeft vrij spel
in mist tussen aarde
lang geleden een bel
die mij niet spaarde
snijdt een reddingsboei
in vel en been
snij 'm los
en bloei…
Onzichtbaar geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 De weg tussen boomstronken,
reis in vergetelheid en in
diepe treurnis verzonken.
Een mistroostig beeld, ziel
en gedachten verward in maan-
licht aldaar.
Het geheim van geluk achter
de sterren verborgen.
De ruïnes, de puinhopen die
ik zie...
Eerst alles stuk voor het geluk
van morgen.
En wie ben ik, oh wie?…
Stervensgloed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Het groene bootje
glijdt traag door het meer
tussen bergen purper
Op de oever in 't gele huis
schijnsel van vlammen
rook
geur van turf
Het klotsen van water gerust
smelt de tijd
bergen bootje en huis
in de stervende gloed
van de Ierse schemer
vergleden…
Samengesmolten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Samen vlieg ik nu met jou
de kustlijn als scheids
tussen gevangen en vrij
De kamers onzer harten
samengesmolten
tot het absoluut grootste
Het litteken op mijn ziel
fluctueert grootte
in verweesde omschakeling
van hébben naar houden van
goed genoeg nu, ken ik jou
beslist de mooiste blootste…
geboortegrond of reisdrift
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
751 zo ik een Hagenaar ben (geweest)
getuigd mijn identiteitskaart
daar nog altijd van
maar wat is zaligmakend
de stad in het westen
of het dorp in 't oosten
wie het weet mag het zeggen
voor mij is het een keuze
tussen tumult van ginds of
de betrekkelijke rust van hier
en ik moet bekennen dat met
het klimmen der jaren
ik meer ben gaan…
Halverwege hemel en aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Op de breuklijn
Van mijn gedachten
Halverwege hemel
En aarde, ergens
Tussen het paradijs
En de woeste ledigheid
Van de donkerste
Van mijn hersenspinsels
Word ik wakker vandaag,
Wrijf de slaap uit
Mijn ogen en zie dat
De zon schijnt, de lucht
Blauw is, mijn jonge
Aanwas goed gedijt,
En zie dat
Het goed is…
agora
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
459 tussen al die ruimte binnen steen
verandert het gezicht van mijn
geborgenheid
de weg is zoek, langs veel
te brede zomen
er is geen pad
dat veilig is
wel is er mijn keel
mijn hart en wijde oren
en een stem die stilte schreeuwt
mijn roep in angst
de ruimte geeuwt
en alle deuren sluiten…
Aantrekkingskracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Tussen de plooien van jouw lach.
Ik achtervolgde.
Maar ik vond geen glim.
Door het bewonderen van jou dag.
De essentie verloor.
Van de fabelachtige pracht.
Het zonlicht wat ik altijd in jou zag.
Het wonder vertrok.
Maar het gevoel bleef betrouwbaar.
Ik bewonder jouw aantrekkingskracht.…
nazomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 't Was zo'n mooie zomer
een zomer met zon zoals
zomers horen te zijn
Herfst sluipt in de dagen
de zon heeft haar afspraak
met de nazomer gemist
Ik fiets tussen regenvlagen
door van thuis naar werk
en weer terug
Zou zo graag nog wat zon
zien en haar warmte voelen
in mijn rug…
Niet zwart wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Wit staarde voor zich uit
of was het toch zwart
hoe kleurrijk bleek het palet
daadwerkelijk toen zij
haar vriendelijke oogleden
verder opensperde dan tussen
haar wimpers door te gluren
wat haar inmiddels gewoon was
zweeg stilte langzaam aan haar voorbij
had zij dan niet genoeg wonderen gebaard
toch bleef leegte steken
het waarom immer…
Door het oog van waarneming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 soms sluit ik mijn ogen
om te zien met onvergankelijke blik
de pieken en dalen lossen op,
het beeldkader wordt platter
en de verten komen nabij
ik stem af op mijn geluid
om te verdwalen in tonaliteit
te dolen tussen verbergen en onthullen
langs de randen van het zicht
waar besta je eigenlijk?…
De witte wieven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 We maakten
de akkers in hun diepe slaap wakker
Gejaagd door de onstuimige wind
dronken we druppels van morgennevel
We vlogen tussen de landerijen
en dansten loom boven het eindeloze veld
Zingend verdwenen we alweer
in het moeras van los zand…
Aardig
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.503 Ik kam mijn haar,
versier het met een frutsel
en denk terug
aan wat de jongen zei
tussen de pubers
voor de buurtsuper,
opnieuw ontroert het mij.
"Mevrouw, ik ken u niet
maar vind u nu al aardig
en wat u in uw haar draagt
vind ik ook heel chique".…
Na het feest
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.134 De kleine mensen gaan tussen de grote
met het speelgoed van hun ogen.
Er slapen ook zulke vette bloemen in de sloten
en de takken waren zo blauw toen de maan
aan de andere kant van het huis ging staan.
In héél dit zacht delirium
van nacht en fruit en bloem
klinkt dof een weggedragen trom.…
In de kleine coupé
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.852 In de kleine coupé, paskamertje van de vrijheid,
heeft een man de scheiding tussen lichaam en geest
aan een touwtje om zijn middel hangen.
