22312 resultaten.
Als Jezus zou slapen
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.637 Als Jezus zou slapen, avond spâ,
volgden Hem steeds elf engelen na,
en hielden heel hoog -- en lichtten Hem voor
veel sterren, zilverzacht van gloor.
En als Hij nu in zijn bedje lag,
traden zij nader, vol heilig ontzag,
en namen elkaar heel stil bij de hand
ten reidans om zijn ledikant,
en zongen liedekens, wonderzacht,
gelijk nachtegalen bij…
Met gillende sirenes
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
659 Tatieie tatuuu vult de straten
met paniek
Is iemand ernstig ziek of
erger nog stervende?
Of dreigt er een achtervolging
in doodlopende steegjes?
Sirenes schreeuwen moord
en brand
Wat is er aan de hand
als ramptoerisme de weg verspert?
Opgelucht haal ik adem:
het gaat om niemand die ik ken
Het antwoord lezen we
vol erbarmen…
Aan mijn zijde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
777 Haar frisse blik, haar heldere ogen.
kolkend als water vult ze de leegte met mededogen.
Mijn gevoel komt terug, laat me blozen.
Over haar droom ik dan, op een bed rode rozen.
Ze is bij me in de kille winternacht.
Haar huid zo soepel, warm, glad en zacht.
Ik streel haar over haar been, dat overheerlijke been.
Ze is zo lieflijk, zo sereen.
Bij…
Nagalm & Voorportaal
snelsonnet
3.8 met 10 stemmen
1.005 Je bent nog brak en ietwat van de leg
En moet, waar je ook komt, diverse mensen
Steeds Van Hetzelfde In Het Elfde wensen
Zo ebt de nieuwjaarsecho langzaam weg
Een nieuwe start van pogen naar vermogen
Bij iets, dat, voor je 't weet, weer is vervlogen…
Coen Moulijn (1937-2011)
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
613 dag tovenaar met mythisch balgevoel
aan botte bijl vaak watervlug ontkomen
linksbuiten binnen lang vervlogen dromen
gracieuze danser in het strijdgewoel
je hebt een simpel spel tot kunst verheven
en dribbelt nu ongrijpbaar uit het leven…
De dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
673 De dag dat ik mezelf iets blijf afvragen.
De dag van onzekerheid.
De dag van trouw.
De dag van ziekte.
De dag van oneindige tijd.
De dag van genegenheid.
De dag van levenslust.
De dag van oorlog.
De dag van soevereiniteit.
De dag van onrust.
De dag van liefde.
De dag der dagen.…
Waarom?
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
889 Je hoofd vol,
Je dagen leeg,
een kreet van ongeloof,
waarom?
Eens in de toekomst,
Als je hoofd weer leeg is,
Je dagen weer voller zijn,
Zal je waarom een plaats vinden in je hart,
en daar tot rust komen.…
Levend
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
634 soms wandel ik langs de waterkant
waar wij ons tussen ’t riet verstopten
nog steeds staat het afscheid op palen
en is het water gevuld met droef
al zou ik jou willen gedenken
de koude woorden uit het steen slijten
opdat onze dromen tot leven komen
wat rest is spijt en spijt alleen
soms kom je voor in gedichten
dan leen ik de ruimte even…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Begraaf ons in
een dek van woorden
met een warmend gebaar,
waar zielen moeizaam zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd…
Vlieg met jezelf mee
snelsonnet
1.7 met 15 stemmen
1.251 De musical rond Paul komt net op tijd:
Men vindt zijn Ma-Di-Wo-Do een zozo-show
Soms zelfs al een How Low As You Can Go-show
Een voorgeborchte van vergetelheid
Artiesten draaien vaak dezelfde ronde:
Wat oud is, wordt vanzelf heruitgevonden…
je leeft nog steeds
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
493 - Een mens heeft maar één hart
Een ziel wel duizenden
Het maakt dat de mens
Een mens verdragen kan -
hier sta ik dan
tien jaar verder
van jouw dood
verwijderd
als zachte tikken van koper
tegen ’t mahoniehout
gaat de tijd voorbij
al wat ik hoor
is jouw stem
tussen het steen
en het mos
de kiezels bewijzen
dat jouw adem niet…
Geworden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
518 eens was jij het roodborstje
je zong de nachtegaal
van haar plek
nu krijs je gelijk de meeuwen
verloren boven
een verlaten strand
de golven overstemmen
jouw treurgezang
je bent als stuifzand…
Morse
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
751 Haar handen met een ziltige glans,
dansend over de rugzijde als een sensuele dans.
Immer ongeoorloofd en onzeker,
als de regen op mijn dakzijde, als warm water in een gekoelde beker.
Nog even en ze straalt het uit,
het volledige, het totale,
de liefde en het begeren tot de laatste stuit.
Het raken van de getuite lippen, de lijnen, de stippen…
Testament
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
901 Kolderiek periodiek (nr. 31 uit een reeks van 100)
De verstokte roker, die aan longkanker zou sterven,
liet zich cremeren. Zijn laatste woorden waren:
“ Ik sterf zoals ik geleefd heb... rokend!"…
In een harnas van bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
873 Het is aeonen geleden
dat de hemel tot de aarde sprak
dat de wind
land en water brak in zeven zeeën
in een uitbarsting van hevige weeën
dat ieder elkaars taal verstond
en Orion de Schorpioen verslond
Zo is de tijd vergleden
lichtjaren verder naar het heden
Er woekert flora uit oeroude zaden
verspreid door weer en wind
die men op…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 leg me nu maar weg
de waarheid toonde zijn gezicht
in het licht van een alledaagse dag
laat het rusten in ons oog
blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met…
Sambalbrij?
snelsonnet
3.4 met 9 stemmen
1.042 In Moerdijk heerste collectieve vrees
Toen hulpverleners kreunerig beweerden
Dat virussen hun darmen attaqueerden
Waarschijnlijk komt het toch van de Chinees
Zo'n buikgriep leidt tot tendentieus gejoel
Maar dat is meer een onderbuikgevoel…
Volle Leegte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Leegte vult mijn hoofd,
des te leger, des te voller, hetgeen mijn gevoelens verdoofd.
