Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Jaap Edenbaan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.147
de Jaap Edenbaan terwijl je schaatst kijk je het nauwelijks aan tot het moment zoals vandaag dat de sneeuw valt en je gelukkig bent dankzij de sneeuw en de kou ondanks vermoeidheid en een geeuw is het: ik hou van jou zo mooi het wit op de Jaap Edenbaan en op zoek naar brood een verloren meeuw was je er niet, was beter maar gegaan…

In delen zielt de schoonheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
ik zie het wit gevuld door vragende gezichten ogen die met kleur steriele vlakken willen breken handen werpen vormen om bewegen weer een kans te geven armen brengen warmte raken meer dan alleen elkaar in delen zielt de schoonheid van het doek dat ik vandaag weer heb ontmoet…

in de schaduw

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 717
en toen was het er weer dat donkere gevoel als een krijsende zwarte ekster vliegend door de dreigende lucht vanuit de zon terug opgeborgen in de schaduw daar waar het thuishoort en nergens anders daar waar alles wazig lijkt en is ik wil het kwijt ik wil geen onheilspellende zwarte ekster zijn maar een witte meeuw met…

koude voeten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 802
(eerst dan trok ik mijn kousen uit) een dubbele buurt met alle ramen open samenlopend langs de weg waar ooit het water van een polder liep torent steengroei bovenuit: een wirwar onder daken maar daar onder schuilt nog, wat mijn hart wil raken zachte bloei en tenen in het gras een eindeloze zwaluw en het witte van de was…

De elementen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Wind in vol element zweept wilde golven die met hun witte haar woest in de war zich storten op het weerloos strand dat wegvlucht met veel stuivend zand maar steeds meer wordt verzwolgen ik loop langzaam sluit mijn ogen luister naar het grof gebulder lik het zilt van mijn lippen en voel me slechts heel nietig…
geeraardt17 augustus 2013Lees meer >

mijn seizoen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Onbekommerd slenter ik door zachte aarde en ritselend blad Laat voetsporen achter en kijk niet om De wind veegt ze met een nonchalant gebaar weg Verdwenen is mijn leven Ik adem witte wolkjes Blaas plagend door flonkerende nijverheid En strijk met een vinger voorzichtig over de kwetsbaarheid van de herfst een geur…

De kleine scenes

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 492
heb de laatste stukjes gelegd de puzzel van mijn leven zijn uiteindelijke vorm gegeven maar alles voelt emotieloos heb nooit de goede kleur kunnen bekennen in wennen aan de kleine scenes gaan daar smeult en vonkt de liefde nog plaats en tijdloos zonder gêne maar het vlakke overheerst zwart wit in een bestaan met grijs gezicht…
wil melker10 oktober 2013Lees meer >

liefdessneeuw

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Het sneeuwt zo stil dat wij niks horen Het is zo koud dat wij het warm beginnen te krijgen De nacht is zo wit dat lantaarnen hun lichten dimmen De sfeer is en blijft voelbaar aanwezig De winter maakt het buiten zo eenzaam dat wij ons thuis gaan voelen De wolken besprenkelen ons deze nacht met liefdessneeuw…

Duel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 893
Ik sla jouw bladzijde om tussen de regels door zie ik jouw witte vel Jij wilt punten scoren in een slepend duel bladerend door mijn boek Transpirerend vol twijfel pak ik jouw bal niet aan een onvoorstelbare misser In de eindelijke finale besef je dat sommige wedstrijden niet te winnen zijn…

Zijn lichtend gezicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
heb de wolken zien kleuren tot een buiig geheel de frontale wind zette hen het mes op de keel de zomer school achter sluiers met regen frivool doken nog vogels de omslag hield ze niet tegen het zwart is verwaaid tot het rafelige wit zij geven oplossend de zon weer zijn lichtend gezicht…

