23350 resultaten.
daglicht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
677 de avond valt
ik groet de schemering
en haal de nacht door
naar de morgenstond
ik glinster
goud in de mond
want ik lach
naar een nieuwe dag…
De terugweg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
729 De sneeuw was nooit zo wit
als toen wij kinderen samen
en hoe samen,
de verse sporen liepen,
de tijd vooruit,
naar 't groene poortje
aan 't einde van de straat.
Vergeefs zoek ik de weg terug,
voor altijd afgesloten.…
sluiers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 Sluiers van licht en geluid
komend uit het niets
vol emoties en gevoel
omarmen me en behagen me
en voelen heerlijk zwoel
sluiers zacht en toch hard
gelijk een wolk van geluk
gevuld met een sprankje hoop
vullen de leegte in mijn hoofd
en nemen onzekerheid mee op de loop
warmte straalt in mijn gezicht
en toch voel ik me koud
sluiers van…
Ik mat van dag en nacht
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.963 Ik mat van dag en nacht
Het licht en donker laken,
Een luttle spanne langs
Der eeuwigheden el.
En vroeg: wat moet ik van
Dit snipperlapje maken?
'Uw altoosdurend kleed,'
Sprak Hij, 'en maak het wel.'…
Geleidelijk
gedicht
3.1 met 28 stemmen
13.426 Geleidelijk
en onopgemerkt door de grenswachten
zijn woorden binnengekomen
waarin dood verscholen
geen tranen of grote gebaren
op een dag wakker worden en erkennen
een onontwijkbare eigenschap van leven
------------------------------------------------------------------------------------------------
uit: 'Groeiende onwil om ooit nog ergens…
ET ETERNUM
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
853 ik wil dat alles blijft zoals het is
in de verandering zoek ik constanten
de bomen buiten, binnen kamerplanten
een vogel is een vogel, vis blijft vis
in vrijheid ligt vaak een gevangenis
besloten, een medaille heeft twee kanten
ik waag me niet aan spel van speculanten
en wil niets hebben dat ik nu niet mis
ik vind geen troost meer in de…
Deze stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
985 Deze stad als mijn vader
Hier waar ik mijzelf nader
Harder dan elke andere plaats
Voel ik hier de stenen grond
Hieronder is het niets
Waarin de stad zijn oorsprong vond
Stukken van achter mij
Zijn hier nabij
Hier staan gebouwen van voor mijn tijd
Deze stad die langzaam slijt
Zoals het leven van een ieder
In een zwart gat glijdt
Over…
Tij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
729 Het stuivende zand vooruit
de schitteringen in het water
de schelpen op de pier en
in de rug duwt dertig jaar
Er was een ander strand
en later lag in het verschiet
twee blonde kinderen, een hond
een kar, getrokken door een vrouw
het duin op naar de top en
naar beneden door het mulle zand
de zilte zeelucht als afrodisiacum
latent aanwezig…
Ik ben van nacht ontwaakt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.070 Ik ben van nacht ontwaakt met wilde schrik,
Met droge lippen, en gebroken kracht.
Het klamme zweet op ’t voorhoofd, ’t bloed in jacht
Bonzende door mijn polsen, traag en dik.
Toen heb ik liggen staren in die nacht,
Met grote ogen, met verwezen blik,
En naast mijn hoofd, daar telde een zacht getik
Mij de uren voor, die ‘k zó heb doorgebracht…
RIETPLUKKEN
poëzie
3.0 met 9 stemmen
4.016 Wij moesten riet gaan plukken,
Lang riet waar wind in ritselt,
Waarvan men manden vlecht,
En mochten in een boot
’t Vijfvoudig meer bevaren,
Bereikten ’t eiland lang voor noen.