Ze loopt langs mijn zijde,
elegant, maar direct ten strijde.
Bij wie zou zij horen?
Die leegte, die mijn rust doet verstoren.
Mijn gedachte aan haar, zij die langs me loopt.
Vult mijn leegte beetje bij beetje,
de plaatjes die mijn hersenen ophoopt.
Hoe…
Een uitweg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
883 In de steek gelaten door familie, een leven vol verdriet
Is waar je niet om hebt gebeden is wat je niet hebt verdient.
Hier op deze plek vindt je rust, om je leven te herpakken,
Ook al klinkt dat onwerkelijk, na al die opgevangen klappen.
Op een keerpunt van je leven, een nieuw ingeslagen pad,
Op zoek naar grip op jouw leven, op zoek naar naar…
Een nieuwe mond om te spreken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
591 ( Opgedragen aan de tweede generatie Oost-Indische Nederlanders )
Kaarsvet druipt op een gebroken sokkel
waar een laatste strohalm gestalte krijgt
Dan keert de dag naar binnen
Er kraait geen haan naar
gezonder of beter
Gezocht heb je
naar dat ene puzzelstuk
naar de naam
van voor je geboorte
naar een nieuwe mond om te spreken…
dromenland
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.076 bereik ik de schutting
van mijn boerenhuis
uit verschillende windstreken
dalen vier seizoenen
uit de hemel naar beneden
blazen mijn naam juist
de lust naar nectar slonk
slechts ik bleef
in weelde van beelden onbekend
kale deuren dichtslibben
ben ik mens vergeten
hoe het licht op palmen danste
wanneer ze muzikaal gestreeld werd…
Geen wekker op vrijdag
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
787 Ik houd van mijn vaste vrije dag,
de dag dat de wekker zijn mond houden mag
Het rustig doezelen na het ontwaken
kan mijn dag al niet meer stukmaken
Koffie drinken, een lekker ontbijt,
niet in haastig tempo maar in zeeën van tijd
Een goed begin van mijn geliefde vrijdag,
de dag dat de wekker zijn mond houden mag…
Het ochtendgloren
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
796 Het genieten van het ochtendgloren
ging weer door jouw slechte bui verloren
dus is het voornemen nu geboren
deze vreugde niet meer te laten verstoren…
Horoscoop
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.435 Kolderiek periodiek (nr. 32 uit een reeks van 100)
Zegt de een: ”Ik ben een schorpioen van sterrenbeeld”,
Zegt de ander: ”Dan heb je een ernstig probleem!”…
Vruchteloze devotie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Je gedachten revalideren
het onvermogen beurtelings
linksom/ rechtsom
Blindelings werp jij
de stenen tafelen van wijlen Mozes
als loden molenstenen
om je starre hals
en trekt je ruggengraat
dan weer recht, dan weer krom
“Kijk me toch aan!”
roep je tegendraads en kromt
in allerijl krampachtig de tenen
Wat een poging moge zijn
van…
Schijnflorijn
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
1.152 Ooit stond ie op ons bankbiljet van honderd
Nu komt ie terug op 'n 2 Euro-munt
Erasmus gerecycled. Wat 'n stunt!
Je wordt tot in je onderbuik bedonderd
Zo krijgen wij weer, na verloop van tijd
Een muntsoort met een schijn van eigenheid…
Elfen dansen om de navel van de Aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
599 Strooi papavers
als korrels der vermetelheid
in het verblindend oog van de tijdloze muze
Op het moment dat de draak
zijn vuur verzengt en dwergen
in hun smidse zonniger goud delven
dansen onzichtbare elfen om de navel
van de aarde en om alles wat
van onschatbare waarde blijkt
mag je opnieuw de hemelen bewonen
de ongekroonde koning…
MENSELIJK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.236 Helaas; de zwakke mens in dit weemoedig leven,
Hij heeft een weinig vreugd zo noodig voor zijn hart:
Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven,
En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart.
Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille
Geschiede! – doch vergeef onze arme kindertaal,
’t Bedroefde hart, bij ’t vroom…
De snobistische criticus
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
754 O jee, je vindt me zo ongewoon
want ik heb nog steeds een vaste telefoon
O jee, je vindt me zo imbeciel
want ruim 6 jaar oud is mijn enige mobiel
en geen abonnement maar prepaid tegoed
doet mijn moderniteit toch zeker geen goed
O jee, je vindt me o zo raar
want dezelfde tv staat hier al 14 jaar
O jee, je vindt me zo'n vreemd mens
dat ik niet…
't Vliegerken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
829 Ik ben nie al te zot van `t spel
Maar `k vange gere musschen
Marblen en toppen kan ik wel
Maar daarin ben ik nie fel
`k Zie tegenwoordig overal
En ook al in mijn straatje
Jongens schuppen op nen bal
Maar `k spele `t liefst van al
Mee mijne vlieger
En zijne steert
Hij goot omhoge
`t Es `t ziene weert
`k Geve maar klauwe
Op mijn gemak…