Naar onbewoond aldaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
ik wilde je omspoelen een tropisch eiland van je maken in de oceaan zongele stranden wit blauwe golven en jouw koesterende handen maar ik kon je niet scheiden van het vasteland onze wortels reikten dieper dan alleen hand in hand nu vliegen we twee keer per jaar naar onbewoond aldaar…

Wie wil ik zijn?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
Wil ik met mensenogen Oordelen over de taken Die alleen door mij En niet door de ander Worden verricht, Of is het voldoende Gewoon bij Zijn Kinderen te passen - Als ik aan de voeten zit Van Hem die voor mij Sterven zal en al mijn Zonden wit zal wassen…

bloesem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 600
er groeit een wondertje op wattendons, de wereld gonst geluk klein spul en witte sokjes een jurkje zonder smuk, gebloemd met zoveel liefs in de verte blinkt een Barbiepop een roze fiets, een poppenwagen een zacht gebloemde meisjesjurk, daar zomaar in het niets…
switi lobi21 september 2015Lees meer >

zwijgen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
ik ruik het zure zweet van oom Antoon de weeïge lucht van de rozenstruik ik voel het duizelend verdriet onder de ruisende bomen de bevende angst achter het masker van de lach ik hoor bijen zoemen onmachtig wonen we op uiteengescheurde planeten foto's zwijgen in zwart-wit…
J.Bakx28 september 2015Lees meer >

Zie het bijzondere in het gewone

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 671
Geniet van de stilte en van kleine dingen die je tot nadenken dwingen kijk naar de blauwe lucht waarin witte wolken zweven en naar de vogels in hun vlucht zie de schoonheid van alles om je heen al ben je alleen en heb je verdriet rijs als een feniks want een ander doet het niet ga mee met de stroom van het leven zie het bijzondere in het…
marijke27 december 2015Lees meer >

Gebladerd met wat rijp

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
ik heb de winterbloemen op zien komen zij bloeien in het kristallijn van sneeuw en ijs breekbaar op hun transparante stelen gebladerd met wat rijp contrasteren met oplichtend wit de laatste herfsttinten tot de bloemenzee zich spreidt en verder golft voorbij de horizon waar komend grijs gewijde stilte brengt die hoort bij…
wil melker3 januari 2016Lees meer >

Witvlokkig

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 620
er dwarrelt sneeuw op winterschone bomen naakt wacht de vroege lente onder een vernuftig sprei innig pluizig omarmt het wit het onbeschutte een gloed van liefde twinkelt koddig op vogelveertjes rondborstige klanken treffen de stilte hoop wikkelt zich om uitlopende twijgen smetteloos alles zo wonderbaar nu niets dan…
Hilly Nicolay15 februari 2016Lees meer >

Roetpiet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
De oude moegestreden Zwarte Piet Wordt nu door RTL opzij geschoven Alleen de kleine Halbe blijft geloven En roept dat hij het als een aanslag ziet ‘T is of hij op tv solliciteert Als nieuwe witte knecht van blonde Geert. (Een kraag een muts en nog wat veegjes roet Als schoorsteenpiet doet hij het denk ik goed.)…
trawant27 oktober 2016Lees meer >

Liedje.

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.155
De blanke bloem, geboren In 't witte morgenlicht, Sluit bij het dagvergloren De blaren dicht. Maar 't gouden hart blijft gloeien In de ambergele kluis, Die lauwe geure' omvloeien En nachtgeruis. Zó is mijn ziel een bloeme, Wier fulpen urn omvat Wat mensentong niet roeme: Haar zonneschat.…
G.H. Priem27 november 2016Lees meer >

oude Friese Schouw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
een oude Friese Schouw is zíj zoveel meer dan geurend hout penseelstreken op wit papier zij weet van harde winters en van de jonge mei zij is een oude boot en zóveel meer dan alle Friese meren de tijd ligt stil In haar verweerde schoot . aquarel Friese Schouw ; van Jan van der Steen…

