4280 resultaten.
Na de bloei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.120 De tuin ligt er verlaten bij
De struiken staan weg te kwijnen
Geen hommel vliegt nog op de hei
De zomerzon wist te verdwijnen
Een lege vlakte werd de wei
De nectar is opgedronken
Ze gingen: juni, juli, mei
Geen bloem staat er nog te pronken
Het bos ontbeert zijn zomersprei
De bladeren hangen te kniezen
Noch groen noch bloei in dit getij…
afscheid van het leven
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
3.511 Het leven moet je beleven
Voordat je het weet is het voorbij
Vergeet mij
Waren jouw woorden
Die jij tegen hem zei
Leef verder zonder mij
Waren jouw woorden
Die zijn hart doorboorden
Veel pijn en verdriet
Is waar jij hem mee achter liet
Later legde je uit
Dat jij spoedig deze wereld zou verlaten
En de dagen wilde beleven
Zoals jij wilde…
Goede Vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 En met de spijkers in door mijn hand heb ik jou lief en zie jou
verlatenheid en helse smart. En ik neem jou mee op jou tocht;
er is geen bron voor gevoel en gedachten in jou hart...…
NEDERLAND BEWEEGT
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.484 Om mij heen het kil verlaten
landschap met grijsgroene weilanden.
Zwanen als sneeuwwitte vlekken stuurloos
in het koude water, gekoppelde eenden
opvliegend, kraaien loensend roofbewust.…
Vertrouwen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.023 Geschonden vertrouwen
Lachend meedogenloos kijk jij mij aan
Minachting schikkend naar het moment
Laat mij onmachtig ver van jou vandaan
In verwarring zo ik jou nooit heb gekend
Waar waren die woorden van weleer
Stamelend bracht ik ze jou naar voor
Fluisterend verlaten zij bange lippen
Waarom vinden zij nu geen gehoor
Waar is die gemeende…
Ware aard
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.051 Hij verraadt zichzelf, zijn mooie woorden
Licht en luchtig tegelijk, zijn duister
Komen voort uit blind omrande twijfel
Harde holheid heeft zijn woord verlaten
Het ontstaat, hij tast in donker sferen
Hoogst verloren bruist het op als water
Uit een hete onbegrepen geiser
Vol van druk en onderhoofdse krachten
Later, als de luwte weer terug…
je danst het silhouet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
755 varens in mijn tuin
spreidend sprietsend
als de groen grauwe fontein
op de plaza del piedro
ik denk , zo denk ik
aan de verloren avondschaduw
en neem jou peinzend waar;
een dromerig zijn
je danst het silhouet
van wuivende palmen
kwetsbaar lachend
met ingetogen pret
over het plavuis van
mijn verlaten liefdesplek
schuurt een laatste…
Dakloos
hartenkreet
4.4 met 36 stemmen
3.158 Vrienden hebben haar verlaten,
juist toen ze hen zo nodig had.
Als een baksteen laten vallen,
viel zij in een heel diep gat.
Ze is wat je noemt,
mislukt in deze maatschappij.
Niemand gunt haar een blik waardig,
men loopt haar met een boog voorbij.
Maar ook zij heeft haar gevoelens,
is een mens zoals jij en ik.…
Poezepoes
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.310 He, poezepoes
ja, jullie twee
dribbelend hier in huis
spelend, rennend met elkaar
ja, ik weet het dit is jullie thuis
Ho, poezepoes
ja, jullie twee
al vroeg het warme nest verlaten
ik zie het jullie liggen op de loer
voor de dweil die beweegt over de vloer
Ha, poezepoes
ja, jullie twee
jullie zijn leuk om te zien
lief, spelend bovendien…
Een wens
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
4.290 Een veilige plek wordt geboren
in een verlaten hutje aan zee.
Hand in hand zoeken we
naar antwoorden, wij met z’n twee.
Nooit komt er een einde
aan deze stille wens.
Onze vingers glijden
over de horizon, heel intens.…
Niets
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.239 Soms duik ik in de verlaten kelders.
