5913 resultaten.
Je bent zo stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 maar die doen niet
wat ik graag wil
natuurlijk
spreken ogen
en lacht je mond
hoor ik hoe je stem
in een warme echo
bij mij binnen komt
ik reik naar jou
maar voel je niet
de haartjes op je huid
spelen met de wind
waar mijn zachte strelen
geen enkele reactie vindt
jij bent
met mij verbonden
in droom en werkelijkheid
maar het lijkt…
Minnelied
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
395 Stap gerust de avond maar in
waar de schaduw zo groot lijkt
verberg je licht nog even
als je de dag weg wil geven
en mijn liefde bezwijkt
voel op de tast mijn handen
doe je ogen maar dicht
de waarheid die we vonden
vormt een bundel van licht
bal een vuist voor de nacht
lef om mijn wereld te volgen
gericht op liefde die zal…
Haast je, rep je
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
610 Het lijkt
haast wel Oost-Indisch doof voor
ieder advies dat het veranderen
doet. Haast je, rep je, is wat
het leven activeert.
Dubbel bewerend wordt met haastige
spoed geconsumeerd.
Het schrokken, het haasten zonder
te verteren. Een ziel vindt geen
rust om wat van zichzelf te leren.…
In wat grijzig wit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 mijn ogen
voel teruglopend zicht
door een onbekend
schaduwen verloor
alles langzaam contrast
verdween schoonheid die was
heb al jaren het
glanzen van kleuren gemist
vernisjes verworden tot
craquele in wat grijzig wit
ik weet het helderen
nog uit mijn jeugd
een sprankelende zon
in een wereld vol vreugd
alleen als het wintert
lijkt…
De Jostiband
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Wat anders lijkt maakt hier
plezier; musiceert van harte,
delend met een publiekelijk vertier.
De Jostiband raakt positieve snaren;
musiceert sympathie die muzikale kleuren
in ons hart bewaren. Slagwerk roert hier
de grote trom; bijna een volleerd symfonieorkest,
dat rijk luistert en volstrekt niet stom.…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 heb eindelijk
mijn stuurloos schip
bevaar wereldzeeën in een wip
was altijd al het
ketelbinkie met de hik
alleen in het vooronder in mijn schik
de kapitein is bezig
met zichzelf te begrijpen
voor bestwil opgesloten in zijn hut
hij was tijdelijk even stuk
maar lijkt weer op zijn spiegelbeeld
alleen de naam ontschiet hem steeds
de…
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.583 Alles lijkt mij zo vreemd en toch bekend.
Ik mis alleen een vriendelijke schouder,
een lichaam, dat mijn lust voelt en herkent.
Ik ben alleen voor gans mijn verder leven,
Er is niets meer dat me aan deze aarde bindt.
En toch, ik voel mijn hart onstuimig beven:
Dáár staat een boom, dáár speelde ik eens als kind.…
Onvoorspelbaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
557 Zijn handtekening is voer voor eminente grafologen,
die besluiten dat het lijkt op een seismografische
voorstelling van een aardbeving
van 8 op de schaal van Richter.
Redelijk heavy dus.
Hopelijk beperkt ’s mans beleid zich
tot wat ongevaarlijke schokgolfjes
en zachte rimpeling op de wateren.…
Verstand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
461 Waar de onredelijkheid vaak
lijkt te spreken ligt de rede
voor de hand.…
Maak ruimte voor jezelf
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
515 De wereld lijkt nieuw
van zinnen. Maar van binnen
leeft nog altijd dezelfde
mens. Zonder grens van het
bezinnen. Is er niets anders
meer dan de onvervulbare wens.
Onvervulbare wens van het onvervulde
verlangen. Die levenswens in muziek
Een publiek geuite nimmer uitgegeven
bundel van gezangen.…
Verdwaalde uren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 vaag klokt de tijd
verdwaalde uren
zijn slagen ben ik kwijt
verdwenen tussen
onherkenbare stemmen
die mijn stilte storen
er lijkt gezelschap
in de kamer want de
tafel is keurig gedekt
maar de stoelen die
als garnering dienen
zijn nog onbezet
het donkert
zonder het gezellig
rommelen van bestek
nog niemand heeft
de kaarsen…
Belast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
645 Geboren voor ‘geluk’
zo lijkt het dan. De ladder gaat niet stuk.
Zo’n mens klimt op, geniet de gunst van macht.
Die heb jij niet, jou gaf het lot een juk.
Van jou verlangt het leven alle kracht.…
overmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
725 zal ik er nog zijn als jij
over mij heen zult kijken
en dat wat komt,
ziet als onvoltooid
dat jij in je verwachtingen
het thans begrensde
ergens, waar dan ook,
zal mogen verrijken
is het gras dan nog groen
zoals wij dat nu teder betreden
en mijn avond niet lijkt vervallen
in een vergeten verleden
weet je dan nog dat je danste
spontaan…
tussen mens en dier
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
623 het lijkt misschien een zorg voor morgen,
maar voor mij is het eigenlijk heel simpel.
