6780 resultaten.
trage inkt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
537 buiten graadt het vijf boven nul
het recht de zekerheid tot waar
het ijs zich manifesteert in klompen
van ruw ballast, als baldakijnen
van het schoonste laken in wit
tot soberheid van kleur, het damast
stevent af op een niet-ontwaken
het ijlt in het geeuwen van rust
het adert in stromen van zwijgzame
leergierige momenten, het doopt
de…
ONTBOSSING
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
601 het zijn de vogels op hun vlucht
zij ondergaan hoe klein ze zijn
boven kale vlakten hels venijn
adem stokt veelvuldig in een zucht
bomen op schavot is geen gerucht
natuurverkrachting is hun pijn
de bijl hakt scherp in levend brein
er kleurt geen hoop als enig teken
het is vergrijst in doodse deken
smorend dreinen spoken in het vuur
de…
De winter is in ’t groen gekleed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de winter waait alleen
wat kil achter groene voile
herfst vertrapt door lentetijd
haar strijd heeft aangezet
gewassen jaarlijks sterven
nu zomaar overleven waar
niet altijd het zonlicht straalt
naar buiten snel ter been
groetend naar de bijna kale
wilgen waar al een liaan gedijt
boven gekrokust bloemenbed
wie wil zo’n beeld niet erven…
moedergezang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.074 beschut in haar schoot
reizen je ongeboren oren
naar het lied dat zij daar
buiten voor je zingt
boven je kleine hoofd
hoor je het kloppen
van haar hart en het
reizen van het bloed
haar hoofd buigt zich
naar jou daar binnen
je gespitste oortjes zoeken
haar melodie daar buiten
zij en jij groeien samen
een wonderlijke reis lang
samen…
Aangekondigde dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 (Op de pianola*)
Wij vertrokken toen de scheepstoeter klonk
Lichtjes, met op de pianolamuziek
Heel even stuurloos, maar toch zeker niet ziek
Boven afgrond van onzekerheid dronk
Wij wisten toen weer wie wij waren geweest
Zonken in mangrovebossen van het feest
*
Speelautomaat waarmee pianomuziek ten gehore kan worden gebracht.…
novembermaand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Nog steeds
komen woorden
opdagen uit het niets
als een slang van letters
Glijdende verhalen als een puck
zo snel op glad ijs
schrijft het schrift zichzelf een weg
door de muren van onwetendheid
Bestaansrecht als een totempaal boven
het water dat volledige ingaven geeft
tot ons gegeven leven
waarin alles past als een puzzel van onwetendheid…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
Opgeheven hand?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 De diepste kern
van steenvruchten
vergroeid met tijdsbeelden
als harde pit te kraken,
ongenietbaar, verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,
op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,
van de lente,…
Alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
905 Toen jij vertrok uit mijn hart
stonden diverse wegen open
geen hindernis was te hoog
ik keek duurzaam naar boven.
Jouw oprit was vrij en verlicht
alleen was ons woord verlegen
jij bent krachtiger dan ik
alleen deel ik met jou onze zegen.…
terra incognita
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 staan
op een dunne muur die
die onaards tot de wolken reikt
beneden kijkt niemand er van op
er is geen beginnen aan
van onwaarschijnlijkheden wordt
men kribbig en moe
onverwacht stoot de wind me om
zwiept me van ongekende hoogte
brengt me in een tuimeling waar
geen einde aan lijkt te komen
abrupt breekt mijn hellevaart af
bungelend boven…
Eén zwaluw kan me raken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 missen
weten ze wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…
zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…
mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven
naar de kleine verenpracht
waar jij ook ooit zo van genoot
één zwaluw kan me raken
weet op een draadje
boven…
Voor iedereen die zijn moeder heeft verloren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
752 Mama is nu een engel ze kijkt naar je van boven
Al heeft ze deze aarde verlaten
ze houdt je voor altijd in de gaten
Je bent nog steeds met haar samen
In je hart zal ze altijd blijven wonen
Ze heeft daar een heel bijzonder plekje ingenomen
Je moeder is niet verdwenen
Kijk in de spiegel jij bent het wonder
dat zij het leven heeft gegeven
Jij…
In aanbouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
711 op
bejaard daglicht waagt er zich
zonder enige rimpeling te water
een troebel theezeefje schept zilvergruis
uit de reflectie
verdwijnt als kruimeldief
in de kruipruimte van het ondermaanse
als een groene draak
zwermt geboomte langs kartelranden
eindeloos bladspuwend
in dode wind
uit de stilte rijst de puurste
vorm van geluid
hoog boven…
Scherp afgetekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 waar spinrag hangt
en zompige aarde
vol groene varens
mijn voetstap vangt
een zuigend contact
dat iedere pas
moeizamer maakt
naar het inktzwarte ven
dat spiegelend
laat zien wie ik ben
stilte doet rimpelen
in golfjes schrik
van die plek word ik gek
kan hem toch niet ontlopen
het is de enige plaats met nog
een sprankje hoop op boven…
De oude dag
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 zo laat nog in de avond
zeker, deze dag nadert zijn einde
prevelt al doende mijn stem
het gebed van wat was,
over vandaag,
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar reeds zwevend
op weg naar boven
al raak ik door de jaren
wel vaker verstrikt
in verder kijken,
soms gelijk aan…
Nadoen was niet nodig
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
526 Je leefde in een verhaal
toen je een gedicht schreef
over het verdwaalde maanlicht
boven zinloze planeten
op het plafond van jouw geweten
en het gedicht was als een brief
niet aan mij of aan jezelf maar aan een vreemde
die je lief had en wist dat je het meende
onder het maanlicht van jouw gedicht
dat in de onderwereld geen noodzaak had…
Wit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.198 richting aan ogen
Richting lijkt er ook altijd
te zijn als je gewoon
om je heen kijkt: toch hoeft
er niet speciaal iets te gebeuren
Dat is het verschil met papier:
zolang er wit is
volgen er meestal wel
scènes of gebeurtenissen
Wit is een oude meester
--------------------------------------------------
uit: 'Een leeuwerik boven…
Ik ben de kubus 1
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Net nu ik lag
En mij tekende
Getekend werd
Heeft elke lijn zijn
Klank, en elke stem
Zijn gewicht,
Toch gaat het niet
Boven het parallelle,
De ontbering van hart
En ziel, falende, wegende.…
Terwijl je slaapt
gedicht
3.6 met 10 stemmen
10.174 Ik heb je lief, en liefde stijgt
tot boven de gedeelde daken
waaronder wij het samen maken
wat anderen eronder krijgt.