Als voor de ratten strooien ze er hun aas
Maar ik ontwijk de val.
Buiten verstrooiing zoeken.
Soms struikelt hier een kleuter
Of een herderin blaat naar haar schapen.
Dan hol ik zuchtend naar de wei.
Geen zon kan mijn bloed verhitten.…
je schouders rond ik af
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.619 voel ik
waar ze tepels dragen
ze spannen zich
om harder te behagen
de lijn in taille en
langs heupen voert
vingers langs de
donkere geneugten
lippen openen en baden
in een vochtig spel
ik zie je komen
op de golven van
mijn dromen met
je ogen dicht, een snik
als alle spanning
weer is afgenomen
samen kijken naar
de hemel die verlaten…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 Zo verlaat ik mijn vertrouwde plekje
waar de rust mijn grootste vriend was.
Mij zo vaak omarmde
als een zeebries, mild en zacht.
Nu zoek ik tevergeefs een ander stekje.
't Is vreemd, maar nu bemerk ik pas
hoe deze plek mijn hart verwarmde,
meer nog dan ik had verwacht.…
in je ogen licht de zon nog op
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.957 tot een omhelzing
ik zie je hart kloppen in
je hals die zachtheid toont
in lijn omhoog naar kaken
die toch vastberaden zijn
als dan je glimlach
zich verdiept en ook
je adem vrolijkheid verraadt,
ontstaat het kuiltje in je wang
je lach is ingehouden lang
je schrikt er zelf van en
ik zie je ontwaken, de leuke
droom langzaam verlaten…
selectief
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.629 vindt "een goed gesprek" gezeik
hij heeft zijn leven lang genomen
gaf zich nooit echt helemaal
bemint zijn vrouw slechts in zijn dromen
spreekt nog steeds niet in haar taal
hij heeft een hekel aan haar vragen
denkt alleen nog aan de daad
ziet haar figuur steeds meer vervagen
en verliest zich in zijn zaad
zij heeft het bed al vroeg verlaten…
een gouden hart
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
4.433 Zou zo graag nog eens met je willen praten,
voel me soms eenzaam en verlaten.
Is er dan niemand die het ziet,
dat ik barst van verdriet.
Maar jij geeft me de kracht,
had niet anders verwacht.
Om door te kunnen met m'n leven,
heb jij me alle liefde gegeven.…
Heb me lief om wie ik ben!
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
1.992 Ik voel me zo verlaten en gekrenkt
Tergend en angstig gevoel
Heb je ooit echt om mij gegeven
Had onze ontmoeting wel een doel?
Ik heb zo intens van jou gehouden
Dacht dat je voor altijd mijn maatje zou zijn
Maar de stilte is stiller dan ooit gebleken
En jij..…
Na de nacht
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.131 schaterlach, gefluister en de nagalm
van geschuifel, geheimpjes en ontboezeming
het gelaat van een verre vriend
gloeit weer op als de kamerdeur kiert
Het vloerkleed draagt de stille getuigen
van vertrapte illusies en een geheime wens
van de hardleersheid en het minzaam buigen
van knieën en het hoofd op een begerig mens
langs de wand fluistert verlaat…
Lief klein meisje, waarom jij?
