8651 resultaten.
Jaap Edenbaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
2.147 de Jaap Edenbaan
terwijl je schaatst
kijk je het nauwelijks aan
tot het moment
zoals vandaag dat de sneeuw
valt en je gelukkig bent
dankzij de sneeuw en de kou
ondanks vermoeidheid en een geeuw
is het: ik hou van jou
zo mooi het wit op de Jaap Edenbaan
en op zoek naar brood een verloren meeuw
was je er niet, was beter maar gegaan…
In delen zielt de schoonheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 ik zie het wit
gevuld door
vragende gezichten
ogen die met kleur
steriele vlakken
willen breken
handen werpen
vormen om bewegen
weer een kans te geven
armen brengen warmte
raken meer
dan alleen elkaar
in delen zielt
de schoonheid van het doek
dat ik vandaag weer heb ontmoet…
in de schaduw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
717 en toen
was het er weer
dat donkere gevoel
als een krijsende
zwarte ekster
vliegend door de
dreigende lucht
vanuit de zon
terug opgeborgen
in de schaduw
daar
waar het thuishoort
en nergens anders
daar
waar alles
wazig lijkt
en is
ik wil het kwijt
ik wil geen
onheilspellende
zwarte ekster zijn
maar een witte
meeuw
met…
koude voeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
802 (eerst dan trok ik mijn kousen uit)
een dubbele buurt met alle ramen open
samenlopend langs de weg
waar ooit het water van een polder liep
torent steengroei bovenuit: een wirwar onder daken
maar daar onder schuilt nog, wat
mijn hart wil raken
zachte bloei
en tenen in het gras
een eindeloze zwaluw en het witte
van de was…
De elementen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
481 Wind in vol element zweept wilde golven
die met hun witte haar woest in de war
zich storten op het weerloos strand
dat wegvlucht met veel stuivend zand
maar steeds meer wordt verzwolgen
ik loop langzaam
sluit mijn ogen
luister naar
het grof gebulder
lik het zilt
van mijn lippen
en voel me
slechts heel nietig…
mijn seizoen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 Onbekommerd
slenter ik door
zachte aarde
en ritselend blad
Laat voetsporen achter
en kijk niet om
De wind veegt
ze met
een nonchalant gebaar
weg
Verdwenen is mijn leven
Ik adem
witte wolkjes
Blaas plagend door
flonkerende nijverheid
En strijk met
een vinger voorzichtig
over de kwetsbaarheid
van de herfst
een geur…
De kleine scenes
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 heb de laatste stukjes gelegd
de puzzel van mijn leven
zijn uiteindelijke vorm gegeven
maar alles voelt emotieloos
heb nooit de goede kleur
kunnen bekennen in wennen aan
de kleine scenes gaan
daar smeult en vonkt de liefde nog
plaats en tijdloos zonder gêne
maar het vlakke
overheerst zwart wit
in een bestaan met grijs gezicht…
liefdessneeuw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 Het sneeuwt
zo stil
dat wij niks horen
Het is zo koud
dat wij het warm
beginnen te krijgen
De nacht
is zo wit
dat lantaarnen
hun lichten dimmen
De sfeer
is
en blijft
voelbaar aanwezig
De winter
maakt het buiten
zo eenzaam
dat wij
ons thuis gaan voelen
De wolken
besprenkelen ons
deze nacht
met liefdessneeuw…
Duel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
893 Ik sla jouw bladzijde om
tussen de regels door
zie ik jouw witte vel
Jij wilt punten scoren
in een slepend duel
bladerend door mijn boek
Transpirerend vol twijfel
pak ik jouw bal niet aan
een onvoorstelbare misser
In de eindelijke finale
besef je dat sommige wedstrijden
niet te winnen zijn…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
Naar onbewoond aldaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 ik wilde je omspoelen
een tropisch eiland
van je maken in de oceaan
zongele stranden
wit blauwe golven en
jouw koesterende handen
maar ik kon je
niet scheiden
van het vasteland
onze wortels
reikten dieper
dan alleen hand in hand
nu vliegen we
twee keer per jaar