Hij vraagt de medereizigers z'n geest vast te houden.
Bang dat zijn lichaam komt te zweven.…
mijn dichter es
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Jij bent
mijn veld voor ogen
de enk, het hoge land
in nevel en bij regen
de bloem in mijn hand
koren op mijn molen
het dagelijks brood
bij koude de kooltjes
gloeiend avondrood
voor mij de beste keuze
tussen alle witte vlekken
dat ietwat mysterieuze
zo fijn om te ontdekken…
de componist van tijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
641 ik wil de merel zijn
tussen nacht en dauw
die dromen loslaat
zich wendt naar het zaad
van een volle dag
zou ik dan weten wie ik ben
de dagen terug, hart en honger
't vervreemden van het mooiste
de lage tonen, moe gewaakt
door het ontwarren van oude wind
om dan alles weer in hetzelfde lied
te herhalen…
Vleselijk
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
850 in de ruimte tussen woorden en gedachten
leeft de dichter zich uit
met vleselijk genot
sterfelijk
want de volgende dag
resten slechts de woorden,
de botten van de gedachten,
het vlees is al verrot
een gedicht gelijkt 'n geraamte
gereed voor forensisch onderzoek
door aspirant-gedachtenlezers
met een dichters-woordenboek…
Het intens zwarte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
513 ik heb het
intens zwarte
van schaduw ervaren
waar nacht en dood
het donkerste bloed uit
de levensgoot vergaren
schemer nog bevroren is
omdat eerst licht moet ontdooien
voordat schaduw zich kan ontplooien
daar op het einde der tijden
voel ik het heftige strijden tussen
bestaan en roemloos ten onder gaan…
Ongelijke stenen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
485 Ben buiten mezelf,
Vandaag, weet niet
Hoe ik het heb,
Ga je vertellen
Dat het over is
Tussen jou en mij -
Terwijl ik het
Tuinpad bij je huis
Op loop, neemt
De mist in mijn hoofd
Hand over hand toe,
En hoop ik nog
Dat dit een boze
Droom is, maar
De ongelijke stenen
In je tuinpad
Doen mij beseffen dat
Ik mij niets heb…
Niet vreemd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
900 niet anders willen zijn
niet raar, niet bijzonder
niet leven bij het wonder
niet meer alleen
op een lege bank
in het overvolle park
niet een dwaling
een eenzelvige gestalte
frêle hangend in de mist
niet verloren
in een geschapen wereld
die niemand kent
niet de grijze droom
tussen de blozende slaap
maar weten wie je bent…
Lekkere trek
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
533 Klein vogelijn tussen het blad
Je fluit wel uitgelaten
Maar door ’t struweel daar sluipt een kat
Die houdt jou in de gaten
Klein vogelijn vlieg er vlug uit
Want katten moet je weten
Die geven niets om jouw gefluit
En zien je slechts als malse buit
Om lekker op te vreten…
ogennood
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
470 braakliggend, koud
ligt de afstand tussen toen
en nu als ouder craquelé
in overgebleven glas
wat was verblijft doorschijnend
in de spiegel van vandaag
je draagt het immers bij je, in jouw vragen
zonder antwoord
in het willen zien
en in de nood niet te vergeten
dat haar lieve trekken
zich slechts vormen, naar
jouw eeuwenoud stramien…
Ongehoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 tussen het gekakel door
ging haar immense verdriet
verloren in vergelijkingen
die kant noch wal raakten
zagen zij dan niet
dat al zij had gewild
was een luisterend oor
een begripvolle stilte
met alle goede bedoelingen
hadden zij alles wat krom was
weer recht willen breien
alsof er zoiets bestond…
Bij Warder
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.059 En nog steeds, op de strandjes bij Warder,
tussen Hoorn en Edam, vind je schelpen,
kokkels, strandgapers vooral,
uit de tijd van de Zuiderzee
die pas zijn losgewoeld,
opgestuwd, aangespoeld.
Er staat me nog heel wat te wachten.
-----------------------------
uit: 'De Gids', mei 2012.…
Twee zusjes
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.300 De duim blijft steken tussen mond en kin.
De oudste leidt met zachte dwang
haar zusje weer het sprookje in.
------------------------------------
Uit: 'Een vrouw bezoeken', 1985.…
Eden opnieuw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 Het eindeloze strelen
proeven hoe jij opwelt
tussen mijn lippen
in mijn mond
een bron, een beek
op zoek naar
het laagste punt
Jij deelt met mij
atomen en neutronen
bouwen een nieuwe hof
scheppen een verloren Eden
drinken elkaar, brengen
elkaar tot gaan en komen…
Doodlopend?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Je loopt
naar de dood
je rent of schuifelt
naar de dood
Soms komt
de dood
je tegemoet
slist-tussen z'n tanden-:
'Het pad
vergeten
'n bord
of afslag gemist?'
Je hoopt
de dood
te ontlopen
te ontwijken
Je ziet
de dood
in de ogen
onbekend met z'n list.…