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
2.413 over je wangen
nog zo jong voor dit verdriet
ik veeg je tranen weg
maar troosten kan ik je niet
Ik probeer wat ze zeggen
wijze zinnen te spreken
maar mijn woorden zijn niets
met dit vergeleken
Je zegt dat ik de enige ben
die begrijpt wat jij voelt
ik snap er helemaal niks van
wil niet weten wat je bedoeld
je wilt je leven niet verlaten…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.448 De herfststorm blaast de bladeren van de bomen
De takken buigen kreunend door
Alles wordt omver geblazen
Net zoals in mijn hoofd
Daar blaast een wind mijn mijmeringen
Langzaam uit m`n herinneringen
Mijn hart huilt van verdriet
Zoals de regen neer valt op de straat
Het vormt plassen in mijn ziel
Het verlaten gevoel
Het opgesloten…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Of dat mijn lichaam verlaten ligt
Op het kleine kerkhof onder een steen
Of, verbrand, als as en rook
Op de winden verdween,
Dan ook,
Ik weet het – word ik niet vergeten,
Niet omdat tekens blijven of erinring duurt,
Maar omdat deze en die
Zal eten
Van de adem van mijn poëzie,
Mijn bloed en vlees, tot droom verpuurd.…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 Dan kleedt de storm
haar gretig uit;
Ze laat het blad slechts
langzaam vallen,
ze koestert nog het bladerbed
om dan grillig
verlaten door de herfst
de witte winter toe te vallen.…
Hoog water
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
916 er stroomt verlatenheid door alle straten
een zwarte kat schicht naar de overkant
geschrokken van een opgewaaide krant
beklemming kruipt uit zwarte venstergaten
bevreesd dat zwakke dijken zullen breken
vechten soldaten met de woeste stroom
en loop ik als gevangen in een droom
waar grauwe eenzaamheid is neergestreken
de speeltuin waar alleen…
Akureyry
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
958 moerassig
roodbruine biesbossende grassen in
vast naar dode schapen smakend water
voorbij
praatgraag gedachte
vogels duikend in zachte zwarte rots
niet gereten opgegeten op een pad
voorbij
een oranje huis van blik
met rammelend ijsgetinkel
en nachtelijk kloppen op een deur
voorbij
desolate plaatsen van geboren en vergaan
verlaten…
niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
963 wonen in niemandsland
Verdreven van huis en haard
Is de uittocht al eeuwen oud
Op zoek naar brood en water
Wonen wij in niemandsland
Zoeken heil en verlossing
Zijn onze geliefden verdwaald
Mijn moeder, mijn zuster
Mijn vader, mijn broer
Wonen wij in niemandsland
Knielen neer in vreemde oorden
Smeken om genadebrood
Wachten in verlaten…
ik laat je gaan
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.056 gebarsten krachten,
als versplinterd geboortelicht
uit een redeloze reden
je voeten
nog wel geaard
steunen zwevend
jouw gedachtenlijf:
gezwollen in verhulde
leegte en gedroogde
rimpels
je ledematen stijf
jij bent de dood
in levende lijve
het genade brood
gebakken met
ongewenst zaad
ik laat je gaan
als mijn hand
jouw schouder verlaat…
Toneelleven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.271 Ik speel mijn rol miserabel, jawel, zonder overdrijven,
het mishaagt de toeschouwers, er klinkt luid kabaal,
echter, beoordeel mij mild bij het verlaten van de zaal:
aan het bizarre script heb ik niet mee mogen schrijven.…
Winter
gedicht
3.2 met 67 stemmen
26.107 staat het zomerhuis verlaten?
springen reeën door de bongerd?
uit mijn lege zomermond
blaas ik warme adem in mijn handen.
overal staat geduldig stilte
met haar ogen neergeslagen
en ik kijk verwezen
naar de rusteloze mezen.
----------------------------------------
uit: 'Onder een leeggewaaide boom', 1982.…
Last post
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.698 In 't leven is sterven laatste grote feit
ik weet niet wanneer m'n laatste uur slaat
m'n familie, na 'n leven lang samen, verlaat
met een pijnlijk vluchtig afscheid.
In deze afscheidsbrief beschrijf
ik complimenten die ik je niet heb gegeven
alles was zo vanzelfsprekend tijdens leven.…
De donkere geneugten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
744 voel ik
waar ze tepels dragen
ze spannen zich
om harder te behagen
de lijn in taille en
langs heupen voert
vingers langs de
donkere geneugten
lippen openen en baden
in een vochtig spel
ik zie je komen
op de golven van
mijn dromen met
ogen dicht de snik
als alle spanning
weer is afgenomen
samen kijken naar
een hemel die verlaten…