naar onbewoond aldaar…
Wie wil ik zijn?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
688 Wil ik met mensenogen
Oordelen over de taken
Die alleen door mij
En niet door de ander
Worden verricht,
Of is het voldoende
Gewoon bij Zijn
Kinderen te passen -
Als ik aan de voeten zit
Van Hem die voor mij
Sterven zal en al mijn
Zonden wit zal wassen…
bloesem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 er groeit een wondertje op
wattendons, de wereld gonst geluk
klein spul en witte sokjes
een jurkje zonder smuk, gebloemd
met zoveel liefs
in de verte blinkt een Barbiepop
een roze fiets, een poppenwagen
een zacht gebloemde meisjesjurk, daar
zomaar in het niets…
zwijgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 ik ruik het zure zweet
van oom Antoon
de weeïge lucht
van de rozenstruik
ik voel het duizelend verdriet
onder de ruisende bomen
de bevende angst
achter het masker van de lach
ik hoor bijen zoemen
onmachtig wonen we
op uiteengescheurde planeten
foto's zwijgen in zwart-wit…
Zie het bijzondere in het gewone
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Geniet van de stilte
en van kleine dingen
die je tot nadenken dwingen
kijk naar de blauwe lucht
waarin witte wolken zweven
en naar de vogels in hun vlucht
zie de schoonheid van alles om je heen
al ben je alleen en heb je verdriet
rijs als een feniks
want een ander doet het niet
ga mee met de stroom van het leven
zie het bijzondere in het…
Gebladerd met wat rijp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 ik heb
de winterbloemen
op zien komen
zij bloeien
in het kristallijn
van sneeuw en ijs
breekbaar op
hun transparante stelen
gebladerd met wat rijp
contrasteren
met oplichtend wit
de laatste herfsttinten
tot de bloemenzee
zich spreidt en verder
golft voorbij de horizon
waar komend grijs
gewijde stilte brengt
die hoort bij…
Witvlokkig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
620 er dwarrelt sneeuw
op winterschone bomen
naakt wacht de vroege lente
onder een vernuftig sprei
innig pluizig omarmt
het wit het onbeschutte
een gloed van liefde twinkelt
koddig op vogelveertjes
rondborstige klanken
treffen de stilte
hoop wikkelt zich om
uitlopende twijgen
smetteloos
alles zo wonderbaar
nu niets dan…
Roetpiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 De oude moegestreden Zwarte Piet
Wordt nu door RTL opzij geschoven
Alleen de kleine Halbe blijft geloven
En roept dat hij het als een aanslag ziet
‘T is of hij op tv solliciteert
Als nieuwe witte knecht van blonde Geert.
(Een kraag een muts en nog wat veegjes roet
Als schoorsteenpiet doet hij het denk ik goed.)…
Liedje.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.155 De blanke bloem, geboren
In 't witte morgenlicht,
Sluit bij het dagvergloren
De blaren dicht.
Maar 't gouden hart blijft gloeien
In de ambergele kluis,
Die lauwe geure' omvloeien
En nachtgeruis.
Zó is mijn ziel een bloeme,
Wier fulpen urn omvat
Wat mensentong niet roeme:
Haar zonneschat.…
oude Friese Schouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 een oude Friese Schouw is zíj
zoveel meer dan geurend hout
penseelstreken op wit papier
zij weet van harde winters
en van de jonge mei
zij is een oude boot
en zóveel meer
dan alle Friese meren
de tijd ligt stil
In haar verweerde schoot
.
aquarel Friese Schouw ; van Jan van der Steen…
Mag ik mijn leven terug
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.000 ik vraag jou niet om liefde
ook geen vriendschap
of een band
ik wil alleen maar
eerlijkheid
de waarheid
uit jouw hand
geschreven op een wit papier
je woorden
slechts oprecht
en als ik die gelezen heb
het gevoel
hij is niet slecht
er schuilt in hem een medemens
die verblind
door groot verdriet
heel eventjes geen weg…
De dame met de mandala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 en de verstilling
van de winter in het wit.
