4787 resultaten.
Houden van mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 Mensen groot of klein
In een dorp of in de stad, de bus of in de trein
Mensen zwart of wit
In alle werelddelen, een mens waar pit in zit
Mensen slecht of goed, in de zon of in de regen
Wie goed doet, goed ontmoet
Mensen jong of oud
In de wieg of in bejaardenoord, voor beiden geef ik goud
Mensen lelijk of mooi
Van binnen en van buiten…
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 (de regen krult rond oude stenen
en gebogen gras buigt eerbied
naar de grond)
mijn droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 je bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 het tuinpad zal nog bladeren verzamelen
regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen
ook al heeft september zijn schaduw geworpen
ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen
er zullen nog doden te betreuren zijn
verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt…
spijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 is ’t het onzegbare van die haren
na een lange wandeling over straat
toen je door de regen had gewaad
en de wind maar woei zonder bedaren? -
is ’t het sierlijke van je gebaren?
de grote schoonheid van je gelaat?
terloops met zachte stem gegeven raad?
het uit het raam weemoedig staren?…
Delfzijl
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.672 Hier heerst een stille regen
------------------------------------
uit: 'Hollands Maandbad', 6 1965.…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Zij jaagt voorbij door
storm en regen langs 's Heren
en langs stille wegen
langs geboorte
een verjaardag
een examen
langs diepe eenzaamheid en
hemels samenzijn
op weg naar de onontkoombare
staat van de ultieme stilte
van de dood.
Niemand houdt haar tegen en
dat terwijl ze niet bestaat.…
(Kerst) licht.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.325 En als ik 's morgens na de regen opsta,
hangen duizend druppeltjes te stralen
aan mijn tuimelraam.
In alle kleuren
zie ik het gebeuren.
Ook aan de pannen van de daken
kan ik dan sterren zien flonkeren.
Fietssporen, op modderige paden,
lijken stralende kerstslingers,
slordig te kronkelen, op druilerige dagen.…
Valentijnsdromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
992 de blauwe regen...
Ginds ligt een eiland verloren
in eindeloos azuur
zo mooi
zo oneindig mooi....
Vaar daarheen met mij
Laat je dragen
op de zachte armen
van de nachtwind...…
De prijs te hoog ?
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
821 Klasjes kinderen rennen uit school
parapluutjes werpen schaduwen
over zon en regen en over het aureool
van het verleden, door hun praatjes
bewegen de hemelen en wordt
alles gewist, boort hun schater
duizenden kleine gaatjes als een
zegen die in plassen aan het asfalt
zweeft de moraal van schaamte
in een geveinsd boetelicht, kleeft…
Van onder as en stof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 voor zichzelf
de schepen nu echt te verbranden
te wentelen in de resten puin en as
de restanten van zijn wereld
ziet hij in de spiegel achter zich
geen kleur dan zwart en wit en grijs
een keuze voor jezelf
is nog maar het begin
jezelf terug te vinden
is de lange uitdaging
als een zaadje in de as
van de zandwoestijn
wachtend op de regen…
Opgestaan
gedicht
4.0 met 12 stemmen
31.184 Pasen,
regen, verlaten wegen -
pascha
en eieren paars en donkerrood -
drie keer kussen op elkaars wangen,
'Christus is opgestaan,' moest ik zeggen,
'Hij is waarachtig opgestaan,' zei de ander -
ik drukte mijn neus tegen een raam,
keek naar de glimmende straat
en zei zachtjes tegen mezelf:
'Christus is opgestaan,
zijn plaatsje is…
Sonnet ontpopt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 nee, overdag raak ik geen druppel aan
behalve dan als regen mij passeert
hetwelk mij van nature is geleerd
verbeelding overkomt en heel spontaan
de lucht ontpopt in menselijke staat
zal er toch eens duidelijk opletten
zichzelf ontwikkeld in het adequaat
hoe uitzonderlijk dit beeld kan zetten
waar ook ons schrijven eigen wegen gaat
zoals…
Waterjuweel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
673 In staalharde kasten
en onkreukbare kluizen
slaapt de glitter van de decadentie
pronkjuwelen van de liefdelozen
gekocht met bloedgeld
vaak in angst gedragen
luchtkastelen zonder bewoners
de glans wordt in muren gemetseld
- de leren huid van praalzieke patiënten -
de regen doet wat hij altijd al deed
vallen, eindeloos vormloos vallen
de…
Storm
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Gaia is onrustig
De wind raast over 't land
120 km per uur
Blad verwordt tot zand
Elementen laten zich horen
Regen hagelt neer
Wortels uit aarde getrokken
Weergoden gaan tekeer
'De Goede Week' voor Pasen
'Witte Donderdag' 't laatste maal
'Goede Vrijdag' lijdensweg
We kennen het verhaal
Storm voor de stilte
Lijden voor verrijzenis…
Bestaansrecht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 moeilijke tijden
misschien juist daarom
Alsof iemand uit zijn
door cellulitis, sinasappelhuid
aangetaste vel kan stappen
Eindelijk al je parten
kan ik zien en delen
De dunschiller glinstert
in jouw steriele hand
vederlicht begint het strelen
Van mijn lippen vallen
druppels sap op de grond
in een oogwenk ontstaan
bloemen van vliegen
tot regen…
Overpeinzingen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
596 Waar schuilt de lente
wanneer de regen valt
en de zon niet schijnt?
Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?
Hoe kabbelend dit leven
als het donkere water
steeds weer anders.…
Ik wens je meer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.163 Dromen die je vangen kunt
Die minstens tastbaar zijn
Regen die jou niet deren zal
De paraplu bescherming biedt
Ik wens je meer...
Tegen je vallen en weer opstaan
Dat het niet met moeite gaat
Kracht waaruit je putten kan
Ook energie is er genoeg
Ik wens je meer...…
Aan het pad...paddestoelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 Mijn woede
wilde ik
koelen
Temmen
mijn boosheid
....kwaad zijn
Ik trok
het bos in
liep 'n pad af
Het rook
naar regen
naar den,spar
Wat kon ik
star
en onverzettelijk zijn
Was het wijs
voet bij stuk
te houden?
De lijn
vast houden
door glazen gaan?…
Trage twijfel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 In de trage twijfel van de dag
die de nacht nog niet heeft losgelaten
zwijgen vanzelfsprekendheden nog
zijn nieuwe waardes onbepaald
Zelfs gisteren is dichterbij
dan de realiteit van heden
deze dag wil maar niet starten
wachtend op een teken van leven
Daar lijkt zacht een stem te klinken
tussen het tikken van de regen
tegen het beslagen…
De totstandkoming van A. (terwijl miles davis tegen de muren slaat en men bukowski leest)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
758 rook sleepte zich uit haar longen
pure malt druppelde in haar keel
miles blies zijn giftig koper
in haar handen
er was geen ontkomen meer
aan deze nacht
ze bood geen weerstand gaf zich
over met getrokken borstels
regen viel wind stak op
vuur in haar zeegroene ogen
koningsblauw loste op
in karmijnrood
ze danste alsof het nooit nog…
Slechts een voetnoot?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Zijn het de voetprints die ik achterliet
in het onbeschreven zand, waren
slechts een kort leven beschoren
gedraaide realiteit op een morgen
als ik ergens anders ben ik rijk
of berooid door de eigentijdse
wind of de regen etst in de vervlogen
teksten van mijn afwezigheid
of er iemand voor mij was geweest
maar wie ik werkelijk was en wat…
Verlangen…
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
677 De blauwe regen op ons pleintje,
tooit zich wazig groen.
Zijn lange vingers tastend,
naar de warme lentezon.
Hij moet zich haasten,
't is al April, dus niet gewacht.
Nog maar enkele weken,
tot zijn bloesempracht.
De merel wil zo graag
Zijn nestje bouwen.
Terwijl hij wacht
op zijn dichte bladervracht.…
navigeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 hanenpoten-briefje van het kind
we leggen zoveel terzijde
foto's van een vergeten vakantie
hoe onbeschrijflijk jong we waren
het geboetseerde vaasje van het andere kind
dingen die ons herinneren
aan wie en hoe we waren
wie we dachten te zijn
de topjes van de ijsberg
de onzichtbare massa daaronder
we leggen zoveel terzijde
in zachte regen…
En morgen dan?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Van een afstand is het net een schim in de regen.
Hoofd gebogen,
met gezonde vaart onderweg.
Onderweg naar de zojuist vertrokken laatste tram.
Gelaten en verslagen wacht hij op de volgende.
Een schim in de tram van morgen.
Zuigt het positieve uit het nu.
Maar weet dat dit nooit voldoende is.
Om het missen van gisteren te vergeten.…
Attenooielijne
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 Wat een rot weer
wat een naar weer
wat een gaar weer
wat een klaar weer
onbestendig vochtig
koel en zwoel weer
sof en idioot weer
regen tegen noodweer
wanneer schijnt de zon
nou weer een keer
ja het wordt al het heter
morgen nog snikheter
maar straks gaat de zon
weer korter schijnen
gaat het weer eens vriezen
iedereen…
SIMPLICITAS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.000 Ik denk bij de regen
slechts aan een paraplu,
want ik ben heel simpel,
simpeler dan U.
Zout is voor mij oorzaak
van een bruine huid,
want ik leg de dingen
erg simpel uit.
Ik vind socialisme
zonder meer verkeerd,
want ik ben nu eenmaal
ongecompliceerd.…
verborgen wereld
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
839 waren er kinderen
zoals ik
ze namen mijn gebaren over
verdwenen in het daglicht
en in alles
wat mijn ziel verlangde
ik fluisterde ze mijn sterven toe
in het midden van de nacht
langzaam kwamen ze dan
uit de hoeken van de kamer
weer tevoorschijn
ze woonden in mijn geheim
in mijn handen
die zich vergeefs vouwden
en al voelde ik regen…
Opruiende takken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
508 ze hebben je gesnoeid
opruiende takken
onheus besneden naar
gelijkvormigheid in het heden
jij die zo mooi
je kroon had gespreid
in balans met storm en regen
nieuwe loten had gekregen
weer ben je helaas
een van de zovelen
maar diep onderhuids
voel jij je anders dan hen
ook vogels weten
jouw uitloop maximaal
te benutten in beschutte…
Mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
699 Harde regen dreigt mijn gemoed
voorgoed uit te schakelen.…