Mag ik mijn leven terug

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.000
ik vraag jou niet om liefde ook geen vriendschap of een band ik wil alleen maar eerlijkheid de waarheid uit jouw hand geschreven op een wit papier je woorden slechts oprecht en als ik die gelezen heb het gevoel hij is niet slecht er schuilt in hem een medemens die verblind door groot verdriet heel eventjes geen weg…
Dianah20 januari 2017Lees meer >

De dame met de mandala

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
en de verstilling van de winter in het wit. Je bent een pergola Zonder rozen zei ik; Maar in wording zelf uitgekozen op jouw tijd en methode. Dag meisje met de mandala.…
Walter Tack28 januari 2017Lees meer >

Langs het pad

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
ik heb bloempjes voor je gepakt zij bloeiden gewoon langs het pad de eerste stralen zon heb ik geregen tot rozerode kralen uit het blauw van de lucht streepte ik wit kant van de wolken heb alles verpakt in het bies van de mand die rondde onder mijn hand zo groet ik jou op dit vroege uur waar lente nog schemert naar het zomervuur…

jonge zwaan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
nu nog weet hij warm zich gehouden door vleugels wakend om hem heen geslagen die voor kou en kwaad hem hoeden en bewaken nu nog ziet hij is zijn donzen vachtje vaal en grijs en bruin als is hij thuis niet bij het prachtig wit van zijn pa en ma nu nog lelijk eendje maar welkom toch tot eens hij sierlijk is dan zal van nature uit…

'Nep'

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
de wereld wil bedrogen worden Het zijn niet alleen 'de witte boorden' die bedriegen Het is jokken halve waarheden, leugens liegen... alsof 't gedrukt staat We zijn 'aan de maat' hoe...... nu terug te keren in Holland, klompenland waar alleen tulpen? de akkers..... achter de duinen kleuren.…

XXIII - almelo - 1915

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 757
in stad hardenberg geen dak meer boven je hoofd op hollands ondiep pleurend pleuritis het hoge woord van pleuris springt er huilend uit verhoogde vatbaarheid in het zuidelijk grensgebied niet waakzaam genoeg binnen de singel bang voor tuberculose een gast in de stad een witte villa de vogelgriep van buiten in de tuinaarde…

Hemel en aarde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
vanaf de hoogste top, kraait de gouden haan, bejubeld door gegoten klokken, de boodschap van de Heer, het kunstwerk aldaar vertelt zijn verhaal in alle stilte en eenvoud, daar kan men schuilen, en praten, zonder meer lichte wolken als witte vlokken verbinden beiden ieder geeft op zijn wijze beschutting weer…

zwaluwstaartjes

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
gisteren nog hun hoogmis vierend, rond wit en grijze wolkenflarden gelijk de vluchtige kokardes op mijn zomerhoed geplukt uit goud en lilablauw de trouwe kleuren in een vlinderlicht bestaan ze moeten gaan mijn kleine vrienden, hemelhoog wuiven ze hun laatste groet dat doet me goed zij weten dat hun thuiskomst altijd meer dan welkom…
switi lobi7 september 2019Lees meer >

De dag der kanteling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Het wit is nog voor even. De koude bijt niet meer. Het ijs begint te kraken. De wind ruimt naar het zuiden. De zilverreiger is weer zichtbaar. Schapen grazen het gras weer bloot. De voederplank blijft leeg. Sporen smelten weg. De winter stopt ermee. De lente dringt zich op.…

magisch

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
purperblauwe gedachten zwenkten met hem mee toen hij onverhoeds in de Lethe tuimelde de bodem bezaaid met glinsterende blauwe stenen zijn ogen lichtten op hij hapte naar adem boven de rivier een vlucht van duiven in de koepelblauwe lucht iemand vroeg: heb jij onlangs de man gezien je weet wel die met dat witte…
J.Bakx15 november 2021Lees meer >