Wij lagen ’s avonds nog in ’t gras,
En hadden niet één handvol riet
Geplukt om mee naar huis te gaan.…
Ouderdom
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.071 Lopend over de naad waar schim
en kille siddering samenkomen
krijsen de zilvermeeuwen langs de kim
pikken de echo’s van de dromen
terwijl afgebladderde lokeenden
en drenkelingen de zee
uit worden geduwd
en de laatste waarheden
tevergeefs beademd worden
Mompelend schopt de oude man
het wrakhout voor zich uit
een lege fles met een verlaten…
Van Haren
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
822 Dat komt wanneer de tijd verglijdt
en elke dag een beetje meer
iets van de hak en zolen slijt,
met krassen in het bovenleer.
Ook met de veters is iets mis,
die vaker slepen over straat,
hetgeen niet ongevaarlijk is
omdat het bukken moeilijk gaat.…
Veertig
gedicht
3.2 met 14 stemmen
11.471 Memolijstje met opzet kwijtgeraakt,
bed met lavendelgeur al opgemaakt,
de bloes met kleine knoopjes klaargelegd,
afspraken voor twee dagen afgezegd.
De wekkerstem: weer wijs en veertig jaar.
Aan Rwanda gedacht, de blinde bedelaar,
de vrouw van wie een borst werd afgezet,
de bloes verkreukeld in de kast gelegd.
---------------------------…
autobioboek
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.274 een dagboek schrijf je vol met jouw gedachten
over de dingen die gebeuren, dag na dag
en sla je later in het leven
dit boekje nog eens open
dan komt al wat je leest
compleet met geur en beeld
jouw geest weer binnenlopen...
alsof het nooit is weggeweest…
het haagse matje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
949 jaren lang dagelijks gefietst
langs het Solleveld
met de Watertoren
tussen Monster en Loosduinen
altijd gevoeld
hier liggen rode stippen
ik had ze kunnen tippen
hield vingers op mijn lippen
nu is er het duin doorwoeld
ze vonden urnen
twee graven
van Merovingers
het vreemde is alleen
ze tekenden een vergane krijger
op een haags matje…
MORGEN WERKEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.070 tegels van de zee
de wind die zit verdraaid
die zit verdraaid niet mee
er liep inkt er lopen
woorden uit mijn pen
die mijn stro
mijn laatste halm geworden is
het droogt niet op
en vloeit naar alle dingen uit
ook nog muziek door heel mijn bed
dat mijn rust
mijn rots gebleven is
stoer en sterk
en onvermoed een laat
eindpunt
de tijd…
Bericht van het eiland Chaos
gedicht
3.6 met 22 stemmen
15.081 Hoelang zijn we hier nu al vrienden,
het was ooit bedoeld als vakantie,
maar wat het nu is -
We zagen de folder: Chaos, dames en heren,
Uw eiland; de glanzende foto's,
de helblauwe Chaotisch baai,
het krijtwitte vissersdorp Krisis.
We lazen dat het eiland wordt geprezen
om zijn zeer diepe rust,
de laatste bewoners worden zelfs
gelukkig…
06-06-06
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.300 Een duivelse datum 06-06-06
een datum die luguber is
een dag om nooit meer tegen te komen
en heel snel te vergeten.
Wat een onzin het lijkt die ladder wel
waar de schilder op staat dan
op vrijdag de dertiende,
als je daar onderdoor gaat kán
het ding op je neerkomen.