Je bent een pergola
Zonder rozen zei ik;
Maar in wording
zelf uitgekozen
op jouw tijd
en methode.
Dag meisje met de mandala.…
Langs het pad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 ik heb bloempjes
voor je gepakt zij bloeiden
gewoon langs het pad
de eerste stralen
zon heb ik geregen
tot rozerode kralen
uit het blauw
van de lucht streepte ik
wit kant van de wolken
heb alles verpakt
in het bies van de mand
die rondde onder mijn hand
zo groet ik jou op dit
vroege uur waar lente nog
schemert naar het zomervuur…
jonge zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 nu nog weet hij
warm zich gehouden
door vleugels wakend
om hem heen geslagen
die voor kou en kwaad
hem hoeden en bewaken
nu nog ziet hij
is zijn donzen vachtje
vaal en grijs en bruin
als is hij thuis niet
bij het prachtig wit
van zijn pa en ma
nu nog lelijk eendje
maar welkom toch
tot eens hij sierlijk is
dan zal van nature
uit…
'Nep'
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 de wereld
wil bedrogen worden
Het zijn
niet alleen
'de witte boorden'
die bedriegen
Het is jokken
halve waarheden, leugens
liegen...
alsof 't gedrukt staat
We zijn
'aan de maat'
hoe......
nu terug te keren
in Holland, klompenland
waar alleen tulpen?
de akkers.....
achter de duinen kleuren.…
XXIII - almelo - 1915
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 in stad hardenberg
geen dak meer boven je hoofd
op hollands ondiep
pleurend pleuritis
het hoge woord van pleuris
springt er huilend uit
verhoogde vatbaarheid
in het zuidelijk grensgebied
niet waakzaam genoeg
binnen de singel
bang voor tuberculose
een gast in de stad
een witte villa
de vogelgriep van buiten
in de tuinaarde…
Hemel en aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
531 vanaf de hoogste top,
kraait de gouden haan,
bejubeld door gegoten klokken,
de boodschap van de Heer,
het kunstwerk aldaar
vertelt zijn verhaal in
alle stilte en eenvoud,
daar kan men schuilen,
en praten, zonder meer
lichte wolken
als witte vlokken
verbinden beiden
ieder geeft op zijn wijze
beschutting weer…
zwaluwstaartjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 gisteren nog hun hoogmis
vierend, rond wit
en grijze wolkenflarden
gelijk de vluchtige kokardes
op mijn zomerhoed
geplukt uit goud en lilablauw
de trouwe kleuren
in een vlinderlicht bestaan
ze moeten gaan
mijn kleine vrienden,
hemelhoog wuiven ze hun laatste groet
dat doet me goed
zij weten dat hun thuiskomst
altijd meer dan welkom…
De dag der kanteling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Het wit is nog voor even.
De koude bijt niet meer.
Het ijs begint te kraken.
De wind ruimt naar het zuiden.
De zilverreiger is weer zichtbaar.
Schapen grazen het gras weer bloot.
De voederplank blijft leeg.
Sporen smelten weg.
De winter stopt ermee.
De lente dringt zich op.…
magisch
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 purperblauwe
gedachten zwenkten
met hem mee toen
hij onverhoeds
in de Lethe
tuimelde
de bodem bezaaid
met glinsterende
blauwe stenen
zijn ogen
lichtten op
hij hapte
naar adem
boven de rivier
een vlucht van
duiven in de
koepelblauwe
lucht
iemand vroeg:
heb jij
onlangs de
man gezien
je weet wel
die met dat
witte…