haal geen diertje binnen met vlag en wimpel,
indien je er niet liefdevol...kunt voor zorgen!…
Te gast in de Vierdaagsestad...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
392 Al sedert twee millennia
ligt aan de oever van de Waal
een glooiende idylle
heuvelrijk rond Heyendaal
de benedenstad een baaierd
waar de massa's binnenstromen
grote golven van Sint Anna
tot de kadeboulevard
maar er heerst nu weinig gêne
wild doen lijkt meer in de mode
'wandelaars' doen hun naam eer aan,
laten het in tuinen lopen…
Wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Het lijkt wel herfst,
maar het is nog
steeds zomer.…
Bittere nasmaak?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Wat we niet hebben, daar
blijven we naar gissen, al lijkt
het missen heviger dan wat we
gehad konden hebben, als ..!…
goudsbloem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 trompetmuziek schalt
hartverscheurende corridas
over de begraafplaats
de hemelpoorten gaan open
de geesten van de gestorven
angelitos komen thuis
vanuit zijn tuinstoeltje
gebaart een oude man: méér
leg er méér goudsbloemen op
flor de muerto bloem van de dood
je lijkt op de zon je kleur en
geur wijzen de doden de weg
de weg…
Soms verslindt het ons ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
418 Keuzes zonder
maat of duur
men verdrinkt
erin, het zingt
ons toe in elk vuur,
het verslindt
zich in een explosie
gevoel soms
tijdelijkheid,
blijkt de eruptie
slechts een
krater, om daarin
te verdrinken, lijkt
de weg van eindigheid
maar smeekt weer voor
de beleefde associatie
in een nieuwe stap
de brede delta van
gestreden…
vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 het lijkt zo gewoon
in vrijheid slapen
in vrijheid eten
in vrijheid gapen
in vrijheid weten
het voelt zo gewoon
in vrijheid ontwaken
in vrijheid denken
in vrijheid praten
in vrijheid laten
maar het is niet gewoon
te ademen in een lucht vol vrijheid
te zwemmen in een zee van vrijheid
te leven in een land in vrijheid
toch ben…
Misnoegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 zinnen
kromme zinnen, die niet recht te breien zijn
zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij
is het geheugen één grote gatenkaas
waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles
namen die niet meer worden herkent
de bril die wordt neergelegd zonder te weten waar
iedere stap die ik zet wordt betutteld en bekeken
beoordeeld en veroordeeld, zo lijkt…
Laatste treinreis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 Het landschap ontrolt zich traag
aan mijn niet geïnteresseerde ogen,
mijn haast om deze trein te halen
lijkt nu zo doelloos en zonder zin.
De trein schommelt langs bekende plekken,
waar hij eens heeft stilgestaan,
wachtend op steeds meer bagage
en van geen koffer werd verlost.…
Verandering ?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
514 Helaas is dat niet zo, voor velen is er,
lijkt het, niets veranderd.
In mijn leven ben ik de laatste tijd dat
regelmatig tegengekomen dat het helemaal niet zo is.
Vele mensen denken nog steeds teveel aan zichzelf
en zijn niet veranderd.…
Juist die pijn
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
413 zonder woorden
waar begrip
altijd de lach kleurde
is nu de blik het
nieuwe gebeuren
wij zijn terug
kunnen niet meer
over de brug komen
om samen te dromen
het afstand
houden raakt ons
tot in het diepst
van onze ziel
daar waar ieder
zijn essenties heeft
geborgen tegen
grote en kleine zorgen
in dat niet meer
mogen delen lijkt…
Zorgen zonder angsten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 Ik zie je rennen op het plein
Zonder angst pak jij je fiets
Ik ben geweest waar jij nu staat
Al die jaren lijken niets
Ik zie je ogen naar mij kijken
Pap, ik kan de wereld aan
Hij droomt van mij alleen, zijn papa
Ik droom hem altijd in die waan
Alles lijkt nu nog zo vredig
Zonder angsten en verdriet
Totdat het leven ook gaat nemen
Blijf…
Jeroen Bosch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Weer een saaie dag
Alles is wat het lijkt
zonder fantasieën
ik ben geen professor T
die Jeroen Bosch laat schilderen
wat er aan de hand is:
alles belichaamd
als wat het is en dus
transparant
De stad is groot, maar klein
is mijn uitzicht, alsof
we ver weg van elkaar leven
in ruimteschepen, bebouwde
kommen zo klein als gehuchten…
De claim grijzer
netgedicht
5.0 met 182 stemmen
354 verschijnen
van zijn geest
die in vele jaren
volgens een subtiel
aanwezig zijn er altijd
al blijkt te zijn geweest
wij zijn in de loop van
het leven steeds meer
drager geworden
van onafscheidbaar
goed zichtbaarder
verbonden omdat de
claim grijzer wordt
waar stilte
langzaam spinrag
laat zien en de
webben niet meer
worden geschoond
lijkt…
Ieder beetje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Al lijkt het niet veel
alle kleine beetjes
zijn deel van een groter geheel…
Mijn onzichtbare verdriet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 leven moe, getroffen door een schaduw
Wat zet mij hiertoe
Mijn gedachten van angst, pijn, verdriet
Achter een masker die ik, steeds weer opzet
Op het masker staat een lach, een lach die niet aansluit bij wat ik voel
Het verbergt mijn ware ik, dat is dan ook mijn missie, mijn enige doel
Van binnen is het koud, ijs en ijs koud
Perspectief lijkt…
In samen verdelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 ik heb altijd
gedacht dat als jij
binnenkomt de lucht
even uit elkaar gaat
om jou door te laten
geen gaten maar
met minder weerstand
in een hartelijk welkom
ook lijkt de omgeving
waarin jij verkeert
warmer te zijn dan op
andere plaatsten alsof
een ongeziene twinkeling
van vrolijke kleuren
herhaaldelijk plaatsvindt
die weerkaatst in…