Ikzelf geloof er niet zo in
net als in de zwarte kat,
en dat is misschien…
Afgezonken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.385 Op helder kiezelzand rust mijn rug
boven mij het nimmer stilstaand water
wegglijdend naar straks en later
hier vind ik de fossielen terug
de herinneringen van weleer
van stroomopwaarts en het gletsjermeer
Aan het oppervlak spiegelt het beeld
van daagse oevertaferelen
oorlogen en kinderspelen
een schilder die het riet penseelt
in de koele…
Morgenzicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.168 Ik kon alles zien door de glazen ruit
mijn zicht in gretigheid vertroebelend
als adem condens vormt, en mijn vingers
afdrukken achterlaten in een poging
door het raam te tasten, naar wat in morgen ligt
En toen de deur eenmaal open ging
vond ik zoveel - te vroeg…
Dijkbewaking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
920 verder draag ik mijn verleden
het weelderige riet in
waar de mandjes groeien
bruinverpakte gorzen de wacht houden
over elke doodgeboren lentemorgen
en vroege klanken stroomopwaarts
de eerste zon ontmoeten
Een rapsodie in tegenlicht
bewaakt de ijle dijken
in de laaghangende kilte
trek ik mijn rietkraag verder op
buitendijks wachten tijden…
duizendschoon
gedicht
4.2 met 36 stemmen
9.209 zeg mij niet dat water
water is
dat later later is
vaak nooit meer komt
omdat alles stroomt
zelden kabbelt
zonder stapjes terug
om alsnog een wijle
te verblijven
in het destijds
links gelegen droompaleis
op zweeftapijt van liefde
stil geluk arcadisch
ingekleurd waar opsmuk
smelt vervloeit
zacht de geur van hyacint
leeuwenbek duizendschoon…
Verandering
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.436 Een weg volgen
Nieuwe dingen kiezen
Winst boeken
Dingen verliezen
Het nieuwe
In het onbekende verdwalen
Een tegenvaller
Gevoel van falen
De moed niet opgeven
Dingen accepteren
Je eigen slag slaan
Van fouten Leren…
QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.663 De wolken en het water gaan voorbij;
oorlogen en gerichten, vluchtige bloesems
en oude sterrebeelden,
zij worden alle spoorloos weggewist.
en wat, mijn hart, rest er van u en mij?
een handvol verzen,
niet langer dan de wind het vallend lover draagt
en het getij hen als dood blad voorbij sleurt
en laat verrotten in vergetelheid;
en in het…
Nacht en dag
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.667 Het uur voor de dag
de zestig minuten
eer de nacht begint
schijnen altijd sneller
te lopen dan de rest
van het etmaal
Voor de nacht
wordt nog even gelezen
voor de dag omgedraaid
terwijl sterren verbleken
lijken onder te gaan
Hier houdt iets tegen
blijft het hout van het huis
eenzaam kraken, wiegt de boom
de taken in zijn kruin
aarzelt…
Wat later blijkt
gedicht
2.9 met 15 stemmen
13.768 Onthouden we dus van deze dag
een breekbaar soort verloop
Een maatpak en een zijden das
een kamerjas, een strak verband
een ingeblazen hoop
een blok dat weegt op jou
Hier nemen we nu de ruime baan
de weg die leidt naar een nieuw oord
Vernemen we dan uit goede bron
een verstrakking van de graat
Een geruite rok, een zwarte speld
een doorkijkwaas…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 Zwierezwaaien op een been
nog één pijp
wees me genadig zwaartekracht
laat me maar klagen over
steen en beenzaam ouder worden
blaas de moedeloosheid uit je oren
en lach de spiegel in scherven
wordt de oude mens geboren
wanneer het geheugen gaat zwerven
stram van leden maar nog vol geest
ik ben nog nooit zo jong geweest
grijs haar…
Dorpsleven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
967 Er komt hier meer dan stof en licht
van oude dagen, men kende nog elkaar
Bijnamen vaak en bijzondere beesten
zoals de zieke geit van de boerin die
naar Lourdes ging voor water, daarmee
haar lievelingsdier genas, dat haar nog
jarenlang van melk, van kaas voorzag
tot op een dag haar tijd was volgemeten
In de zomermaanden klinken verdwaalde…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
Minachting
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.247 een glans en troosteloos geheel
Zou geen zacht zijden rokken meer aaien
Gefluisterde geheimen aanhoord
Gesloten om weer heimelijk te ontsluiten
Begeleidde hij in liefdevolle momenten
Glimmend lachend in onschuld naar buiten
Moeizaam kreunend dient hij nog wel
Maar de romantische flair is verdwenen
Ondergaan de veroudering zijn geleden tijd…