Jij bent wat ik ben. Ik ben jou.
Jij bent mijn eerstgeboren vrouw.
Het leven is bij jou begonnen.
En voor ik één woord heb verzonnen
heeft weer de eenvoud overwonnen:
ik heb je lief, ik hou van jou.…
17-12-1917- 17-12-2017 Toon Hermans
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
809 Wanneer je Toon, nog had geleefd
je ons nog meer had laten genieten
Was je 100 jaar geworden, maar nu:
geniet jij boven met Marie,
en wij van je nalatenschap.…
Zingende daad
gedicht
4.2 met 10 stemmen
4.586 Zij gaan op de zon af vanuit hun straat
en stormen langs de ladders van het licht
naar boven! Midden in mijn klein gedicht
hoor ik dit aan en vraag het groen:
of ook ík een zingende daad zal doen?
Zeker, wuiven de bomen met hun vlag:
kinderen en dichters zijn eenzelfde slag,
dat alles kan en alles mag.…
Verwaterde twijfels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Dat vissen kent nimmer de voren;
waaruit het water helder naar boven opwelt.
Waar al het onduidelijke pas helder zal
worden als het juiste verhaal op zijn tijd
aan de geduldige visser wordt verteld.…
ozonlaag
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
438 de aardse vlaktes voelden wat bevroren
veel grijze lucht met schimmig wit
slierten zweefden vanonder naar boven
de hemel oneffen, leek omgespit
de zon was weg, ik had het koud
alles draaide er nu omgekeerd
mens en dier waren benauwd
de lucht werd ijl, geterroriseerd
een engel kwam vertellen in paniek
dat we straks allemaal gaan sterven…
Cirkel van liefde
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
865 Vlinder, dans met mij
je cirkels van liefde onder, naast of boven mij
beroer me met jou vleugeltippen
om samen te duizelen op hemelhoogte
en rusten op een aardse bloem
jij slaat de akkoorden op mijn woorden
en samen zingen we het refrein
hoe groot is de vreugde van het samenzijn
in die nimmer aflatende dans van de
eindeloze cirkel van…
Vanbinnen uit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 binnen uit komt mijn pijn
Het is niet mijn mond die spreekt ‘t gevoel
Wat uit mijn hart door d’ ad’ren stroomt
Slechts ogen stralen lijden uit
En hoop op begrip voor ’t werkelijke doel
Die hoop ligt steeds verborgen in mijn daden
Al beschouwt men deze goed zowel als slecht
Of dikwijls door emotie overladen
Wat uit mijn innerlijk naar boven…
Dat vage
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
525 alles onecht is
ik zie maar kan
er nooit bij komen
de horizon is vaak een
obstakel voor mijn dromen
filosofeer over
de diepte van bestaan
daal dan af in een steeds
nauwer wordende spiraal
waar angst
de sfeer bepaalt in
een totaal verloren zijn
door existentiële pijn
dan is er eindelijk
jouw stem die zachtjes
zegt dat ik weer boven…
Snedig antwoord
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.846 ‘Dan dient geen tijd verspild;
Ga dan maar vrij ter markt: want, als je 't weten wilt,
Van boven hebben ze al een gaatje!’…
Sinterklaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.680 Echt waar, Sint zal zijn best
doen om boven zich
zichzelf uit te stijgen.
Lieve kinderen van Nederland,
op mijn trouwe witte paard,
ga ik stapsgewijs voor jullie
door heel het land.
Veel liefs van Sinterklaas…
kokmeeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 hoog de hemel kijkend
staat hij op een paal
krietend krijsend
alsof hij zeggen wil
vanmorgen nog toch
vloog daar mijn lief
onder haar chocoladen kop
boven rood haar poten
vonkte wit als pas gepoetst
zilverend het verenkleed
dat naar voedsel vissend
in de zilte vismarkt dook
als een vlokje sneeuw
door zonnestraal verdreven
schoot…
Lazen ogen mee
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
521 zij wisten de vocalen
snel naar boven te halen
maar in het fijne werk
waren ze niet zo scherp
daar speelde de lach
met mimiek een
doorslaggevende rol
begrepen worden was lol
pas toen zij echt
iets wilden zeggen
probeerden dat met klanken
uit te leggen lazen ogen mee
kwam er diepte in
communiceren en voorbij
de grens van nu konden…